ลิขิตกุมภีร์ :: ฟิคไกรทอง :: [ชาละวัน x ไกรทอง]

ตอนที่ 67 : กำราบกุมภีล์ : ตอน ๖ (๒/๒)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 571
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 89 ครั้ง
    1 มิ.ย. 62

“เดี๋ยวขาลนั่นเอ็งจะไปไหน!” ครามตะโกนลั่นยามเห็นสหายกุลีกุจอไปราวกับทำสิ่งของหาย

“มันอยู่ที่ไหน”

“อะไรอยู่ที่ไหน” ยิ่งขาลพูดเท่าไหร่ครามยิ่งต้องถามมากขึ้นเท่านั้น

ไม่รู้อะไรของมัน มาเรือนก็มาทำไมแต่เช้าบัดนี้ยังไม่รู้เลย

“ทาสผู้นั้น มันอยู่ที่ไหน” ขาลว่าไปพลางเปิดบ้านประตูแต่ละห้องไปเรื่อยๆ ด้วยใจหวังลึกๆว่าจะเจอคนที่ตามหา

“เอ็งกำลังตามหาใครกันแน่” ครามคว้าแขนขาล ฉุดให้หันมามองหน้า

ไม่รู้อะไรดลใจให้ครามต้องคอยรั้งสหายเอาไว้

“บุรุษเจ้าของนัยน์ตาสีอำพัน”

ยิ่งขาลย้ำถึงพรรณสันฐานครามยิ่งมั่นใจไปด้วย

ทาสผู้นั้นไม่ใช่คนธรรมดา

“มันอยู่ที่ไหน” ขาลถามอีกครั้ง คราวนี้ครามได้แต่เงียบสงบปาก จักชี้บอกทางก็เกรงว่าจะเข้าใจได้ว่าแผลพวกนั้นมาจากสหายทั้งสิ้นแล้วถ้าบอกไปทาสผู้นั้นอาจตายได้ จักไม่บอกก็กระไรเพราะมันไม่ใช่เรื่องของตนเอง

แม้ตัวเองจะมีความคิดว่าควรนำไปขายทอดตลาดแต่ก็ยังมีความคิดดีๆว่ารอให้หายเจ็บหายไข้ก่อนแต่ดูจากอารมณ์ขาลตอนนี้ถ้าได้พบเจอกับทาสผู้นั้น ยิ่งถ้าขาลเป็นผู้ลงหวายจริงอย่างที่เข้าใจก็ไม่ควรให้ได้พบกันด้วยเกรงว่าทาสผู้นั้นจะช้ำในตายไปเสียก่อน

“ข้าว่าเอ็งกลับไปก่อนดีกว่า” แม้จะไม่มั่นใจว่าทาสคนที่ว่าใช่คนเดียวกับที่ขาลหารึไม่แต่ก็ยังไม่อยากให้ได้พบเจอกันอยู่ดี

ขาลไม่ฟังเสียงใครเปิดทุกบานประตูยันเรือนรับรองสุดท้ายจึงเจอเข้ากับเศษผ้าพันแผลและคราบเลือดมากมายตามพื้นเรือน แต่ไม่พบร่างของคนบาดเจ็บ

มันหนีไปแล้วรือ

“ว้ายจระเข้มา!”

“จระเข้หนีเร็ว!”

“กรี๊ด!! จระเข้”

และอีกหลากหลายเสียง ตะโกนกันลั่นเรือนทำให้ขาลโผล่หน้าไปยังหน้าต่างเรือนรับรองแล้วได้พบกับสัตว์เลื้อยคลานครึ่งบกครึ่งน้ำที่บรรดาทาสตะโกนถึง

ตัวของมันดำทะมึนใหญ่โตโอฬาร แม้จะเคลื่อนที่ด้วยความอืดอาดไปสักหน่อยแต่ก็ไม่วายนับว่ารวดเร็วจนชาวบ้านแตกฮือออกจากกัน

ตามเกร็ดยังมีร่องรอยบาดแผลให้ได้เห็นและนั่นยิ่งทำให้ขาลมั่นใจ

ต้องเป็นเดโชไม่ผิดแน่ สรุปแล้วมันคือกุมภีล์จำแลงจริงๆ

“หยุดมันไว้!!!” ขาลตะโกนสั่งแต่ไม่มีผู้ใดกล้าทำตาม ต่างรักตัวกลัวตายกันทั้งนั้น จนสุดท้ายจระเข้บาดเจ็บก็หาทางแหวกว่ายลงท่าน้ำได้สำเร็จทิ้งให้ขาลยืนมองด้วยแววตาเขม็งอยู่บนเรือนรับรอง


…..


