ลิขิตกุมภีร์ :: ฟิคไกรทอง :: [ชาละวัน x ไกรทอง]

ตอนที่ 47 : ยาใจกุมภีล์ : ตอน ๕

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 890
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 98 ครั้ง
    23 ต.ค. 61

ขุนไกรลุกตั้งแต่ยังไม่ตีห้าดี ลุกไวจนพ่อบังเกิดเกล้าถามไถ่อย่างสับสนแต่ก็ได้คำตอบสั้นๆว่า...

“ไปซื้อขนมครกจ้ะพ่อ”

ขุนศึก หมอจระเข้ชื่อดังมองตามแผ่นหลังลูกชายหัวแก้วหัวแหวนด้วยความมึนงง

“ขนมครกอะไรมันต้องซื้อตั้งแต่ตีห้ากันวะ” รำพึงกับตัวเองไปงั้นจากนั้นก็หันเหมาให้ความสนใจกับการลับพร้าในมือต่อ

ขุนไกรเดินย่ำเตาะไปตามเส้นทางที่จำได้

บ้านยายฉิ้มนั่นปะไล ไปถึงก็ตรงเข้าไปช่วยตามีหาบแผงลอยทันที

“ตาจ้ะ มาจ้ะข้าช่วย”

“เอ็งมาทำดีหวังขนมครกเหรอวะ ข้ารู้ทันเอ็งหรอก!” ยายฉิ้มที่เริ่มตั้งหลักกับการขายของแก่ชาวบ้านและเศรษฐีหนุ่มขาประจำได้แล้วเอ่ยทั้งน้ำหมากเต็มปากพลางหยิบขนมครกหนึ่งกระทงหนึ่งส่งให้ขุนไกร

“โธ่ยายก็มองข้าในแง่ร้ายตลอดเลย” ขุนไกรทำปากยู่

“แล้วจริงไหม”

คำถามมางี้ ขุนไกรผู้ไม่อยากผิดศีลจึงตอบเสียงแห้ง

“จริงจ้ะ แต่ข้าก็อยากมาช่วยด้วยนั่นแหละน้า”

“ฉอเลาะล่ะเก่งนัก”

ขุนไกรยิ้มแฉ่งแล้วฉวยตระกร้าที่เต็มไปด้วยขนมครกเดินนำหน้าสองตายายไป พอไปถึงที่หมายรอยยิ้มก็ต้องหุบเหมือนเดิมเมื่อพบว่าคนที่พึ่งเจอกันเมื่อคืนวานมารออยู่ที่แผงลอยแล้ว

“ตายแล้วไอ้หนุ่มมารออยู่นานไหมเล่า”

ขุนไกรเผลอเบะปากที่ยายฉิ้มกับตามีเปลี่ยนสีไวยิ่งกว่ากิ้งก่า ทีเขามาหาหยิบโยนของให้อย่างกับหมูกับหมาทีกับอ้ายโคจรนั่นกลับพูดด้วยเสียงหวานปานน้ำตาลเชื่อม

ขุนไกรช่วยตายายจัดของส่งให้โคจร ก่อนต้องเลิกคิ้วอย่างสงสัยยามโคจรยื่นขนมครกมาให้สองสามกระทง

“อะไร?”

“ของเจ้า”

“อะไรนะ” ขุนไกรยังไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่ได้ยินนัก

“หรือไม่เอา” โคจรตั้งท่าจะดึงมันกลับไปให้บริวารที่ติดตามมาแต่ขุนไกรกลับฉวยคว้าเอาไว้ก่อน การเร่งรีบทำให้มือของทั้งสองคนเผลอสัมผัสกัน

เย็นเฉียบ

นั่นคือสิ่งที่ขุนไกรรับรู้ได้

“เจ้าให้แล้วมันก็เป็นของข้าจะเอาไปให้ใครคนอื่นได้ยังไง” ขุนไกรเบี่ยงประเด็นเสียงเเข็ง แล้วจัดการคว้าขนมครกมาชิมถาดละชิ้นสองชิ้นเพราะกลัวโดนแย่งคืนไป

ญาติดีกันเมื่อไหร่วะ

ตามีกับยายฉิ้มมองหน้ากันโดยมีคำถามเดียวกันอยู่ในใจ

สงบศึกกันได้ก็ดี จะได้ไม่ต้องลำบากใจพวกกู

“แล้ว…..” ขุนไกรลากเสียง ปากก็เคี้ยวขนมครกกร้วมๆไปด้วย “คืนนี้จะไปรึเปล่า?”

