ลิขิตกุมภีร์ :: ฟิคไกรทอง :: [ชาละวัน x ไกรทอง]

ตอนที่ 26 : ลิขิตกุมภีร์ : ตอน ๒๒

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,860
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 170 ครั้ง
    7 ส.ค. 61

“มีเรื่องด่วนอันใดหรือพระพิจิตรถึงได้มาเข้าเฝ้าเร่งด่วนขนาดนี้” สมเด็จพระสุนทรเมืองหรือพระสุนทรกษัตริย์ผู้ครองนครพิจิตรเอ่ยถามเศรษฐีเฒ่าที่มาตั้งรกรากในบ้านเมืองตนมาช้านานจนใครต่างเรียกว่า ‘พระพิจิตร’

“เรื่องจระเข้อาละวาดขอรับ” พระพิจิตรเพ็ดทูล

“จระเข้? มันทำไมวะ...ร้ายแรงอะไรนักหนาก็เห็นมีหมอจระเข้ย้ายมาบ้านเมืองเรามากมายไม่ใช่รึ” พระสุนทรตรัสถามอย่างฉงนใจ

นี่ฤาเรื่องด่วนของของอ้ายพิจิตร...เสียเวลาฟังกาพย์ฟังกลอนกูจริงเชียว

เดโชที่นั่งสำรวมอยู่ในฝูงอำมาตย์มองพระพิจิตรอย่างนึกสังเวชไม่ต่างกับสายตาพระสุนทร

มนุษย์นี่เหมือนกันทุกยุคทุกสมัย...จัดการอะไรไม่ได้ก็วิ่งหางจุกตูดมาฟ้องนาย ถามว่านายมันจะช่วยอะไรกับเรื่องคอขาดบาดตายนี่ได้รึก็ไม่...มากสุดก็เห็นมันนั่งแต่งกาพย์แต่งกลอนขอพรกับลูกมันเท่านั้นแหละ

...น่าสมเพชกันทั้งวัง

เดโชยอมมาเข้าเฝ้าเพราะเห็นว่าเจ้าพระยาเรียกขุนนางทั้งหมดเข้าพบ ด้วยอ้างว่าพระพิจิตรมีเรื่องสำคัญ ไอ้เราก็นึกว่าอะไรเรื่องแค่นี้เอง

ต้องบอกว่ากุมภีล์ทุกตนวางแผนกันไปถึงปีมะโว้แล้วมนุษย์พึ่งทราบความกันแค่นี้เห็นจะเข้าทีกว่า

ตั้งแต่ชาละวันกลับมาพร้อมบาดแผลฉกรรจ์จระเข้ทุกฝ่ายก็ขวัญผวาที่นายมันมีแผลกับเขาได้ นี่ก็ผ่านมาร่วมสองสามสัปดาห์แล้วแผลมันพึ่งหายสนิท

คงไปเจอตออะไรเข้าเป็นแน่...

เขาคงสะใจกว่านี้หากมันไม่กลับมาทำหน้าที่ที่พึงทำนั่นคือการอภิเษกสมรสกับวิมาลาภคินีแห่งเขา พอใจในการกระทำมันอยู่ได้ไม่นานมันก็กลับมาพร้อมจระเข้สตรีที่มันอ้างว่าเกี้ยวพาราสีไว้ตั้งแต่แดนชุมพร แล้วบอกว่าจะเอานางเลื่อมลายวรรณคนนั้นมาเป็นชายาคน ยอมแต่งตั้งวิมาลาเป็นเมียเอก ทั้งนี้ทั้งนั้นเขาก็รู้ดีว่าน้องหญิงไม่ได้พึงพอใจกับสถานภาพนี้นักแต่ทำอะไรไม่ได้

ชาละวันกลับมาก็ทำทุกอย่างเหมือนพวกสิ้นสติสมประดี กระทำทุกอย่างที่ไม่เคย ดื่มเหล้าเคล้านารี ตบแต่งเมีย สารพัดอย่าง หน้าตามันก็ไม่ได้ดูพึงใจกับการมีพันธะแต่มันกลับไม่ยอมหยุดที่สตรีนางไหนจนวิมาลามาร่ำไห้ต่อเขาอยู่หลายครั้ง

