ลิขิตกุมภีร์ :: ฟิคไกรทอง :: [ชาละวัน x ไกรทอง]

ตอนที่ 43 : ยาใจกุมภีล์ : ตอน ๑

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,378
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 122 ครั้ง
    3 ต.ค. 61

ตลาดริมท่า เมืองพิจิตร


“เอ้า! เร็วเข้า ขนมครกถาดสุดท้ายแล้วจ้า”

“ยายนี่เงิน!/ยายจ๊ะนี่--” สองเสียงดังขึ้นพร้อมกัน ต่างกันเพียงวรรณะภาษาจนสองตายายต้องมองหน้ากัน

ก็ถ้ามาเเต่เสียงคงไม่มีปัญหาหรอก นี่ล่อมาทั้งเสียงทั้งเบี้ยมันทั้งสองหนุ่มเลย ฉิ้มล่ะกลุ้ม!

“โอ้ ตาย...ขายมาตั้งแต่ฟ้าสางไม่ยักกะมีคนแย่งกัน พอเหลือกระทงสุดท้ายนี่ครึกครื้นเชียว” ป้าฉิ้ม ยายเฒ่าต้นตำรับขนมครกเมืองพิจิตรเคี้ยวหมากพลางหัวเราะร่วน มือเอื้อมไปหยิกแขนสามีตนที่เพิ่งแอบจกกินไปกระทงหนึ่งอย่างเสียดาย

แทนที่จะได้เต็มบาท กลับเหลือเพียงสลึงซะนี่!

“ยาย...ขายให้พ่อหนุ่มนั่นดีกว่ามั้ง ท่าทางจะยศฐาใหญ่โตไม่แน่อาจได้เพิ่มหลายสลึง” ผู้เป็นสามีกระซิบกระซาบหลังจากพิจารณาการแต่งตัวของสองหนุ่ม ซึ่งมันต่างกันราวฟ้ากับเหว

คนหนึ่งสวมใส่เสื้อยืดกางเกงขาก๊วยดูทะมัดทะแมง แต่อีกหนึ่งคนใส่ชุดราชปะแตน ตามอาภรณ์ประดับทองคำล้ำค่า ไหนจะเพชรนิลจินดาที่แต่งแต้มตามแหวนบนข้อนิ้ว ไม่ต้องคิดให้ปวดหัวเลยว่าเงินในกระเป๋านั่นคงเป็นฟ้อนใหญ่แค่ไหน

เด็กหนุ่มในชุดมอซอเห็นสายตาที่ตาเฒ่ามองตนสลับกับไอ้หน้าจืดข้างๆก็อดขุ่นเคืองไม่ได้ เหรียญในมือสั่นระริกตามแรงกำ

ไม่ต้องจบถึงป.7 ก็ดูออก!...สายตาเหยียดหยามชัดเจนขนาดนั้น! เมื่อไหร่สยามจะหมดคนช่างเหยียดไปสักที!!

เมื่อเห็นท่าว่าคงไม่ได้ของหวานที่หมายตาแน่ๆ ขุนไกรก็เดินนิ่วหน้าออกไปจากแผงขนมครกตามด้วยเสียงโหวกเหวกเรียกของยายฉิ้มและสามีที่ตีเนียนทำตื่นตระหนกตามไปอย่างนั้น

ร่างสูงโปร่งสมวัยพินสายตามองตามแผ่นหลังเล็กกว่าของชายหนุ่มรุ่นราวคราวเดียวกันด้วยสีหน้าเรียบเฉย ก่อนรอยยิ้มจะค่อยๆปรากฎขึ้นมาเมื่อขบคิดได้

“ตาพูดดังไปรึเปล่า ยังไงไอ้ขุนไกรมันก็เป็นลูกค้าประจำนา...ป่านนี่มันงอนตูดชี้ฟ้าไปแล้วมั้ง” ยายฉิ้มอดจะพูดไม่ได้เมื่อต้องเลือกขายให้คนใดคนหนึ่ง

เด็กหนุ่มเลิกคิ้วเล็กน้อย สะดุดกับชื่อที่แปลกหูก่อนจดจำมันไว้ ถือเสียว่าเป็นความรู้ใหม่

ขุน...ไกร? ชื่อมนุษย์นี่พิลึกพิลั่นดี

ขุนไกร คือนามของเด็กหนุ่มวัย ๑๕ ลูกชายของพ่อหมอจระเข้คนดังที่เดินทางมาจากนนทบุรีและมาลงหลักปักฐานอยู่เมืองพิจิตร

