ลิขิตกุมภีร์ :: ฟิคไกรทอง :: [ชาละวัน x ไกรทอง]

ตอนที่ 2 : ลิขิตกุมภีร์ : ตอน ๑

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,250
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 356 ครั้ง
    1 ก.ค. 61

ตลาดสดใจกลางพิจิตรกำลังคึกคักไปด้วยผู้คนที่แห่กันมาชมซากจระเข้ยักษ์ที่เกยขึ้นมาบนฝั่ง โดยมีเสียงโห่ร้องด้วยความปิติใจจากหลายฝ่าย เห็นทีจะมากไปด้วยเสียงสรรเสริญหมอจระเข้ที่อุตส่าห์เดินทางไกลมาตามคำขอร้องของเจ้าเมือง

“อีเพ็ญทอง เอ็งรู้ข่าวรึยัง คนที่เอ็งปั้นหมายชายตาเมื่อหัววันน่ะคือพ่อหมอจระเข้ที่กำลังโด่งดังเชียวละเหวย” ยายชุบเจ้าของร้านลูกชุบพูดเสียงอู้อี้เนื่องจากหมากพลูที่เต็มปาก แต่ก็ไม่วายจะมีท่าทางตื่นเต้นให้เห็น

“จริงหรือจ๊ะ ฉันนี่ตาไม่พลาดเลย หุ่นกำยำล่ำสันผิวกายสีน้ำผึ้งสนิท ไหนจะผมดำขลับตัดกับชุดสีแดงที่ใส่มาเมื่อย่ำค่ำ ดูยังไงก็ชายในฝันแท้ๆ เห็นทีข้าจะต้องไปถวายตัวให้ได้เสียมั้ง” หญิงสาววัยใสเอ่ยอย่างมีจริต ชุดล้ำสมัยสีสันเตะตาของเจ้าหล่อนพลิ้วไหวไปตามแรงมือที่จับโบกไปมาเฉิดฉายเต้นรำระหว่างพรรณาถึงชายในฝัน

“น้อยๆหน่อยยัยผ้าสามสี ขุนไกรเขาชม้ายตามองข้าต่างหากเล่า!”

“ข้าต่างหาก”

“ไม่! ข้า --”

“โว้ย!!! จะเถียงกันทำมะเขืออะไร พวกเอ็งแหกตาดูนั่น!” ลุงเที่ยงที่ทนเสียงแหลมใสตวาดกันไปมาไม่ไหวจึงชี้ไปทิศทางท้ายตลาดติดกับส่วนคลอง

ชายที่ถูกกล่าวขวัญหยิบผ้าชุบน้ำเย็นอย่างดีซับใบหน้าโดยมีหญิงหลากหลายคนกรูตรงเข้าปรนนิบัติพัดวีให้จนไม่เหลือช่องว่าง

แต่สิ่งที่แทบทำให้สาวๆทุกคนกรีดร้องออกมาคือ เด็กชายตัวจ้อยในชุดใกล้เคียงวิ่งเตาะเเตะเข้าไปโอบกอดชายที่ตนหมายตาไว้ต่างหากเล่า!

พ่อหมอของเรามีสายทองคล้องใจเสียแล้ว!! TT^TT

“ไกรทอง...ไปแอบขโมยขนมใครมาอีก” ขุนไกรวางผ้าชุบน้ำลงก่อนจะเปลี่ยนมาโอบอุ้มลูกชายหัวแก้วหัวแหวนขึ้นมานั่งบนตัก ใบหน้าอิดโรยจากการต่อสู้เปลี่ยนมาสดใสทันควันยามมองแก้มตุ่ยที่มีเศษข้าวเหนียวมูลแปะอยู่

จากการเป็นพ่อม่ายเลี้ยงดูบุตรมาทำให้เข้าใจแจ่มชัดในทันที...