ทุกคนพูดเป็นเสียงเดียวกันว่าพญาชาละวันผิดแปลกไปตั้งแต่กลับมาจากแดนชุมพร มันทำตัวเหมือนทั้งชีวิตเหลือเพียงกายาที่ยังคงเคลื่อนไหวได้แต่ไร้หัวจิตหัวใจไปแล้ว

ถ้าเขาไม่ยุ่งเรื่องอีกฝั่งคงเขาไปประเคนหมัดสักสองสามกำปั้นข้อหาทำน้องสาวเขาทุกข์ระทมแต่เพราะฝั่งไอ้ขาวก็มีเรื่องเข้ามาหัวไม่วางหางไม่เว้นน่ะสิถึงได้ยังไม่มีโอกาสไปต่อปากกับมัน

กับอ้ายขาวแผนการมันมากมายนัก เคยคิดว่ามันเป็นจระเข้บ้าน้ำลายแต่เอาเข้าจริงน้ำลายมันมีค่ามากทีเดียว จะพูดจะจาอะไรใช้การได้ทั้งนั้น ไม่แปลกที่ท่านพ่อกับท่านอาเลี้ยงไว้ในราชสำนัก

เรื่องที่ไอ้พระพิจิตรถวายฏีกาแก่พระสุนทรนั้นมันเกิดจากแผนการหนึ่งของไอ้ขาวเหมือนกัน มันว่าตัวมันรับช่วงต่อจากมนุษย์มากอาคมมาอีกที

พวกมันให้จระเข้จากคุ้งน้ำเหนือออกอาละวาดทำให้ผู้คนแตกตื่นไปทั่วแม่น้ำน่านเก่าทั้งสาย ให้ชาวบ้านเริ่มหวาดระแวงถึงการมีอยู่ของเราจากนั้นพวกมันจะนำไม้ตายสุดท้ายที่เก็บงำเอาไว้ออกมาสาดซัดใส่พระสุนทรและชาวเมืองพิจิตรในหมอบราบคาบแก้วคราวเดียว

และไม้ตายที่ว่าก็เกี่ยวกับพระศพทั้งสามที่หายไปถึงเจ็ดปีอีกด้วย

พวกมนุษย์ไม่ยอมบอกที่ซ่อนศพนั้นเพราะเกรงว่ากุมภีล์จะเล่นไม่ซื่อฉกฉวยพระศพอันเป็นหนึ่งในแผนการสำคัญไป

อยากจะหัวร่อ ศพที่ผ่านกาลมาเวลามาถึงเจ็ดปีน่ะจะเอาไปทำอะไรได้นอกจากปุ๋ยหมักพืชพรรณ เขายังคิดภาพไม่ออกเลยด้วยซ้ำว่าจักได้พบพญากุมภีร์ทั้งสามในสภาพไหน

พูดได้เลย...เขาไม่ได้แยแสเลยสักนิด เขาถูกส่งตัวมาอยู่กับพญาโคจรตั้งแต่จำความได้ คนที่เลี้ยงดูปูเสื่อเขามาคือพญาโคจรหาใช่พระบิดาและพระปิตุลาไม่ ส่วนพญาโคจรก็เป็นเพียงบิดาที่ชุบเลี้ยงไม่ได้มีสายเลือดเดียวกัน ก็ไม่ได้ทำให้เขาซาบซึ้งไปกับสิ่งใดอยู่ดี

ทุกอย่างมันเป็นศูนย์มาตั้งแต่เขาถูกจับมาเป็นเชลยศึกแล้ว

เขาชิงชังราชาของทั้งสองฝากฝั่งเพราะทุกคนทำเหมือนเขาเป็นสิ่งของชิ้นหนึ่งที่จะยกให้จะยื้อแย่งไปมา จะวางไว้ในฐานะข้ารองพระบาท จะทำอะไรก็ได้ตามใจปราถนาโดยไม่คำนึงถึงใจเขา

