ลิขิตกุมภีร์ :: ฟิคไกรทอง :: [ชาละวัน x ไกรทอง]

ตอนที่ 5 : ลิขิตกุมภีร์ : ตอน ๔

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,410
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 250 ครั้ง
    1 ก.ค. 61

เคยคิดว่ามนุษย์โง่เง่า...แต่ไม่คิดว่าจะไม่สำเหนียกกะลาหัวตนเองขนาดนี้

“โอ๊ยย!! ปล่อยนะเว้ย!”

แรงบีบรัดตรงข้อมือส่งตรงมาจากมือใหญ่กว่าของเด็กรุ่นราวคราวเดียวกัน มันเน้นย้ำเพิ่มพูนเรื่อยๆจนข้อมือขาวนวลขึ้นรอยห้อเลือดเด่นชัด

“คุกเข่า...” เสียงทุ้มไร้เเววเดียงสาตามวัยวุฒิเค้นลอดไรฟัน ตามมาด้วยรังสีอำมหิตที่แผ่ซ่านจากดวงตาคมดุสีทองวาวโรจน์ทำให้ไกรทองชาวาบไปทุกสัดส่วน

ความรู้สึกเชือนชาที่แทรกผ่านผิวกายมาในจังหวะเดียวกับความไม่พอใจที่ไม่อาจสะกดกลั้นได้อีกต่อไปจับใจความได้ว่าคู่สนทนาหยามเกียรติกันซึ่งๆหน้า

แม้เกิดมาไม่ถึงทศวรรษ เขาก็มีเพื่อนตามเย้าตามเรือนเป็นถึงลูกขุนมูลนายบ้าง ยังไม่มีใครคนไหนมันทำตัวเจ้ายศเจ้าอย่างดูแคลนคนอื่นขนาดนี้เลย!

“หึ...เป็นทูตสวรรค์อับเฉาหรืออย่างไร ถึงมาริออกคำสั่งชาวบ้านน่ะห๊ะ?! จะยศสูงต่ำยังไงมันก็คนเดินเท้าเหมือนกัน! เหาะเหินเดินอากาศอย่างเฒ่าฤาษีให้ได้ก่อนเถอะค่อยมาดูถูกคนอื่นเขา!”

ไกรทองตวาดกลับ ใบหน้าหวานบิดเบี้ยวตามแรงอารมณ์ และทันทีที่ลั่นวาจาออกไปความเจ็บที่มีอยู่แล้วก็เพิ่มมากขึ้นเสียจนมือเล็กข้างที่เป็นอิสระต้องพยายามทั้งต่อย ทั้งถีบคนตัวสูงกว่าเพื่อเอาตัวรอดจากกรงเล็บของคู่กรณี

ยามที่ดวงตาสีพื้นดินเลื่อนขึ้นมองสบนัยน์ตาคมกริบ มันเต็มไปด้วยความรู้สึกหงุดหงิดทะลักออกมาอย่างเกินกลั้นแม้กลีบปากจะยังคงเรียบสนิท รังสีพวกนั้นทำให้หลายคนไม่นึกแปลกใจว่าเหตุใดชาวไทยมุงที่ยืนอยู่รอบด้านถึงทำได้เพียงซุบซิบนินทาไร้เสียงอยู่อย่างนั้น

คงไม่มีคนเสียสติที่ไหนอยากจะวิวาทกับเด็กหนุ่มที่เต็มไปด้วยรังสีอำมหิตแผ่ไปรอบด้านหรอก หลายฝ่ายที่เคยริอยากยื่นเท้าเข้ามาปักเสี้ยนก็ล้มเลิกความคิดนี้ไปเสียตั้งแต่เผลอสบกับดวงตาสีทองสว่างคู่นั้น

