ลิขิตกุมภีร์ :: ฟิคไกรทอง :: [ชาละวัน x ไกรทอง]

ตอนที่ 56 : กำราบกุมภีล์ : ตอน ๑

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 802
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 120 ครั้ง
    28 มี.ค. 62

จระเข้ตัวใหญ่ยักษ์ว่ายทวนน้ำกลับมายังถ้ำของตนได้สำเร็จ แสงสว่างวาบขึ้นก่อนกลับกลายมาเป็นร่างมนุษย์ เดโชหอบหายใจถี่ มองสำรวจร่างกายตัวเองว่าสึกหรอไปรึไม่ ครั้นเอามือแตะตรงสะโพก ความละอายก็เกิดแก่ตัว พวงแก้มแดงฉานอย่างปิดไม่มิด ริมฝีปากเม้มเข้าหากันแน่น

อ้ายขาลนะอ้ายขาล

มันกล้าดียังไงล้วงเข้ามาในที่ลับของเขาขนาดนั้น บ้ามาก

ความเสียววูบกับเจ็บแสบยังไม่เลือนหายไปไหนยิ่งรู้สึกถึงมันมากเท่าไหร่ ความกระดากอายยิ่งเพิ่มมากขึ้นเท่านั้น

“ฝากไว้ก่อนเถอะ” ได้แต่ฝังความคั่งแค้นเอาไว้กับใจตัวแล้วผลอยหลับไป


เช้าวันถัดมา


เป็นอีกวันที่เดโชตื่นเช้ากว่าปกติ เรียกได้ว่านอนไม่หลับเลยก็ว่าได้ มัวแต่คิดเรื่องอะไรไม่ต้องพูดถึง

“เอ็งตายแน่” กลีบปากพึมพำงึมงำกับตัวเองระหว่างลุกเดินไปหาน้ำล้างหน้าให้ตื่นเต็มตา ตามมาด้วยการเลือกเครื่องแต่งกายเตรียมเข้าเฝ้าพระสุนทรเมือง

เหมือนว่าพวกมนุษย์จะเรียกขุนนางเข้าเฝ้าบ่อยกว่าทางกุมภีล์เสียอีก

งั้นก็ต้องไปพบกับ…

คิดมาถึงตรงนี้ จู่ๆคนที่ขยันแกล้งชาวบ้านก็หน้าขึ้นสีแดงจัด มือเผลอแตะบั้นท้ายตัวเองอย่างไม่อยากจะเชื่อว่าเมื่อวานเกิดฝันร้ายอะไรขึ้นมา

“พอได้แล้ว เลิกคิด” เดโชบอกกับตัวเองซ้ำๆ พอแต่งตัวเสร็จก็ไม่วายพังกระจกไปเสียบานเนื่งจากมันสะท้อนภาพดวงหน้าแดงจัดของตัวเอง

เพล้ง! กำปั้นต่อยเข้าเต็มแรงจนกระจกแตกละเอียด เลือดสีข้นไหลซึมเลอะมากับเศษเเก้วแต่เดโชกลับไม่สนใจมันนัก

คนที่คอยแกล้งคนอื่นอย่างเขาจะมาเสียทีกับเรื่องไม่เป็นเรื่องนี้ไม่ได้

วันนี้พระสุนทรเมืองนัดหารือเรื่องการสร้างป้อมปราการส่วนหน้าแทนส่วนหลังที่ก่อร่างสร้างตัวจนเกือบเสร็จหมดแล้ว เพราะเล็งเห็นว่ามันอาจได้ใช้ประโยชน์มากกว่าส่วนหลัง แต่เรื่องนี้ทำให้งบประมาณท้องพระคลังร่อยหรอลง จะขูดรีดภาษีจากชาวบ้านมากกว่านี้ก็คงไม่ไหว แม้จะมีตลาดน้ำเมืองพิจิตรขึ้นมาเพื่อให้เกิดการเงินหมุนเวียนกันมากขึ้นแต่ก็ใช่ว่าจะทำให้ตาสีตาสาร่ำรวยเหมือนดงเศรษฐีเขาได้

