ลิขิตกุมภีร์ :: ฟิคไกรทอง :: [ชาละวัน x ไกรทอง]

ตอนที่ 8 : ลิขิตกุมภีร์ : ตอน ๗

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,481
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 234 ครั้ง
    3 ก.ค. 61

จระเข้นับว่าเป็นนักล่าที่แข็งแกร่งหาใครเทียม  แทบไม่มีสิ่งใดที่พวกมันครั่นคร้ามเลยด้วยซ้ำทว่าเด็กถือดีที่ปรากฎตัวในค่ำวานก่อนกำลังทำให้ความเข้าใจเดิมของทุกคนต้องเปลี่ยนไป

รังสีฆ่าฟันแผ่ไพศาล เล่นเอาชาวบ้านแทบก้าวขาไม่ออก แยกแยะแทบไม่ได้ว่าที่ร่างกายสั่นเทิ้มอยู่นี่มันก่อเกิดมาจากความกลัวจระเข้ยักษ์หรือยำเกรงต่อจิตสังหารที่กระจายตัวอยู่รอบเด็กชายปริศนากันแน่ เว้นเสียแต่เดโชที่กอดอกมองอยู่ไม่ไกล กุมภีร์จำแลงแสยะยิ้มแยกเขี้ยวพลางปรบมือเกลียวกลาวคล้ายจะยกยอและเย้ยหยันบุตรชายของนายเหนือหัวเป็นพัลวัน

แปะๆ  

เพราะเสียงนั้นหลายฝ่ายจึงหลุดจากห้วงภวังค์แล้วตั้งหน้าตั้งตากรีดร้องขอความช่วยเหลือกันจ้าละหวั่นรวมไปถึงนางตะเภาแก้วด้วย

“กรี๊ดดดดดดดดดดดด จระเข้!”

“คะ...คุณหนูใจเย็นๆขอรับ” มันพาลให้ไกรทองต้องกอดรัดเธอเอาไว้อย่างยากลำบากกว่าเก่า ยามนี้ไอ้เด็กขี้เก็กนั่นผละปล่อยมือออกไปแล้วแต่ความอุ่นวาบตรงช่วงท้องก็ยังไม่จางหายไปไหน

คำถามมากมายคละเคล้าอยู่ในหัวแต่ทั้งหมดมันไม่ได้สักครึ่งของความซาบซึ้งใจที่ตีตื้นขึ้นมาเต็มอก ไม่อยากยอมรับก็ต้องยอมว่าเขาติดหนี้บุญคุณชีวิตไอ้เด็กขี้เก็กนี่ถึงสองครั้งสองคราแล้ว

“เดโชพาผู้หญิงออกไปก่อน” คำสั่งสั้นๆจากเด็กชายที่เข้ามาขวางกั้นทำให้ไกรทองงงเป็นไก่ตาแตก

เดโช? ใครกันล่ะนั่น

ขณะยังสับสนก็ต้องเงอะงะกว่าเก่าเมื่อชายหนุ่มวัยวุฒิมากกว่าตรงเข้ามาแกะมือเขา ชายคนนั้นยิ้มขบขันเสียเต็มประดาตอนเห็นเขาพยายามยื้อเธอกลับมาเพราะกลัวว่าเธอจะเป็นอันตราย

“ข้าจะพาคุณหนูไปส่งให้บ่าวของนางตรงลานวัดนู่นพ่อหนุ่มไม่ต้องกังวลไป” วาจาหว่านล้อมเสียงนุ่มทำให้ชาละวันสบถหยาบคายออกมาเบาๆอย่างนึกรำคาญใจในพิธีรีตองมากความ

“ถะ...ถ้างั้นคุณหนูไปกับท่านผู้นี้นะขอรับ” ไกรทองค่อยๆผละปล่อยแขนออกพลางปาดน้ำตาให้เด็กหญิงที่ตัวสั่นงันงกจนพูดไม่เป็นภาษา