วันนี้เป็นวันแรกที่ตาเฒ่าตัวขี้เกียจขนของมาช่วยยายขาย จึงไม่แปลกเลยที่ตาเฒ่าจะไม่รู้จักขุนไกร

แต่ในสมัยข้าวยากหมากแพงแบบนี้ ก็คงต้องเอาใจลูกค้ากระเป๋าหนักไว้ก่อนแหละวะ

ว่าแล้วยายฉิ้มก็ยิ้มตาปิดให้พ่อหนุ่มที่ยังยืนเงียบอยู่เบื้องหน้า พร้อมทั้งหยิบจับกระทงขนมครกใส่ถุงกระดาษอย่างดี

มือที่สวมแหวนสีทองอร่ามเอื้อมไปรับไว้ก่อนจะพูดบางสิ่งที่แทบทำให้สองตายายลมใส่

“ยายจ๊ะ...ยังไงพรุ่งนี้ เวลานี้ ฉันจะมารับขนมครก 100 ถาด...ยายช่วยเตรียมไว้ให้ฉันด้วยนะจ๊ะ”

“โอย พ่อหนุ่มช่างมีเมตตา ขอให้เจริญๆนะลูก...ว่าแต่ลูกเศรษฐีบ้านไหนกัน ใช่คนแถวนี้รึเปล่า ข้าไม่คุ้นหน้าเอ็งเลย” ยายฉิ้มถามทั้งที่เก็บข้าวของไปด้วย

เด็กหนุ่มมีสีหน้าปั้นยากเพียงครู่ สุดท้ายรอยยิ้มบางๆก็ปรากฎกลับมาอีกครั้ง

“อา...ฉันขอตัวนะจ๊ะ ไว้พรุ่งนี้จะรีบมา” คำพูดตัดบททำเอาสองตายายจำต้องพยักหน้าหงึกๆแล้วไม่วายบ่นใส่กันยามพ่อหนุ่มเศรษฐีนั่นคล้อยหลังไปไกล

“กูก็ไม่น่าไปเสือกเรื่องเขาเลย...เขาซื้อเยอะขนาดนี้ก็ลาภลอยเท่าไรแล้ว”

“อันนี้ไม่เถียงจะเมียจ๋า”

………………………..


รุ่งสางวันถัดมา

ทุกอย่างก็เป็นไปตามคาดของสองตายาย...

“อะไรนะ?!!” ขุนไกรสบถลั่นตลาด ใบหน้าเริ่มบิดเบี้ยวไปด้วยความโกรธ

มันจะมากเกินไปแล้วนะ!!

“ไอ้ไกร ข้าขอโทษจริงๆ...พ่อหนุ่มนั่นสั่งข้าเสีย 100 กระทงเชียว สังขารข้าทำไหวนี่ก็บุญของข้าแล้ว ไว้มาทานพรุ่งนี้แล้วกันน่า” ยายฉิ้มยิ้มแห้งๆ เอาเสียงอ่อนเสียงหวานเข้าลูบ แต่ยิ่งคิ้วเรียวของลูกค้าประจำขมวดเข้าหากันมากเท่าไรคำพูดก็เริ่มอับจนเข้าทุกที

“แต่ฉันเป็นลูกค้าประจำนะยาย!”

“ยายจ๊ะ...ฉันมารับขนมครกจ้ะ” เสียงที่ไม่คุ้นหูเท่าไรแต่คาดคะเนจากคำพูดคงหนีไม่พ้นไอ้หน้าจืดเมื่อวานที่ตั้งแต่มันปรากฏตัวขึ้นมาก็ทำให้เขาอดกินขนมครกยายฉิ้มมาสองวันแล้ว

คิดมาถึงตรงนี้ความอดทนอันน้อยนิดก็ขาดสะบั้นลง

“..............................”

ดวงตาสีอิฐแก่จ้องมองนัยน์ตาสีทองเรืองรองเขม็ง สุดท้ายก็กระแทกเท้าปึงปังออกจากหน้าร้านแผงลอยไป

“..............................” ทิ้งให้คนที่คาดว่าจะโดนสักกำปั้นยืนเหม่ออยู่สักพักก่อนต้องหัวเราะออกมาอย่างห้ามไม่อยู่

นึกว่ามนุษย์จะมีวิธีเรียกร้องสิ่งที่ตนอยากได้รุนแรงกว่านี้เสียอีก...นี่อะไร?