“พวกเจ้าเห็นสมควรว่าอย่างไร” พระสุนทรเมืองเปิดโอกาสให้ขุนนางได้แสดงความคิดเห็น และขาลก็เป็นหนึ่งในคนที่พระองค์แลหางตาไปราวกับเชื้อเชิญอยากได้คำตอบรับจากข้าราชการผู้นั้น

“เกล้ากระหม่อมคิดว่าการก่อสร้างป้อมปราการเป็นการสูญสิ้นเบี้ยอัฐไปอย่างเปล่าประโยชน์”

“แล้วหากมีข้าศึกมาประชิดชายแดนล่ะ” เหมราช มหาอุปราชไถ่ถามบ้าง

“บ้านเมืองเราไม่ได้ติดกับชายแดน กว่าพวกรามันหรือขอมจะตีเข้ามาก็นานพอตัว อีกอย่างป้อมปราการด้านหลังก็เพียงพอแล้วสำหรับการศึกสงครามพะยะค่ะ”

“ขาลมันก็พูดถูก เราเสียงบประมาณบานปลายไปกับส่วนหลังหมดแล้ว” พระสุนทรเมืองว่า

จบการประชุมลงด้วยดำริเห็นชอบความเห็นของขาลเหมือนอย่างทุกที ดูท่าข้าราชการหนุ่มจากพระนครคนนี้คงขึ้นตำแหน่งลูกรักพระสุนทรได้ไม่ยาก เห็นได้จากการกล่าวสิ่งใดพระองค์ก็ทรงเชื่อไปเสียหมด

“เจ้าหลบหน้าข้า...ทำไม?” เสียงที่ไม่อยากได้ยินที่สุดดังขึ้นหลังจากที่เดโชก้าวฉับๆออกจากท้องพระโรงไปแล้ว ขาลเดินตามมาติดๆและเป็นฝ่ายยึดยื้อฉุดไม่ให้อีกฝ่ายหันหลังหนีตน

“ข้าไม่ได้หลบหน้าเจ้า”  เดโชว่าด้วยเสียงแข็งกร้าวพลางพยายามบิดข้อมือออกจากการกอบกุมและก็ทำมันได้สำเร็จ เมื่อทำได้ก็ยิ้มเยาะ

“เราไม่รู้จักกันจะเรียกว่าหลบหน้าคงไม่ได้”

“ทำเป็นไม่มองกันนั่นเรียกหลบหน้า”

“เจ้าทำเหมือนมองคนเขาไปทั่ว แล้วทุกคนก็มองตอบอย่างงั้นแหละ”

“ใช่”

วิปลาส

คำเดียวสั้นๆผุดขึ้นกลางสมองของเดโช

“เรื่องของเจ้าเถอะ” เมื่อเห็นว่าคนเริ่มมุงดู เดโชจึงรีบตัดบทแล้วเดินไปตามทางของตนทันที

จะให้พูดว่าหลบหน้าเพราะเจ้าล้วงเข้ามาในร่างกายข้าเหรอ ไม่สิ ใครหลบหน้ากัน!

จากว่าจะเดินไปแล้ว เดโชกลับหมุนตัวกลับมาประจันหน้ากับคนที่หาว่าเขาทำตัวขี้ขลาดอย่างการหลบหน้า

“ส่วนเจ้า! ใครเขาหลบหน้ากัน อย่าคิดไปเองให้มาก คนเช่นข้าจะหลบหน้าเจ้าทำไมชื่อเสียงรึก็ไม่รู้จักกันฉไนต้องทำเช่นนั้น!”

“.....” ขาลไม่ตอบรับและไม่ได้ชักสีหน้าแม้โดนขึ้นเสียงใส่ มือที่ถือไม้ตะพดกอบกุมมันแน่นขึ้นก่อนเป็นฝ่ายเปิดบทสนทนาดีๆแทนที่จะทำให้มันเลวร้ายลง

“เจ้าคือเดโชใช่ไหม? ข้ามีนามว่าขาล”

“ใครต่างรู้ชื่อของข้าราชบริพารผู้ซื่อสัตย์อย่างเจ้ากันอยู่แล้วไม่ต้องมาแนะนำให้เสียเวลาหรอก--อึก”

ตึง!