ก็ลูกชายตัวแสบของเขาหัดทำตัวเป็นไม้ออดไม้อ้อนขอขนมชาวบ้านที่ฝั่งคุ้งใต้มาตั้งแต่จำความได้

และหากไม่ได้ของหวานสมใจอยากล่ะก็...เจ้าตัวจ้อยของเขาก็จัดการแผนสองทำตาใสแล้วชิ่งออกมาร่ำไป

ท่าทางกระหืดกระหอบและรอยยิ้มแห้งๆหลังจากฟังคำถามนั่นก็มีคำตอบที่ชัดเจนจนแทบไม่ต้องสาวความต่อ…

“โธ่ พ่อ...คุณป้าคนสวยเขาให้ไกรมาน่า” เด็กน้อยจ้องผู้เป็นพ่อตาแป๋วก่อนตอบปัดเพื่อให้พ้นโทษไป แม้นหลักฐานคือข้าวเหนียวอีกกำจะคามืออยู่ก็เถอะ

“ถ้าข้าเชื่อ...ข้าคงเป็นพ่อเจ้าไม่ได้หรอกไกรทอง” ว่าจบก็หัวเราะในลำคอตามมาด้วยรอยยิ้มเอ็นดูยามเห็นลูกชายทำหน้าบูดบึ้งเมื่อโดนจับได้

ดวงตาสีพื้นดินเหลือบมองทางฝูงชนที่แหวกทางก่อนตามมาด้วยเด็กสาวที่คาดคะเนจากสายตาคงรุ่นเดียวกันกับลูกชายตัวแสบของเขา ดอกไม้สีขาวบริสุทธิ์ถูกยื่นมาให้พร้อมกับใบหน้าเดียงสาที่หลุบตาลงต่ำ

“แทนคำขอบคุณที่ช่วยเหลือพวกเราเอาไว้ค่ะ” คำขอบคุณพร้อมสายตาเอียงอายมองผ่านไปยังเด็กชายที่ยังคงมีข้าวเหนียวติดแก้ม เรียกให้สายตาผู้ผ่านโลกมามากกว่ามองระคนขบขันก่อนยื่นมือไปรับมา

“ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอันใดหรอกคุณหนู มันเป็นหน้าที่ของกระผม...จระเข้กับมนุษย์ก็ไม่เคยล้ำเส้นกันถึงเพียงนี้ แต่อย่างไรเสียสัตว์ร้ายก็คือสัตว์ร้าย...ยามใดที่มันคิดจะเข่นฆ่าเราก็จักต้องสู้คืนเพื่อความอยู่รอด”

ขุนไกรยิ้มให้เด็กสาวผู้แต่งกายด้วยอาภรณ์สูงค่า คงเป็นใครไปไม่ได้นอกจากหนึ่งในสาวงามฝาแฝดบุตรีของเจ้าเมืองที่พากันกล่าวขวัญถึงทั่วแดนสยาม ก่อนคนเป็นพ่อจะทำทีโยนดอกไม้สดให้ลูกชายตัวเล็กที่เอาแต่สนใจข้าวเหนียวมูลในมือ เด็กแสบจึงจำใจลดมือที่กำลังแทะขนมลงแล้วยื่นมือไปรับดอกไม้งามนั้นไว้

เด็กสาวมีสีหน้าไหววูบทันทีที่ดอกไม้แตะสัมผัสมือคนที่เธอเฝ้ามองตั้งแต่อีกฝ่ายลงจากสำเภาในคราแรก

ไกรทองเงยหน้าขึ้นมองหน้าจิ้มลิ้มของสาวเจ้าก่อนจะยกยิ้มให้อย่างเป็นมิตร

“คุณหนูตะเภาทอง! มาอยู่ที่นี่เองหรือเจ้าคะบ่าวตามหาแทบแย่ นี่ถ้าคุณหลวงทราบเรื่อง...บ่าวหัวหลุดจากบ่ากันพอดี” หญิงสาวในชุดชาวบ้านตะโกนร้องเรียกก่อนจะกระหืดกระหอบวิ่งมาหยุดด้านข้าง พร้อมด้วยแววตาเชิงติเตียนคุณหนูของตนที่แอบลอบออกมาจากเรือนไม่บอกไม่กล่าวใคร

