ลิขิตกุมภีร์ :: ฟิคไกรทอง :: [ชาละวัน x ไกรทอง]

ตอนที่ 7 : ลิขิตกุมภีร์ : ตอน ๖

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,489
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 227 ครั้ง
    2 ก.ค. 61

เสียงไก่ขันบ่งบอกว่าเวลาตีห้ามาถึง เด็กหนุ่มตะกายตัวจากผืนผ้าใบแล้วจัดการรวบเก็บผ้าผ่อนที่ใช้หลับนอน จัดการทุกอย่างเสร็จสิ้นไกรทองก็เขย่งปลายเท้าเดินผ่านมุ้งผู้เป็นพ่อไปอย่างเงียบเชียบ

“จะไปไหนไกรทอง”

“อะ...อ้าวพ่อตื่นอยู่หรือจ๊ะ”

“ไอ้แจ้มันขันปลุกขนาดนั้นไม่ตื่นหูข้าคงหนวกไปแล้ว” ขุนไกรว่าทั้งเสียงกลั้วหัวเราะต่างจากสีหน้าอ่อนระโหยโรยแรง แท้จริงแล้วเขานอนไม่หลับเลยต่างหากเป็นอย่างนี้อยู่สี่ส้าห้าคืนแล้ว กลัดกลุ้มอยู่กับเรื่องบุคคลเดิม

ร่างของท่านหายไปไหนกันโคจร...

ไกรทองเกาหัวเเกรกๆ ไม่รู้จะสรรหาอะไรมาแก้ตัวกับการทำความดีเล็กๆน้อยๆที่จะทำเพื่อทอดสะพานไปขอบางอย่าง

“คือข้าจะไปจ่ายตลาดให้เองจ้ะพ่อ พ่อนอนต่ออีกสักหน่อยเถอะ”

“.....” คำที่ได้ยินทำเอาขุนไกรกะพริบตาปริบๆ ดวงหน้าเอียงหงายมาเพ่งสายตามองลูกชายตัวเองผ่านม่านมุ้งอย่างจับผิด

“จะออกไปดูไก่ชนคืนนี้สิท่า”

พ่อก็คือพ่ออาบน้ำร้อนมาก่อนหลายสิบปีใยจะไม่รู้ว่าลูกชายที่พึ่งมีคดีทะเลาะวิวาทกับลูกเศรษฐีต้องการอะไร แต่เพราะการโดนสั่งกักบริเวณนั่นปะไลถึงได้หาเรื่องมาเจรจาต่อรองแบบนี้

จริงๆเลยไอ้ลูกคนนี้

“พ่อรู้ได้ไงเนี่ย”

“ข้าเป็นพ่อเจ้าไง...เอาเถอะงั้นฝากด้วยแล้วกันหนาอยากทานอะไรก็ซื้อมาเผื่อ...พ่อทานเหมือนเอ็งนั่นแหละส่วนคืนนี้พ่อจะแวะไปคุยกับไอ้ชื่นพอดีอยากตามมาดูเขาชนไก่ก็ได้แต่ห้ามมีเรื่องวิวาทอีกเด็ดขาด” ขุนไกรชี้นิ้วสั่งย้ำกับลูกในไส้ว่าตนจริงจังกับเรื่องนี้แค่ไหน   

แต่ไกรทองน่ะเหรอ...แค่ได้ยินคำว่าตามมาได้ก็พยักหน้ารัวๆตั้งแต่ยังไม่จบประโยคดีแล้ว

“.....” ขุนไกรมองเด็กวัยสิบขวบวิ่งดุ๊กดิ๊กไปหยิบเบี้ยอัฐบนขื่อจากนั้นก็เตลิดลงจากเรือนไปด้วยท่าทีดี๊ด๊าสุดๆ แล้วพลิกหันมามองผนังไม้อีกฝั่งไม่ให้แสงจ้ามันกระทบตา ก่อนจะค่อยๆปรือตาหลับลงอย่างอ่อนล้าไปหลังจากร่างกายไม่ได้พักผ่อนเต็มที่มาหลายคืน

….