ตามีอยากบอกสองหนุ่มว่าให้ไปหาที่คุยกันเองใจจะขาดเพราะตอนนี้พ่อเศรษฐีก็ยืนบังหน้าร้านเต็มๆแต่คิดอีกทีก็ไม่มีของเหลือต้องขายใครแล้วจึงยอมเออออปล่อยให้สองคนนั้นสนทนาพาทีกันไป

โคจรหรี่ตาลง ทำทีเหมือนมองจับผิดในเจตจำนงค์ของคนถาม ร้อนถึงขุนไกรต้องรีบแก้ต่างเป็นพัลวัน

“ข้าหมายถึงเจ้าจะเอาไก่มารึเปล่า ตาวงศ์แกรอเจ้าอยู่นะ”

“เจอกันที่ลานดิน” โคจรตัดบทเพียงเท่านั้นคนที่สรรหาข้ออ้างต่างๆนานาก็เปลี่ยนมากระแอมไอเกาแก้มแดงๆไปแทน ให้คนมองได้ตระหนักว่า...

น่ารัก...น่ารักจริงๆนั่นล่ะ


…..


งานชนไก่คำคืนนี้เต็มไปด้วยความเดือดเนื้อร้อนใจของขุนไกรและตาวงศ์ ชาวบ้านก็มองประตูไม้กันเป็นระยะ

จะอะไรซะอีกล่ะพ่อเศรษฐีหนุ่มที่ท้าพนันกับเศรษฐีตาลไว้ยังไม่โผล่หัวมาเลย

“มันคงขี้ขลาดตาขาวหนีไปแล้วมั้งตาวงศ์” เศรษฐีตาลว่า ชาวบ้านหลายคนแอบเห็นด้วยเพราะนี่ก็ดึกมากแล้ว ชนกันก็ครบทุกคู่แล้วแต่คู่เอกกลับยังไม่มา

เห็นทีตาวงศ์อาจต้องส่งเจ้าโขนเพื่อนรักลงแข่งขันแทนเสียแล้วกระมัง

“ไปไหนของมันวะ…” ขุนไกรนึกเคืองขุ่น ตาสอดส่ายมองหาคนที่สมควรมาแล้วแต่ก็ยังไม่มา

“เอาล่ะถึงเพลาแล้วหนอ วันนี้จะได้กินต้มข่าไก่พันธุ์ใดหนออ”

พอโฆษกประกาศโขนก็เริ่มตื่นตัว คงคิดแน่แท้แล้วว่าถึงเวลาตายของตัวเอง  

แก็ง!

เสียงระฆังดังเรียกสติทุกฝ่ายให้หันมาจดจ่อกลางสนาม โฆษกออกมาทำหน้าที่ของตัวเองอย่างรู้งานในเวลาเดียวกัน

“เอาล่ะพ่อแม่พี่น้องถึงเวลาสนุกรอบต่อไปแล้ว คู่ต่อไปเป็นคู่ที่ทุกคนรอคอยอ้ายสมิงตัวจริงเสียงจริงอยู่ที่นี่แล้วแถมคู่ต่อสู้จะเป็นใครไปไม่ได้เลยนอกจาก--”

“เผือก”