ยังไม่ทันแนะนำกันจบประโยคดีเดโชก็ต้องหยุดพูดไปเพราะถูกดันจนชิดเข้ากับกำแพงราชวังท่ามกลางเสียงฮือฮาอีกระลอกของเหล่าคนที่มาชุมนุม

“ข้ารู้ว่าเจ้าไม่ใช่มนุษย์” ขาลก้มลงกระซิบกระซาบเบาๆให้ได้ยินเพียงสอง

“?!”

“อมนุษย์อย่างเจ้าเป็นตัวอะไรกันแน่”

ตึก ตึก

อัตราการเต้นของหัวใจเดโชเริ่มเต้นไม่เป็นจังหวะกับความจริงที่ถูกเปิดเผย แต่ก็นั้นคนช่างพูดก็ยังยิ้มเยาะเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

“มีปัญหาสืบสาวหรือ เก่งแต่ตำราเช่นเจ้าคงได้แต่เดาสุ่มห้าสุ่มหกแบบนี้อยู่ร่ำไป”

“ข้าจะติดตามดูเจ้าทุกฝีก้าว”

“อย่าเสียเวลาลำบากเลย เอาเวลาไปทำกิจที่เป็นประโยชน์เถอะ”

“.....”

“.....”

ทั้งสองจ้องตากันนิ่ง จ้องเขม็งลึกจนเป็นฝ่ายเดโชที่ละสายตาลงก่อน

“ระวังตัวเองไว้ให้ดีเถิด เสือกมากระวังภัยจะเกิดแก่เจ้า นี่ข้าหวังดีนะ” เดโชพูดติดตลก ทำทีเหมือนยอมรับกรายไม่ยอมรับกราย

“ชีวิตข้าขึ้นต่อภัยอยู่แล้ว ใยข้าต้องกลัวจะมีภัยเพิ่ม”

“ระวังไว้ก็ดีกว่าไม่ระวังอย่างไรล่ะท่าน เอาล่ะถ้าหมดธุระแล้วก็ปล่อยข้าไป หรือต้องให้ขุนนางรู้กันถ้วนทั่วว่าเราเอ่ยสิ่งใดต่อกัน”

“.....” ขาลหันมองรอบด้าน พบเจอสายตามากกว่าร้อยคู่จรดจ้องอยู่จึงยอมผละปล่อยเดโชออกมา ซึ่งเจ้าตัวก็ทำทีเป็นยืดเส้นยืดสาย แต่สุดท้ายแล้วก็โดนกุมมือและยึดยื้อให้เดินตามขาลออกไป

“เจ้าจะทำอะไร ปล่อยข้าได้แล้วน่า”

ขาลไม่ตอบและการเดินตามมาอย่างว่าง่ายและคำพูดติดตลกนั้นก็ไม่ได้ทำให้ข้าราชการหนุ่มสติแตก เหมือนว่าเขาจะรับรู้มันได้ดีว่าคนที่ปักใจสงสัยนั้นเป็นพวกชอบมีความสุขบนความทุกข์ของชาวบ้านมากแค่ไหน

ขาลลากเดโชออกมาไกลพอจะเหลือเพียงสองต่อสองที่มุมอับของลานวัด จากนั้นก็ดันคนตัวเล็กกว่าตัวเองเข้าชิดกับกำแพงแล้วยกมือขึ้นคร่อมทับ

“พวกเจ้ามีกันกี่คน” คำถามแรกถูกส่งมาทันที ที่รู้ได้เพราะตะพดฟ้าคำรนที่บิดามอบให้มันเปล่งแสงตรงปลายยอดเพทาย

ครอบครัวขาลเป็นครอบครัวใหญ่ที่ขึ้นชื่อลือชาเรื่องสายอาคม ไสยเวทตร์แกร่งกล้าหาตัวจับยากกันทั้งตระกูล