น่าเอ็นดูชะมัด

“ท่านโคจรขอรับ...กระผมหิ้วขนมครกครบตามที่ท่านสั่งแล้วขอรับ” ผู้ติดตามเอ่ยเรียกให้คนที่เหม่อลอยรู้สึกตัวก่อนกวาดสายตามองของในมือเหล่ากุมภีร์ที่จำแลงกายมาเป็นมนุษย์ตามตนต้อยๆ เช้านี้มากันเสียสิบ และในมือของทุกนายก็มีถุงกระดาษพะรุงพะรังเต็มไม้เต็มมือไปหมด

ใบหน้าแต่ละนายมีแต่ความฉงนใจเป็นที่สุด ก็ตั้งแต่ติดตามพระโอรสมาตั้งแต่ทรงเยาว์วัยยังไม่เคยทราบเลยว่าท่านโคจรโปรดของหวานมนุษย์กับเขาด้วย

“ข้าติดใจจากงานบุญครั้งก่อน เห็นว่ามันหอมหวานดี ว่าจะนำไปให้ชาวเราลิ้มลองดู” โคจรเอ่ยแถลงไข หากแต่แค่บอกว่าจะแบ่งปันข้าราชบริพารทั้งหมดก็แทบไม่มีใครคิดสาวความต่อแล้ว

เหล่ากุมภีร์หิวโซเนื่องจากใช้พลังงานหมดไปกับการแปลงกาย ทำจมูกฟุดฟิดๆสูดกลิ่นอายความหอมที่คาดว่าจะหวานอร่อยตามคำนาย สีหน้าแต่ละนายมีแต่สายตาวิงวอนขอขนมมนุษย์มาประทังท้อง

และนั่นทำให้โคจรคลี่ยิ้มขบขันแล้วพยักหน้าอนุญาต ก่อนโบกไม้โบกมือให้คนสนิทไปหามุมสงบนั่งทานกันให้เรียบร้อยไม่ต้องมากองแออัดกันให้สัญจรลำบากแบบนี้

โคจรพินใบหน้ากลับมาสบสองตายายที่เริ่มฉีกยิ้มแฉ่งเมื่อลางสังหรณ์บอกว่าบุญคงหล่นทับอีกหน

“พรุ่งนี้ฉันขออีก 100 กระทงนะยาย...เวลาเดิม”

“โอ กูจะอ้างอะไรกับขุนไกรมันดีคราวนี้” ยายฉิ้มยกมือทาบอกเหมือนคนชั่งใจ แต่ปากกลับแย้มยิ้มคล้ายว่าแกก็ไม่ได้ใส่ใจจะหาคำอ้างอะไรต่อลูกค้าประจำคนนั้นมากมายนัก

โคจรหลุดรอยยิ้มขำออกมา หากแต่ใครมาเฝ้าสังเกตจะรู้ว่ากุมภีร์หนุ่มกำลังพยายามกลั้นมันอย่างเอาเป็นเอาตาย

เพียงแค่คิดถึงแววตาเกรี้ยวกราด...และท่าทางกระทืบเท้าปึงปังนั่นอารมณ์ขันที่ตายด้านมาแรมปีก็ดันตีตื้นจนชวนหัวเราะออกมาเสียนี่

“ขุนไกรซื้อประจำหรือ?” อดไม่ได้ที่จะถามออกไปทั้งที่ในหัวคาดเดาได้อยู่แล้ว สองตายายพยักหน้ารับคำ และกุมภีร์หนุ่มก็เอ่ยตอบรับด้วยรอยยิ้มนึกสนุก

“งั้นแปลว่าพรุ่งนี้เขาก็คงมาเวลานี้เพื่อซื้อมันอีก...”

“และข้าจะต้องเตรียมคำพูดให้เด็กงอแงนั่นเลิกใจน้อย” ยายฉิ้มพูดเสริม นึกออกเลยว่าพรุ่งนี้ใบหน้าลูกค้าประจำจะงุ้มงอสักแค่ไหน

“งั้นพรุ่งนี้ข้าจะมาให้เช้าขึ้นเสียหน่อย...จะได้มาช่วยยายหาข้อแก้ตัวไงจ๊ะ” รอยยิ้มยียวนของโคจร ทำเอาเหล่าข้าราชบริพารขนลุกซู่ซ่า เกิดมาหลายร้อยปีไม่เคยได้เห็นแค่รอยยิ้มเล็กๆจากเจ้าชายหน้ารูปปั้นนั่นด้วยซ้ำไป

สงสัยจะติดใจมนุษย์ตัวกระจ้อยนั่นน่าดู...

