ลิขิตกุมภีร์ :: ฟิคไกรทอง :: [ชาละวัน x ไกรทอง]

ตอนที่ 13 : ลิขิตกุมภีร์ : ตอน ๑๒

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,267
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 236 ครั้ง
    9 ก.ค. 61

ทำยังไงดีวะ…

ไกรทองย้อนถามตัวเองเป็นครั้งที่สามพันเห็นจะได้ แต่ก็ยังไม่มีคำตอบอะไรมากไปกว่าการนั่งขัดสมาธิมองคนที่ยังไม่ได้สติเลย

หลังจากพาอีกฝ่ายเข้ามาไกรทองก็จัดการถอดสังวาลย์และเครื่องทรงต่างๆออกให้จนเหลือเพียงโจงกระเบนตัวเดียว

จากนั้นก็ลงไปต้มยาสมุนไพรที่ต้องถ่อสังขารไปขอจากเรือนที่ห่างไปเป็นโยชน์ ชาวบ้านแถวนี้เต็มใจช่วยแถมเพิ่มผ้าเนื้อนุ่มกับน้ำอบอีกขวดเสริมมาด้วย เรียกได้ว่าขอเพียงหนึ่งได้มาเป็นสิบแต่นั่นก็เป็นการณ์ดีเพราะหากตระเตรียมเองป่านนี้คนที่อาการปางตายคงขาดใจไปก่อนแล้ว

ไกรทองเรียนรู้แต่ศาสตร์ป้องกันและสังหาร ไม่เคยเรียนรู้เรื่องการรักษาใครจริงๆจังๆมาก่อน เห็นทีจะได้ลองทำก็วันนี้

นอกจากสมุนไพรแล้วบรรดาป้าๆยังจัดบทเรียนรวบรัดให้ไกรทองได้จดได้จำกลับมาใช้อีกหลายขนาน จนตอนนี้พอจะรู้ว่าควรต้มใบอะไรต่อมิอะไรเพื่อให้อาการจับไข้ทุเลาลง

ที่ต้องมาวุ่นวายแบบนี้เพราะหมอประจำหมู่บ้านแกไปรักษาอาการตาพร้อม ดูจากสภาพคงต่อค้ำกระดูกกันยันเช้า

แล้วเนี่ย...ดึกดื่นจนดวงจันทร์ขึ้นถึงกลางฟ้าแล้วยังต้องมานั่งตบยุงจุดเตา ถ้าไม่กลัวว่าจะมีคนตายคาเรือนให้มีราคีไม่ช่วยขนาดนี้หรอก

“ข่าหนึ่งกำ...กระชายหนึ่งกำ” หมอจระเข้งึมงำกับตัวเองระหว่างหั่นส่วนผสมต่างๆที่ช่วยบำรุงธาตุไฟในร่างกายเข้าด้วยกันแล้วเทลงในหม้อดินที่ติดไฟรอไว้ จากนั้นก็หันมาพัดวีเตาด้านข้างที่มีน้ำต้มอุ่นสำหรับเช็ดตัว

ไกรทองหาข้ออ้างในการกระทำมากมายเหล่านี้ไว้ว่าเขายังไม่ได้สะสางหลายๆสิ่งกับคนใกล้ตายนั่น แต่ก็อดคิดไม่ได้ว่าเขาจะผูกใจเจ็บไปทำไม

บางที...อีกฝ่ายอาจจำเขาไม่ได้ด้วยซ้ำ

นี่ก็ผ่านมาตั้งเจ็ดปีแล้ว ต่างคนต่างไปใช้ชีวิตของตนเอง และมันก็แค่ความบังเอิญเท่านั้นที่นำพาให้เรากลับมาพบกันอีก

ว่าก็ว่าเถอะ...ได้พบกันยามมีเรื่องจระเข้เข้ามาเกี่ยวข้องทุกทีสิน่า

“คิดไปเองมั้ง…” ไกรทองบอกปัดพลางหันมาสนใจน้ำที่เริ่มเดือดปุดๆ เห็นว่าได้ที่แล้วก็จัดแจงเอาผ้าชุบน้ำเย็นจนชุ่มมาจับหูหม้อก่อนยกขึ้นไปวางบนเรือน