เสียงหนึ่งแทรกขึ้นมา ทุกฝ่ายหันไปมองเป็นตาเดียวก่อนพบว่าเป็นชายหนุ่มรูปงามที่คุ้นหน้าคุ้นตาดีว่าท้าพนันกับเศรษฐีตาลเอาไว้ หนุ่มผู้นั้นเข้ามาพร้อมไก่เผือกดูแปลกตา เดินย่ำเตาะมาหยุดตรงขอบสนาม ภาพนั้นทำให้ขุนไกรที่กำลังใจหายใจคว่ำอุ่นใจขึ้น

“มันชื่อเผือก จักเริ่มเลยรึไม่” โคจรกล่าวต่อเมื่อไม่มีใครว่ากล่าวอะไร

ทุกคนซุบซิบนินทาไก่คู่แข่งเศรษฐีตาลกันยกใหญ่

ก็มันน่าประหลาดนัก ไม่มีรูปพรรณสันฐานใดตรงกับพงษ์พันธ์ไก่ชนพิฆาตเลยแม้แต่นิดเดียว แต่มันก็ดูสง่างามกว่าสายพันธุ์ชาวบ้านทุกตัวอยู่มาก

โคจรยกยิ้มขณะวางมันลงบนสังเวียน หางตาเหลือบมองขุนไกรที่ทำทีเหมือนไม่ได้ดีใจอะไรที่เห็นเขาไปด้วยแต่ก็แอบอมยิ้มอยู่เนืองๆ

ไก่ชนปริตสุพรรณ เป็นไก่ชนพันธุ์พิเศษที่ยังไม่รู้จักกันอย่างกว้างขวางนักแถมมีไม่กี่ตัวในประเทศ โคจรให้ลูกน้องไปเฟ้นหาเพียงเพราะอยากรู้ว่าขุนไกรจักทำหน้าอย่างไรยามเห็นมัน

คิดแล้วก็ขบขันตนเอง คงจะวิปลาสไปแล้วแน่ๆถึงได้อยากเห็นอะไรไร้สาระเช่นนั้น

โคจรบอกปัดทุกอย่างในใจแล้วหันมาประจันหน้ากับเศรษฐีตาลที่พึ่งปล่อยสมิงลงมาในสนาม มันมองโต้ตอบกลับมาอย่างท้าทาย นัยน์ตาเศรษฐีตาลมั่นใจเต็มที่ว่าชัยชนะต้องตกเป็นของมัน

สมิงอยู่ในเกราะเหล็กสีดำเงาดูน่าเกรงขาม เดือยของมันก็สวมปลอกกรงเล็บสีนิลกาฬสนิทเข้าคู่กัน ต่างกับไก่ของโคจรที่อยู่ในรูปทองคำล้วน มันตัดกับกายขาวเผือกน่าดูชมไม่แพ้กัน

แต็ง!

ระฆังเริ่มต้นดังขึ้น เสียงเชียร์ก็ดังระงมทันที

เฮ เฮ เฮ!

ไก่ชนสองตัวโผเข้าใส่กัน ทั้งจิก ข่วน ขบ กัดทำทุกอย่างให้ศัตรูพ่าย

ตาวงศ์นั่งกอดอ้ายโขนไว้แน่น คิดอย่างเห็นแก่ตัวว่าเขาเอาใจช่วยพ่อหนุ่มหน้ามนนั่นสุดหัวใจ เพราะเขารู้ดีว่าหากไอ้เผือกตนนั้นพ่ายแพ้รายต่อไปที่ต้องแข่งขันต้องเป็นอ้ายโขนลูกชายเขา

เขาจะเสียมันไปไม่ได้ มันคือเพื่อนตนสุดท้ายที่มี

“เผือก! เอาเลยเว้ย!” ขุนไกรแหวกเสียงเชียร์ไอ้สมิงขึ้นมา ถึงจะดังสู้ไม่ได้แต่ก็คิดว่าเจ้าของนามคงได้ยินมัน

