ลิขิตกุมภีร์ :: ฟิคไกรทอง :: [ชาละวัน x ไกรทอง]

ตอนที่ 46 : ยาใจกุมภีล์ : ตอน ๔

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 974
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 94 ครั้ง
    3 ต.ค. 61

ลานไก่ชนวันนี้คึกคักเป็นพิเศษเพราะเศรษฐีใหญ่จากอุดรแวะเวียนมาเยี่ยมชมสนาม แต่ใครใคร่รู้เบื้องหลังดีจักรู้เพิ่มเติมไปอีกว่าที่พ่อตาลหรือเศรษฐีตาลมาน่ะเพราะมาตามทวงหนี้

ตาวงศ์แกเป็นตาเฒ่าที่โชคร้ายที่สุดในโลกตามปากชาวบ้านเขา แกพักอาศัยอยู่ในเขตแม่น้ำน่านเก่าฝั่งคุ้งน้ำใต้ แกพึ่งเสียภรรยาที่รักยิ่งไปจึงไปยืมเงินจากพ่อตาลที่เวียนมาแข่งไก่ชนเมื่อปีกลายเพื่อจัดงานศพให้เมียตอนนี้ก็เหลือกันอยู่สองคนกับไอ้แจ้หรือที่รู้จักกันดีในชื่อไอ้โขน ไก่แจ้แสนรักของตาแกที่ตอนนี้กลายมาเป็นสิ่งของปลดหนี้ไปซะอย่างนั้น

ใครต่างก็รู้ว่าไก่ชนของเศรษฐีตาลนั้นพันธุ์เพชรฆาตทั้งนั้นไม่ว่าจะเป็นเหลืองหางขาวหรือแม้แต่ทองแดงหางดำแกก็เลี้ยงเอาไว้

แล้วตาวงศ์แกจะเอาอะไรไปสู้ในเมื่อไอ้แจ้เป็นเพียงไก่เข่งเท่านั้น

เพราะเรื่องนี้แลชาวบ้านจึงมาให้กำลังใจตาวงศ์กันเต็มไปหมด มีแต่กำลังใจให้นะไม่มีเบี้ยอัฐกับเขาหรอก

ดูก็รู้ว่าพ่อเศรษฐีมันมั่นใจว่าตัวเองจะชนะแน่เพราะเล่นวางเดิมพันเป็นหนี้ทั้งหมดของตาวงศ์เลย กล่าวคือถ้าตาวงศ์ชนะหนี้ทั้งหมดเป็นศูนย์แต่ถ้าตาวงศ์แพ้เมื่อไหร่ชาวบ้านได้ดูไอ้โขนโดนหักคอเป็นแน่

ทุกคนชะเง้อชะแง้นเข้ามาในวงไก่ชนแต่ขุนไกรกลับมองไปยังทิศทางอื่น

หรือมันกลัวแพ้พนันเลยไม่โผล่หัวมาสักที

ขุนไกรมองหาตัวดีที่ทำให้ตนเองกลายเป็นเด็กง้องแง้งเมื่อไม่ได้ของกินอย่างที่ควรด้วยแววตาใคร่สงสัยใคร่รอคอย

“มองหาข้าอยู่รึ?” เสียงหนึ่งดังมาจากด้านหลัง ขุนไกรรีบตวัดสายตากลับไปมองทันทีจึงได้พบกับเศรษฐีหนุ่มรุ่นราวคราวเดียวกันที่คราวนี้มาในเสื้อผ้าที่เป็นทางการน้อยลง

รอยยิ้มยียวนนั่นใช่เลย…

“โคจร”

“เจ้าจำนามข้าได้ด้วยรึ” โคจรว่าขณะสาวเท้ามาหยุดข้างๆขอบสนามประลอง ปากกระตุกยิ้มเหมือนถูกใจนักหนา

ขุนไกรทำปากยื่นปากยาวไม่ตอบให้คนช่างยิ้มได้ใจนักว่าตนแอบสนใจอีกฝ่ายอยู่ไม่น้อยเลย

แอบสนใจ?