หากบอกว่าเด็กหนุ่มแปลกหน้าคืออสูรกายจำแลงกายมาก็คงเชื่อกันสนิทใจ

ไอ้ไกรเอ๋ย…

ชาวบ้านในละแวกรำพึงในใจเป็นเสียงเดียวกัน ก่อนเสียงหลงๆของเด็กน้อยที่นึกเป็นห่วงจะแว่วเข้ามาจนคนที่มุงดูเหตุการณ์วิวาทห่างๆต้องรีบหันกลับไปสนใจ แล้วเสียงฮือฮาที่สงบไปแล้วในคราแรกก็กลับมาดังกระหึ่มอีกครั้งพร้อมกับที่หลายฝ่ายเริ่มยกมือขึ้นมากุมขมับ

ภาพเหตุการณ์จากตอนแรกที่มีแค่การวิวาททางฝีปากและสายตา เหมือนตอนนี้หมัดของสองหนุ่มจะเริ่มบรรเลงเข้าหากันอย่างไม่คิดมีใครยอมใครแล้ว

ร้อนถึงป้าณีแม่ค้าบัวลอยต้องเป็นฝ่ายออกตามหาหมอจระเข้ให้มาจัดการเรื่องราวใหญ่โตเสียก่อนที่งานรื่นเริงจะพังพินาศเสียหมด

“เอาเลยเว้ย!” แว่วเสียงตะโกนเชียร์มวยวัดจากกลุ่มเด็กๆที่มองความฉิบหายขนาดย่อมเป็นเรื่องสนุกจนผู้หลักผู้ใหญ่ต้องออกมาปราม

ผลั่ก!

หมัดที่ผลัดกันแจกอย่างไม่มีใครเพลี่ยงพล้ำ ถึงแม้ไกรทองจะมีสรีระที่ดูอ่อนแอกว่าแต่นั่นไม่ใช่อุปสรรคของคนที่เรียนรู้วิชาการต่อสู้มาตั้งแต่ยังวัยเยาว์

...แต่ที่น่าทึ่งคือไอ้เด็กหัวสูงตรงหน้านี่ต่างหาก

คงมีพ่อหรือไม่ก็แม่เป็นการต่อสู้แน่ๆ ตั้งแต่มีการแข่งขันมวยวัดตามงานบุญต่างๆ ในอายุรุ่นราวคราวเดียวกับเขา ไม่มีเด็กคนไหนสู้หมัดและตีนถีบหนักๆของว่าที่หมอจระเข้รุ่นเล็กได้เกิน 1 นาที แต่ไอ้หนุ่มหน้ามนตรงหน้ากลับยังไม่โดนสักกระบวนท่าที่หมายมั่นจะอัดกระแทกใส่เลยด้วยซ้ำ

จากอารมณ์ฉุนเฉียวในทีเเรกเริ่มแปรเปลี่ยนเป็นความกระหายที่จะได้ชัยชนะ สองร่างที่ทรงเครื่องแต่งกายต่างกันราวฟ้ากับเหว บัดนี้เหมือนเสื้อผ้าเหล่านั้นแทบไม่มีความต่างกันเลย เมื่อมันทั้งหลุดลุ่ย ทั้งเลอะเทอะคราบดินโคลนเต็มไปหมด

ปึก!!

สองหมัดกระทบกันก่อนทั้งคู่ต้องยอมล่าถอยออกมาแล้วกุมมือข้างที่ปะทะกันเมื่อครู่ ความเจ็บปวดที่ตามมามันทำให้หนึ่งมนุษย์ หนึ่งกุมภีร์ตระหนักได้ว่ากระดูกส่วนนั้นร้าวจนหมดอายุการใช้งานแล้ว

“ทำไมไม่เคยเห็นมึงที่เวทีมวย!” ไกรทองตัดสินใจเปลี่ยนสรรพนามที่เหมาะสมกับคนที่ไม่ถูกโรคกันตั้งแต่แรกพบ

ฝีไม้ลายมือขนาดนี้...หลบอยู่ในซอกวังหลังไหนกัน เหตุใดไม่มาลงแข่งขัน

ชาละวันหอบหายใจแต่คงไม่หนักหนาเท่าไกรทองที่เอ่ยถาม มือใหญ่ยกขึ้นปาดเลือดสีชาดตรงปาก ความขมคาวในปากที่เป็นตัวการันตีว่าหมัดไอ้มนุษย์ตัวกระจ้อยนี่ก็หนักไม่ใช่เล่น ดวงตาสีทองยังคงมองอย่างดูแคลนมนุษย์ตรงหน้า