การที่ตะพดฟ้าคำรนเปล่งแสงขึ้นมามันหมายถึงมีอมนุษย์จำแลงกายเป็นมนุษย์อยู่ใกล้ๆและจากท่าทางไว้เนื้อไว้ตัวและเย่อหยิ่งของเดโชก็เข้าเค้าการเป็นอมนุษย์อยู่

เขาจึงต้องรู้ให้ได้ว่าอมนุษย์ผู้นี้ขึ้นมาทำการอะไร และมีกันมากี่คน มีแผนการอย่างไรและสำเร็จลุล่วงไปมากน้อยแค่ไหนแล้ว

“บอกแล้วมนุษย์โง่ๆอย่างพวกเจ้าจะเข้าใจรึ” เดโชแลบลิ้นเลียกรอบปากจงใจเอาแก้มเคลียเย้ากับแก้มอีกฝ่ายหวังให้มนุษย์ตรงหน้าตบะแตกแล้วลี้ภัยไปแต่กลับผิดคาด เมื่อนอกจากขาลจะไม่ตื่นตระหนกแล้วยังเป็นฝ่ายจิกเรือนผมสีเข้มขาบของเดโชให้เชิดหน้าสูงขึ้นด้วย

“พูดกับข้าก็มองหน้าข้า”

“เจ้าเพลี้ยหนอนเจ้าคิดจะทำอะไร!!” เดโชเริ่มหมดสนุก สองมือผลักอกคนตัวสูงกว่าให้ออกไปให้พ้นทางเพราะเริ่มเจ็บแปลบกับการละเล่นปาหี่นี่ เพราะแรงของอมนุษย์มีมากกว่าแต่เพราะจู่ๆก็ถูกจรดจูบลงมาทั้งร่างจึงแข็งทื่อราวกับมีรากไม้มาพันรัด

“อื้มม!!” เดโชพยายามบิดใบหน้าหนีจากการกอบกุมมากขึ้นเพราะจุมพิตนั้นช่างร้อนระอุเหมือนมีคนเอาไฟมาสุมเข้าตรงกลางกลีบปากนั้น

เดโชออกแรงบีบคอคนที่ล่วงเกินตนอย่างแรงหวังให้เจ้าตัวหยุดเพราะเริ่มทานทนต่อพิษของรสจูบกระชากวิญญาณนี่ไม่ไหว

จรดจูบฤทธา เป็นศาสตร์หนึ่งของหมออาคมกระทำต่ออมนุษย์หรือรากษสพวกมันจะร้อนลนดั่งมีไฟมาสุมทรวง แต่อาคมนี้ได้ใช้ได้กับพวกรากษสมากกว่าเพราะหากรากษสโดนสิ่งนี้ก็จะแทบทนไม่ไหวและกลับกลายร่างกลับทันที

แปลว่าเดโชผู้นี้ไม่ใช่รากษสอย่างที่เข้าใจ

“ปล่อย!” เดโชผลักสัมผัสร้อนออกได้ในที่สุด ควันสีดำคละคลุ้งไปทั่ว กลีบปากบางกว่านั้นขึ้นช้ำเลือดจากรสจูบที่รุนแรงนั้น

“เจ้าทำบ้าอะไร!” เดโชเอาหลังมือปิดปาก ไม่อยากจะเชื่อกับเรื่องที่เกิดขึ้น จากทั้งการถูกจิกเรือนผมเยี่ยงทาสและการถูกบุรุษด้วยกันเองแม้จะต่างสายพันธ์จรดจูบ

“ข้าแค่พิสูจน์บางสิ่ง”

ยังคงหน้านิ่งเหมือนดังเดิม สีหน้านั้นแหละทำให้คนโดนล่วงเกินโมโหแทบคลั่งแล้วได้แต่ตะโกนด่าคำเดิมๆ

“พิสูจน์กับผีเจ้าน่ะสิ! ไอ้บ้า!!”

อ้ายขาล! เอ็งต้องตายด้วยเงื้อมมือข้าสักวัน!