จนเพิ่งมารู้ข่าวว่าเจ้าหล่อนแอบมาดูพิธีหมอจระเข้คนดังปราบจระเข้นี่เอง

“ท่านพ่อไม่ว่าอะไรหรอกป้าน้อย ก็ข้ายังปลอดภัยอยู่นี่ไง...แต่ท่านต้องเอ็ดแน่ๆหากเรากลับเรือนช้ากว่านี้”  ตะเภาทองหลบสายตาจากรอยยิ้มของเด็กหนุ่มอย่างประหม่าก่อนเลือกดึงแขนคนสนิทของตนให้วิ่งตามตนกลับเรือน

ขุนไกรทำได้เพียงลอบยิ้มแล้วส่ายหัวน้อยๆยามมองลูกชายตนที่ยังคงนั่งสนใจแต่ข้าวเหนียวมูล

เสน่ห์น่ะท่าจะมีแพรวพราว...แต่หาสนใจสตรีไม่ เสียชาติเกิดชะมัดลูกชายกู…

รอยยิ้มบนใบหน้าค่อยๆเจือจางลงเรื่อยยามสบเข้ากับเเสงเรืองรองบางอย่างที่ทอประกายขับแสงอาทิตย์อัสดง

สีทองอร่ามวาบสุดท้ายพร้อมกับแสงดวงตะวันที่คล้อยดับลงพาลให้หัวใจเต้นระรัวขึ้นด้วยความรู้สึก...หวาดกลัว

ดวงตาเหลืองทองปรือเปิดเชื่องช้าขณะหางใหญ่โตเริ่มสะบัด...สัตว์ร้ายที่ถูกลากขึ้นมาบนผืนดินหลังจากที่หมอจระเข้ลงความเห็นว่ามันสิ้นใจแล้วกำลังเคลื่อนไหวจนชาวบ้านในละแวกแตกฮือออกเป็นวงกว้าง

แต่วินาทีนี้ผู้ที่หาญกล้ากลับทำได้เพียงทอดสายตามองภาพนั้นนิ่ง…

ฟันเผลอขบกัดลงริมฝีปากล่างยามประหม่าจนติดเป็นนิสัย บัดนี้มันกดน้ำหนักจนห้อเลือดแต่ดวงตากลับไม่สามารถละไปจากอสูรกายตนนั้นได้

“ไกรทอง…พาพวกชาวบ้านออกไป” เสียงที่เคยมั่นคงบัดนี้เบาหวิวลงจนแทบไร้ซึ่งคำพูดใด เด็กน้อยที่นั่งอยู่ไม่ไกลพยักหน้ารับด้วยความตื่นกลัวก่อนจะวิ่งไปทำตามคำสั่งพ่อ

แต่ดูเหมือนว่าหลากหลายฝ่ายจะไม่ยินยอมฟังคำเด็กเท่าใดนัก จนหมอจระเข้ต้องตวาดด้วยเสียงกร้าวกว่าเดิม ทั้งที่ใบหน้าเริ่มบิดเบี้ยวไปด้วยแรงอารมณ์

“ทุกคนกลับขึ้นเรือนไปเดี๋ยวนี้!!! ไป!!” ได้ผลทันที ทุกชีวิตวิ่งหนีตายกันอลหม่านไปหมด กุมภีร์ตัวใหญ่ยักษ์ส่งเสียงคำรามดังสนั่นก่อนจะวิ่งหายไปเส้นทางเลียบคลอง

ขุนไกรเหลือบมองลูกชายเป็นเชิงสั่งให้ไปหาที่กำบังหลบภัย ก่อนร่างสูงโปร่งจะหุนหันตามติดอสูรตนนั้นไปด้วยหัวใจที่ระส่ำระส่ายขึ้นเรื่อยๆ แว่วเสียงเน้นย้ำดังกังวานในห้วงความคิดไม่หยุด

ไม่จริง…มันต้องไม่ใช่...ต้องไม่ใช่

เสียงหอบหายใจดังในความมืดมิด เขาวิ่งตามกุมภีร์ยักษ์มาจนถึงใจกลางป่าไพรหลังคุ้งน้ำ เสียงใบไม้พลิ้วต้องลมดังขึ้น หมอจระเข้ยกกริชคู่กายขึ้นมาอย่างหวาดระแวง

