ลิขิตกุมภีร์ :: ฟิคไกรทอง :: [ชาละวัน x ไกรทอง]

ตอนที่ 50 : ยาใจกุมภีล์ : ตอน ๗

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 936
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 83 ครั้ง
    4 พ.ย. 61

เอ้ก อีเอ่กเอ้ก

เสียงไก่ข้างบ้านขันปลุกขุนไกรตั้งแต่รุ่งสาง เด็กหนุ่มต่างถิ่นนั่งบิดขี้เกียจไปพลางขยี้ตาไป

เช้าอีกแล้ว

มาอยู่เมืองพิจิตรนี่ก็ปาเข้าไปร่วมเดือนแล้วยังไม่ได้กลับนนทบุรีสักที ที่นอนคุดคู้กันอยู่นี่ก็บ้านที่กำนันจัดหามาให้

มาอยู่นานจนคุ้นกับคนในพื้นที่หมดแล้ว พอพ่อเสร็จกิจก็ต้องกลับเมืองนนทบุรี แล้วเขาจะหาขนมครกเจ้าไหนมาอร่อยเทียบเคียงป้าฉิ้มแกได้ไหมนี่

แล้วจักได้เจอคนชอบแย่งขนมนั่นอีกไหมนะ

คิดมาถึงตรงนี้ขุนไกรก็เปลี่ยนจากขยี้ตามาเคาะหัวตัวเองที่คิดเรื่องบ้าๆตั้งแต่หัววัน

“ไปหายายฉิ้มดีกว่า” ว่าแล้วก็ลุกแต่งตัวเตรียมออกไปจ่ายตลาดมาเผื่อพ่อ ขุนไกรเดินลงมาก็เจอเข้ากับคนที่นึกถึงจึงได้เอ่ยถามตามวิสัย

“พ่อจ๋าเช้านี้ทานอะไรดี”

“เอ็งอยากกินอะไรก็เอามา ข้ากินได้หมดนั่นแหละ” ไกรสรละสายตาจากพร้าที่ทำความสะอาดอยู่ไปตอบลูกชายตัวดีที่ทำเหมือนจะฟังตนนะแต่เหมือนพูดยังไม่ทันจบคำดีมันก็แจ้นหายหัวไปแล้ว

“ไอ้ลูกคนนี้”  ไกรสรบ่นแล้วทำงานของตนต่อไป


ณ ตลาดกลางเมืองพิจิตร


เป็นอีกเช้าที่ตลาดคึกคัก คึกคักจัดจนแทบจะเรียกว่าแตกตื่นด้วยซ้ำ ก็จะอะไรซะอีกล่ะ จระเข้มันขึ้นมาอาละวาดบนบกน่ะสิ

“ไปเรียกพ่อไกรสรกันเร็ว!”

“กรี๊ดมันวิ่งมาทางนี้แล้ว”

“แม่เจ้าประคุณโว้ยตัวใหญ่มากด้วย”

และอีกหลากหลายเสียงจากเหล่าแม่ค้าที่วิ่งหนีกันจ้าละหวั่น จระเข้ตัวนี้มันกำแหงขนาดปีนขึ้นมาจากท่า แม้มันจะเดินต้วมเตี้ยมเป็นเต่าล้านปี แต่ก็ใช่ว่าจะไล่กวดมนุษย์ไม่ทัน

ผู้คนเบียดเสียดหาทางนี้กันเนืองแน่น ทว่าขุนไกรที่พึ่งมาถึงกลับพยายามยึดยื้อเข้าไปดูจระเข้ตัวเป็นๆให้ได้แทน

อยากลองวิชาที่พ่อสอนด้วย

พอแหวกเข้าไปเจอตัวจริงนักมวยหนุ่มก็วิ่งตีนแตกกลับบ้าน อันเนื่องมาจากตัวอันใหญ่โตเป็นเท่าตัว ก็นึกว่าตัวเล็ก ถ้าตัวเล็กยังพอจับให้ได้อยู่ เจอตัวยักษ์ใหญ่ขนาดนี้คงต้องถึงมือพ่อเขาแล้วล่ะ

ระหว่างวิ่งกลับหางตาก็แลไปเห็น…

“โคจร!”

เจ้าของชื่อปรายตามองตามเสียงเรียก แต่ก็เพียงชั่วครู่เท่านั้น จากนั้นก็หันกลับไปมองเบื้องหน้าเหมือนไม่ได้ยินอะไร

ทำไมหมอนั่นต้องหมางเมินเขาด้วย

ถ้าไม่ติดว่าอยู่คนละฟากฝั่งจะตามไปเตะข้อหาเมินกันซึ่งๆหน้าเลยคอยดู

เป็นอันรู้แน่ชัดแล้วว่าโคจรก็ขึ้นมากินขนมครกกับเขา เท่ากับมีโอกาสได้เจอกัน…

ป้าบ!

