ลิขิตกุมภีร์ :: ฟิคไกรทอง :: [ชาละวัน x ไกรทอง]

ตอนที่ 38 : ลิขิตกุมภีร์ : ตอน ๓๐

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,495
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 250 ครั้ง
    26 ต.ค. 61

      วันนี้ชาละวันไม่ไปพำนักกับทั้งวิมาลาหรือเลื่อมลายวรรณแต่กลับมาคุดคู้อยู่กับบิดาแทน ก็เกรงว่าจะเสียมารยาทหากมาดึกดื่นแต่ก็จนปัญญากับเรื่องราว หาคำตอบเองไม่ได้ก็ถามเอาจากผู้เป็นพ่อนี่ล่ะ อย่างไรเสียท่านก็อาบน้ำร้อนมาก่อน แถมมีเมียรักเป็นมนุษย์ก็น่าจะเข้าใจกันดีที่สุด

      “ท่านพ่อ”

      “มีอะไรชาละวันใยไม่หลับนอน”

      “ข้ามีเรื่องจะปรึกษาท่าน”

      “ถ้ากิจบ้านกิจเมืองพ่อยกทั้งหมดให้เจ้าตัดสินใจในฐานะท้าวพญาไปหมดแล้วจำไม่ได้รึ”

      “ไม่ใช่ขอรับ เรื่อง--”

      “ถ้าเรื่องไกรทองเจ้าต้องจัดการด้วยตัวเอง”

      “พ่อ” คนเป็นลูกคำรามในคอกับการรู้ทันนั้น

      แค่คิดไม่ตกจนต้องบากหน้ามาถึงที่ว่าแย่แล้ว จะกลับเลยเพราะกลัวเสียหน้าก็ไม่ใช่ที

      คนเป็นลูกไม่ยอมล่าถอยแถมยังตีเนียนมานั่งบนเก้าอี้หินตรงข้ามกับบิดาแล้ว ผู้เป็นพ่อเลยจำใจต้องอยู่ฟัง

      ยุ่งก็ยุ่งวะ

      “ทำไมพ่อถึงไม่โดนขุนไกรจงเกลียดจงชัง ในเมื่อท่านพ่อก็มีท่านแม่--”

      “พื้นเพคนเราไม่เหมือนกัน ของพ่อมีมเหสีไว้เพื่อกำเนิดเจ้าเหตุผลนี้นางเองก็รู้ดี ขุนไกรก็เข้าใจดีถึงได้ไปมีสาวงามแล้วกำเนิดไกรทองออกมา แต่กับเจ้า...เจ้ามัวเมาในราคะมีเมียถึงสองซ้ำร้ายยังทำเด็กผู้นั้นท้องอีกถึงมันจะเป็นพรจากพระอิศวรแต่มันก็เหมือนการบอกกลายๆ ว่าเจ้าไม่มีสิทธิ์อ้างเรื่องมีคนรักคนอื่นอีกเพราะต้องการมีทายาท”

      ทำไมเรื่องมันยุ่งยากแบบนี้วะ

      ชาละวันสบถในใจ ยอมรับว่าผิดจริงในเรื่องนี้แต่...แต่…

      แม้แต่เถียงกับตัวเองในใจยังพ่ายแพ้ ชาละวันจึงยกมือขึ้นนวดสันจมูกอย่างจนปัญญา

      อย่างไรเสียเด็กในท้องก็เป็นลูกของข้า ใยถึงยัง--”

      “เพราะเขารักเจ้ามากไง...เขาจึงอยากให้เจ้ารักเขามากเหมือนๆ กัน”

      “ข้าก็ไม่ได้แสดงออกว่าไม่รักนี่!” ชาละวันพลั้งปากเผลอพูดโคจรได้ทีแสยะยิ้มขบขันใส่เด็กน้อยแสนปากแข็งแทบจะทันที

      “ไม่ใช่แค่แสดงออกชาละวัน บางครั้งคำพูดก็สำคัญ แลการแสดงออกของเจ้านี่มันอย่างไรมีเมียไปทั่วให้ไกรทองเห็นน่ะรึ นี่น่ะหรือการแสดงออกถึงความรักของเจ้า”

      “ท่านพ่อ” ชาละวันเรียกอย่างอ่อนใจ

      นี่เขามาปรึกษานะไม่ได้มารอคำซ้ำเติม

โลหิตขัตติยาก็น่าจะพอแล้ว” ชาละวันรำพึงอย่างคนปลงตก ประเด็นนี้ทำให้โคจรเลิกคิ้วสนใจ

“เจ้ามอบโลหิตขัตติยาให้ไกรทองรึ?” ครั้งที่เห็นเหมือนจะไม่ได้ผลในเมื่อไกรทองสิ้นชีพชีวาวายไปแล้ว แสดงว่ามีก่อนหน้าอีก