ลูกชายพรานจระเข้ชื่อดังมองตามแผ่นหลังของหญิงสาวและชายที่ชื่อเดโชออกไปจนทั้งสองลับสายตา มือเผลอไขว่คว้าจับมือใหญ่กว่าของเด็กหนุ่มปริศนาเอาไว้ด้วยกลัวว่าคนตรงหน้าจะหายตัวไปโดยไม่ล่ำลาอีกโดยแทบลืมไปแล้วว่ากำลังอยู่ในเหตุการณ์หน้าซิ่วหน้าขวาน

“!...” สัมผัสอุ่นและแรงบีบที่ฝ่ามือทำเอาชาละวันต้องละสายตาจากกุมภีร์ตรงหน้ามาจ้องมือตนเองอย่างไม่อยากจะเชื่อว่ามนุษย์ไร้หัวนอนปลายเท้าจะไม่รู้จักที่ต่ำสูงขนาดนี้ แต่เพราะรับรู้ถึงความสั่นเล็กๆของฝ่ามือนั้นจึงยอมเมินเฉยต่อไปแม้ในใจจะนึกหงุดหงิดจนแทบบ้าแล้วก็ตาม

เขาไม่ได้อยากช่วยไอ้มนุษย์นี่ ไม่แม้แต่จะแยแสด้วยซ้ำ...เพียงแต่เขามีธุระกับไอ้ขาวจระเข้ในคุ้งน้ำเหนือที่ถูกมนุษย์จับมาได้เพียงเท่านั้น มันคงไม่งามแน่หากมันเข่นฆ่าผู้คนสร้างชื่อจนโดนมนุษย์ตามล่าให้เขาตามตัวลำบาก

สืบรู้มาว่ามันโดนจับมาเมื่อสามยามที่ผ่านมา นี่ก็เร่งรุดหน้ามาเพื่อชิงตัวกลับไปถามไถ่เรื่องสงครามที่บานปลายอันพรากชีวิตของท้าวพันวา ท้าวพันวังและบิดาของเขาไป ด้วยคิดว่าสงครามนี้อาจมีหลักฐานบางอย่างที่เชื่อมโยงไปหาสาเหตุที่ศพของพญาจระเข้ทั้งสามหายไป

ใช่...ไม่ใช่แค่บิดาของเขาที่หายตัวไป ท้าวพระยาทั้งสองจากคุ้งน้ำเหนือเองก็เหมือนกัน เรื่องนี้มันต้องมีเบื้องลึกเบื้องหลังอะไรแน่ แถมไอ้ขาวหนีทหารกุมภีร์ด้วยกันเองหัวซุกหัวซุนจนยอมโดนมนุษย์จับได้ขนาดนี้ยิ่งน่าสงสัย

“กรร!…” จระเข้ยักษ์อาศัยทีเผลอพุ่งเข้าใส่ชายหนุ่มทั้งสอง หมายจะปลิดชีพเพื่อหาทางหนีรอดแต่สิ่งที่ทำให้ชาละวันแทบจะนิ่งค้างอยู่กับที่ดั่งมีรากไม้พันปีมาพันรัดแข้งขานั่นคือร่างของคนที่สมควรจะหลบอยู่ด้านหลังพุ่งเข้ามาขวางเขาเอาไว้จนกลายเป็นเด็กตัวเล็กกว่าคนนั้นต้องโดนไอ้ขาวกัดเข้ามาเต็มแขน

“อ๊ากก!!!” ไกรทองร้องลั่นอย่างเจ็บปวด เพียงเท่านั้นชาวบ้านที่แตกตื่นอยู่แล้วยิ่งฮือฮากว่าเก่า แต่แม้จะเจ็บปวดเจียนตายแต่ก็ยังมีกะใจใช้มือข้างที่ไม่ได้ถูกขย้ำจมเขี้ยวมาผลักร่างนิ่งงันของชาละวันออกไปให้พ้นทาง

“หนีไป!!”