คิดให้ดีบางทีเขาอาจจะชิงชังชะตาตัวเองมากกว่าคนทั้งสามผู้นั้นเสียอีก

แต่มันได้อะไรล่ะ...เขาเลิกหวังว่าใครจะมองเห็นหัวเขามานานแล้ว

เลิกหวังทุกอย่าง...อำนาจก็ไม่อยากได้ ไม่มีอะไรที่เขาต้องการเลย ที่ยังอยู่ท่ามกลางระหว่างชาละวันกับไอ้ขาวและพระสุนทรมาถึงเพลานี้ก็เพื่อความบันเทิงส่วนตัวล้วนๆ

ในเมื่อชีวิตมันน่าเบื่อนัก...ก่อกวนชะตาชีวิตชาวบ้านให้ฉิบหายแก้เบื่อก็คงไม่เสียหาย

“ตอนนี้ชาวบ้านแทบไม่กล้าลงอาบน้ำเลยพะยะค่ะ ข้าว่าพวกเราต้องทำอะไรเพื่อตอบโต้พวกมันบ้าง” พระพิจิตรยังคงเพ็ดทูลต่อไป

“จะทำอย่างไรล่ะ”

“อันที่จริงกระหม่อมดำเนินการแก้ปัญหาเฉพาะหน้าไปบางส่วนแล้วพะยะค่ะ”

“อย่างไร?”

คำถามของพระสุนทรทำให้เดโชนึกสนอกสนใจประเด็นนี้มากขึ้น เหมือนเรื่องนี้เป็นเรื่องใหม่ที่กุมภีล์หนุ่มยังไม่ทราบความมาก่อน

“ข้าสั่งคนล่าค่าหัวพวกมันแล้ว จับตายทุกตัวไม่มีข้อยกเว้น ฤดูนี้เป็นฤดูผสมพันธุ์จระเข้เราจะปล่อยให้พวกมันทำพันธุ์ไม่ได้ลูกตะเข้ตะโขงอะไรเราก็จะสังหารให้เฮี้ยน”

“!...”

เหตุนี้ใหญ่หลวงเกินกว่าที่เดโชคาดการณ์ไว้มาก เรื่องสนุกที่คิดไว้ชักเลอะเทอะไปกันใหญ่ ตอนนี้ได้แต่หวังว่าพวกไอ้ขาวจะเตรียมรับมือมาถึงเรื่องนี้ไว้แล้วเพราะเหมือนว่ากษัตริย์แห่งแดนมนุษย์ยังเห็นชอบกับความคิดนี้

“ไปจัดการซะ”

“ขอรับข้าจะไม่ทำให้พระองค์ผิดหวัง”

กุมภีล์จำแลงมีสีหน้าเคร่งเครียดขึ้นถนัดตา ความตึงเครียดระหว่างมนุษย์กับกุมภีล์มาถึงขีดสุดแล้ว

มันคงจะเป็นดังคำที่ท่านรำไพกล่าวในวันที่พญาโคจรสิ้นใจ

‘ไฟแผดเผาเหนือคุ้งน้ำยาวเหนือจรดใต้...สิ่งที่เราเฝ้าเพียรทำ สันติที่เราเพียรมั่น กำลังจะขาดรอน แผ่นดินจักลุกเป็นไฟลามจรดธารา ผืนน้ำชโลมไปด้วยหยาดโลหิต...จะไม่หลงเหลือสัมพันธ์ใดที่มนุษย์กับกุมภีล์…’

จะไม่มีสันติใดเกิดขึ้นระหว่างมนุษย์กับกุมภีล์อีก

ระหว่างที่เดโชกำลังคิดไม่ตกก็มีเสียงทหารนายหนึ่งแหวกอากาศเข้ามาอย่างเสียอาการ

“ท่านท้าวขอรับท่านท้าว!”

“มีเรื่องอันใดไอ้ฝาดเอ็งตะโกนโหวกเหวกอะไรของมึง” พระสุนทรนึกกริ้ว

วันนี้มันวันวิปโยคอันใด พวกเสนาอำมาตย์ถึงได้เอะอะโวยวายกันเป็นลิงเป็นข้างแบบนี้!