เหนือสิ่งอื่นใด พวกเขาคงได้ทานขนมครกจนกลายเป็นกุมภีร์ท้องโย้แน่


----------------------------------------------------------

มาอัพตอนแรกต่อกันเลย ฝากติดตามด้วยนะฮะ หนึ่งเม้นหนึ่งล้านกำลังใจค่า #ยาใจกุมภีล์


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 122 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,734 ความคิดเห็น

  1. #2688 -Pantazia- (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 31 ธันวาคม 2562 / 20:46

    ร้านขนมครกยายฉิ้มนี้ยิ่งกว่าด้ายเเดง

    #2,688
    0
  2. #2574 reluz (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 10 มิถุนายน 2562 / 19:09
    เอ็นดูวววววว แงงง นั้ลล้าคคคค
    #2,574
    0
  3. #2332 Yook-Yik (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 23 เมษายน 2562 / 10:00
    ดูแล้วคู่นี้น่าจะแสบไม่เบา
    #2,332
    0
  4. #2248 Mamimilky (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 4 เมษายน 2562 / 17:39
    เอ็นดูมาก อหหหหหหหห โคตรดื้อเลยพ่อขุนไกรวัยเยาว์5555555555555555555555
    #2,248
    0
  5. #2089 despasito (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 21:26
    คู่พ่อกับคู่ลูกนี่ตั้งได้อีกชื่อนะ มนต์รักขนมครก 555
    #2,089
    0
  6. #2056 KKMP (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 4 พฤศจิกายน 2561 / 17:14
    พ่อโคจรหน้าจืด ขุนไกรเขาว่ามางี้อะ 555
    #2,056
    0
  7. #1957 newexo (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 21 กันยายน 2561 / 11:37
    ขำคำอุทานยาย แหกหมดแล้ว 5555
    คู่นี้นี่เป็นมวยถูกคู่ที่แท้จริง คนนึงหัวร้อนเป็นไฟ อีกคนใจเย็นเป็นน้ำเลย ฮื้อ ชอบความจิกกัดโต้ตอบกัน เด็กแบกหามกะไอหน้าอ่อนก็มา เด็ดคู่เว้ย ไม่ยอมกันๆ
    อย่างพี่โคจรนี่เขาเรียกใช้เงินแก้ปัญหานะจ๊ะ พี่รวย พี่เลี้ยงขนมตั้งแต่เจอกันครั้งที่สองละเอาซิ
    #1,957
    0
  8. #1915 y_pps (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 17 กันยายน 2561 / 21:05
    ความเห็นแก่กินนี้ เอ็นดู 5555555555555555555
    #1,915
    0
  9. #1891 Mebal (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 13 กันยายน 2561 / 15:11
    มนต์รักขนมครก ทั้งคู่และคู่ลูกเลย
    #1,891
    0
  10. #1888 delta-n (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 13 กันยายน 2561 / 03:51
    ขุนไกรนี่แสบน่าดูเลยนะเนี่ยย
    #1,888
    0
  11. #1885 Pzsxdc (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 12 กันยายน 2561 / 22:44
    ตอนแรกเห็นยาใจกุมภีร์นึกถึงลูกในท้องไกรทอง แต่พอกดเข้ามาอ่านเป็นคู่คนพ่อรู้สึกชอบ หัวใจมันชุ่มชื่นหลังจากตอนก่อนหน้าคือหน่วงจิต ขอบคุณค่ะ ฮรึก..
    #1,885
    0
  12. #1884 Pzsxdc (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 12 กันยายน 2561 / 22:43
    ตอนแรกว่าโคจรไม่ธรรมดา ตอนนี้ขอถอนคำพูดขุนไกรแสบกว่าเยอะ
    --รักนี้แค้นขนมครก!!! โดยเฉพาะขนมครกของกู //เก้วกาดด
    #1,884
    0
  13. #1882 bloodc2 (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 12 กันยายน 2561 / 21:14
    โอ้ย เหตุเกิดเพราะขนมครก 55555
    #1,882
    0
  14. #1879 Theamzard (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 12 กันยายน 2561 / 20:42
    พ่อน่ารักมากแงงงงงง
    #1,879
    0
  15. #1876 ooy1565 (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 12 กันยายน 2561 / 19:42
    ร้ายจังนะพ่อขุนไกรแอบสงสารยายฉิ้ม
    #1,876
    0
  16. #1875 march47 (จากตอนที่ 43)
    วันที่ 12 กันยายน 2561 / 19:32
    น่ารัก น่ารัก น่ารัก โอ้ยย บุนไกรนี่ก็เปิ่นเหมือนกันนะ555
    #1,875
    1
    • #1875-1 march47(จากตอนที่ 43)
      12 กันยายน 2561 / 19:32
      *ขุน สิ555
      #1875-1