ขุนไกรส่ายหัวไล่ความคิดประหลาดของตัวเองออกไปก่อนมันจะบ้าบอคอแตกไปมากกว่านี้

“ไหนล่ะตาวงศ์ที่ว่า” โคจรทันได้เห็นท่าทีประหม่านั้นแต่เลือกจะไม่พูดถึงมัน ดวงตาสีทองกวาดมองรอบด้านก่อนไปหยุดที่ตาเฒ่าคนหนึ่งซึ่งนั่งลูบขนไก่แจ้ที่ไม่น่าจะมีพิษสงอะไรไปด้วยท่าทีหมดอาลัยตายอยาก

ขุนไกรชี้ชายคนนั้น โคจรก็พยักหน้ารับว่าตนเองเห็นชัดเจนแล้วว่าใครคือชายผู้ตกยาก

“เอาล่ะจ้ะมาถึงคู่เอกในคืนนี้ระหว่างไอ้โขนไก่แจ้เพื่อนรักลุงวงศ์กับไอ้ศึกจากเศรษฐีตาล”

ยิ่งโฆษกประกาศ หน้าลุงวงศ์ยิ่งคล้ายจะร้องไห้เข้าไปทุกที

ติ๊ง!

เสียงตีกระดิ่งและการวางกะลาเจาะรูลงบ่อน้ำบ่งบอกว่าการแข่งขันน่าเวทนานี่ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว

“เอาเลยเว้ยไอ้ศึกลูกพ่อ ฆ่ามัน”

“ฆ่ามัน”

“ฆ่ามันเลย!”

การเชียร์แตกต่างไปจากช่วงแรกมากนัก ทำเอาขุนไกรนั่งไม่ติดที่ ทุกคนตั้งใจมาดูไอ้โขนตายกันทั้งนั้นนั่นคือสิ่งที่ประจักษ์แจ้ง

ไอ้แจ้หรือไอ้โขนก็ดูสู้สุดชีวิต เป็นแค่ไก่ชนธรรมดากลับจิกกลับอย่างเอาเป็นเอาตาย ไม่คิดวิ่งหนีให้ขายขี้หน้าตาวงศ์

ราวกับมันรู้ความ จึงสู้...เพื่อพ่อของมัน

ฉัวะ! เดือยกรงเล็บจากศึกกรีดเข้าเต็มตาข้างซ้ายของไอ้โขน ส่งผลให้ไก่แจ้ตัวเล็กตาบอดไปข้างหนึ่ง เลือดที่รินรดพื้นทำให้ตาวงศ์ใจแทบสลาย

เสียงโห่ร้องดังระงมไปทั่ว ทุกคนกู่ร้องอย่างมีความสุขยกเว้นขุนไกรที่เจ็บใจจนน้ำตาคลอเบ้า

และภาพนั้น...ก็อยู่ในสายตาโคจรทุกอย่าง

“ไอ้พวกคนรวยแล้งน้ำใจ! ไอ้พวกxช่างเอาเปรียบ!” ขุนไกรตะโกนผสมโรงไปกับการชื่นชมความสามารถของไอ้ศึก เศรษฐีตาลทำเพียงพยักหน้ารับคำชื่นชมนั้นแล้วเอาปลายนิ้วโป้งทำท่าปาดคอให้ได้รู้โดยทั่วกันว่าจุดจบของไอ้โขนจะเป็นเช่นไรและนั่นยิ่งทำให้ขุนไกรด่ากราดกว่าเดิม

นี่สินะ...เหตุผลที่กระฟัดกระเฟียดใส่ข้านัก

โคจรได้ค้นพบว่าขุนไกรเกลียดพวกเศรษฐีเข้าไส้เพราะเหตุใดก็วันนี้

แต็ง! เสียงกระดิ่งดังอีกครั้งเป็นการบอกว่าถึงช่วงเวลาพักครึ่ง ตาวงศ์ถลาเข้ามาดูอาการเจ้าแจ้อย่างอ่อนใจ ชายชราโอบกอดเพื่อนคนสุดท้ายของตนไว้แน่นพลางลูบขนปลอบขวัญมันยกใหญ่

ภาพนั้นก็สร้างความสะเทือนใจให้อยู่หรอกแต่คนหมู่มากกับชื่นชอบที่จะเห็นไก่ไม่ฝ่ายใดก็ฝ่ายหนึ่งเจ็บตัวมากกว่า