ว่าที่จ้าวพญาแห่งคุ้งน้ำใต้มองภาพนั้นค้าง เลือดสีแดงฉานและกลิ่นคาวลอยเตะจมูกหาใช่ความสนใจไม่...แต่เป็นแววตาเป็นห่วงที่ทอดมองกลับมาต่างหาก

อ้ายมนุษย์นี่เสียสติรึยังไง...เอาตัวเข้ามาขวางทั้งที่รู้ว่าอาจตายได้เนี่ยนะ

“บัดซบ” ชาละวันสบถอย่างนึกรำคาญใจเมื่อการถามไถ่ที่ควรจะจบลงโดยง่ายต้องมาเสียเวลาลงไม้ลงมือโดยใช่เหตุแถมยังมีผู้เห็นเหตุการณ์มากมาย

และหากเขาไม่ทำอะไรในตอนนี้อาจเกิดการสูญเสียเพิ่มขึ้นอีก

ประเด็นหลังนี่แหละที่ชาละวันพร่ำบอกกับตัวเองว่ามันไม่ใช่เรื่องที่เขาต้องมานึกสนใจหากแต่ร่างกายกลับไม่ทำตามคำสั่งสมองเลย

ฉึก!

กริซเล่มคมที่ทำมาจากคมเขี้ยวของบรรพกษัตริย์กุมภีร์ถูกกระชากออกจากฝักก่อนปักแทงทะลุจมูกยาวของสัตว์ร้าย ขาวแผดเสียงคำรามลั่นและยอมผละปล่อยแขนไกรทองออกอย่างจำนนต่อพิษของเขี้ยวเพชร ชาละวันเห็นดังนั้นคว้าข้อมือคนตัวเล็กกว่าที่เริ่มหน้าซีดเผือดเพราะขาดเลือดเข้ามาหาตัวพลางออกแรงถีบร่างขาวตกกระของจระเข้ตัวใหญ่ออกไปให้พ้นทาง

“กรรรร!!” ขาวกลิ้งกระดอนไปตามพื้นหญ้าก่อนวิ่งเอาชีวิตรอดลงไปยังแม่น้ำน่านเก่าที่อยู่ไม่ไกล ร่างของจระเข้ยักษ์ค่อยดำดิ่งหายไปพร้อมๆกับคราบโลหิตหลั่งเต็มท้องธาร

“อึก…” ไกรทองตาพร่าเบลอไปหมด รับรู้ได้ถึงของเหลวที่ออกจากร่างไปพร้อมๆกับเรี่ยวแรงที่ถดถอย หากไม่ได้คนตัวสูงกว่าโอบประคองไว้คงได้ร่วงกองหมดท่าบนพื้นแน่แท้แล้ว มองในมุมนี้ทำให้เด็กน้อยได้เห็นโครงหน้าของชายสูงศักดิ์คนนั้นชัดๆ

กลีบปากบิดคว่ำบ่งบอกถึงอารมณ์โมโหถึงขีดสุด ผิวกายขาวสะอาดสะอ้านโผล่พ้นเครื่องทรงสีอ่อนที่เริ่มเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบแดงฉาน ผมยาวสีดำขลับสะท้อนสีเขียวเข้มวาววับยามต้องกับแสงอาทิตย์ และดวงตาสีทองปลั่งดุจดั่งอำพันสูงค่า

และยังคงเหมือนเดิมเลย...ดวงตาดั่งจันทร์ทรงกลดคู่นั้นไร้แววความรู้สึกใด ราวกับเป็นเพียงร่างกายที่ไร้ซึ่งจิตวิญญาณ ความหม่นหมองนั้นทำให้ไกรทองเผลอเลื่อนมือข้างที่ยังหลงเหลือความรู้สึกเอื้อมไปแตะหางตาคมพลางเอ่ยสัพยอกด้วยเสียงอ่อนล้า