“เกิดเรื่องใหญ่แล้วพระพิจิตร” ไม่ยอมกล่าวแทบยังรุดหน้ามาคุกเข่าตรงหน้าพระพิจิตรที่กำลังกราบทูลพระสุนทรอีกด้วย ท่าทางลุกลี้ลุกลนของนายทหารทำให้ข้าราชการทั้งหลายยิ่งติดใจสงสัยว่าเกิดเรื่องร้ายแรงอันใดขึ้น

“อะไร...อะไรของเอ็งไอ้ฝาด” พระพิจิตรเร่งเร้า มองนายทหารที่รู้จักมักจี่กันมานานอย่างตื่นตระหนก วันนี้หน้ามันซีดเผือด พูดอ้ำๆอึ้งๆเหมือนหายใจไม่ทัน มันต้องมีเรื่องใหญ่มากเป็นแน่

“หลังจากที่ท่านจับจระเข้ตัวหนึ่งแล่เนื้อประจานกลางตลาดเมื่อเช้า” ไอ้ฝาดเล่าเสียงสั่น ข้อเท็จจริงนี้ทำให้กุมภีล์จำแลงกายอย่างเดโชถึงกับหน้าตึง

เห่อเหิมมาจากไหนถึงกล้าทำกับพวกกูขนาดนี้กันวะ!

ได้แต่ผรุสวาทอยู่ในอก เจ็บอยู่ในใจ ยามนี้ต้องตั้งตัวทำหน้าโง่ๆเยี่ยงมนุษย์ไปก่อน เสร็จกิจตรงนี้จะไปถามจากไอ้ขาวให้รู้ความว่าเรื่องมันเป็นยังไงมายังไงไฉนความรุนแรงถึงเพิ่มขึ้นเป็นเท่าทวีขนาดนี้

“ตกบ่าย...ตกบ่ายธิดาของท่านได้ลงไปเล่นน้ำในคลองและ…”

เพียงแค่พูดถึงธิดาพระพิจิตรก็หน้าถอดสี

ตะเภาแก้ว ตะเภาทองลูกพ่อ…

“เกิดอะไรขึ้นกับลูกกู!!” วาจาหยาบคายดังลั่นท้องพระโรงถ้าไม่ติดว่าเป็นสหายคนสนิท พระสุนทรคงได้ลั่นวาจาให้ทหารลากขุนนางปากดีคนนี้ไปลงอาญาแล้ว แต่เพราะตนเองก็นึกเคร่งเครียดกับสาสน์ขาดๆเกินๆที่เล่าไม่จบสักทีของไอ้ฝาดเหมือนกันจึงปล่อยหูทวนลมไป

“มะ...มีจระเข้สีดำทะมึนตัวใหญ่โตมโหฬาร โผล่พ้นน้ำมาลากคุณหนูตะทองไปต่อหน้าต่อตาทุกคนเลยพุทธเจ้าค่ะ”

“!!!” ความจริงทำเอาเข่าผู้เป็นพ่อเข่าอ่อน พระพิจิตรคุกเข่าลงกับพื้นหมดท่า

“มัน...มันมีลักษณะยังไง ออกประกาศ ประกาศให้ทั่วนครว่าให้หาหมอจระเข้ามาตามหาลูกกู ช่วยลูกกูสิวะ!! ให้คนมาช่วยลูกกู!”

พระพิจิตรถึงกับหลั่งน้ำตาเอ่ยวกไปวนมา มีหลายคนเข้าปลอบขวัญด้วยรู้ดีว่าหากใครถูกจระเข้ลากไปใต้น้ำโอกาสรอดแทบเป็นศูนย์

“ตามหามัน...บอกคนให้ตามหาไอ้จระเข้ชาติชั่วตนนั้น ฆ่ามัน...ฆ่ามันให้ตาย! ใครพาลูกกูกลับมาได้กูจะตบรางวัลให้อย่างงาม!!” พระพิจิตรพร่ำสั่ง ขุนนางคนอื่นเองก็เคร่งเครียดตาม ไม่มีใครกล้าว่ากล่าวที่ท่านส่งเสียงดังกลางวังหลวงมีแต่คนเห็นอกเห็นใจเว้นแต่เดโชที่มีสีหน้าเคร่งขรึมขึ้นถนัดตา ดูเหมือนว่าเรื่องราวเลวร้ายจะประเดประดังเข้ามาไม่หยุดไม่หย่อน