ตลาดกลางเมืองพิจิตร

“ชะๆไอ้ไกรวันนี้เอ็งมาจ่ายตลาดแทนพ่อเหรอ” ป้าวรรณที่สาละวนตักผักต้มเข้าถาดเอ่ยทักเด็กน้อยที่มายืนยิ้มแฉ่งอยู่หน้าแผงลอย

“ใช่จ้ะป้าเอาปลานึ่งกับผักชุดนึงขอน้ำพริกสูตรเด็ดป้าด้วยนะ”

“สอพลอ” ป้าวันว่าไปงั้นแต่ก็ตักน้ำพริกที่ทำไว้ทานเองแถมให้ด้วยความเอ็นดู ไม่วายสะกิดลูกชายตัวดีที่เป็นคู่แข่งมวยกับไกรมันทุกนัดมาช่วยกันหยิบจับของ

“อ้าวดำเอ็งมาด้วยเหรอวะ” ไกรที่พึ่งเห็นเพื่อนเอ่ยทักทันที ไอ้ดำกวาดสายตามองสภาพฟกช้ำที่แม้จะเอาสมุนไพรทาจนทุเลาบ้างแล้วบนหน้าไกรทองอย่างไม่อยากจะเชื่อ

“นี่เอ็งไปโดนลูกเศรษฐีต่อยมาจริงๆเหรอวะเนี่ย” เมื่อคืนมัวแต่นอนอุตุเพราะซ้อมมวยหนักเลยไม่ทันได้ไปเห็นมวยสดกลางตลาด จะไม่ติดใจอะไรเลยหากหนึ่งในตัวตั้งตัวตีในการมีเรื่องจะเป็นไอ้ไกรทองที่มือหนักตีนหนักยิ่งกว่าอะไร

ใครมันได้เตะหน้าไอ้ไกรก่อนเขากันวะนึกแล้วก็สงสัยฉิบ

ไกรทองพ่นลมหายใจทันทีเมื่อมีคนเปิดประเด็นน่าอับอายเมื่อวานขึ้นมา มือเผลอยกขึ้นกุมแก้มที่ยังปวดอยู่เนืองๆ นึกแล้วก็ไม่หายแค้นแต่พอหักลบกลบกับสิ่งที่รับปากกับพ่อไว้ว่าจะลองมองอีกฝ่ายในอีกแง่มุมดูสายตาก็ดูอ่อนลงจนดำเริ่มคิดว่าไกรมันป่วยเป็นโรคหลายบุคลิกหรือเปล่า

“เออ...โดนเตะมาเต็มกกหูเลย” คนปราชัยเอ่ยเซ็งๆ

“ใครกันวะมึงได้ถามชื่อเขาไหม กูจะไปขอบคุณแม่งสักหน่อยที่อุตส่าห์ช่วยแก้แค้นให้กู--โอ้ยๆ แม่เจ็บนะ!” เสียงระรื่นกวนฝ่าเท้าของไอ้ดำกลายมาเป็นเสียงโอดโอยทันทีที่ป้าวรรณเขกกบาลแม่งจังเบ้อเร่อโทษฐานปากมากใส่ลูกค้า

ไกรทองยักคิ้วจึกๆอย่างเยาะเย้ยเพื่อนทันที มือก็เอื้อมไปคว้าของที่สั่งมาตรวจสอบไปด้วย

“เชื่อกูเถอะ...มึงไม่อยากรู้จักเขาหรอก” ลูกชายหมอจระเข้ชื่อดังตบท้ายไว้แบบนั้นก่อนเดินออกไปโดยไม่คิดหันมาแถลงไขต่อความให้จบทิ้งให้ไอ้ดำยืนหน้าเด๋อด๋าอยู่อย่างนั้น