“ตั้งแต่เมื่อไหร่” คนเป็นพ่อถาม

“เจ็ดปีก่อน”

“เขารู้รึไม่ว่าเจ้าหมั้นหมายเขาไว้แล้ว”

“ไม่ขอรับ...ข้าไม่เคยบอกถึงความสำคัญของมันอีกอย่างตอนนั้นข้าแค่อยากช่วยไม่ให้มันเลือดหมดตัวตายไม่ได้อยากจะหมั้นหมายอะไร”

“ชาละวัน”

“.....ก็ได้ข้าพึงใจในตัวไกรทองตั้งแต่เด็ก พอใจรึยังล่ะท่านพ่อ”

“ใช่ ข้าพอใจ แต่เจ้าควรไปบอกไกรทองเช่นนี้ไม่ใช่บอกกับข้า”

“ถ้ามันง่ายขนาดนั้นข้าคงทำไปแล้ว”

“เจ้าทำได้แน่...แต่มีหลายสิ่งที่จำเป็นต้องยุติมันเสียก่อน”

“อะไรรึขอรับ” ชาละวันขยับมานั่งตัวตรง หูผึ่งอย่างสนใจ

“บรรดาเมียของเจ้าไง”

“เฮ้อ” คิดมาถึงตรงนี้ชาละวันยิ่งถอนหายใจหนัก

เขาเป็นถึงท้าวพญาจะให้คนมาเห็นว่าทิ้งเมียในนามก็ไม่ใช่เรื่อง หมายจะทำให้ความสัมพันธ์ของสองคุ้งน้ำขาดรอนกันดื้อๆ ด้วย

“อีกสิ่งที่เจ้าควรทำคือรักษาสัญญารู้ไหม”

“สัญญาอะไรอีกขอรับ”

“สัญญาเมื่อเจ็ดปีก่อนนั่นไง เดโชเล่าให้ข้าฟังหมดแล้ว”

“สัญญา...เมื่อเจ็ดปีก่อนที่เดโชรู้เรื่อง?”

“ใช่…” ผู้เป็นพ่อยิ้มให้ “ข้าเอาใจช่วยเจ้าแล้วกัน ข้าไม่อยากเห็นคนโดนทั้งแม่ทั้งลูกรังเกียจเดียดฉันท์

ชาละวันก้มหน้าลง มองภาพสะท้อนอันมัวหมองของตัวเองในพื้นถ้ำ

สัญญาเมื่อเจ็ดปีก่อน...ถึงเขาจะไม่ได้ตกปากรับคำแต่การไม่ปฏิเสธมันก็ทำให้ผู้ฟังจดจำว่าเขาจะทำมัน และเขาก็ทำให้ไกรทองผิดหวัง

คงเป็นเรื่องนั้นเรื่องเดียวกระมังที่จะช่วยให้พ้นจากวิกฤตเมียเมินไปได้

…..

เหมือนเป็นวาระเเห่งชาติที่เหล่ากุมภีล์ต้องมานั่งหารือกัน โคจรประทับอยู่เคียงข้างท้าวรำไพ ส่วนชาละวันนั่งเด่นตระหง่านอยู่บนบัลลังก์แก้ว ด้านข้างมีนางจระเข้วิมาลาและเลื่อมลายวรรณนั่งชูคอระหงอย่างพร้อมเพรียง

      “มีการณ์อันใดหรือท่าน ไฉนเรียกรวมตัวพวกเราเยี่ยงนี้”

      “ข้าจะอวยยศและปูมบำเหน็จให้สักราชและพุธคำ”

      ขุนนางจระเข้ทั้งสองนามไหว้ท่วมหัวกับพระกรุณาธิคุณ แม้จะยังตะขิดตะขวงใจไม่หายว่าเหตุใดแค่ปูมบำเหน็จขุนนางสองคนถึงต้องมีจระเข้มากมายมาล้อมหน้าล้อมหลังแบบนี้ราวกับจะตีแผ่เรื่องสำคัญยิ่ง เหมือนจะเชิญไพร่ฟ้าหน้าใสมานั่งชุมนุมอยู่รอบนอกด้วย

      คงเป็นเรื่องสำคัญจริงๆ

“ข้าจะยกวิมาลาให้แก่ขุนศรีสักราช และมอบเลื่อมลายวรรณแก่ขุนพลพุธคำ”

“!!”