เป็นอีกครั้งที่ขุนไกรเอามือฟาดกบาลตัวเองให้หยุดคิดอะไรบ้าๆแล้วรีบกลับไปหาพ่อได้แล้ว แต่เหมือนจะไม่ต้องเมื่อเห็นพ่อถือพร้ามาแต่ไกล

สงสัยมีคนไปเรียกตัวบิดาเขาก่อนหน้านี้แล้ว

“ขุนไกรปลอดภัยรึไม!” ทันทีที่ไกรสรมาถึงชายวัยกลางคนก็บิดลูกชายซ้ายทีขวาทีเพื่อตรวจตราหารอยแผลเมื่อไม่พบเจอก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก

“ปลอดภัยดีขอรับ ข้ากำลังจะไปหาพ่อพอดีเลย”

“เอ็งไปหลบกับชาวบ้านก่อน” ไกรสรผลักลูกชายไปรวมกลุ่มกับพวกชาวบ้าน

“ได้ขอรับพ่อแต่ข้าต้องไปตามหาเพื่อนก่อน” ขุนไกรรำพึงกับตัวเองยามมองแผ่นหลังของพ่อวิ่งหายไปไกล ในใจก็นึกหวาดหวั่นว่าไอ้เศรษฐีนั่นจะเป็นอันตรายเห็นเดินไปทางฟากฝั่งที่จระเข้มันแผลงฤทธิ์อยู่ด้วย

ป่านนี้ไม่โดนขย้ำตายไปแล้วรึ

ยิ่งคิดยิ่งเป็นห่วง อุตส่าห์นับว่าเป็นเพื่อนผู้หนึ่งแล้วจะมาด่วนตายแบบนี้ได้ยังไงกัน

“กรร!!” อีกด้านหนึ่งก็มีเสียงสัตว์ร้ายคำรามแล้วจำต้องล่าถอยลงไปในคูคลองเมื่อเจอหมอจระเข้ไล่ต้อน กุมภีล์ทั้งสองตัวชะโงกหน้าพ้นเวิ้งน้ำขึ้นมาเพื่อประเมินสถานการณ์

สายกับสิงเป็นจระเข้พี่น้องฝาเเฝดมันได้รับคำสั่งให้ขึ้นมาเมืองบนเพื่อตามติดชีวิตโคจร สงสัยจะตามติดมากไปหน่อยเลยเผลอขึ้นมาเมืองบนทั้งที่ไม่ได้จำแลงกาย จึงลำบากต้องมาปะทะฝีมือกับหมอจระเข้ชื่อดังนี่เข้า

แต่ไม่ว่าจะเป็นใครพวกเขาก็ไม่ผิดอ่อนข้อให้หรอก

ชาวบ้านส่งเสียเชียร์กันลั่นคุ้งน้ำเมื่อไกรสรมาถึงที่หมาย

ไกรสรประนมมือขึ้นกราบฟ้าดินปากบริกรรมคาถา มือก็ไม่ปล่อยพร้าเล่มโตไปไหนระหว่างนั้นก็ล่องลงแพไปเพื่อไม่ให้จระเข้มันบุกขึ้นมาบนตลิ่งอีก

หมอจระเข้ไม่ควรฆ่าจระเข้ นอกเสียจากจำเป็นจริงๆ ครานี้ก็คงนับว่าจำเป็นอีกครากระมัง ดูอย่างไรทั้งสองตัวนี้ก็ไม่มีทีท่าจะหยุดคุกคามมนุษย์เลย

ไกรสรกำพร้าในมือแน่น ก่อนจะยกมันขึ้นจ้วงแทนจระเข้ตัวหนึ่งที่ถลาเข้ามาใกล้

ฉึก! เลือดสีสดไหลซึมออกมาตามแผล ทว่าจระเข้อีกตัวเอาหางฟาดใส่จนแพสั่นคลอน

ฉับพลันสิ่งที่ทุกคนไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น

“กรร!!” จระเข้ตนที่ไม่ถูกทำร้ายกระโดดลอยข้ามแคร่ไม้พลางคาบตัวหมอจระเข้หนุ่มลงน้ำไปด้วย

น้ำที่เคยใสสะอาดเริ่มมีสีคาวเลือดลอยขึ้นมารวมกับสีชาดในคราเก่า เสมือนสัญญาให้คนด้านบนใจสลาย

โดยเฉพาะขุนไกร…

“พ่อ!!”