“บอกให้หนีไปไง”

การเสียสละเป็นเรื่องที่พึงทำหากสามารถรักษาชีวิตผู้อื่นได้ พ่อพร่ำสอนเขาเช่นนี้เสมอ

“อย่าพึ่งหลับไอ้เด็กเปรต” ชาละวันกดเสียงต่ำเมื่อคนในอ้อมกอดเริ่มปรือตาจะปิดไม่ปิดแหล่ ไม่รู้อะไรดลใจให้ความรู้สึกแปลกประหลาดนี้รื้นเอ่อขึ้นมาในดวงใจที่แห้งแล้ง

อาจเพราะไม่เคยมีผู้ใดกระทำโง่เง่าเหมือนมนุษย์ผู้นี้มาก่อน

ดวงตาสีอำพันเหม่อมองบาดแผลฉกรรจ์ที่ช่วงแขน

ไอ้ขาวมันฝังมิดเขี้ยวกะกระชากให้แขนเด็กนี่หลุดทีเดียว สมุนไพรอาจรักษาแผลให้สมานได้แต่คงเหลือร่องรอยไว้เป็นอนุสรณ์ หรือไม่ก็อาจจะตายเพราะขาดเลือดมันตรงนี้

เดโชย่ำเตาะกลับมา ณ จุดเกิดเหตุก่อนพบว่าตลอดวายเสียแล้วแถมจระเข้ยักษ์ที่เขาและชาละวันตามหาก็ได้หายเข้ากลีบเมฆไปแล้วด้วย บัดนี้เหลือเพียงแค่พระโอรสและเด็กหนุ่มที่ได้ข่าวว่าเข้าไปช่วยเหลือนายเขาจนบาดเจ็บสาหัส

นั่นก็ไม่ใช่เรื่องเหนือความคาดหมายอะไรเพราะเดโชมองออกแต่ทีแรกว่าไกรทองนั้นมีน้ำใจงามเกินกว่ามนุษย์ตนใด แต่สิ่งที่ทำให้องครักษ์หนุ่มชะงักค้างอยู่กับที่คือภาพโอรสตัวกระจ้อยในร่างจำแลงกำลังใช้เขี้ยวเพชรที่ได้สืบทอดจากเชื้อสายเจ้าขบกัดข้อมือตนเองจนเลือดซึมเอ่อก่อนใช้ริมฝีปากดูดซับของเหลวสีชาดนั้นแล้วค่อยๆทาบริมฝีปากลงไปบนกลีบปากของมนุษย์ในอ้อมกอด

โลหิตของกุมภีร์ในวรรณะกษัตริย์โดยเฉพาะของผู้ทรงศีลคือโอสถวิเศษชั้นเลิศ หากได้หยาดโลหิตนี้เพียงหยด บาดแผลฉกรรจ์ของคนผู้นั้นจะมลายหาย ลมหายใจที่ใกล้หมดลงจะถูกเติมเต็ม แต่ทั้งหมดทั้งมวลจะสำฤทธิ์ผลได้ก็ต่อเมื่อผู้ให้นั้นปรารถนาจะให้มิได้เกิดจากการบังคับขู่เข็ญ

อีกนัยยะหนึ่งมันเสมือนพันธะสัญญาเกี่ยวดองทางใจต่อกันและกัน ริมฝีปากจรดริมฝีปาก โลหิตเคล้าโลหิต ผลักสมานให้ดวงหทัยได้ใช้โลหิตของกันและกันเพื่อดำรงชีวิตสืบต่อไป อนึ่งโลหิตแห่งเชื้อขัติยาคือหนึ่งในสองสิ่งของการหมั้นหมายในวรรณะกษัตริย์ของเหล่ากุมภีร์อีกด้วย