ก่อนสองแขนจะตกลงข้างลำตัวยามสะดุดกับร่างสูงใหญ่ที่เดินย่ำเตาะออกมาจากมุมมืดด้วยบาดแผลฉกรรจ์ เลือดไหลซึมจากอาภรณ์สีเงินล้ำค่าตรงส่วนอกด้านซ้าย

ตำแหน่งที่เขาจดจำได้ดี...เพราะเพิ่งฝังศาสตราวุธลงไปไม่นาน

โครงหน้าคมคายที่แสนคุ้นตาปรากฏใต้แสงจันทร์ส่อง แตกต่างตรงที่ใบหน้าที่เคยเปื้อนรอยยิ้มกำลังบิดเบี้ยวอย่างทรมาน และเขี้ยว...ที่ยังคงยาวพ้นริมฝีปากหยักลงมา

ผมยาวสีดำสนิทลู่ลงกรอมใบหน้า…ก่อนดวงตาสีทองสว่างจะเหลือบขึ้นมองคนที่ยืนนิ่งค้างเหมือนเป็นอัมพาตด้วยรอยยิ้มเจือจาง…

กริชเล่มเล็กตกกระทบพื้น สติสัมปชัญญะทั้งหมดมลายหายไปจนสิ้น หลงเหลือเพียงร่างกายที่โอนอ่อนตามคำสั่งหัวใจเท่านั้น…

สองขาพาร่างที่เชือนชาพุ่งเข้าไปประคองผู้ที่บาดเจ็บไว้ด้วยน้ำตารื้นใบหน้า

“มันไม่จริงใช่ไหม…? ท่าน...ท่านไม่ใช่เจ้าเมืองอีกแคว้นตามที่กล่าวอ้าง…ท่านไม่ใช่…” ขุนไกรละล่ำละลักภาพเริ่มพร่าเลือนไปด้วยน้ำใสที่เอ่อล้นก่อนทุกอย่างจะกลับมาชัดเจนด้วยความอบอุ่นที่ซึมซับลงมาตรงเปลือกตา

ริมฝีปากร้อนพรมจูบแผ่วเบาซับน้ำตาออกให้ก่อนยิ้มบาง มือใหญ่ประดับแหวนสลักมรกตเม็ดงามสะท้อนต้องแสงอาทิตย์ย่ำค่ำทอประกายในความมืดประจักษ์เต็มสองตา เสมือนกดฝังความจริงที่ไม่อยากเชื่อถือปักลงกลางใจของหมอจระเข้…

“ท่านไม่ใช่….”

“ข้าไม่ใช่...มนุษย์ ใช่...แต่ไม่เคยมีสักครั้งที่ข้าเป็นศัตรูกับเผ่าพันธุ์เจ้า” เสียงทุ้มลอดมาตามไรฟันกับความเจ็บที่เสียดแทงเข้ามาทุกคราที่สูดลมหายใจ

ความเชือนชาทั่วร่างนั้นเป็นตัวบ่งชี้ว่าเขาคงเหลือเวลาอีกไม่มากเท่าไร

“ท่าน...หายไป ทิ้งไว้เพียงผ้าแพรผืนหนา...ท่านทิ้ง...ทิ้งข้า...”

“ไม่สักครั้งขุนไกร...ข้าไม่เคยทิ้งเจ้า ข้าเฝ้าดูเจ้าจากอีกฟากฝั่งเสมอ เรื่องของเรามันเป็นไปไม่ได้ ไม่มีวันได้...ข้าขอโทษ...ยอดรัก แต่ข้าดีใจที่ได้พบเจ้าอีกครั้งแม้นหลังจากนั้นเพียงเสี้ยววินาทีข้าจักต้องถูก...เจ้าสังหารก็ตาม” ลมหายใจติดขัด ร่างสูงใหญ่เริ่มกระตุกเกร็งอย่างเจ็บปวด

คำพูดเพียงไม่กี่ประโยคที่ทำเอาความกล้าหาญที่ขุนไกรเพียรฝึกมลายหายไปจนสิ้น มันมีแต่ความกลัวจับใจ

กลัวจะต้องเสีย…คนตรงหน้าไป

“ไม่...เหตุใดท่านถึง...ไม่...ไม่ว่าเหตุผลคืออะไร อย่าทิ้งข้าไปอีกครั้ง...อย่า…”