มันมีในแผนด้วยรึไอ้การคาบลูกสาวเศรษฐีใหญ่ในพิจิตรมาข่มขวัญมนุษย์เนี่ย

ตอนแรกเดโชไพล่คิดไปว่าคนของไอ้ขาวอาจทำเกินกว่าเหตุแต่พอได้ฟังพรรณสันฐานที่ผู้คนเล่าต่อกันมาให้ไอ้ฝาดฟังแล้วถึงกลับต้องนิ่งค้าง

“เขี้ยวของมันใสสะท้อนต้องแสงอาทิตย์ดุจดั่งเพชรพลอย นัยน์ตาของมันสีทองอร่ามคล้ายจันทร์ทรงกลด ครีบเกร็ดเม็ดใหญ่สีนิลกาฬเรียงตัวละเอียดกว่าจระเข้ตนอื่น ตัวของมันใหญ่โตกว่าจระเข้ตนใดที่เคยพานพบ มันต้องเป็นจ่าฝูงในน่านน้ำแห่งนี้เป็นแน่”

เขี้ยวเพชร

“ชาละวัน…” เดโชพึมพำอย่างสับสน

เจ้าคิดจะทำอะไรกันแน่...

“เรียกทุกคน...เรียกหมอจระเข้ทุกคน” พระพิจิตรพึมพำอย่างไร้สติ ดวงตาที่กลิ้งกลอกเริ่มหยุดนิ่ง สองมือคว้าไหล่ไอ้ฝาดไว้ยามนึกถึงเรื่องที่พึ่งคุยเล่นกับธิดาทั้งสองเมื่อคืนวานได้

พลบค่ำนั้นตะเภาทองสัพยอกน้องสาวว่าสาวเจ้าอาจกำลังหมายใจผู้ใดอยู่ ยิ่งยามเขาพูดถึงเรื่องการอาละวาดของจระเข้ตะเภาแก้วกับหัวร่อคิกคักก่อนเบือนสายตาไปยังตะเภาทองที่ยิ้มเอียงอายแล้วพร่ำบอกเขาว่ามีหมอจระเข้เก่งกาจคนหนึ่งจากนนทบุรี พ่อของชายผู้นั้นเองก็เป็นวีรบุรุษของชาวเรา

และเหมือนจะเป็นบุรุษผู้นั้นนั่นแหละที่เป็นที่หมายปองของตะเภาทอง...แลตะเภาแก้วเองก็ไม่ละเว้น

“ส่งสาสน์บอกหมอจระเข้ทุกคนว่านอกจากทรัพย์สมบัติข้าจะยกตะเภาแก้วลูกสาวข้าให้ด้วย...บอกทุกคนโดยเฉพาะพวกไกรทอง”

ทุกฝ่ายส่งเสียงฮือฮา พระพิจิตรที่หวงลูกสาวยิ่งกว่าจงอางหวงไข่ออกปากว่าจะยกลูกสาวให้แก่ผู้กล้าปราบจระเข้ร้าย เรื่องนี้ต้องขยายให้ทั่วสยาม

ไกรทอง

ชื่อที่เดโชจดจำได้ติดหู

เศรษฐีใหญ่ออกปากขนาดนี้คงหวังพึ่งหมอจระเข้คนนั้นมาก...ถ้าเช่นนั้นมันก็เข้าแผนพวกไอ้ขาวพอดีสิ

แม้นไม่รู้ว่าไอ้ชาละวันมันนึกคึกอะไรถึงได้จับลูกสาวพระพิจิตรไป แต่นั่นมันทำให้เกิดการปะทะกันไวขึ้น...จนว่าจะมีฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งตายนั่นแลถึงจะเสร็จสิ้นกิจฝั่งกุมภีล์ หากเหลือมันทั้งคู่เดาได้เลยว่าพวกไอ้ขาวคงรอซ้ำอยู่ไม่ไกลจากการปะทะนั่นแล

กุมภีล์จำแลงคิดพลางกระยิ้มมุมปากยาม

น่าสนุก...น่าสนุกจริงๆ


-------------------------------------------------------------------------------------------