------------------------------------------------------------------------------------------------------------


มาอัพเพิ่มแล้วค่ะ จะพยายามลงให้ต่อเนื่องนะคะ ฝากติดตามด้วยน้า พี่เดโชโดนกำราบเละเทะแน่นอนค่ะ ฮ่าๆ ฝากเม้นฝากติชมด้วยนะคะ หรือติดแท็กพูดคุยได้ที่ #กำราบกุมภีล์ หนึ่งเม้นหนึ่งล้านกำลังใจค่า


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 120 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,734 ความคิดเห็น

  1. #2588 reluz (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2562 / 17:43
    เอาแล่ววๆๆๆๆๆๆๆ
    #2,588
    0
  2. #2526 Sayume ♧♣ Jaremy (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2562 / 03:21
    เอาแล่วววววววววว
    #2,526
    0
  3. #2374 Couchkonx (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2562 / 22:37
    พึ่งรู้ว่ามีภาคต่อของพี่เดโชคือชอบภาษาไรท์มากหาอ่านแนวไทยๆไรงี้ก็ยากด้วย ทับใจมากสู้ๆนะคะถ้ามาอ่านอยากให้แต่งเรื่องแบบนี้ต่อๆไป
    #2,374
    0
  4. #2340 Yook-Yik (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 14:07
    เอาแล้ว สงสารเดโชเลย
    #2,340
    0
  5. #2259 Mamimilky (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 5 เมษายน 2562 / 20:43
    รุนแรงจริงเลยเว้ยเฮ้ย555555555555
    #2,259
    0
  6. #2188 ฉันคือความฝัน (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 1 เมษายน 2562 / 08:53

    พี่เดโชหัวโล่งจนคิดอะไรไม่ออกเลยรึเจ้าคะ? ไ อ้ บ้า นี่ไม่เจ็บเลยนะเจ้าคะ

    #2,188
    0
  7. #2166 y_pps (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 30 มีนาคม 2562 / 05:49
    วิชาอาคมอะไรกันคะ ทำไมมันฟินดีจังเลย
    #2,166
    0
  8. #2152 ooy1565 (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 13:12
    อ้ายขาลทำไมรุนแรงกับน้องกุมภีร์จุงเบย
    #2,152
    0
  9. #2151 Maneerat Sangthong (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 03:40
    จูบกระชากวิญญาณ---- ฮ่ะลาาาาา แกรรรรรร๊ พี่ขาลรุนแรงกร๊าวใจอิช้อยนัก!! พี่เดโชต้องเจอคนแบบนี้มากำราบให้อยู่มัด!!
    #2,151
    0
  10. #2150 你我 (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 29 มีนาคม 2562 / 01:17

    เขาจูบกันแล้ววว

    #2,150
    0
  11. #2149 SomeGift (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 22:02
    เพิ่งจะคุยกันก็รุนแรงเลยนะคู่นี้ อ้ายขาลคือไม่ธรรมดาจริงๆ สุดยอดไปเลยนาย
    #2,149
    0
  12. #2148 Phatusanime (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 21:15

    คู่นี้น่าจะรุนแรง แต่เราโช๊บบบบบบ
    #2,148
    0
  13. #2147 Nuengrudee2547 (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 19:58
    งุ้ยยยย~
    #2,147
    0
  14. #2146 Incamisang (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 18:46
    ข่นบ้าาาาา
    #2,146
    0
  15. #2145 Jessie2544 (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 18:44
    ทำไมพี่ขาลรุงแรงกับน้องงงงง
    #2,145
    0
  16. #2144 Crazy Devill (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 18:42
    ท่านเดโชคะคราแรกนึกว่าท่านจะมีเมียแต่คิดผิดเสียนี่สู้ๆนะคะท่านเดโชท่านต้องละลายใจอ้ายขาลได้แน่นอนค่ะ~~ติดตามตอนต่อไปเลยค่ะ
    #2,144
    0
  17. #2142 BBen[z]Jii (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 18:29
    “คนบ้าาาา” ประโยคนี้ลอยมา55
    #2,142
    0
  18. #2141 numbyun (จากตอนที่ 56)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 18:27
    โธ่ ด่าเค้า-บ้า เจ็บเหลือเกินพ่อเดโช
    #2,141
    0