“จระเข้ตัวเป็นๆจ้า...จระเข้ตัวเป็นๆ” เสียงตะโกนจากอีกฟากเรียกความสนใจของเด็กน้อยได้เป็นอย่างดี และเห็นทีคงไม่ใช่แค่ไกรทองเท่านั้นที่สนอกสนใจ มีชาวบ้านอีกมากมายหลายสิบต่างทิ้งข้าวของแล้ววิ่งเข้าไปมุงดูสัตว์ใหญ่ที่ถูกจับขึ้นบกมาขายในรอบสิบปี

น่านน้ำแถวนี้จระเข้ชุมก็จริงแต่ยังไม่มีใครใจถึงพอจะลงไปจับมันมาแล่เนื้อขายเลยสักคน

“ขอทางหน่อยจ้ะ” เมื่อพยายามเขย่งเท่าไหร่ก็มองไม่เห็นไกรทองจึงเบียดเสียดฝูงชนเข้าไปดูใกล้ๆ เขาให้ความสนใจกับงานของพ่อมาตลอดและใฝ่ฝันเสมอว่าจะมีสักวันที่ตัวเองจะเป็นหมอจระเข้ที่เก่งกาจอย่างพ่อ

แต่พ่อก็พูดเสมอว่ามนุษย์ควรต่างคนต่างอยู่กับพวกจระเข้แล้วเหตุใดคนกลุ่มนี้ถึงไปจับมันขึ้นมาทั้งที่มันไม่ใช่อาหารหลักของเราเล่า

จะบอกว่าให้คนซื้อไปเป็นทาสในเรือนหรือ...ตลกตายล่ะ

ไกรทองจ้องมองจระเข้ตัวใหญ่ร่วมสองเมตร มันถูกรวบมัดปากด้วยเชือกสีแดงสดรวมไปถึงช่วงคอที่ถูกผูกติดไว้กับต้นไม้ใกล้ๆ ดวงตาของมันเรียวรีลงเหมือนกำลังประเมินสถานการณ์

เริ่มมีเศรษฐีหลายคนประมูลราคาด้วยอยากจะลิ้มลองเนื้อจระเข้ให้ชื่นลิ้นสักครั้งไหนๆก็พึ่งมีข่าวปราบจระเข้ยักษ์ได้

“คุณหนูตะเภาแก้วเจ้าขาอย่าเลยเจ้าค่ะ ว้ายตาเถรคุณหนูตะเภาทองไม่เอาเจ้าค่ะไม่เอามันน่ากลัวนะเจ้าคะ” เสียงโหวกเหวกอีกเสียงดังขึ้นมา ก่อนจะโผล่เป็นร่างของหญิงสาวรุ่นราวคราวเดียวกันแถมดวงหน้าจิ้มลิ้มละม้ายคล้ายกันอีกด้วย

น่ารัก

คำนี้กระมั้งที่เหมาะจะบรรยายถึงนางทั้งสอง ไกรทองละความสนใจจากโฉมสะคราญไปก่อนที่จะทันเห็นดวงหน้าของตะเภาทองผู้เป็นน้องขึ้นสีแดงเรื่อยามเห็นว่าเช้ามืดนี้เธอได้พบกับเด็กชายที่มีรอยยิ้มสดใสไม่ต่างจากดวงตะวันที่เธอเฝ้าแอบมองมาตลอด

และท่าทีนั้นก็อยู่ในสายตาของตะเภาแก้วผู้เป็นพี่ทุกอย่าง นางแสยะยิ้มอย่างถูกอกถูกใจเมื่อเข้าใจถึงเหตุที่น้องสาวอันเป็นที่รักของหลายๆฝ่ายหันมาจับเจ่ากับงานบ้านงานเรือนมากขึ้นราวกับจะเตรียมออกเรือนในเร็ววัน