ขุนไกรน้ำตารื้น ยิ่งเห็นการคาบแล้วปั่นควงของจระเข้เวลามันต้องการหักกระดูกศัตรูยิ่งใจเสีย

ไม่จริง...ไม่จริง

“พ่อ!” ขุนไกรพยายามเต็มที่ที่จะแหวกว่ายผู้คนเข้าไปช่วยเหลือพ่อตัวเอง

มาได้จนถึงริมท่าพอตั้งท่าจะกระโดดก็มีมือข้างหนึ่งมาฉวยรั้งไว้ แล้วดึงเข้าไปโอบกอดแน่นไม่ให้ดิ้นได้สะดวก พอเหลือบไปมองดีๆก็พบกับร่างสูงชะรูดของคนที่แย่งขนมตนเป็นว่าเล่น

“โคจร”

“อืม”

“ปล่อยข้าเดี๋ยวนี้ ข้าต้องไปช่วยพ่อ!” ขุนไกรยังไม่หยุดดิ้นเร้า ยิ่งปล่อยให้เวลาผ่านพ้นเลยไปมันยิ่งแย่

ตอนนี้พ่อเขาไม่รู้ว่าเป็นหรือตายแต่ยังไงจะช่วยขึ้นมาให้ได้!

คนดื้อด้านจำต้องหยุดดิ้นเร้าลงเมื่อมืออีกข้างของพญากุมภีล์ชี้ไปยังจุดเกิดเหตุซึ่งคราวนี้มีจระเข้เพิ่มเข้ามาอีกสามตัวกลายเป็นห้าและเหมือนว่ามันไม่ได้จะมาทำร้ายพ่อเขา

มันมาฟาดฟันกันเอง

ขุนไกรเห็นร่างของคนที่นึกห่วงขาขาดไปข้างหนึ่งแต่ก็ถูกจระเข้ที่พึ่งมาใหม่คาบมากองไว้ข้างตลิ่ง ไกรสรยังคงร้องโอดโอยไม่ได้สิ้นลมหายไปอย่างที่นึกคิดในคราแรก

เด็กน้อยโล่งใจเป็นล้นพ้น ขอบคุณพระขอบคุณเจ้าที่ยังช่วยเหลือชีวิตพ่อของตน หลายคนขันอาสาไปช่วยกันลากพ่อหมอกลับเข้ามาบนลานดิน จากนั้นก็มีหมอยาหลายคนเข้ามาช่วยกันดูแลรอบตัวไกรสร

ขุนไกรคว้ามือโคจรให้ดูอาการพ่อด้วยกันแม้นในหัวจะเต็มไปด้วยคำถาม เพราะตั้งแต่หมอนี่เข้ามาเขายังไม่เห็นผู้ติดตามทั้งสามที่คาดว่าจะเป็นคนติดตามคนสนิทของโคจรเลย

แล้วไหนจะการผลุบโผล่เหมือนผีนั่นอีก

แล้วการนิ่งนอนใจที่เห็นจระเข้อีกสามตัวเข้ามาต่อสู้มันคืออะไรกัน

ราวกับโคจร...ไว้วางใจจระเข้เหล่านั้นมาก

จะมีมนุษย์สักกี่คนกันที่คิดเช่นนั้นได้...

แต่เหนือสิ่งอื่นใด

“เจ้ามาที่นี่ได้ยังไง”

“เดินมา”

“อย่ามาเล่นลิ้นนะ”

“ก็ข้าเดินมาจริงๆ” โคจรตอบสัตย์จริง เขาเดินเข้ามาหลังจากปล่อยให้คนสนิทไปช่วยเหลือคนที่ขุนไกรร้องเรียกว่าบิดามันก็เท่านั้น

เริ่มคิดเแล้วจริงๆว่าพวกคุ้งน้ำเหนือมันวางแผนอะไรบางอย่างเกี่ยวกับขุนไกร

อะไรมันจะประจวบเหมาะขนาดนั้น

ทำไมคนที่โดนทำร้ายถึงเป็นบิดาของขุนไกร และขืนปล่อยเจ้าตัวลงไปในน้ำจริงๆมีหวังได้ตายแน่

เขาต้องรีบสืบสาวว่ามันเกิดอะไรขึ้น

สรุปแล้วการสงบศึกครั้งก่อนมันเป็นแค่ลมปาก หาได้มีใครสนใจจะรักษาสัจจะไม่

“ช่วงนี้เจ้าระวังตัวไว้หน่อยก็ดีนะ”

“มันจะมีอะไรน่ากังวลไปกว่าพ่อข้าตอนนี้เล่า”

“.....”