แม้จะเป็นฝ่ายตั้งรับแต่เผือกก็ตอบโต้อย่างดุเดือดจนแม้แต่สมิงเองยังได้เลือด มันยิ่งน่าหมั่นไส้เข้าไปอีกยามโคจรไม่ได้ตะโกนโหวกเหวกเหมือนใครเขา เด็กหนุ่มทำเพียงกอดอกมองการต่อสู้ด้วยสีหน้าเรียบเฉย

เมื่อได้ทีโคจรก็ใฃ้จิตสังหารเพ่งมองสมิงอีกครั้ง ดวงตาสีทองเรียวรีลงอย่างเห็นได้ชัด จนเจ้าสมิงเตลิดเปิดเปิงเป็นการณ์ใหญ่

คราวนี้ก็ถึงคราเผือกตีโต้คืน มันไล่จิกเจ้าสมิงเข้าจนมุม เผือกแผ่ขนโอบล้อมร่างสมิงเอาไว้แล้วใช้เดือยจิกเข้าเต็มศีรษะจนสมิงร้องเสียงหลง

ผลแพ้ชนะใกล้เข้ามาเท่าไหร่เศรษฐีตาลก็เริ่มนั่งไม่ติดที่

“เอาเลยเว้ยไอ้เผือก!” คนเริ่มเปลี่ยนสีหันมาตะโกนเชียร์ไก่เผือกปริศนาตัวนั้นกันพัลวัน มีการแอบไปซื้อตั๋วพนันจากเจ้ามือเพิ่มด้วย

และท้ายที่สุดเจ้าเผือกก็นำโชคลาภมาให้ทุกคนยามเดือยพิฆาตนั้นฟาดจนสมิงล้มลงอีกครา คราวนี้ไก่ตัวโตตัวสั้นเทิ้มและนอนหมอบคลานกับพื้นอย่างหมดสภาพ

“เผือก! เผือก! เผือก!”

“เฮ!!”

“โธ่เว้ย!!!”

เสียงเฮดังระงมถูกขัดด้วยการตวาดลั่นของเศรษฐีตาลแต่ไม่มีใครคิดสนใจ ทุกคนต่างร่วมแสดงความยินดีกับไก่ชนหน้าใหม่กันอย่างคับคั่ง

เศรษฐีตาลกุมหัว ปวดเศียรเวียนเกล้าอย่างหนักกับเหตุการณ์ผิดคาดครั้งนี้

ขุนไกรไม่รอช้าทีรีบลงมายืนข้างโคจรเหมือนตีไก่ชนชนะเสียเองพลางตะโกนใส่เศรษฐีตาลยกใหญ่

“อย่าลืมทำตามสัญญาล่ะลุงตาล ชาวบ้านอยู่เป็นพยานกันเพียบเลยนา”

เป็นอันรู้กันดีว่าหากผลออกมาเช่นนี้หนี้ทั้งหมดที่ตาวงศ์ติดเท่ากับเป็นศูนย์

“ฮึ้ย! ระยำตำบอนจริงๆ” เศรษฐีตาลโวยวายหนัก ระหว่างนั้นก็สั่งคนไปหิ้วไอ้สมิงลูกรักกลับบ้านไปรักษาตัวด้วย

แต่คนอย่างเศรษฐีตาลมีหรือจะยอมรับความพ่ายแพ้ได้

“เออ! หนี้น่ะเป็นศูนย์! แต่มึงเตรียมหาค่าโรงหมอได้เลย”

คนพาลก็คือคนพาล เศรษฐีตาลออกปากยกยอดหนี้ให้แต่ก็ออกคำสั่งให้คนของตัวเองไปล้อมตาวงศ์ โคจร และขุนไกรไว้กะรุมซ้อมตามที่ถนัด

ไม่ได้เงินแล้วก็เอาเลือดออกหัวพวกมันล้างแค้นสักหน่อยเถอะว่ะ

“ขี้แพ้ชวนตีนี่หว่า!” ขุนไกรบ่นกระปอดกระแปด

เมื่อเห็นว่าลานชนไก่กลายเป็นลานมวย ชาวบ้านที่ไม่อยากเจอลูกหลงไปด้วยก็หนีตายกันอุตลุดทิ้งให้ตาวงศ์กับอีกสองหนุ่มรับชะตากรรมกันเอาเอง