เพราะหนุ่มน้อยหน้ามนคนนั้นนี่เอง

เธอมีความริษยาในตัวน้องสาวอยู่ไม่น้อย ตะเภาทองมักเป็นที่ต้องการมากกว่าเธอทั้งที่หน้าตาเราก็คล้ายคลึงกันจักบอกว่าเป็นลูกสาวคนเล็กท่านพ่อกับท่านแม่จึงโอ๋มากกว่าก็ไม่ใช่เหตุผลที่นางจะรับได้

กับเด็กหนุ่มคนนั้นเธอก็ได้ยินชื่อเสียงเรียงนามมาว่าเป็นบุตรชายคนเดียวของหมอจระเข้ชื่อดังขุนไกร แถมยังเป็นนักมวยรุ่นเล็กที่เก่งที่สุดในละแวกด้วย

“ข้าอยากได้จระเข้ตัวนี้” ตะเภาแก้วพูดขึ้น เสียงเจื้อยแจ้วของนางทำให้เศรษฐีหลายคนหยุดชะงักลง เมื่อเห็นว่าเป็นหนึ่งในลูกสาวคนงามของพระพิจิตรหลายฝ่ายต่างซุบซิบกันอย่างใคร่รู้ว่าเหตุใดโฉมงามผู้นั้นถึงอยากได้สัตว์ร้ายตัวนี้ไปครอบครอง

ทั้งหน้าตาก็สวยหมดจรดดั่งอัปสรสวรรค์จำแลงกายลงมาไฉนถึงสนใจสัตว์ร้ายได้กันหนอ แล้วแม่นางผู้เป็นที่ต้องการของชายมากหน้าหลายตาออกปากขนาดนี้ใครจะกล้าขัดใจเจ้าหล่อนกันล่ะ

“ท่านพี่ข้าว่า…” ตะเภาทองพยายามปราม

“ข้าบอกว่าอยากได้ไงตะเภาทอง เจ้าคิดสิหากท่านพ่อได้ลิ้มรสเนื้อของมันต้องพึงใจมากเป็นแน่”

“ก็เป็นได้เจ้าค่ะท่านพี่แต่เราจะนำมันกลับอย่างไรเล่าเจ้าคะ”

“ใช่เจ้าค่ะคุณหนูตะเภาทอง” บ่าวอีกสามสี่คนออกปากด้วยใบหน้าเหยเก ก็พวกหล่อนเป็นเพียงผู้หญิงตัวกระจ้อย มีแรงแค่ถือร่มกับถุงน้ำหมากเท่านั้นแหละจะให้ลากดึงจระเข้กลับเรือนงั้นหรือ คิดแล้วจะอกอีเเป้นจะร้าว

“แต่เอ...ให้พวกพรานป่าที่จับได้ไปส่งก็ได้นี่หว่า” บ่าวอีกคนพึ่งคิดได้ อีกสามนางจึงเออออตามแต่ตะเภาแก้วหาได้ต้องการแบบนั้นไม่

“ไม่ล่ะข้าอยากจ้างลูกชายพ่อหมอจระเข้ชื่อดังมากกว่า” ตะเภาแก้วเอ่ยสัพยอกพลางเดินเข้าไปหาคนที่เธอหมายตาไว้ “ได้รึไม่คะคุณผู้ชาย”

“เอ่อ…” ไกรทองเงอะงะยามเจอสตรีรุกเร้าเข้าหา เจ้าหล่อนขยับมาใกล้ไม่ถึงกับอิงแอบแต่ก็ชิดสนิทพอจะได้กลิ่นน้ำอบที่หอมเตะจมูกจนเผลอเลื่อนสายตาสำรวจไปทั่วเนื้อกายขาวผ่อง ยังไม่ทันที่ไกรทองจะได้ตัดสินใจเสียงฮือฮาก็ดังขัดขึ้นซะก่อน

ปึด!!! เชือกที่มัดปากกุมภีล์ตัวใหญ่ค่อยๆปริขาดจากกันยามกับมันพยายามอ้าปากเพื่อปลดพันธนาการและทันทีที่มันทำได้มันก็คำรามสำแดงเดชกึกก้องไปทั่วอาณาบริเวณ

“กรรรรรรร!!!!!!”

“กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด”

ฝูงชาวบ้านแตกฮือออกเป็นวงกว้างไม่เว้นแม้แต่พรานป่าที่ช่วยกันจับมันมาอย่างยากลำบาก พวกเขาไม่ได้เตรียมรับมือกับเหตุการณ์จระเข้หลุดมาก่อนจึงไม่แปลกที่จะจ้ำอ้าวเอาตัวรอดไปก่อนใครเขา

บ่าวจากเรือนพระพิจิตรรั้งคุณหนูของตนถอยกราวรูดแต่ไม่ทันเสียแล้วเมื่อจระเข้ตัวใหญ่ยักษ์ตัวนั้นดิ้นหลุดจากเชือกที่รัดคอ มันตรงดิ่งเข้าหาตะเภาแก้วที่ยืนแข้งขาแข็งไปด้วยความตกใจ ไกรทองเห็นดังนั้นจึงรีบเบี่ยงตัวเข้ามาโอบกอดเธอไว้แล้วพลิกหันหลังเอาร่างกายตัวเองกำบังให้ ดวงตาหลับปี๋อย่างรอรับชะตากรรมที่จะถูกฉีกเนื้อเถือหนัง

แต่แล้ว...

ผลั่ก!

บางอย่างผลักไหล่ไกรทองอย่างแรงจนเซถอยหลังก่อนที่จะล้มคะมำไปทั้งหญิงสาวเขาก็ถูกวงแขนใครบางคนโอบรัดช่วงเอวไว้เสียก่อน

ดวงตาสีพื้นดินตวัดมองอย่างตื่นตระหนกก่อนต้องนิ่งค้างไปเมื่อพบว่าคนที่เข้ามาช่วยชีวิตตนคือบุรุษในชุดสูงศักดิ์ที่เคยปะทะคารมด้วย เรือนผมยาวสีดำเหลือบเขียวดินปลิวไสวไปตามสายลม ดวงใจของไกรทองเต้นถี่รัวขึ้นจากทั้งอาการประหม่าและความสับสนกับสิ่งที่กำลังประสบพบเจอ

ภาพที่จระเข้ตัวโตที่สมควรจะงับเข้ามาเต็มร่างเราทั้งสองค่อยๆถอยหลังกราวรูด ก่อนมันจะทิ้งตัวนอนหมอบอยู่กับที่ คมปากเรียวยาวพร้อมฟันคมบดกัดกรามตัวเองพลางคำรามขู่ได้เพียงในลำคอ นัยน์ตาของมันเบิกกว้างคล้ายยำเกรงต่อสิ่งที่มองจ้องอยู่

และนั่นทำให้ไกรทองเผลอมองคนที่ช่วยชีวิตตนค้าง ดวงตาสีทองเรืองอำนาจยังคงจรดจ้องกุมภีล์ตัวยักษ์เขม็ง

“เจ้า?”

เจ้า…ช่วยข้าเนี่ยนะ?


-----------------------------------------------------------------------------


ตกใจที่เห็นเราอัพล่ะสิ!!!!!! อิยะฮ่าๆๆๆ!

มาอัพเพิ่มแล้วค่า หลังจากหลายไปเป็นปีๆ อย่าพึ่งตบตีเราเลย 5555 เรากำลังพยายนามรื้อฟื้นแง ฝากติดตามเเละเม้นติชมด้วยนะคะ หนึ่งเม้นหนึ่งล้านกำลังใจค่า

พูดคุยกันได้ที่ #ลิขิตกุมภีร์ นะจ๊ะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 227 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,734 ความคิดเห็น