ร่างสูงใหญ่ของกุมภีล์จำแลงมองทอดไปยังภาพนั้นด้วยความรู้สึกต่างออกไปจากเดิม

เคยได้ยินท่านพ่อว่ามนุษย์ชอบเข่นฆ่ากันเองแถมยังแล้งน้ำใจ แต่สิ่งที่ได้เห็นมันทำให้ความคิดเปลี่ยนไปมากโข

ทั้งจากตัวขุนไกรและชายชรากับไอ้โขน ทั้งสองสื่อให้เขาได้มองเห็นอีกแง่มุมของมนุษย์ที่ไม่เคยได้พบเห็นมาก่อน

ความรัก...ความเอื้ออาทรต่อเผ่าพันธุ์อื่น

มนุษย์เองก็ไม่ได้เลวร้ายเลย

“ลุงวงศ์ติดหนี้อยู่เท่าใด”

“.....” ขุนไกรส่ายหัวพลางปาดน้ำตาลวกๆเชิงบอกว่าตนเองก็ไม่ทราบ โคจรเอามือลูบลุ่มผมนุ่มของเด็กหนุ่มขี้แยเบาๆแล้วผละตัวเดินลงมาจากอัฒจันทร์ดิน

ท่ามกลางความสับสนของขุนไกร โคจรก็เดินไปหยุดตรงด้านหลังตาวงศ์มันเกิดขึ้นพร้อมกับเสียงกระดิ่งบอกว่าอีกยกได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว

ทันทีที่เริ่มต้นศึกก็พุ่งทะยานเข้าหาแจ้ที่เริ่มเดินโซซัดโซเซเพราะอาการบาดเจ็บ เดือยของศึกง้างขึ้นหมายจะเกี่ยวเส้นเลือดใหญ่เพื่อปิดการแข่งขันลง

ทว่า...

เฮือก

ไก่ชนพันธุ์ดีสะดุ้งโหยงเมื่อสายตาไปสะดุดเข้ากับนัยน์ตาสีอำพันเรืองรองของสัตว์ร้ายที่แผดจิตสังหารออกมารอบอาณาบริเวณ เท่านั้นแหละจากที่มุ่งหมายจะสังหารก็เปลี่ยนมาวิ่งหนีหัวซุกหัวซุน

มันกระพือปีก วิ่งหันหลังกรูดไปจากฝั่งที่ตาวงศ์ยืนอยู่แถมร้องเสียงหลงเหมือนใครกำลังจะมาเชือดมันตายอย่างไรอย่างนั้น

“กระต๊าก! ต๊าก!” ศึกวิ่งวนหาทางออกจากลานการแข่งขัน ยิ่งหาไม่เจอยิ่งยืนสั่นเทา ไม่กล้าแม้นหันหลังกลับไปเผชิญหน้ากับไอ้โขนที่เหมือนจะยืนเด๋อด๋าอยู่ ไม่ต่างอะไรกับลุงวงศ์และขุนไกร

เกิดอะไรขึ้น…

ทุกผู้มองเหตุการณ์นั้นอย่างสับสน โดยเฉพาะขุนไกรที่มองสลับระหว่างโคจรกับไก่ชนตนนั้น

การนั่งบนอัฒจันทร์สูงมันทำให้ได้เห็นสิ่งที่ไก่ฝ่ายตรงข้ามเหลือบมอง และเขาก็ทันเห็นว่าไอ้ศึกไก่ไร้พ่ายนั่นมันหันมองโคจรพอดิบพอดีจากนั้นก็กลายเป็นบ้าเป็นหลังไปในทันที

เกิดอะไรขึ้นกันแน่

“ออกไปสู้มันสิวะ!” เศรษฐีตาลตะคอกไก่ที่จู่ๆก็ขี้ขลาดของตน สุดท้ายแล้วเมื่อมันเอาแต่หนีเศรษฐีตาลจึงตะครุบคอไอ้ศึกขึ้นมาแล้วหักคอมันทิ้งต่อหน้าทุกคน

กร็อบ!

“ขี้ขลาดก็ต้องเจอเช่นนี้!”