ใบหน้าคมขยับยิ้มอ่อนโยนก่อนดึงรั้งคอคนที่อยู่ใกล้เข้ามาประทับจูบปิดทับเสียงสั่นเครือนั้น

ข้าจะไม่เอื้อนเอ่ย...ถึงการปะทะกันของเหล่ากุมภีร์หรือสายสัมพันธ์อันเลวร้ายของสองอาณาจักร เจ้าจงจดจำเพียงเจ้าทำหน้าที่ได้ดีในฐานะหมอจระเข้ผู้ปราบอสูรกายที่ทำลายเผ่าพันธุ์ตน...ก็พอแล้ว

ยมบาลยังไม่สิ้นน้ำใจส่งข้ากลับมาเพียงเสี้ยวนาทีเพื่อแค่…

“ข้ารักเจ้า...ขุนไกร”

“ฮึก…” สามคำที่ทำเอาปราการความเข้มแข็งทลายสิ้น ก้อนสะอื้นที่สะกดกลั้นปล่อยโฮออกมาอย่างใจสลายยามมือใหญ่ที่กอบกุมร่วงลงข้างตัว พร้อมกับลมหายใจสุดท้ายของพญากุมภีร์ได้ขาดห้วงไป…

ข้าหวังเสมอว่าชาติหน้าเราจักได้พบเจอกัน

หวังว่าครั้งนั้น…ทุกอย่างจะถูกต้องไม่เหมือนชาตินี้...ไม่เจ็บปวดเหมือนครานี้

“ข้าก็รักท่าน...ไม่เคยเสื่อมคลาย...โคจร



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 356 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,734 ความคิดเห็น

  1. #2685 nattyaunchun (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2562 / 18:50
    น้ำตาซึม
    #2,685
    0
  2. #2683 Piyanan Piyanan (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 5 ธันวาคม 2562 / 23:31
    OMG ต้องสนุกแน่ๆ
    #2,683
    0
  3. #2600 Palantir (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2562 / 23:07
    โอ่โห่ยแสนเศร้า
    #2,600
    0
  4. #2548 reluz (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 22:10
    แม่เจ้า! บ้าน่า! อแงงแงดวงงวงงงง ฺื่ปืปิาหสหไ
    #2,548
    0
  5. #2209 Mamimilky (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 11:21
    คุณพระ!!! คู่ะอเขาก็รักกันอ่ะแม่!!!! //น้ำตานองอาบสองแก้ม ;----;
    #2,209
    0
  6. #2072 despasito (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 ธันวาคม 2561 / 19:04
    สงสารคู่คุณพ่อเพิ่งเจอไม่นานต้องจากลา เศร้าอ่าาา
    #2,072
    0
  7. #1929 KKMP (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 20 กันยายน 2561 / 14:06
    เศร้าอะ ไม่ชอบการจากลาเลย ฮือออ
    #1,929
    0
  8. #1619 bloodc2 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 16:15
    โอ้ย สงส่รขุนไกรกับโคจร;-;
    #1,619
    0
  9. #1316 tensita (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 27 กรกฎาคม 2561 / 08:11
    ฮือออออ คูมพ่ออออออ แงงง
    #1,316
    0
  10. #1262 Hammy_PCS (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 22:26
    กุมใจมาก
    #1,262
    0
  11. #1250 shiromi-kuromi (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2561 / 18:24
    อ๊ากกกกกกก//กุมไต
    #1,250
    0
  12. #1223 T o m a t o ! (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2561 / 21:09