มาอัพเพิ่มแล้วคร้าบ ฮือ เร็วๆนี้เค้าอาจเปิดพรีรวมเล่มนี้น้าใครสนใจก็เกียมเบี้ยเกียมอัฐไว้ได้ เค้าตั้งใจจะแถมฟิคเล่มเล้กเพิ่มให้สำหรับคนที่จ่ายมาในเจ็ดวันแรก เพราะแถมทุกออเดอร์ไม่น่าไหวมันแพงเล่มนึงเราทำ 50 หน้า+ อะหนาพอตัวเลย ฮื้อ แต่หากใครไม่สะดวกโอนหรือเกียมเงินไม่ทันในเจ็ดวันแรกที่เปิดเรามีขายแยกให้นะคะสำหรับคนที่อยากได้จริงๆ

แปะตัวอย่างปก คงทำเป็นเล่มเดียวจบเด้อ



ฝากด้วยน้า ;////;b ฝากเม้นติชมเหมือนเดิมหนึ่งเม้นหนึ่งล้านกำลังใจฮ้าบ

#ลิขิตกุมภีร์


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 170 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,734 ความคิดเห็น

  1. #2650 SUNelf213 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2562 / 16:21
    เดโชนี่มีนเด็กดื้อจริงๆอะ น่าฟาดๆๆๆๆๆ
    #2,650
    0
  2. #2234 Mamimilky (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 4 เมษายน 2562 / 10:08
    โอ้ยยยยย เด่วรู้เลยเดโชๆๆ แต่พ่อชาละวันทำงี้คืออยากเรียกไกรทองมาหาใช่ป่ะ??หรือไง แต่ที่แน่ๆที่เป็นแบบนี้เพราะอกหัก ข่อมค่าาาา
    #2,234
    0
  3. #1947 KKMP (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 20 กันยายน 2561 / 20:13
    หมั่นไส้เดโช จัดให้เรื่องนางโหดๆ เลยนะคะ 5555
    #1,947
    0
  4. #1642 bloodc2 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 21:16
    นี่ก็นึกสนุกจังเดโช 5555
    #1,642
    0
  5. #1587 y_pps (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 10 สิงหาคม 2561 / 19:13
    ดีใจอ้ปป้ามีบทเยอะ จ่มทั้งตอนเลย 555555
    ว่าแต่รวมเล่มจะมีอีบุ๊คไหมคะ
    #1,587
    1
    • #1587-1 KuFei-TanZ(จากตอนที่ 26)
      10 สิงหาคม 2561 / 21:10
      มีอีบุ๊คค่าแต่หลังส่งเล่มน้า
      #1587-1
  6. #1583 yingza_202 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2561 / 20:47
    ฮืออออ รอนะค่าา
    #1,583
    0
  7. #1577 'นมชมพู' (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2561 / 21:27
    กรี้ดดดดดดดดด รอตอนต่อไปเด้อค่ะเด้อ
    #1,577
    0
  8. #1576 Gee Orra (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2561 / 19:28
    มาเลยมาๆ เกียมเบี้ยเกียมอัดไว้รอแล้ว
    #1,576
    0
  9. #1575 ooy1565 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2561 / 17:18
    ทำไมเดโชเป็นจรเข้แบบนี่ชาละวันจับตะเภาทองไปแล้วไกรทองตามไปจัดการสามีณ.บัดนาว
    #1,575
    0
  10. #1573 MR_Amiss (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2561 / 12:47
    รอตอนต่อปายยยย
    #1,573
    0
  11. #1572 T o m a t o ! (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2561 / 07:15