เกิดเสียงฮือฮาหนัก เกิดมาเพิ่งเคยพบเคยเจอกษัตริย์ยอมยกเมียตัวเองให้แก่ข้าราชบริพาร จะบอกว่าน้ำใจกว้างดุจแม่น้ำทั้งสายก็ไม่ได้ดูเกินเลยไป

ทุกคนตกตะลึง ไม่เว้นแม้แต่สองสาวงามวิมาลาและเลื่อมลายวรรณ

“คุณพี่เจ้าคะ ท่านตรัสสิ่งใดออกมากัน…”

“ข้าตัดสินใจแล้ว”

เหมือนส้มหล่นทับขุนนางทั้งสอง สองผู้นั้นมีใจรักต่อนางงามทั้งสองมาเนิ่นนานแล้ว แต่คิดว่าคงไม่มีโอกาสสมหวังเพราะพวกนางเป็นถึงเมียจ้าวแต่วันนี้ไม่รู้เทพยดาองค์ใดดลบันดาลให้ฝันเป็นจริง

เดโชที่นั่งอยู่ไม่ไกลไม่ได้รู้สึกยินดียินร้ายกับเรื่องนี้ เห็นอยู่ชัดๆ ว่าสักราชหลงรักวิมาลาหัวปักหัวปำ ดีเสียอีกขนิษฐาแห่งเขาจะได้พบเจอคนที่รักและพร้อมจะดูแลน้องจริงๆ สักที

…..

ณ งานลอยกระทงประจำปีเมืองพิจิตร

งานลอยกระทงปีนี้คึกคักกว่าปีไหนๆ เพราะมีชุมชนต่างจังหวัดมาร่วมออกแคร่ขายของด้วย มียิงเป้ายิงโป่งเล่นกันกลางลานวัด มีร้านขายกระทงรายล้อมรอบอุโบสถ และมีหนุ่มสาวมากหน้าหลายตามาพลอดรักกันจนบรรยากาศของงานกลายเป็นสีชมพูฟูฟ่อง

“เอาเลย! เฮ!”

อีกลานวัดก็มีเสียงเฮดังสนั่นที่นั่นมีแข่งไก่ชน ปีนี้ก็อุ่นหนาฝาคั่งไปด้วยผู้เข้าแข่งขัน แน่นอนว่าไกรทองก็อยู่ในวงพนันนั้นด้วย อยากจะอยู่นานกว่านี้เสียหน่อยแต่ไม่อยากขัดใจคุณหนูตะเภาทองที่ออกปากอยากออกมาสูดอากาศหายใจภายนอกแล้ว

คุณหนูตะเภาทองกลับมาเป็นคนร่าเริงอีกครั้ง หลังจากที่อาจารย์คงท่านผสมยาให้สูตรหนึ่งเพื่อให้นางลืมเลือนเรื่องที่เกิดขึ้นจดจำแค่เพียงตนเองเกือบตายเพราะโดนจระเข้คาบไป หาได้พบเห็นถ้ำทองหรือกุมภีล์จำแลงกายไม่ นับแต่นั้นนางก็กล้าเปิดใจต่อเขามากขึ้น แลจะเห็นได้ชัดจากงานนี้ที่คุณหนูตะเภาทองออกปากชวนเขาด้วยตนเองและเขาก็ไม่ปฏิเสธ อย่างไรเสียก็ยังไม่มีคู่ครองไปเดินเล่นด้วยพอดิบพอดี

น่าแปลกที่ใจเขายังเผลอรอคอยใครบางคน

นัยน์ตาสีน้ำตาลเหลือบมองไปยังท่าน้ำ ภาพการทะเลาะวิวาทจนตกธารน้ำลอยกลับมาเป็นฉากๆ ก่อนเขาจะสิ้นสติสมประดีมีจุดสีทองสว่างใต้น้ำแหวกว่ายมาหา สัตว์ร้ายตนนั้นไม่ได้กัดกินเขาแต่ช่วยเหลือเขาเอาไว้

“คุณหนูเจ้าขากระทงเจ้าค่ะ” ยายแก่หนึ่งในบ่าวของเรือนพระพิจิตรวิ่งตาลีตาเหลือกเอากระทงสวยสะดุดตามาให้ และเสียงเรียกนั้นทำให้ไกรทองกลับมาได้สติ หมอจระเข้ตบขมับตัวเองที่เผลอนึกย้อนกลับไปถึงบุรุษไร้หัวใจที่ตนปณิธานแน่วแน่แล้วว่าจะไม่ญาติดีด้วย

“ตายจริง ข้าลืมกระทงไว้บนเรือนนี่เองก็ว่าอยู่ทำไมข้าถึงหามันไม่พบ คิดว่าโดนไก่ชนจิกไปหมดแล้วเสียอีก” หญิงสาวเอ่ยเจื้อยแจ้วไม่วายหันมายิ้มขบขันใส่ไกรทองผู้เชิญชวนให้ไปดูไก่

“ไปลอยกระทงกับข้านะไกรทอง” แม้นจะเอียงอายอยู่บ้างแต่ความต้องการลึกๆ กลับผลักดันให้หญิงสาวเอ่ยต่อคนที่ชอบออกไป

“ข้า--”

หมับ!