    น้ำตาไหลพราก

    #1,223
    0
  13. #1198 ROS195 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2561 / 03:58
    คุณพระะะะะะะะ
    #1,198
    0
  14. #1142 ฉันคือความฝัน (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2561 / 09:45
    โฮกกกกกกกก
    #1,142
    0
  15. #1073 Nilkan. (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 กรกฎาคม 2561 / 08:21
    พ่อขุนไกรกับโครจ.. ยังไม่ทันไรก็ตายจากกัยเสียแล้ว T - T ดราม่าแน่แต่..อื่ออออออ ใจน้องบางยิ่งนัก
    #1,073
    0
  16. #1070 Hyukky38 (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2561 / 22:07
    ฮือออออออออออ ปวดหัวใจ//วิ่งไปร้องไห้แปปนึงนะคะ
    #1,070
    0
  17. #1067 super moon (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2561 / 17:58
    ทำไมมมมม ทำไมมมมมม ให้ไม่ตายไม่ได้หรอ ใจร้ายยย อยากให้ไกรทองสมหวัง แง๊
    #1,067
    1
    • #1067-1 super moon(จากตอนที่ 2)
      1 กรกฎาคม 2561 / 18:01
      ขุนไกร* สิ เอาคู่พ่อก่อน อยากให้คู่พ่อสมหวัง5555
      #1067-1
  18. #1062 dearlychpd ♡ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2561 / 17:20
    ง่า นึกว่าท้าวโคจรจะไม่ตาย ;-;
    #1,062
    0
  19. #1055 ฉันคือความฝัน (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 13 ธันวาคม 2560 / 08:47
    เอารุ่นพ่อยาวๆ ได้ไหม//เกาะขา กร๊าวใจมาค่ะ
    #1,055
    0
  20. #1042 คน ไร้ความรู้สึก (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2560 / 00:35
    บอบๆๆๆๆ
    #1,042
    0
  21. #1035 lynxhex (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2560 / 08:48
    มะ..ไม่ไหว ดาเมจอ้ายโคจรเสียดแทงตาและใจน้องนัก;///; อ๋อย นี่ต้องอ่านไปกลั้นยิ้มไปตะเองมารับผิดชอบเค้าเลย! ฮือ55555555555555555555 แต่มีเค้าลางว่าดราม่าแน่ๆในช่วงหลังๆ อ้ายโคจรทิ้งยัยเด็กง้องแง้งนี่ไปแต่งงานแน่ๆเพราะไม่งั้นชาละวันของน้องไม่น่าได้เกิด โอ้ย ข้าจักตระเตรียมกระดาษแห้งมารอซับน้ำตาเสียหน่อย แฮ่555555555
    #1,035
    0
  22. #1023 Nuchnidd (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 8 เมษายน 2560 / 20:48
    ชอบๆ รอน๊าา????
    #1,023
    0
  23. #62 จีจี้ซัง (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 เมษายน 2558 / 11:55
    กริ๊ดดดดดดดดดดดดด
    #62
    0
  24. #56 UglyJ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 เมษายน 2558 / 02:00
    กรี๊ดดดดดดดด ช็อกกว่าคือเรื่องนี้มีทั้งสองคู่รุ่นพ่อรุ่นลูกเลยหรอ 55555555

    ขุนไกรนี่เคะแน่ๆ 555555555555555



    **ติงนิดนึงจ้า

    - เรื่องสีผิวขุนไกร ไม่น่าใช้คำว่าสีแทนเน้ออ แบบมันเป็นคำอังกฤษอ่า น่าจะใช้ผิวสีน้ำผึ้ง ผิวสีเข้มอะไรแบบนี้มากกว่าน้าาา

    - เรื่องคำลงท้ายของคนใช้ของตะเภาทอง ไม่น่าใช้คำว่า เพคะ นะ น่าจะใช้คำว่า เจ้าคะ อะไรแบบนี้มากกว่าน้าาาา
    #56
    0
  25. #55 UglyJ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 3 เมษายน 2558 / 02:00
    กรี๊ดดดดดดดด ช็อกกว่าคือเรื่องนี้มีทั้งสองคู่รุ่นพ่อรุ่นลูกเลยหรอ 55555555

    ขุนไกรนี่เคะแน่ๆ 555555555555555



    **ติงนิดนึงจ้า

    - เรื่องสีผิวขุนไกร ไม่น่าใช้คำว่าสีแทนเน้ออ แบบมันเป็นคำอังกฤษอ่า น่าจะใช้ผิวสีน้ำผึ้ง ผิวสีเข้มอะไรแบบนี้มากกว่าน้าาา