ทุกคนเงียบงัน เมื่อไก่ตัวหนึ่งไร้ทางสู้ผลจึงกลายเป็นว่า…

“ตาวงศ์ชนะแล้ว ตาวงศ์ชนะ ไอ้โขนชนะ” ขุนไกรละความสงสัยนั้นก่อนตะโกนลั่น สีหน้าดีใจเป็นล้นพ้น ตาวงศ์แกก็อ้าแขนรอรับไก่ตัวเองงงๆ แต่กระนั้นก็ยิ้มทั้งน้ำตาที่มันยังอยู่รอดปลอดภัย

ต่างจากเศรษฐีตาลที่เริ่มตะคอกหนัก

“ข้ายังไม่ยอมหรอกเว้ยยังไม่หมดเวลาการแข่งขันไม่นับว่ามึงชนะ พรุ่งนี้ข้าขอท้ามึงอีก พรุ่งนี้มึงจะต้องเจอไอ้สมิง!!!”

ไอ้สมิง ไก่ประดู่หางดำอันเลื่องชื่อว่าไร้พ่ายไม่แพ้ไอ้ศึกเป็นชื่อที่ทำให้ทุกคนตื่นเต้น

แถมการขี้แพ้ชวนตีนั่นอีก ไม่มีใครกล้าขัดเจษจำนงค์ของเศรษฐีตาลเพราะกลัวเรื่องมันจะใหญ่เกินกว่าแค่วงพนัน จึงกลายเป็นตาวงศ์ต้องเอาไอ้แจ้ที่อยู่ในสภาพสะบักสะบอมมาแข่งวันพรุ่งนี้อีก

ขุนไกรวิ่งลงมาหยุดข้างๆโคจรและตาวงศ์ สิ่งที่ทำให้ทุกฝ่ายฮือฮาได้อีกระลอกคือคำพูดต่อมาของโคจร

“น่าประหลาดใจที่เจ้าขุนมูลนายเองยังไม่เคารพกติกา” การต่อว่าคนอายุมากกว่าและทรงอำนาจผู้นั้นทำให้หลายฝ่ายหวาดกลัวว่าเด็กหนุ่มแปลกหน้านี่จะเจอดีเข้าระหว่างทางกลับบ้าน

“ไอ้หน้าอ่อนเอ็งเป็นลูกเต้าเหล่าใครแล้วมาเสือกอะไรด้วยวะ!”

โคจรไม่ตอบคำถามนั้นแต่เลี่ยงไปอีกประเด็นระหว่างก้าวขึ้นมาบังตาวงศ์ไว้

“พรุ่งนี้ตาวงศ์จะมีไก่ชนพันธุ์ดีมาแข่งกับสมิง”

“!!....” ทุกคนล้วนเบิกตาโพลงไปด้วยความตกใจ

“หึ...เอาสิวะแต่ถ้าพวกมึงแพ้กูจะเด็ดหัวทั้งไก่มึงและไอ้โขนเลยคอยดู” เศรษฐีตาลชูศพไอ้ศึกให้ดูเชิงขู่แต่โคจรกลับยิ้มกระหยิ่มแล้วตอบรับอย่างไม่สะทกสะท้าน

“ให้เป็นไปตามนั้น”

หลังจบการแข่งขันโคจรก็โดนขุนไกรลากมาพร้อมกับตาวงศ์ ซึ่งแกดูอ่อนใจกว่าเดิมเสียอีก ชายชรามองหน้าโคจรแล้วกล่าวเสียงเศร้า

“พ่อหนุ่มเอ๊ยข้าไม่มีอะไรจะตอบแทนเอ็งเรื่องเอาไก่มาแข่งแทนไอ้โขนหรอกหนา”

“ไม่ต้องตอบแทนจ้ะ ข้าเต็มใจช่วย แล้วก็…” โคจรหยุดพูดไปพักหนึ่งก่อนค่อยๆล้วงเศษเหรียญสิบมาดีดส่งให้ขุนไกร

“อะ...เจ้าชนะพนัน”

ขุนไกรดีดมันกลับ เชิงจะบอกว่าตนไม่รับหรอกแค่ล้อเล่นกันเท่านั้นแต่โคจรก็จับมืออีกข้างของขุนไกรมาวางเหรียญให้

“ข้าพูดแล้วไม่เคยคืนคำ ชนะก็คือชนะต่อให้เป็นเรื่องที่เจ้าท้าเล่นๆก็ตาม” แววตาซื่อตรงและความอบอุ่นสร้างความรู้สึกประหลาดให้ขุนไกรไม่น้อย