มันก็ไม่ใช่เรื่องแปลกหากพญากุมภีร์ทั้งหลายจะมอบของสูงค่าเหล่านี้แก่บุคคลอันเป็นที่รักหรือเทวดาชั้นฟ้าที่สูงค่ากว่าเพียงเพื่อเป็นเครื่องบรรณาการแต่มันเป็นเรื่องพิสดารพันลึกสิ้นดีหากพญากุมภีร์สักตนจักมอบมันแก่เผ่าพันธุ์ที่ต้อยต่ำกว่าแถมไร้ซึ่งพลังอำนาจอย่างมนุษย์

“อื้อ…อึก” ไกรทองเริ่มส่งเสียงอื้ออึงในคอ หากแต่ท่าทีต่อต้านก็ต้องลดน้อยลงทุกขณะเมื่อความร้อนชื้นที่เกี่ยวกระหวัดอยู่ในโพรงปากเริ่มฉุดดึงอนุสติไป กลิ่นคาวเลือดอบอวลไปทั่ว คนตัวเล็กจำต้องกลืนของเหลวสีสดที่โดนผลักดันเข้ามาด้วยลิ้นร้อนนั้นอึกแล้วอึกเล่า

ลิ้นไม่ประสาเผลอเคลียเย้าตามสัมผัสที่ได้รับอย่างมึนงงแต่นั่นกลับกลายเป็นการเติมเต็มให้รสจูบมันเร่าร้อนขึ้นจนแม้แต่คนที่หมายใจเพียงช่วยชีวิตถลำลึกไปไกลเกินกว่าเหตุเพียงเพราะมีหยาดโลหิตเป็นตัวกลาง

สัตว์ร้ายทุกตัวหลงมัวเมาไปกับรสชาติโลหิตเสมอแม้จะถือศีลบำเพ็ญเพียรแค่ไหน หากร่างกายได้กลับมาลิ้มรสมันก็ตกเป็นทาสต่อความกระหายทุกครั้งไป

ชาละวันรั้งท้ายทอยคนที่ตนตระกองกอดเข้ามาใกล้จนปากทาบสนิทไม่เหลือช่วงว่าง คมเขี้ยวขบกัดลงกลีบปากบวมเจ่อนั้นอย่างเผลอไผล จนเลือดเริ่มชื้นเอ่อขึ้นมาตรงกรอบปาก ยิ่งดูดเม้มตักตวงเท่าใดสมองก็ยิ่งตายด้านเท่านั้น

“อ่...อื้ออ” ไกรทองกระตุกเร้า คิ้วขมวดเข้าหากันแน่นแต่ไม่อาจห่างจากรสสัมผัสประหลาดนี้ได้แม้แต่วินาทีเดียว เหมือนยิ่งแนบชิดเรี่ยวแรงยิ่งเพิ่มพูนขึ้น ยิ่งสอดปลายลิ้นประสานความเจ็บปวดยิ่งทุเลาลง

“ไกร! ...ไกรทอง!!!”

เฮือก !

เสียงตะโกนจากอีกฟากของตลาดทำให้สองคนที่มัวเมาในรสจูบผละออกจากกันจนเรียกได้ว่าถลาออกไปเกือบเมตรเลยก็ว่าได้

แน่นอนว่าการถอยห่างนั้นทำให้ไกรทองล้มจุ้มปุกลงบนพื้นหญ้า โดยมีชาละวันยืนขบกรามค้ำหัวอยู่

บ้าจริง…

ไม่รอให้ใครอีกคนวิ่งเข้ามาถึงชาละวันก็หมุนตัวเดินพาดผ่านคนบาดเจ็บไปในทิศทางที่เห็นเดโชยืนเอามือไพล่หลังยิ้มกวนฝ่าเท้าอยู่ทันที

ขุนไกรวิ่งสวนเข้ามา ดวงตาเหลือบมองเด็กหนุ่มผมยาวที่เคยช่วยชีวิตลูกตนเมื่อคืนวานอย่างสงสัยหากแต่เสียงร้องโอดของลูกชายหัวแก้วหัวแหวนก็เรียกความสนใจทั้งหมดกลับไป