โคจรเงียบ เหมือนรู้ว่าพูดไปสองไพรเบี้ย ในยามนี้ขุนไกรไม่สนอะไรนอกจากความปลอดภัยของบิดาตัวเอง นี่ก็พยายามแหวกผู้คนเท่าที่จะทำได้แล้วแต่ไม่เป็นผลเลย คนรายล้อพ่อหมออยู่เยอะมากต่างคนต่างช่วยกันทำแผลเท่าที่จะทำได้

ได้เห็นดังนั้นขุนไกรก็เริ่มหมดความอยากที่จะเข้าไปหากลายเป็นรอได้หากทุกคนช่วยให้พ่อปลอดภัยกันขนาดนี้

ทางด้านการต่อสู้ในน้ำก็ยังไม่จบลงง่ายๆแต่ครานี้จระเข้แฝดเริ่มอ่อนแรงเพราะเจอรุมสามต่อสองก่อนจะล่าถอยไปในท้ายที่สุด จระเข้สามตัวที่เข้ามาช่วยเหลือก็ดำผุดดำว่ายหายไปจากผิวน้ำให้ชาวบ้านได้ฮือฮาว่ามันพวกมันคือจระเข้ศักดิ์สิทธิ์ที่คอยมาช่วยชาวบ้านเอาไว้

บางคนถึงขั้นจดจำเกร็ดเอาไปแทงหวยกันเลยทีเดียว

โคจรมองฝ่ามือที่ถูกอีกฝ่ายฉวยคว้าเอาไว้ เหมือนเจ้าตัวจะลืมไปแล้วว่ากำลังจับมือเขาอยู่

เรียกได้ว่ามันเป็นเรื่องขบขันเดียวในสถานการณ์เคร่งเครียดนี้เลยก็ว่าได้

“ข้าเดินเองได้” คนตัวสูงเปรย

มันได้ผลขุนไกรชะงักกึกก่อนรีบผละปล่อยมือใหญ่กว่านั้นออกแล้วทำท่าเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ไม่มีแม้กระทั่งเรื่องพ่อตัวเองบาดเจ็บหนัก เรียกว่าลืมทุกอย่างไปชั่วขณะหนึ่งเลย และสีหน้าเด๋อด๋านั้นทำให้โคจรอดจะยิ้มขำไม่ได้

รู้ว่าไม่ใช่เวลาแต่มันก็อดไม่ได้จริงๆ

โคจรปราดมองไปยังผืนน้ำว่างเปล่าแล้วหันกลับมามองหน้าขุนไกรอีกครั้งอย่างนึกห่วง

แม้จะไม่เข้าใจว่าทำไมถึงได้ห่วงคนด้านข้างตัวนี้นักแต่ก็เป็นไปแล้ว

สงครามสองน่านน้ำคงเริ่มต้นในอีกไม่นานนี้แน่

ทว่า...เขากลับเผลอปล่อยใจจนมีห่วงบนเมืองบนเสียนี่

โคจรมองขุนไกรด้วยแววตาอ่อนลง

หวังว่าจะไม่มีอะไรเกิดขึ้นก็แล้วกัน


----------------------------------------------------------------------------------------------

มาอัพเพิ่มแล้วค่า คู่พ่อจะเฉื่อยๆหน่อยเป็นรักที่ไม่หวือหวาเท่าลูก เน้นแต่ฟามละมุนละม่อม

มีคนบอกคุณพ่อโคจรนิสัยต่างจากชาละวันมากอันนี้จริงมาก55555 คุณพ่อแลอ่อนโยน ลูกนี่หยาบกระด้างตลอด พื้นเพเลี้ยงมาจากท้าวรำไพโดยตรงก็อย่างนี้แหละค่ะ อยู่ในศีลในธรรม ใจเย็น สุขุม นี่เราชมเสียจนเหมือนชมมากจะได้เป็นเมียพี่โคจรงั้นแหละ กร๊าก

เอาเถอะค่ะยังไงก็ฝากเม้นฝากติชมเหมือนเดิม หนึ่งเม้นหนึ่งล้านกำลังใจนะคะ

#ยาใจกุมภีล์



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 83 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,734 ความคิดเห็น

  1. #2268 chamin-doll (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 10 เมษายน 2562 / 23:44