ว่าที่หมอจระเข้ชักมือกลับพลางทำหน้ายู่แบบไม่ได้ดีใจนักกับการได้เงินแค่สิบบาททั้งที่ในใจเต้นลิงโลดไปหมดเพราะเกิดมายังไม่เคยได้แตะเหรียญสิบมาก่อนเลย อดออมได้มากสุดก็แค่เหรียญห้าบาทเท่านั้นเอง

“แต่พ่อหนุ่มเอ๊ยจริงๆไม่เห็นต้องมาวุ่นวายเลย ตาก็แก่แล้ว เอ็ง--”

“เพราะตาแก่แล้วถึงต้องการเพื่อนไม่ใช่หรือจ๊ะ เอาเป็นว่าคืนพรุ่งนี้เจอกันที่นี่ข้าจะมาพร้อมไก่ชน” โคจรตัดบทชายชรา

เมื่อเถียงเท่าใดเด็กหนุ่มก็เหมือนจะไม่ฟังจึงจำใจพยักหน้าจำยอมไปเช่นนั้น ในใจก็นึกโล่งอก ถ้าให้ไอ้แจ้สู้อีกมีหวังมันได้ตายคาสนามเป็นแน่

“งั้นคืนนี้ข้าขอตัวกลับก่อนนะจ๊ะตาวงศ์” โคจรยกมือไหว้ผู้อาวุโสก่อนเหลือบมองไปยังขุนไกรที่ทำเหมือนไม่ได้ใส่ใจนักว่าเขาจะมาหรือไปทั้งที่ก่อนหน้านั้นชะเง้อหน้ามองหาแทบตาย

โคจรเอาสันมือเคาะเรียกสติขุนไกรให้หันมาจดจ่อกับตนก่อนคลี่ยิ้มให้บางๆ

“ไว้เจอกัน...ขุนไกร”

ตึก ตึก

เพียงแค่ได้ยินชื่อตนเองจากปากอีกฝ่าย ดวงใจที่เคยเต้นสม่ำเสมอกลับระรัวขึ้นอย่างไม่ทราบสาเหตุ ขุนไกรละล่ำละลั่กตอบเหมือนคนยังหายใจไม่ทั่วท้องดี

ทั้งที่ก่อนหน้านี้รังเกียจเดียดฉันท์เกือบตายตอนนี้กลับ...

“พรุ่งนี้รีบมาล่ะ...โคจร”

ดังที่เคยบอกไว้...กษัตริย์ตรัสแล้วไม่คืนคำฉันใด ติดกิจสำคัญปางตายโคจรก็พร้อมจะทำตามสัญญาฉันนั้น

“ได้...ไว้ข้าจะรีบมา”


--------------------------------------------------

อัพเพิ่มแล้วจ้า หายไปนานเพราะเรื่องปัญหาสุขภาพนี่แหละหนา หวังว่ายังมีคนรออ่านอยู่นะคะ จะพยายามมาต่อให้ไวที่สุดเท่าที่ร่างกายเอื้ออำนวย

ฝากเม้นติชมเหมือนเดิมค่ะหนึ่งเม้นหนึ่งล้านกำลังใจน้า

ส่วนเรื่องรวมเล่มลิขิตกุมภีล์ ยังเปิดพรีอยู่น้าอีก 4 วันก็ปิดแล้วใครสนใจรีบเลยน้า ฮิฮิ

#ยาใจกุมภีล์


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 94 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,734 ความคิดเห็น

  1. #2581 reluz (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 23:18
    ดีงามมาก
    #2,581
    0
  2. #2334 Yook-Yik (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 12:16
    กรี้ดดดด ดีงาม รีบมานะจ๊ะ
    #2,334
    0
  3. #2251 Mamimilky (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 4 เมษายน 2562 / 18:24
    แงงงงงงง ดีมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ สงสารคุณตา
    #2,251
    0
  4. #2137 ฉันคือความฝัน (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 28 มีนาคม 2562 / 13:14

    คุณพ่อดีจนแบ๊บบบ กรี๊ดดดด ชาละวันคือใครคะไม่รู้จัก

    #2,137
    0
  5. #2059 KKMP (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 17:34