ยังไม่ทันที่จะได้เอื้อนเอ่ยสิ่งใดไกรทองก็โดนฉุดยื้อเข้าไปหาใครบางคนที่เพิ่งมาถึง บุรุษมาใหม่แจ้งเจตจำนงต่อทั้งไกรทองและตะเภาทอง

“ไกรทองนัดข้าไว้ก่อนแล้วคุณผู้หญิง”

เสียงนี้คุ้นหูนัก

เพราะอีกฝ่ายตัวสูงใหญ่ไกรทองจึงต้องเงยหน้ามองแล้วก็ได้พบกับดวงหน้าคมคายที่คุ้นเคยกับกระทงใบโตซึ่งจัดเรียงมาอย่างดีราวกับฝีมือชาวรั้วชาววัง

      “ชาละวัน!”


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 250 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,734 ความคิดเห็น

  1. #2652 SUNelf213 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2562 / 20:37
    คือก็สงสารบรรดาเมียๆและตะเภาทองนะ ไม่ได้ผิดอะไรแต่ต้องโดนแบบนี้ แต่แบบ นิยายวายอะเนาะ คู่กันแล้วไม่แคล้วกัน ตะเภาทองมาเป็นเมียเราก็ไดวลกสววยน------
    #2,652
    0
  2. #2244 Mamimilky (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 4 เมษายน 2562 / 14:40
    พ่อตะเข้~~~~~~ กิ๊วๆ
    #2,244
    0
  3. #2085 despasito (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 20:40
    หนูจะง้อน้องก็อย่ากระชากน้องสิลูกกก
    #2,085
    0
  4. #2033 Patcharin0423 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2561 / 15:50
    กรี๊ดด มาง้อน้องแน้วววว เล่นตัวเลยลูกหนูไกรรรรรรรร เล่นตัวเข้าป๊ายยย เอาให้ช้ำในไปเล่ยยยยย
    #2,033
    0
  5. #2028 Alexis potter (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2561 / 23:17
    ตีมือๆอย่ามาจับน้องนะ!!!
    #2,028
    0
  6. #2011 Nu'Belle Love Khun'Dan (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2561 / 15:49

    มาง้อน้อง แล้วบอกรักน้องซะนะ

    #2,011
    0
  7. #2010 Gee Orra (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 23:43
    ดราม่า ขอดราม่าอีกเอาให้หลัวกลัวจนหัวหด มิกล้ากับน้องไกรคนดีอีก
    #2,010
    0
  8. #2009 alice_alitsara (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 23:04
    พี่มาหาน้องแล้ววว
    #2,009
    0
  9. #2008 Minipan1997 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 20:45
    คือตะเภามีแต่เสีย กับเสียอ่ะ
    #2,008
    0
  10. #2007 นีนี่เอง (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 20:41
    รอจ้า มาง้อเมียแล้วววว
    ให้น้องโกรธนานๆ
    #2,007
    0
  11. #2005 orart2 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 19:41
    หวงสินะๆ
    #2,005
    0
  12. #2004 Phatusanime (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 19:39
    รอความพี่เข้ง้อเมีย อิอิ
    #2,004
    0
  13. #2003 SomeGift (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 18:26
    เริ่มปฏิบัติการภาระกิจง้อเมียของพี่ชาละวันแล้ววววววว แหมะพึงใจตั้งนานแล้วแต่ปากแข็งอยู่นั่นแหละ!!!!
    #2,003
    0
  14. #2002 เด็กสาวผู้หวาดกลัว (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 18:21
    ตะเภาทอง เสียใจด้วยค่ะ คนที่ชอบเขามีสามีตามมารับกลับแล้ว จบเนอะ---
    #2,002
    0
  15. #2001 bloodc2 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 17:11
    พ่อบ้านใจกล้ามาง้อเมียแร้ว--
    #2,001
    0
  16. #2000 ooy1565 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 16:19
    มาตามเมียแล้วหรือปากแข็งดีนัก
    #2,000
    0
  17. #1999 LitalyyDelilah (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 15:22
    กราบงามค่ะไรท์ สนุกมว๊าก มาต่อเร็วไวนะคะ
    #1,999
    0
  18. #1998 Hyukky38 (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 15:20
    ง้อเมียให้สำเร็จนะคะคุณพี่ เป็นกำลังใจให้55555555555555555555555555555555555
    #1,998
    0
  19. #1997 KKMP (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 15:03
    กรี๊ด ไรท์กลับมา พี่ชาก็กลับมาแล้ว รักกันๆ
    #1,997
    0
  20. #1996 Incamisang (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 26 ตุลาคม 2561 / 15:01
    ง้อเมีย ง้อเมีย ง้อเมีย
    #1,996
    0