“มีแต่พวกอวดดีทั้งนั้นที่เฟ้นหาอะไรมาตีค่าความเก่งกาจ...ไม่แปลกใจสักนิดว่าทำไมพวกเจ้าจัดอยู่ในวรรณะต่ำในสายตาเผ่าพันธ์อื่น”

เหมือนว่าการจะสานไมตรีด้วยการประนีประนอมคงไม่ใช่ทางออกที่ดี เมื่อคนรักศักดิ์ศรีทั้งสองคนไม่มีใครยอมลดราวาศอกให้แก่กัน หมัดหนักๆเลยปรี่เข้าหากันอีกครั้ง ก่อนการตะลุมบอนในยกที่สองจะเริ่มต้นขึ้นอีกครั้งท่ามกลางสายตาเคร่งเครียดของบุคคลรอบนอก

สองร่างโรมรันกันโดยไม่คิดสนใจรอบข้าง ไกรทองออกแรงถีบคนที่ตรงมาบีบคอตนออกก่อนพบว่าตนเองเซถลาลงมาถึงท่าน้ำ และอาการตื่นตระหนกนั้นทำให้ไม่ทันได้ระวังลูกเตะจระเข้ฟาดหางที่ไกรทองจำได้ดีว่าตนเองมักใช้มันพิชิตชัยคู่ต่อสู้บนสังเวียน

“อึก?!!.......” ความหนักของลูกเตะกระแทกเข้าเต็มกกหูจนทุกประสาทสัมผัสตายด้านทันที ฝีไม้ลายมือระดับนี้ยิ่งทำให้ไกรทองมั่นใจว่าเด็กหนุ่มตรงหน้าไม่ได้เป็นแค่ลูกผู้ดีตีนแดงธรรมดาอย่างที่ใครคิด เพราะอวัยวะส่วนที่ตัดเส้นประสาทชั่วขณะได้นั้นมันคืออย่างแรกของการเรียนวิชา...สังหารศัตรู ที่เคยได้แต่ฟังพ่อพล่ามถึงทฤษฎีแต่เขายังร่ำเรียนไม่ถึง

นี่กะ...จะฆ่ากันเลยเหรอ

ภาพตรงหน้ายังคงเด่นชัดถึงแรงโน้มถ่วงโลกที่หมุนตาลปัตรพร้อมด้วยร่างกายที่โอนอ่อนไปตามแรงดึงดูดอย่างไม่สามารถควบคุมอะไรได้ตามใจนึก

แต่สัญชาตญาณนักสู้ที่ถูกปลูกฝังกลับพยายามขืนตัวเองจับขาของเด็กอวดดีนั่นไว้มั่นจนชาละวันเสียหลักกลายเป็นสองร่างพลัดตกลงไปในธารน้ำจนเกิดเสียงดังไปทั่วบริเวณ

ตูม!!!!!

จากเสียงการต่อสู้เริ่มเปลี่ยนเป็นการตะโกนโหวกเหวกอย่างตื่นตระหนกเพราะชาวบ้านรู้ถึงความลึกของแม่น้ำสายนี้ดี ไหนจะความเชื่อเก่าแก่ว่าหนองน้ำแห่งนี้คือที่พักอาศัยของสัตว์ร้ายอย่างจระเข้อีก

วงคลื่นน้ำที่เกิดจากการอัดกระแทกค่อยๆเริ่มกลับมาสงบนิ่ง เป็นจังหวะเดียวกับที่ขุนไกรแหวกฝูงชนได้สำเร็จ ดวงตาสีพื้นดินมองเบื้องหน้าตนเองอย่างไม่อยากจะเชื่อสายตา ในอกร่ำร้องว่าสิ่งที่ได้ยินมานั้นไม่ใช่เรื่องจริง