    - เรื่องคำลงท้ายของคนใช้ของตะเภาทอง ไม่น่าใช้คำว่า เพคะ นะ น่าจะใช้คำว่า เจ้าคะ อะไรแบบนี้มากกว่าน้าาาา
    #55
    0
  26. #44 Miew Leeday (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 25 มีนาคม 2558 / 03:51
    เรียกได้ว่า รุ่นสู่รุ่น สินะ .//เช็ดน้ำตา
    #44
    0
  27. #37 rin_hankaoxing (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 22 มีนาคม 2558 / 16:31
    ว้ากกกกกกกกกกกกกกกกกก คู่ของขุ่นพ่อนี่มันดราม่ายิ่ง U H U #ปาดน้ำตาหนักมาก



    #37
    0
  28. #36 Arsan Lupin (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 21 มีนาคม 2558 / 21:24
    เป็นกำลังใจให้นะคะ
    พอดีชอบแนวพีเรียดค่ะ ฟฟฟฟ
    สู้ๆนะคะ สงสารพ่อขุนไกรกับพ่อโคจรมากเลยค่ะ ฮือ
    #36
    0
  29. #28 imPIM (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 มีนาคม 2558 / 20:58
    โฮฮฮฮฮฮฮ สงสารขุ่นพ่ออ่ะ คู่ขุ่นพ่ออาภัพรัก พอคู่ขุ่นลูกดันSMอีก สงสารตระกูลขุนไกรจริงๆ 
    #28
    0
  30. #27 more (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 มีนาคม 2558 / 20:39
    โอ้วตาย มาม่าจุงเบย
    #27
    0
  31. #25 เต้าทึง (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 มีนาคม 2558 / 16:31
    เปิดมาตอนแรกก็มาม่าแล้ว สงสารขุ่นพ่อโคจร โฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ
    ปล ขอให้ไรท์เตอร์อยู่กับเราไปนานๆแต่งจนจบนะคะ เคยอ่านแนวนี้แล้วแต่งไม่จบเราเศร้ามากๆเลยค่ะ ครั้นจะไปแต่งเองก็ไม่มีปัญญาา
     เป็นกำลังใจให้ค่าา
    #25
    0
  32. #24 YaoiZang (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 มีนาคม 2558 / 11:32
    ช่างเจ็บปวดยิ่งนัก กำเดาแทบทะลัก 
    สนุกมากก ฟินมากกก อะไรมากกกก โฮกกก เอาอีก---
    #24
    0
  33. #23 คิมดงจุน (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 มีนาคม 2558 / 09:50
    โอ้ชิททท ตระกูลนี้มีซัมติงกับจระเข้ทั้งตระกูลเลยสินะ555
    #23
    0
  34. #22 Mylife Kuroname (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 มีนาคม 2558 / 09:09
    มันเป็นพรมลิขิตหรือวิบากกรรมขุนพ่อก็รัก ขุนลูกก็มาซ้ำรอย อยากอ่านตอนต่อไปแล้ว>0<~~~ตื่นเต้นๆ
    #22
    0
  35. #20 GGThacker (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 มีนาคม 2558 / 00:44
    ขุ่นพ่อก็อาภัพรัก พอมาถึงขุ่นลูกก็ยัง SM อีกกกก พ่อลูกคู่นี้น่าสงสารจังงงงง แง ; w ;
    #20
    0
  36. #19 ศะนะคะ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 มีนาคม 2558 / 00:37
    ไม่น้าาาาาาาาาาาาา
    #19
    0
  37. #18 Smile...^^ (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 มีนาคม 2558 / 00:30
    กรี๊ดดดดดดด คู่ขุนพ่อออออออาภัพไปไหนค่าาาาาาาาาา แล้วจะต่อคู่คุณลูกแบบโหดกี่นะคะ T_T โอยยยยยปวดตับบบบแงงงงงงง แต่ชอบค่าาามาโซโฮกกกกก
    #18
    0
  38. #16 shanshala (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 มีนาคม 2558 / 00:11
    แอบซึมตอนท้าย T^T
    #16
    0
  39. #15 saipan (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 19 มีนาคม 2558 / 00:11
    แง้ๆๆ เศร้า

    TwT
    #15
    0
  40. #14 Kaewae (จากตอนที่ 2)
    วันที่ 18 มีนาคม 2558 / 23:41
    แง่งงงงงงงงง รอตอนต่อไปนะค่า TwT
    #14
    0