เขานอนได้ไม่เต็มอิ่มดีตามีก็วิ่งตีนขวิดมาบอกว่าเกิดเหตุจระเข้หลุดที่ตลาดแถมไอ้ลูกตัวดีก็ทำตัวเป็นผู้กล้าเผชิญหน้ากับสัตว์ร้ายตัวนั้นอีก และเป็นดังคาดเลยเด็กน้อยที่เคยได้เเต่เตะต่อยกับเพื่อนรุ่นเดียวกันมันจะไปรู้วิธีป้องกันตัวจากสัตว์ร้ายที่หมายเอาชีวิตได้ยังไง

“ไกรทอง! เป็นอะไรมากไหม เกิดอะไรขึ้น!” ทันทีที่ถึงตัวขุนไกรก็พยุงลูกชายตัวดีขึ้นมากอดแน่น แม้จะแปลกใจที่ชาวบ้านบอกว่าไกรโดนกัดเสียเต็มแรงแต่ไฉนบาดแผลถึงดูเจือจางเหมือนเป็นรอยแมวข่วนได้ แต่เลือดที่เปื้อนไปทั่วลานดินส่วนนี้ก็พอให้เชื่ออยู่ แต่นั่นก็ไม่เข้ากันกับบาดแผลอันน้อยนิดพวกนั้นอยู่ดี

“หยา...ข้าไม่เป็นอะไรจ้ะพ่อ โดนกัดเดียวเท่านั้นเอง” เด็กน้อยหัวเราะร่าแม้มันจะอ่อนระโหยโรยแรงเต็มที แต่พอรู้สึกว่าขยับเขยื้อนแขนไหว ก็ใช้แขนโอบกอดตอบพ่อไว้เพราะรู้สึกผิดที่ทำให้บุพการีเป็นห่วงอีกแล้ว

หากแต่พอเห็นว่าผู้มีพระคุณเดินห่างออกไปไกลก็ตะโกนรั้งเรียกทันที

“เฮ้! ขอบใจนะ!!”

“........” แน่นอนว่าชาละวันไม่แม้แต่จะแยแสต่อคำกล่าวนั้น

“ข้าจะได้เจอเจ้าอีกไหม!”

“ไกรทอง…” ขุนไกรเอ็ดลูกชายตัวเองที่ตะโกนเสียงดังกลางวัดแสกๆแม้จะเข้าใจดีว่าอยากขอบคุณผู้ช่วยชีวิตก็ตาม

จากที่เขาประติดประต่อได้คร่าวๆ คงเป็นเด็กคนนี้อีกแล้วที่ช่วยลูกเขาเอาไว้ เพราะมองจากมุมที่วิ่งมาก็เห็นเด็กคนนั้นพยุงไกรทองไม่ให้ร่วงไปกองกับพื้นดินอยู่ก่อนแล้ว

กิริยาอาจไม่งามไปบ้างแต่น้ำใจนี่งามเหลือรับจริงๆ

แต่...ก็บังเอิญเกินไปอยู่ดี

เด็กนั่นเป็นใครกันนะ

“เจ้าจะกลับมาอีกใช่ไหม!!”

“........” ชาละวันเริ่มกลอกตากับเสียงตะโกนไม่อายฟ้าอายดินแต่ก็ยังไม่หยุดฝีเท้าลง

มนุษย์หน้าโง่เอ๊ย

“เจ้าต้องกลับมานะข้ายังไม่รู้ชื่อเจ้าเลย...ข้าชื่อไกรทอง!”

“.....”

“คืนนี้มีชนไก่ด้วยอย่าลืมมาดูนะ...ไก่ตามีแกเก่งมากเลย!”

“เหอะ...”