แต่หากมันจริง...เหตุใดถึงไร้วี่เเววการวิวาทนั้นเล่า

ความกลัวจะสูญเสียแก้วตาดวงใจไปแล่นริ้วขึ้นมาจุกอก พ่อหมอที่เคยตัดสินใจอย่างเยือกเย็นกำลังสติเตลิดเปิดเปิง มือตรงเข้ากระชากถามคนในเหตุการณ์อย่างบ้าคลั่ง

“ลูกกระผมอยู่ที่ไหนกัน?! ไหนยายณีบอกว่าไกรวิวาทกับเด็กคนหนึ่ง! แล้วเด็กสองคนนั่นไปไหน?!”

สายตาชาวบ้านมองคนเป็นพ่อที่เสียการควบคุมอย่างกระอักกระอ่วน

หลายคนเอ่ยกันปากต่อปากว่าช่วงนี้ขุนไกรดูซึมเศร้าลงถนัดตา อาจเพราะคะนึงหาเมียรักที่ตายจากด้วยโรคห่าไปไม่ถึงปีเศษจึงไม่อยากให้อะไรมาทำร้ายดวงใจที่เต็มไปด้วยบาดแผลนั้นอีก

เห็นแบบนี้ตระกูลหมอจระเข้ที่ย้ายมาจากนนทบุรีก็เป็นครอบครัวที่ชาวเมืองพิจิตรรักและชื่นชมในน้ำใจของบุรุษเพศวัยกลางคนที่ถึงแม้นจะมีภาระหน้าที่แสนอันตรายแต่บางทีหลังจบงานหนักพวกนั้น ขุนไกรก็ยังแวะเวียนมาช่วยเหลือชาวบ้านแบกหามหาบเร่อยู่เสมอ นั่นคือสาเหตุที่ชาวบ้านยังคงมองหน้ากันโดยไม่มีคำพูดใดหลุดลอดออกมา

“...........................”

หางตาของขุนไกรเหลือบไปเห็นร่างกายสูงใหญ่ในชุดอาภรณ์เต็มยศไม่แตกต่างจากบรรดาข้าหลวงในวังขยับมายืนในแถวหน้าของไทยมุงด้วยท่าทีสงบนิ่ง หากแต่ดวงตาสีทองหม่นกลับทอดนิ่งไปยังผิวน้ำที่สงบราบเรียบไม่ต่างกัน

ฉับพลันหัวใจที่เต้นระรัวอยู่แล้วกลับเต้นถี่ขึ้นยามสมองสั่งการให้หันมองในทิศทางเดียวกันกับข้าหลวงนายนั้น

ผืนน้ำดำที่ปกคลุมไปด้วยความมืดมีแสงสว่างขนาดเล็กสองจุดเด่นชัดขึ้น พร้อมกับคลื่นน้ำที่เริ่มกระเพื่อมไหวก่อนจุดสีทองสว่างนั้นจะโผล่ขึ้นมาจากผืนน้ำ

ปรากฏเป็นดวงหน้าคมคายที่เปียกชื้นจนเรือนผมสีดำสนิทลู่เคล้าเคียงโครงหน้าขับให้ดวงหน้าคมเข้มขึ้น หมอจระเข้มองภาพนั้นอย่างตกใจ

พลันภาพชายหนุ่มที่ตกตะกอนในก้นบึ้งของหัวใจก็ปรากฏซ้อนทับขึ้นมากับร่างเปียกปอนที่ปีนพาตนเองขึ้นจากแม่น้ำพร้อมด้วยร่างของลูกชายหัวแก้วหัวแหวนของตนที่นอนสงบนิ่งอยู่ในอ้อมแขน

“!!....” คิ้วของขุนไกรขมวดเข้าหากัน ไม่ทันรู้สึกตัวก็เหมือนว่าคนที่อยู่ห่างจากตนไปไม่ไกลนักจะเป็นผู้หาญกล้าเดินเข้าไปหาเด็กหนุ่มที่เปียกปอน