  1. #2214 Mamimilky (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 15:37
    พ่อจระเข้น้อยยยยยยยยย เอาละจะเป็นไงต่อ ทั้ง2ตะเภา 1จระเข้ และ1มนุษย์
    #2,214
    0
  2. #1934 KKMP (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 20 กันยายน 2561 / 14:56
    ชาละวันมาช่วยแล้วใช่ไหม ??
    #1,934
    0
  3. #1624 bloodc2 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 17:38
    พระเอก...มาแล้ว!!---
    #1,624
    0
  4. #1336 tensita (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2561 / 22:30
    ตัวนั้นคือชาละวันเหรอ
    #1,336
    0
  5. #1225 T o m a t o ! (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2561 / 21:33

    รออ่านด้วยความเก้วกราดดด

    #1,225
    0
  6. #1089 Crazy Devill (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2561 / 08:40
    ตกใจมากเลยค่ะที่ไรต์อัพ
    #1,089
    0
  7. #1087 Banananaaa (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2561 / 03:23
    ไรท์ค่าาาา ค้างมาก 555 ไม่เป็นไรเราค่อยได้ ใช่พี่วันหรือเปล่าที่มาช่วยน้อง อือออ ไรท์ขาา สู้ๆนะคะ เรารออยู่น้า
    #1,087
    0
  8. #1085 blood magic (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2561 / 02:25

    โอ้ยยยยย ดีใจ><

    #1,085
    0
  9. #1082 lay zhang (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2561 / 23:15
    กี๊ดดด แอบเต๊าะน้องงง
    #1,082
    0
  10. #1081 dearlychpd ♡ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2561 / 19:17
    ในที่สุดพระเอกก็ได้ซีนพระเอก หลังจากเตะกกหูน้องไปซะเต็มแรง55555555
    รอตอนต่อไปนะคะ อิอิ
    #1,081
    0
  11. #1080 เทียแมต (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2561 / 18:33
    คิดถึงงงงงงงง เย่
    #1,080
    0
  12. #1079 幽霊人形 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2561 / 16:29
    สู้ๆนะคะ
    #1,079
    0
  13. #1078 幽霊人形 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2561 / 16:28
    มาต่อไวๆๆนะคะ
    #1,078
    0
  14. #1077 幽霊人形 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2561 / 16:28
    กรี๊ดดดด ชอบบบบบ #ชะนีหลบไป!!!
    #1,077
    0
  15. #1075 :: ♠ Nm'K ♠ :: (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2561 / 16:05
    ไกรทองน่ารักจังเลยค่ะ คือแบบ น่ารักจากการกระทำ น่ารักโดยพื้นเพ ดูมีความน้องมากเลย โง้ยยยยยย
    #1,075
    0
  16. #1074 Hyukky38 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2561 / 15:42
    มีความช่วยน้องไปอีก สวยพี่สวย//กรีดร้อง
    #1,074
    0
  17. #148 sawhite (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 15 มกราคม 2559 / 00:14
    ง่าว รออยู่นะ(กดดัน)
    #148
    0
  18. #147 nutnnpp (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2558 / 16:27
    มาต่อเถอะค่ะไรท์ หวีดแรงมากกก
    #147
    0
  19. #146 โฟกัส (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 17 ธันวาคม 2558 / 19:13
    ต่อน๊าคะ มาต่อเร็วๆคะไรท์อยากอ่านต่อคะ

    อ่านตอนที่ผ่านมาสนุกมากๆเลยคะ
    #146
    0
  20. #144 POYZ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2558 / 21:17
    กลับมาต่อโดยด่วยจ้าาาาาาาาา นะไรเตอร์ 555555 กลับมาด่วน ๆ เลยนะ