    เกลียดนังเดโช นังงูพิษ นังจระเข้เลี้ยงไม่เชื่อง บัดซบบบ

    #1,572
    1
    • #1572-1 MR_Amiss(จากตอนที่ 26)
      8 สิงหาคม 2561 / 12:47
      ชอบจังคำด่า5555+
      #1572-1
  12. #1569 Luna_of_Nightmare (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2561 / 06:14
    หน้าปกงามหลายยย ฮือออ
    #1,569
    0
  13. #1568 Mebal (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2561 / 02:56
    อือหื้อ กำลังจะเม้นเรื่องพี่วันทำไมมีเหตุผลอะไรถึงทำแบบนั้นนนน พอเห็นตัวอย่างรูปเล่มเท่านั้นละ เอาไปเลยค่ะ!!! จะบ้าน จะรถ จะเอาอะไรจากรีดคนนี้เอาไปเลยยยย อือออ หน้าปกดีงามสุดๆ ㅜ//ㅜ
    #1,568
    0
  14. #1567 newexo (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2561 / 00:32
    พี่เดโชนี่โหยหาความรักความเมตตาน่าดูนะคะ มองทุกอย่างเฉยชาไปหมด แต่จริงๆคงเหงามากๆ กะลุงโคจรที่เลี้ยงมากะมือก็บอกไม่ใช่สายเลือด กะพ่อกะญาติก็คิดว่าทุกคนเห็นตัวเองเป็นแค่สิ่งของแลกเปลี่ยนไปอีก เหิ้ม ต้องการความรักแบบไหนขอพรตั้งแต่วันนี้เลยค่ะ อนาคตจะได้ผั... ที่ดีและเห็นค่าเราแน่นอน เห็นใจพี่เดโชนะ แต่จังหวะที่พี่แกสนุกกะเรื่องความเป็นความตายของชาละวันกะไกรทองนี่ไม่ตลก กรรมตามสนองแรงนะเธอ
    สงสัยจังว่าพี่ชาละวันมีแผนหรือแค่เมา เกเรไม่สมกับเป็นชาละวันเลย ลืมอ้ายขาวไปแล้วเหรอ จะช้ำใจก็ควรมีขอบเขต ในเมื่อพี่เลือกไม่ยอมรับหัวใจตัวเองแล้วจะเอาอะไนอีก ตั้งสติหน่อยจระเข้!! เมียพี่เยอะไปแล้ว ใจน้องจะขาดแทนไกรแล้วนะ
    #1,567
    0
  15. #1566 Hyukky38 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2561 / 00:24
    อย่างลุ้นเลยค่ะเดาตอนหน้าไม่ออก ฮือออออออออออ//พี่เดโชร้ายกาจจจ
    #1,566
    0
  16. #1565 tatarxxi (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2561 / 00:21
    รอไม่ไหวแล้ว ฮื่อ!!!!
    #1,565
    0
  17. #1564 ryokiller13 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2561 / 00:12
    พี่ชาาาาาา ไม่ทำอย่างนี้เส้!!!! จะจบยังไงเนี่ยยยยลุ้นๆๆๆ
    #1,564
    0
  18. #1561 Phatusanime (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2561 / 22:07
    อย่าทำอย่างน้านนนน // เป๋าตังในมือสั่นพั่บๆ
    #1,561
    0
  19. #1560 prapapormsr (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2561 / 21:45
    รอเล่มเลยยย จะโอนตั้งแต่วันแรกเลยยยย5555
    #1,560
    0
  20. #1559 TANGGบุ๋ยๆ (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2561 / 21:13
    ลุ้นทุกตอนเลยค่ะ ลงถ้ำไปก็จับกดนะเลย//ฮา เปิดพรีหนังสือไวๆนะคะ
    #1,559
    0
  21. #1558 kfangja (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2561 / 20:57
    เรื่องเข้มข้นขึ้นมากๆๆๆๆๆๆ ความดราม่ามาแต่ไกลลลลล ชาละวันลูกช้ำรักใช่มั๊ยถึงสัมมะเลเทเมาบับเน้ ไปคาบใครเค้ามาอีกกก เรื่องใหญ่แล้ว ฮืิ ตื่นเต้นๆๆๆ
    #1,558
    0
  22. #1557 Theamzard (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2561 / 20:53
    เนื้อเรื่องเจ้มจ้นเผ็ดมันทุกตัวหนังสือ ฮื้อรู้สึกได้รับฮีลอย่างล้นหลาม กราบไรท์รัวๆที่อัพถี่ขนาดนี้ดรั๊กนะคะ
    #1,557
    0
  23. #1556 softyyy (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2561 / 20:50
    จะรอเลยค่ะทั้งตอนต่อไปแล้วก็หนังสือด้วยค่ะ
    #1,556
    0
  24. #1555 The.zmb (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2561 / 20:47
    รอไม่ไหวแล้วววว ลุ้น ออกเล่มเลยยย
    #1,555
    0