เมื่อเด็กหนุ่มเจ้าของดวงตาสีทองสุกสกาวก้าวเข้ามาใกล้แสงสว่างจากดวงไฟประดับประดางานบุญก็ปรากฎความคมขลังชัดเจนขึ้นเสียจนผู้คนเผลอกลืนน้ำลายอึกใหญ่

“...” รังสีทะมึนที่แผ่ซ่านออกมาจากชาละวันกดให้รอบด้านเงียบสงบ และชายหนุ่มนิรนามอีกคนก็เป็นตัวเรียกความสนใจจากทุกคนรวมไปถึงขุนไกรที่ยังยืนค้างที่เดิม

ร่างสูงใหญ่ในผ้าเนื้อดีตรงเข้าไปหาชาละวันที่ยังแผ่จิตสังหารไปทั่ว ก่อนจะเหลือบมองขุนไกรเล็กน้อยพร้อมรอยยิ้มขำที่ฉีกยิ้มขึ้นจนเห็นเขี้ยวชัดเจน ก่อนชายคนนั้นค้อมตัวคำนับเด็กหนุ่มที่เปียกปอนแล้วเอ่ยด้วยแว่วเสียงติดตลก

“หึ คลาดสายตาไม่ได้เลยนะขอรับ...พระอัยกาของท่านบอกให้ข้าตามดูแลท่าน ถ้าท่านกลับไปสภาพฟกช้ำดำเขียวขนาดนี้ เห็นทีคืนนี้ข้าคงโดนทัณฑ์บนหลายกระทงเป็นแน่”





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 250 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,734 ความคิดเห็น

  1. #2322 Yook-Yik (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 เมษายน 2562 / 01:24
    ถึงขั้นชกมวยกันเลยทีเดียว
    #2,322
    0
  2. #2212 Mamimilky (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 14:09
    ตีกันจริงจังมากลูก555555555555
    #2,212
    0
  3. #2074 despasito (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 19:49
    ยังดีที่ตีแทบตายแต่แบกน้องขึ้นมา555
    #2,074
    0
  4. #1932 KKMP (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 กันยายน 2561 / 14:25
    ดีนะที่แบกไกรทองกลับมาด้วย 555
    #1,932
    0
  5. #1689 น้ำผึ้ง (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2561 / 19:22