    คือ น่ารักมากอ่ะ 555 โอ๊ย ชอบแนวนี้ อ่านแล้วสดชื่นนนนนนน 55555
    #144
    0
  21. #130 เมนเซนไง (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 4 ธันวาคม 2558 / 18:39
    ไรต์ค้าาาา มาอัพเถอะะะะะ ลงแดงแล้วววววว แงงงงงง ฮื้ออออ ค้างงงงง
    #130
    0
  22. #116 ศะนะคะ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2558 / 01:42
    ฮือ ไรด์มาเร็วๆหน่อยสิเค้าจะลงแดงแล้วววว
    #116
    0
  23. #115 Nudee (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2558 / 14:06
    คือๆๆๆๆๆ หลงเข้ามาอ่าน
    แล้วๆๆๆๆก็อ่านรวดเลย
    แล้วก็ติดใจคู่พ่อมากๆๆๆๆ
    แล้วๆๆๆๆ เราจะรอเหล่ากุมพีร์มาจีบมนุษย์บนบกนะ
    รอคู่พ่อด้วยยยยย
    #115
    0
  24. #114 Enzyme_ELF (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 24 กรกฎาคม 2558 / 08:15
    ไรค่ะมาอัพเถอะนะค่ะจะขาดใจตายแล้วววววว
    #114
    0
  25. วันที่ 26 มิถุนายน 2558 / 04:17
    เพิ่งเข้ามาอ่านค่ะ ขอบมากๆ ตามหานิยายแนววรรณคดีไทยอยู่พอดี มาเจอเรื่องนี้ โป๊ะเชะ! สนุกมากค่ะ รอคู่ไกรทองกับชาละวันนะคะ น่ารักจะมิทน ชอบอ่ะพี่ไกรทองของเราเป็นเคะซะได้ คู่พ่อก็น่ารัก คู่ลูกยิ่งน่าสน รอโมเมนต์เอสเอ็มของคู่นี้ แลดูจะดิบเถื่อนได้ใจ ฮิฮิ เป็นกำลังใจให้คนเขียนนะคะ
    #113
    0
  26. #109 Kuroko..cchi (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 18 เมษายน 2558 / 04:10
    อะไรจะฟรุ้งฟริ้งปานนี้ ขอมโนต่อนะจ้ะกรี๊ดดดดดดดด เคะไม่ทิ้งแถวว คือแบบฟินเวิ่นมาดต่ะไใ่อยากจะเซ่ด น้องไกรทองลุคนี้น่ารักสุดพี่ชาละวันลุคนี่ก็ทำเขินแทน มันใช่ ..
    #109
    0
  27. #101 ศะนะคะ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 เมษายน 2558 / 14:28
    ขอตอนนิจนิรันดร์ให้จบก่อนได้ไหมคะ แบบนี้มันค้างอ่ะ
    #101
    0
  28. #100 Arsan Lupin (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 12 เมษายน 2558 / 11:22
    อุย น่ารักกก >.,<
    เชื้อเคะกับเชื้อติดขนมครกนี่ได้มาจากพ่อขุนไกรเต็มๆ แน่นอน ฮา
    #100
    0
  29. #99 RoseColor (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 เมษายน 2558 / 20:25
    ในที่สุดคู่คุณลูกก็มาบ้างแล้ว ไม่น้อยหน้าคู่ท่านพี่เลยนะ อ่านแล้วละลายยยย
    มาอัพต่อนะคะ เรารออยู่ทุกวันเลยคะ
    #99
    0
  30. #97 rin_hankaoxing (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 เมษายน 2558 / 20:03
    กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดโอ้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยน่ารักมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก แงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง
    #97
    0
  31. #96 PeGaSUs (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 เมษายน 2558 / 19:45
    อรั๊ยยยยยยย โตมาละหวาน(?)จริงนะพ่อชาละวันนนน รังสีมุ้งมิ้งฟรุ้งฟริ้งเชียววว รอเนื้อเรื่องหลักนะคะ 5555 //กดดัน //วิ่งหนี
    #96
    0
  32. #95 GGThacker (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 11 เมษายน 2558 / 19:29
    ตอนโตนี่นั๊ลล๊าคมากเลยค่าาาาาาา อั๊ยยยยยส์ <3
    #95
    0