ไกรทอง

“เป็นมนุษย์ที่น่ารำคาญจริงๆ” ชาละวันพ่นลมหายใจหากแต่ริมฝีปากกลับเริ่มเผยรอยยิ้มขบขันกับความพยายามโง่ๆพวกนั้น

รู้ว่าจะตายแต่ก็ยังช่วย…

รู้ว่าไม่มีวันเปลี่ยนใจเขาได้ก็ยังร้องเรียก…

หน้าโง่จริงๆ  

------------------------------------------------------------------------------

มาอัพแก้บนเจ้าค่ะ แฮ่กๆ ขอทยอยเขียนนะคะนี่ก็ปั่นสุดใจขาดดิ้นแล้วภาษาพีเรียดยังคงยากมากสำหรับเราจริงๆ 55555

ในส่วนของตอนนี้พี่ชาละวันเริ่มยิ้มเป็นกับเค้าแล้ว กรี๊ดดดด จริงๆที่คิดไว้คือชาละวันจะอายุมากกว่านะคะตามอายุของมุนษย์แต่มากกว่าไม่เยอะหรอกไม่กี่ปีแต่พอให้เรียกพี่ชาละวันได้แหละ กร๊าก

ฝากติดตามด้วยเหมือนเดิมน้า ก็คงได้ต่อกันยาวๆเพราะบนไว้สามตอนรวดเลยทีเดียว

ฝากเม้นติชมเป็นกำลังใจให้เค้าบ้างน้า 1 เม้น 1 ล้านกำลังใจค่า

#ลิขิตกุมภีร์


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 234 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,734 ความคิดเห็น

  1. #2669 d_nutss0648 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 27 สิงหาคม 2562 / 18:17
    ถึงตัวจะเด็กเเต่ปากไม่เด็กเลยน้าาาาา
    #2,669
    1
    • #2669-1 d_nutss0648(จากตอนที่ 8)
      27 สิงหาคม 2562 / 18:17
      ปาก=จูบ****
      #2669-1
  2. #2550 reluz (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 22:59
    แหน่ะ ทำซึน อะโด่ววววว
    #2,550
    0
  3. #2323 Yook-Yik (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 02:27
    อยากจะแหมมมมมให้ถึงดาวอังคาร พ่อคนปากแข็ง
    #2,323
    0
  4. #2215 Mamimilky (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 19:05
    แหม่~~~~~ รำคาญหรอจ้ะๆๆๆๆ หึ่ยๆๆๆๆ เขินมากแม่
    #2,215
    0
  5. #2112 UnBer (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 มีนาคม 2562 / 21:15

    ต้องขนาดนี้เลยนะชาละวัน แม่ๆทางนี้ไม่ค่อยจะไหวเลย กุมใจ
    #2,112
    0
  6. #2075 despasito (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 21:21
    บทจูบแรกๆเข้าใจนะว่าชาละวันจะช่วยน้องแต่ท้ายๆหนูชักจะเคลิ้มเยอะนะลูกกกกก // ถ้าพ่อขุนไกรไม่มาคาดว่าไกรทองน่าจะไม่บริสุทธ์และ555 หยอกๆ
    #2,075
    0
  7. #1935 KKMP (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 กันยายน 2561 / 15:06
    ชาละวันไวไฟตั้งแต่เด็ก 555
    #1,935
    0
  8. #1676 NOSMOS (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2561 / 16:25
    โห่หหห ขนาดเป็นเด็กยัง ขนาดนิ
    #1,676
    0
  9. #1625 bloodc2 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 17:46
    โอ๊ย เขินนนน
    ซึนอะ ซึนนนนน บทจะจูบนี่รุนแรงเลยเชี๊ยววว
    #1,625
    0
  10. #1340 tensita (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 23:04
    เราเข้าใจแล้ว5555555 แค่งงว่าเรา อ่านข้ามตอนที่แล้วๆมาหรือเปล่า ไม่เห็นรู้เลยว่าพี่ชาละวันไว้ผมยาว แงง T_T
    #1,340
    0
  11. #1339 tensita (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 22:59
    เราเข้าใจแล้ว5555555 แค่งงว่าเรา อ่านข้ามตอนที่แล้วๆมาหรือเปล่า ไม่เห็นรู้เลยว่าพี่ชาละวันไว้ผมยาว แงง T_T
    #1,339
    0
  12. #1338 tensita (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 22:59
    เราเข้าใจแล้ว5555555 แค่งงว่าเรา อ่านข้ามตอนที่แล้วๆมาหรือเปล่า ไม่เห็นรู้เลยว่าพี่ชาละวันไว้ผมยาว แงง T_T
    #1,338
    0
  13. #1337 tensita (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 22:33
    เอาใหม่ เด่วเรากลับไปอ่านใหม่แปป งื้อ555555555
    #1,337
    0
  14. #1311 y_pps (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2561 / 21:57
    เขินนน มันต้องมีหวั่นไหวกันบ้างนะ
    #1,311
    0
  15. #1264 Hammy_PCS (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 23:20
    ดาเมจ. รุนแรง. //กุมใจ
    #1,264
    0
  16. #1226 T o m a t o ! (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2561 / 21:40