    อย่างน้อยยยยังช่วยน้องมาด้วยนะ

    #1,689
    0
  6. #1622 bloodc2 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 17:15
    ชกกันจะช้ำตายกันแล้วพระนางคู่นี้😂
    #1,622
    0
  7. #1319 tensita (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2561 / 18:19
    ทำไมมมมหล่อออออ ฮืมมมม
    #1,319
    0
  8. #1200 ROS195 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2561 / 04:26
    โอ้ย อย่าตีกันน555555555
    #1,200
    0
  9. #1086 Banananaaa (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 กรกฎาคม 2561 / 02:26
    คิดถึงมากเลยค่ะ นึกว่าจะไม่ได้อ่านเรื่องนี้ตลอดไปซะแล้ว
    #1,086
    0
  10. #1065 dearlychpd ♡ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2561 / 17:34
    ใครคะ! ดูท่าว่าจะหล่อ!! ซ้อมคอขอกรี๊ดรอเลยได้มั้ย!!
    ว่าแต่เจอกันตอนแรกก็ฟัดกันซะเลือดตกยางออก ตกน้ำตกท่ากันไปทั้งคู่เลย นึกถึงตอนรักกันไม่ออกเลยค่า5555
    #1,065
    0
  11. #1060 Chanita (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 20 มีนาคม 2561 / 10:27
    ไรท์รอนานแล้วเด้อออออ มาต่อไวๆนะไรท์
    #1,060
    0
  12. #1058 Saty Ha (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:47
    นานไปแล้วนะไรท์ ไหนว่าไม่ทิ้งไง
    #1,058
    0
  13. วันที่ 14 ธันวาคม 2560 / 20:21
    จะรอนะคะ #ทีมชะลาวัน
    #1,057
    0
  14. #1050 ผู้รับใช้ซาตาน (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2560 / 02:40
    อูย คุณพ่อนี่ตรงสเป็คกว่าคุณลูกอีกค่ะ แต่เราอยู่ทีมคู่หลัก เพราะงั้นรอค่ะ หุๆ
    คุณพ่อนี่ก็ขี้แกล้งจริงๆ
    #1,050
    0
  15. #1049 ผู้รับใช้ซาตาน (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 ธันวาคม 2560 / 02:40
    อูย คุณพ่อนี่ตรงสเป็คกว่าคุณลูกอีกค่ะ แต่เราอยู่ทีมคู่หลัก เพราะงั้นรอค่ะ หุๆ
    คุณพ่อนี่ก็ขี้แกล้งจริงๆ
    #1,049
    0
  16. #1040 Selni (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 23:37
    รู้สึกขุ่นพ่อแลดูหล่อและใจดีอะ ดีกับใจจัง//แต่#ทีมชาละวัน
    #1,040
    0
  17. #1039 Enzyme_ELF (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 19:42
    #ทีมชาละวัน 5555 รอค่าาาา
    #1,039
    0
  18. #1038 รัสภัทร (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 17:58
    คุณพ่อดูเป็นผู้ชายใจดี----
    #1,038
    0
  19. #1037 Kanashimu (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 15:06
    //ถือป้ายเชียร์#ทีมพ่อ
    #1,037
    0
  20. #77 sss.doofa (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 เมษายน 2558 / 16:12
    เขินค่ะ =///=
    #77
    0
  21. #73 Smile...^^ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 เมษายน 2558 / 14:07
    โอยยยยยย น่ารักไปหนายยยยยยย >//////< หวานฝุดๆ
    #73
    0
  22. #71 nook natthida (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 เมษายน 2558 / 11:58
    กรี้ดดดดดดดดดดดดดจิน่ารักไปไหน//เป็นกำลังใจให้นะเคอะ^p^
    #71
    0
  23. #70 Mylife Kuroname (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 เมษายน 2558 / 08:36
    ขุนพ่อนี่ช่างยั่วจริงๆ ท่านโคจรช่วยสนองด้วยนะ~อิอิ รอและเป็นกำลังใจนะคร้าบบไรต์
    #70
    0
  24. #69 RoseColor (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 เมษายน 2558 / 07:43
    คู่นี้มันอารายยยยย//เสียงสูง ทำไมมุ้งมิ้งได้ขนาดนี้นะ ขุนไกรอ้อนได้น่ารักมากอ่ะ ระวังจะโดนกลืนลงท้องโดยไม่รู้ตัวนะ ท่านโคจรน่าจะหวง อิอิ
    #69
    0
  25. #68 UglyJ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 เมษายน 2558 / 02:10
    แอร๊ยยยยย เขินสุดดดดดด -////-



    ปล. นั่นปะไล >> นั่นปะไร
    #68
    0
  26. #67 ศะนะคะ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 เมษายน 2558 / 01:07
    หนูขุนไกรยั่วมากๆ ระวังลุกไม่ขึ้นน้าา
    #67
    0
  27. #66 The hulk (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 เมษายน 2558 / 00:51
    บอกเลยชอบบบบบ น่ารักมากกกกรี๊ดๆๆชอบๆรักๆ รักไรต์เตอร์ด้วยจุ๊บๆๆพึ่งอ่านก็ทำไห้คลั่งได้55555 //ข้ามเราไปเถอะ555
    #66
    0
  28. #65 อันธิกา (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 8 เมษายน 2558 / 00:04
    คู่พ่อนี่หวานจังแหะ >3<

    ขุนไกรทำอะไรรร ไม่งามเลยลูก สงวนตัวนิดนึง ////A////
    #65
    0
  29. #64 GGThacker (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 เมษายน 2558 / 21:43
    เหตุใดขุนไกรจึงดูแร------- #ขอโทษครับๆ โทดๆ
    #64
    0