เดโชเปลี่ยนตัวเองจากร่างมนุษย์กลายเป็นจระเข้ตัวใหญ่ยักษ์

ร่องรอยบาดแผลยังมีให้เห็น มันทำให้น้ำสีใสขุ่นไปด้วยหยาดโลหิต

ส่งผลให้จระเข้ที่อยู่ใต้ธารน้ำรับรู้ถึงการมาของสัตว์บาดเจ็บ แต่พอแหวกว่ายไปหมายจะเข้าไปฉีกเนื้อเถือหนังแล้วเจอเข้ากับพญากุมภีล์จึงทำได้เพียงล่าถอยอย่างสงบปากสงบทำเท่านั้น

เดโชดำผุดลึกลงไปยังถ้ำที่พำนักของตน พอเข้ามาถึงก็จำแลงกายกลับมาเป็นมนุษย์ หารู้ไม่ว่าวิมาลามาเยี่ยมจึงได้เห็นบาดเเผลฉกรรจ์ตามร่างเชษฐานั้น

“เสด็จพี่เกิดอะไรขึ้นเพคะใยบาดเจ็บมาเช่นนี้”

“.....” เดโชได้แต่นิ่งเงียบแล้วพาตัวเองกลับไปนั่งบนบัลลังก์สถานที่อันเป็นที่สงบสติอารมณ์ของตนเอง

โชคดีแค่ไหนที่ฝืนถ่างตาจากฤิทธิ์โอสถแล้วว่ายหนีมาได้ทันท่วงทีแต่นั่นก็เท่ากับการประกาศตัวตนว่าตนเป็นกุมภีล์จำแลง แต่ช่างสิ...แค่รอดปลอดภัยกลับมาได้ก็บุญเท่าไหร่แล้ว

“พี่เดโช”

“ข้าไม่เป็นไร”

“น้องไม่เห็นว่ามันจะเป็นเช่นนั้นเลยนะเพคะ ศิตาออกไปเตรียมน้ำอุ่นมา” เอื้อนเอ่ยกับเชษฐาจบนางวิมาลาก็เรียกให้บ่าวคนสนิทไปเตรียมน้ำและโอสถสมุนไพรมา

สุดท้ายเมื่อทนความเจ็บปวดไม่ไหวจึงต้องยอมจำนนต่อคำน้อง ยอมให้วิมาลาทำแผลให้แต่โดยดี

“นี่มันรอยหวายนี่…” วิมาลาเอะใจ แต่เดโชกลับบอกปัด

“รีบทำแผลเข้าเถอะ”

“เพคะ” ขนิษฐารับคำอย่างว่าง่าย เก็บงำความสงสัยไว้แม้นจะอยากไตร่ถามแค่ไหนแต่ถ้าพระเชษฐาไม่พูดก็ไม่มีวันได้รู้

“ซี้ด…” เดโชกัดปาก มันแสบลึกถึงทรวงในยามโอสถมันแตะต้องแผลแต่ก็ต้องอดทนไว้

“จักนอนได้หรือแผลใหญ่ปานนี้” วิมาลายังไม่วายถาม

“แปลงร่างกลับมาแล้วนอนคว่ำเอาก็ย่อมได้”

“ลำบากแย่เลยนะเพคะ”

“ทำไงได้ล่ะ”

ก็มันโดนไปแล้วนี่ ขืนวิมาลารู้มากกว่านี้เขาอกแตกตาย ทั้งอับอายทั้งสมเพชตัวเองที่ปล่อยให้โดนมัดขึงได้

การอยู่กับขาลมันเป็นดั่งฝันร้ายที่เดโชแทบอยากหลีกหนีไปให้พ้นๆแต่ก็รู้ว่ายากยิ่งรู้ว่าตัวเองถูกผูกพันธะเป็นทาสมันไปแล้วยิ่งใจเสีย

ไม่รู้มันจักใช้คาถาอีกเมื่อไหร่ ไม่รู้ว่าจักต้องทุกข์ทรมานสักแค่ไหน ไม่อาจรู้ได้จริงๆ

“พี่จะทำอะไรต่อไป” วิมาลาถามขณะเปลี่ยนผ้าพันแผลให้ใหม่

“แก้แค้น”

“อะไรนะเพคะ”

เดโชผุดลุกขึ้นแล้วหันมาจ้องขนิษฐาแห่งตนด้วยแววตาจริงจัง

“ข้าจะแก้แค้น”