    ละมุนเว่อร์ท่านโคจร พ่อจระเข้สุดหล่อ อ๊ายยย
    #2,059
    0
  6. #1973 _FeRnna_ (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 10:40
    คุณพ่อโคจรรร กร้าวใจหนูมากวี๊ดว๊ายยยยย
    #1,973
    0
  7. #1970 bloodc2 (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 15:28
    โอ๊ยย อุ่นใจน่ารัก///
    โคจรใจเละเกินน โอ๊ยยย
    #1,970
    0
  8. #1968 newexo (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 08:22
    พัฒนา เดวนี้เรียกชื่อกันคล่องเชียวนะคะ ใจเต้นนน พี่โคจรใจดีอบอุ่นยิ่งกว่าไมโครเวฟอีก ชอบตอนไม่ละสายตาจากน้องทั้งๆที่มาดูไก่ชนแท้ๆ ละยังมาลูบหัวปลอบใจอีก คือไปสุด เอ็นดูน้องไรเบอร์นั้น แถมเปย์น้องด้วยเงินสิบบาทไปแล้ว ฮื่อ ชอบความหล่อใจดีสปอร์ทนี้มากๆเลยค่ะ เอาอีกกกก

    ตั้งแต่อ่านคู่พ่อนี่ทำเอาอยากกินขนมครกทุกวันเลยค่ะ เชื่อไหมว่ายันวันนี้ก็ยังไม่ได้กิน เพราะร้านแถวบ้านไม่เปิดทุกครั้งที่ออกไปซื้อเลย ยิ้มแห้งมั่กๆ..สงสัยพี่โคจรมาซื้อกิจการไปแล้วมั๊ง จุดนี้สงสารตัวเองสุดๆ 555 นี่ก็ไมแน่ว่านิยายตอนต่อไปมาอัพ เราก็อาจจะยังไม่ได้กิน ฮื้อ ยังไงเป็นกำลังใจให้เราได้กินขนมครกในเร็ววันด้วยนะคะ
    ไรท์ก็รักษาสุขภาพน้าาา พักผ่อนดูแลตัวเองเยอะๆค่ะ ขอบคุณเสมอที่ลงนิยายให้อ่าน วันไหนที่หนักเกินไปรู้สึกเหนื่อยล้าก็กินขนมครบปลอบใจค่า ถือว่ากินแทนเราก็ได้ 555 ไฟว้ติ้ง
    #1,968
    0
  9. #1967 บ้าบอ (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 4 ตุลาคม 2561 / 03:45

    ขุ่นพ่อโคจรอบอุ่นอ่ะ ละลาย คู่พ่อคือดี????????????????

    #1,967
    0
  10. #1966 落雪寻花 (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 23:55

    มันดียจ์จริงๆเลยคู่พ่อเยี่ย เริ่มละมุนแล้ววว แหม่ พ่อโคจรแอบหลงนักเขาแล้วละสิ มีมาชงมาช่วย เป็นกำลังใจให้คนแต่งนะคะ

    #1,966
    0
  11. #1965 lay zhang (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 23:26
    ดูแลสุขภาพด้วยนะคะ อย่าหักโหมนะคะคุณเฟย เราจะรอนิยายดีๆจากคุณเฟยนะคะ
    #1,965
    0
  12. #1964 Rovvor (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 19:40
    ดูเเลสุขภาพด้วยนะคะ ขอบคุณที่ลงให้อ่านนะคะ เป็นกำลังใจให้
    #1,964
    0
  13. #1963 ไอโนะ ธิดาอเวจี (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 16:37

    รักษาสุขภาพด้วยนะคะ เป็นกำลังใจให้นะคะ สู้ๆ

    #1,963
    0
  14. #1962 Wupa_a (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 15:29
    ชอบบบ รักมากมาย รักษาสุขภาพด้วยนะคะไรท์ ไฟท์ติ้งค่ะ
    #1,962
    0
  15. #1961 pangoed9911 (จากตอนที่ 46)
    วันที่ 3 ตุลาคม 2561 / 15:18
    สู้ๆนะค้าาาไรท์​ รักษาสุขภาพ​ด้วยน้าา​

    เป็นห่วง💕💕💕✌️✌️✌️
    #1,961
    0