ตาวงศ์ยังไม่ทันยกมือไหว้ขอบใจโคจรดีก็ต้องเปลี่ยนมาหลบหลังสองหนุ่มเอาไว้ด้วยความกลัวแล้ว

แก่ก็แก่ปูนนี้ เจอแค่หมัดเดียวกระดูคงลั่นมันทั้งตัว ข้ายังไม่อยากตายตั้งแต่หมดหนี้นะเหวย

อยากร้องขอชีวิตแต่เหมือนคนรอบตัวจะไม่ให้ความร่วมมือเลย

“เอามันให้ปางตาย!”

ขุนไกรยกมือขึ้นบังทั้งโคจรและตาวงศ์

“ถอยหลังไป ข้าจัดการเอง”

คำพูดนั้นสร้างความประหลาดใจให้กับโคจรมาก แต่เจ้าตัวก็ยอมถอยหลังกอดอกไปมองสถานการณ์ด้านข้างตาวงศ์แต่โดยดี เพราะขุนไกรเล่นฉวยคว้ามือโคจรไว้แล้วออกแรงดันให้ถอยไปด้านหลังแสดงออกถึงความเป็นห่วงสุดๆอย่างลืมตัวจนคนตัวสูงได้แต่มองเห็นดูภาพนั้นด้วยรอยยิ้มขบขัน

ตัวก็เล็กอย่างกับไม้เสียบผี...ดูซิจะทำอะไรได้บ้าง

ขุนไกรกวาดสายตามองรอบด้านก่อนเอ่ยเสียงเข้ม

“ให้มันรู้ซะบ้างว่าอย่ามาแหยมกับไอ้ไกรสิบสังเวียน”



-----------------------------------------------------------------------------------------------

มาลงต่อเพิ่มให้ค่า หายไปนี่เพราะอาการป่วยล้วนๆนี่ดีขึ้นนิดหน่อยเลยมีแรงมาอัพเพิ่มต่อให้ ฝากติดตามต่อด้วยนะคะ หนึ่งเม้นหนึ่งล้านกำลังใจค่า

#ยาใจกุมภีล์


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 98 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,734 ความคิดเห็น

  1. #2582 reluz (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 23:26
    พ่อแม่งไม่ทำดาา
    #2,582
    0
  2. #2335 Yook-Yik (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 12:37
    ไม่ธรรมดาว่ะขุนไกร
    #2,335
    0
  3. #2252 Mamimilky (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 4 เมษายน 2562 / 19:26
    โอ้ยยยยยยย ไอเจ้ากระเปี๊ยก5555555555555 ตลกกก
    #2,252
    0
  4. #2138 ฉันคือความฝัน (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 13:24