    ดีใจมั่กๆ! เขาจะหวานแล้วว

    #1,226
    0
  17. #1202 ROS195 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2561 / 04:54
    คนมีความรักก็โง่กันทุกคนล่ะหน่า
    #1,202
    0
  18. #1125 bunyarat462 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 6 กรกฎาคม 2561 / 02:11
    ภาษาดีอ่าาา ชอบค่ะ ไรท์สู้ๆน้า เค้ารอออ ><
    #1,125
    0
  19. #1115 blood magic (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 5 กรกฎาคม 2561 / 19:46

    เค้าจูบกัน! ><

    #1,115
    0
  20. #1104 jaitip (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2561 / 16:48

    รอติดตามต่อน้าา

    #1,104
    0
  21. #1102 pemikaatom (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2561 / 14:23
    อ่ะๆมีเคลิ้มนะจ้ะแหม่ชาละวัน 555สู้ๆนะไรท์เป็นกำลังใจให้น้าา
    #1,102
    0
  22. #1101 Pen pink (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2561 / 07:12
    หลงน้องอะดิ อิอิ
    #1,101
    0
  23. #1100 Banananaaa (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 4 กรกฎาคม 2561 / 02:46
    รู้สึกได้กลิ่นซึนๆออกมาจากชสละวัน อิอิ
    ไม่สนๆจูบน้องไม่ปล่อยเลยนะคะ การที่ทำแบบนี้ทั้งสองคนเหมือนหมั้นกัน เมื่อคู่กันแล้วมันจะไม่แคล้วคลาดจากกัน
    สู้ๆนะคะไรท์รอตอนต่อไปอยู่นะคะ
    #1,100
    0
  24. #1098 eva (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2561 / 22:28

    มาต่อเร็วๆนะค้าา ตามตั้งแต่ตอนรุ่นพ่อแล้วกลับมาอีกทีงงเลย55555

    #1,098
    0
  25. #1097 dearlychpd ♡ (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2561 / 21:48
    พี่ชาละวัน! อย่าเรียกน้อง-เดกเปรต!!! น้องน่ารักจะตายยย55555555
    ว่าแต่เจ้าไกรนี่โดนขโมยจูบตั้งกะ10ขวบเลยหรอ ฮืๆๆๆๆๆๆ คลผีทัลเล แล้วแบบนี้ถือว่าเป็นการหมั้นหมายเลยมั้ยยังไง จะได้เฮค่า555555
    #1,097
    0
  26. #169 pla.lookpla (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 10 พฤศจิกายน 2559 / 20:04
    อัพต่อเถอะค่าไรท์ คิดถึงงงง
    #169
    0