    ยิ่งอ่านยิ่งรู้สึกได้ถึงความแตกต่างระหว่างพ่อกับลูก//ชาละวันบอกมา--นายเป็นลูกใคร? 555+
    #2,268
    0
  2. #2254 Mamimilky (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 4 เมษายน 2562 / 20:41
    มันน่านักไอพวกจระเข้นิสัยไม่ดีนิ เดะเหอะๆๆ ทำให้เขาจากกันเนี่ย พวกากกากกยนำรพำาำาาพากสก มะโห!!!
    #2,254
    0
  3. #2069 Gee Orra (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 23 พฤศจิกายน 2561 / 23:38
    มีความคิดถึงแม่นางขุนไกร ป่านนี้จะนั่งเลี้ยงหลานหลังขดหลังแข็งแล้วหรือไร จึงทิ้งให้ผู้ชมผู้อ่านนั่งตบยุงตบแมลงวันรอคู่พ่อโคจรแม่ขุนไกรมาพลอดรักกันริมท่าน้ำนี้ทุกวันเลย มาเถอะนะแม่มาเร็วๆอย่าช้าเลยนะแม่หน้านวลไย//แอบท่องบทเรียกจระเข้แบบไกรทอง เพี้ยง!!
    #2,069
    0
  4. #2067 newexo (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 8 พฤศจิกายน 2561 / 09:59
    จระเข้ยิ้มง่ายดายแค่นี้เองนะคะ ขนาดเครียดๆก็ยังยิ้มได้ เอากับเขาซิ ละจริงๆถ้าพี่เขาไม่พูดก็จะได้จับมือต่อไปอีกนานสองนานแท้ๆ คนน้องอุตส่าห์ลืมไปละ แต่คนพี่ดันไม่ฉวยโอกาสซะนี่! ..พ่อคนดีของจักรวาลลลล
    คนพี่คือยืนมองนิ่งๆในทุกสถานการณ์เนอะ วิตกบ้างก็ได้ค่ะ สกิลพระเอกมาเต็มมาก 555 เพื่อช่วยพ่อน้องก็ส่งคนของตัวเองลงไปสู้แทน เข้ามากอดห้ามน้องไม่ให้ไปเสี่ยงอันตราย(อันนี้ไม่นับว่าฉวยโอกาส เพราะพี่เขาหล่อรวยและอบอุ่นมากเราเลยไม่นับ)
    ทั้งยังมองน้องด้วยสายตาอ่อนลงแบบเอ็นดูและห่วงใยอีก บ่ไหววว อบอุ่นอ่อนโยนเกินไปจริงๆ
    ขุนไกรก็ห่วงแต่คนอื่นเนอะ ชีวิตตัวเองนี่ไม่ห่วงงงง ตอนจะลงไปช่วยพ่อนี่ใจหายเลย ถ้าโคจรไม่มาดึงไว้นี่ลงไปตายฟรีแน่ค่ะ พ่อลูกขุนไกรไกรทองนี่ชอบทำให้เป็นห่วงเรื่อยเลย
    #2,067
    0
  5. #2066 นี่คนจริงๆนะ (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2561 / 22:23

    ละมุนละม่อมที่สุด นี่เป็นพ่อลูกกันจริงๆใช่มั้ย หลงพ่อโคจรหนักมากกกกก ถ้าไม่กลัวแข้งพิฆาตของพ่อขุนไกรนะจะท้าตบแย่งพ่อโคจรให้ดู????

    #2,066
    0
  6. #2064 bunyarat462 (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 5 พฤศจิกายน 2561 / 00:17

    ดีต่อใจไปอีกเจ้าค่ะ //เราจะโฟกัสที่ฉากมุ้งมิ้ง พ่อสรไม่น่าขาขาดเลย งี้จะกลับเมืองนนเพราะปราบจรเข้ไม่ใคร่ไหวแล้วหรือจะอยู่รักษาตัวแล้วลงหลักปักฐานเลยคะเนี่ยย
    #2,064
    0
  7. #2063 KKMP (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 17:48

    หลงโคจร นิสัยต่างจากชาละวันมาก แต่พี่ชาแกเขาใจผิดว่า-เลยนิสัยเพี้ยนๆไปหน่อย 555
    #2,063
    0
  8. #2060 ooy1565 (จากตอนที่ 50)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 17:34
    พ่อไกรสรจะตายไหมเนี่ยขาขาดข้างนึงแล้วดีนะที่พวกของท้าวโคจรมาช่วยไว้ทัน หรือพวกนั้นกลับมาเล่นงานคุณไกรของโคจรล่ะ
    #2,060
    0