    ตอนคุณพ่อตะโกนชื่อ เผือก นึกว่าแกว่าโฆษก นะเนี่ย 5555


    เลื่อนอ่านเม้นแล้วก็ดีใจ เราไม่ได้จิ้นไก่แค่คนเดียว แต่นี่เรือ เผือกxโขน

    #2,138
    0
  5. #2061 KKMP (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 17:38
    ปกป้องว่าที่สามีในอนาคตด้วยค่ะ 555
    #2,061
    0
  6. #2054 Asphyxia-co (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 01:18
    จู่ๆรู้สึกอยากต่อเรือค่ะ...เรือเผือกสมิงค่ะ//7//
    #2,054
    0
  7. #2037 Theamzard (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 1 พฤศจิกายน 2561 / 15:21
    ผิดไหมที่ผีบ้าผีบอต่อเรือนี้. . . ไม่รู้สิคนเราจิ้นไก่ได้ไหม? เผือกxสมิง เอ้ะหรือสมิงxเผือกดี ขอให้หายดีไวไวนะคะอยากให้แข็งแรงไม่เจ็บไม่ไข้
    #2,037
    0
  8. #2031 newexo (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2561 / 02:46
    มาดพี่เข้เขาดีเนอะ ยืนกอดอกนิ่งอย่างเท่ อย่าหาว่าน้องอวย แต่คือพี่ดูดีมาก สุขุมสุดๆเจ้าค่ะ คิดภาพตามว่าพี่จ้องตากับไก่ละเหมือนได้ยินเสียงออกมาว่า 'เป็นแค่ไก่อย่ามาทำเก่งกับพี่' อะไรแบบนี้เลยค่ะ 5555 แต่ชอบความบ้าบอเล็กๆของพี่โคจรอะ ไปเสาะหาไก่หายากมาเพื่ออวดน้อง อยากเห็นว่าน้องจะทำหน้ายังไงแค่เนี้ยอ่อ คนเราก็ไร้เหตุผลแค่นี้เองเนาะ ขนาดเรียกน้องว่าไม้เสียบผียังรู้สึกถึงรังสีความเอ็นดูเลย
    ไม่ไหวแล้วววว ตบโต๊ะ! พี่ชัดเจนขนาดนี้อยากให้มุ้งมิ้งๆๆๆกันบ้าง มุ้งมิ้งแบบได้แตะนั่นจับนี่อะค่ะ จะมีเมื่อไหร่ ฮื้อออ แต่ตอนต่อไปคงบู๊แหลกซินะ ไกรสิบสังเวียนมาเองขนาดนี้ 5555 รอเสมอค่ะ ยังคงสนุกเหมือนเคย
    รักษาสุขภาพนะคะไรท์ ส่วนเราได้กินขนมครกแล้วค่ะ แฮปปี้มากเว่อ ยิ่งได้อ่านนิยายเรื่องนี้ยิ่งแฮปปี้สุดๆๆๆ ไรท์ก็มีความสุขด้วยนะคะ แค่ยิ้มให้ได้ในทุกวันก็ดีมากแล้วค่ะ เป็นกำลังใจนะคะ
    #2,031
    0
  9. #1988 PiinnCh (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 14:39
    หายไวๆนะคะไรท์
    #1,988
    0
  10. #1984 march47 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 09:21

    หายไวๆนะคะ สู้ๆค่ะ

    #1,984
    0
  11. #1983 落雪寻花 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 24 ตุลาคม 2561 / 02:53

    ชอบมากกก ไฟท์ติ้งไปเฃยลูก จัดหนักจัดเต็ม!

    #1,983
    0
  12. #1982 พู่กันกับสีน้ำ (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 23:13
    หายไวๆนะคะไรท์ เป็นกำลัง ใจให้นะคะ
    #1,982
    0
  13. #1981 ooy1565 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 22:38
    ไรต์หายไวๆนะคะเป็นกำลังใจให้ ดีใจตาวงศ์หมดนี้แล้วแต่เศรษฐีตาลขี้แพ้ชวนตีมาดูกันว่าขุนไกรจะเอาชนะนักเลงพวกนี้ได้ไหมโชว์อวดโคจรสะหน่อย
    #1,981
    0
  14. #1980 ChompunutEksuk (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 21:25
    สู้ๆน้าไรท์ดูแลสุขภาพด้วยยย
    #1,980
    0
  15. #1979 PanidaYung (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 21:07
    แงงงงงงง~คิดถึงจังงง



    #1,979
    0
  16. #1978 sommah7777 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 20:59
    คิดถึงงงงง
    #1,978
    0
  17. #1977 bloodc2 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 20:55
    ขุนไกรจะแสดงฝีมือหลาว--

    สู้ๆนะคะไรท์ รออยู่ตรงนี้เสมอน้า
    #1,977
    0
  18. #1976 pangoed9911 (จากตอนที่ 47)
    วันที่ 23 ตุลาคม 2561 / 20:54
    สู้ๆนะคะไรท์​ เป็นกำลังใจให้นะคะ​ รอติดตามเรื่อยๆน้าาา
    #1,976
    0