-----------------------------------------------------------------------------------------------------------


มาอัพเพิ่มแล้วค่า ฝากให้ฟีดแบ็คด้วยนะคะเพื่อเป็นกำลังใจให้เราน้า

ติดตามเราได้ทางเพจเฟสและทวิตเตอร์นะคะ เราจะอัพที่นั่นเป็นหลักเลย

#กำราบกุมภีล์


FB Page : KuFei-TanZ

Twitter : Kufei_tanz



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 89 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,734 ความคิดเห็น

  1. #2437 newexo (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 20:12
    นั่นๆๆ พี่เดโชจะสู้ละเด้อ เชียร์สุดใจแม้ว่าจะไม่เห็นหนทางชนะเลยก็ตาม 555 (ก็อีกฝ่ายเขามีคาถาอาคมอ่า ทำสัญญาทาสละด้วย จะไปสู้ยังไงไหววว)
    แต่งงใจพี่ขาลมาก อยากเอาชนะอะไรขนาดนั้นอะพ่อ รื้อบ้านเพื่อนแต่เช้าเลย พี่ครามประมวลเรื่องราวเร็วดีมาก ช่วยถ่วงเวลาได้แปบนึง
    ตอนแรกพี่เดโชเขาก็ไม่อยากบุกแดนมนุษย์หรอก เขาอยู่มาตั้งนานก่อนพี่ขาลจะมาอีกปร้า เป็นพี่ขาลแหละที่บีบเขาให้ทำร้ายมนุษย์ จำ
    #2,437
    0
  2. #2434 Gee Orra (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 02:58
    น้องเข้ริจะสู้กับเสือเตรียมแผนมาดีๆนะบอกก่อน เดี๋ยวมีงานนัวเนียแน่ขาลบอก เอ้ย ขอบอก
    #2,434
    0
  3. #2433 คนบ้าไงจะใครล่ะ (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 23:17

    พุทโธ่พุทถังกะละมัง จะกลับไปแก้แค้นเขานี่หนูคิดดีแล้วหรือลู๊กกกกก อิพี่ขาลมันบ่ใจ่คนธรรมดาเน้อ มันเป็นข่นเฬว ????

    #2,433
    0
  4. #2432 BBen[z]Jii (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 23:04
    เหมือนแมวขู่จริงๆนั้นแหละค่ะ5555
    #2,432
    0
  5. #2431 despasito (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 22:08
    ขาลดุนะ เดโชไหวหรอ55554
    #2,431
    1
    • #2431-1 pegger15384(จากตอนที่ 67)
      2 มิถุนายน 2562 / 00:16
      เดโชไหวนะ ขาลดูหรอ? 555
      #2431-1
  6. #2430 numbyun (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 20:49
    เดโชคิดดีแล้วเหรอ พี่ขาลดุมากนะ
    #2,430
    0
  7. #2429 Incamisang (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 19:43
    พี่ดุนะ หนูไหวหรอ
    #2,429
    0
  8. #2428 Yook-Yik (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 19:42
    ขาลดุนะ หนูไหวหรอ

    //แซวขำๆนะ ขอบคุณที่อัพนะคะ สู้ๆค่ะไรท์
    #2,428
    0
  9. #2427 KKMP (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 19:41

    เดโช อย่าทำอะไรพลีพลาม อ้ายขาลร้ายนักนะ
    #2,427
    0
  10. #2426 Villis (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 19:38
    พี่ขาลดูนะ เดโชไหวหรอ
    #2,426
    0
  11. #2425 tatarxxi (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 19:25
    รอนะค่าาา มาไวๆ
    #2,425
    0
  12. #2424 Jessie2544 (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 19:02
    หนูจะไหวหรอลูก พี่เขาดุมากนะ //ปาดน้ำตาแม่
    #2,424
    0
  13. #2423 ExOne_08 (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 18:51
    น้องงงงงง เจ็บแย่เลยลูก
    #2,423
    0
  14. #2422 x-zero2 (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 18:51
    ตอนแรกคิดว่าพี่เขาจะไม่รอดแล้ว ฮือ ให้ะเขาพักหายใจก๊อนนนนน
    #2,422
    0
  15. #2421 Mamimilky (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 18:47
    กรี๊ดดดด นึกส่าจะหนีไม่รอดดดดดด ขาลนะขาล จำไว้เลย!!!!
    #2,421
    0
  16. #2420 KammyKanittha (จากตอนที่ 67)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2562 / 18:43
    ติดจรวดมาอ่าน
    #2,420
    0