ไกรทองตรงเข้ามานั่งคุกเข่าท่าเทพบุตรด้านข้างคนที่ยังคงหลับใหลก่อนเผลอมองสำรวจไปตามแผ่นอกที่เต็มไปด้วยมัดกล้าม และเพราะผิวกายที่ซีดเซียวลงถนัดตานั้นจึงทำให้ได้เห็นรอยบวมช้ำชัดเจน

“เกิดอะไรขึ้นกับเจ้ากันแน่” ไกรทองรำพึงกับตัวเอง

เจอกันแต่ละทีเห็นแต่รอยฟกช้ำ แต่ก็อย่างว่าถ้านิสัยหมอนี่ยังไม่เปลี่ยนใครก็อยากเอาอะไรฟาดปากกันทั้งนั้น คนอะไรเจ้ายศเจ้าอย่างเหลือเกิน  

คิดไปก็เอาผ้าชุบน้ำอุ่นมาบิดและบรรจงเช็ดไปตามโครงหน้าคมคายนั้นไป

อีกฝ่ายดูเปลี่ยนไปเพียงเล็กน้อย ดวงหน้าดูคมเข้มขึ้น เรือนผมเอวก็ทอดยาวขึ้น นอกนั้นก็แทบไม่เปลี่ยนแปลงไปเลย

สำรวจอยู่นานไกรทองก็เอื้อมมือไปอังหน้าผากคนหลับเพื่อวัดอุณหภูมิก่อนพบว่าตัวของอีกฝ่ายยังคงเย็นเฉียบ

“ประหลาดนัก…” เล่าอาการให้คนเฒ่าคนแก่ฟัง ใครต่อใครก็พูดเป็นเสียงเดียวกันว่าจับไข้ธรรมดาเท่านั้นแต่ไฉนร่างกายถึงไม่ร้อนลุ่มเหมือนคนอื่นเขาเล่า นี่เย็นเฉียบยิ่งกว่าธารน้ำแข็ง เผลอคิดไปด้วยซ้ำว่าเลือดในกายคนตัวโตนั่นคงแข็งอุดตันจนมันไปหล่อเลี้ยงหัวใจไม่ทัน ชีพจรถึงรอนแรมจวนเจียนดับอยู่ขนาดนั้น

ตอนแรกเขาตื่นตระหนกมากเพราะคิดว่าอีกฝ่ายจะสิ้นใจไปแล้วแต่เพราะก้มลงนาบหน้ากับอกฟังดีๆก็พบว่าหัวใจยังคงเต้นอยู่แม้จะเบาบางมาก

พวกยายเฒ่าบอกว่าปล่อยร่างกายเย็นชืดนานไม่ได้ต้องเพิ่มธาตุไฟเข้าร่างกายแล้วอาการจักดีขึ้น เขาถึงต้องมาลำบากต้มขิงต้มข่าอยู่นี่ไง

เช็ดตัวเสร็จไกรทองก็ค่อยๆประคองร่างสูงใหญ่นั้นขึ้นมาก่อนใช้มืออีกข้างหยิบถ้วยดินที่มีสมุนไพรต้มอุ่นๆมาจ่อริมฝีปากคนหลับแต่จนแล้วจนรอดร่างที่หมดสติก็ไม่ยอมเปิดปากรับสักที

“ชิชะ...อ้ายนี่ดื้อกระทั่งยามไม่ได้สติ” หมอจำเป็นเริ่มบ่น ครั้นจะบีบกรามให้สมุนไพรไหลลงคอก็ยากลำบากเพราะต้องใช้แรงมากกว่าครึ่งประคับประคองอีกฝ่ายไว้ หลงเหลือเพียงหนทางเดียว...

แค่ช่วยชีวิตคนเท่านั้น...ไม่ได้มีอะไรเกินเลยไปกว่านี้ เขาเห็นหมอเฒ่าแถวบ้านทำแบบนี้กับพวกลุุงๆตาๆบ่อยไปไม่เห็นมีใครเคอะเขินเลย

ทำใจอยู่นานไกรทองก็จัดการซดสมุนไพรอึกใหญ่ก่อนทาบริมฝีปากลงไปบนกลีบปากซีดเซียวแล้วค่อยๆใช้ลิ้นสอดนำ จากนั้นก็ปล่อยสมุนไพรอุ่นให้ไหลจากปากสู่ลำคออีกฝ่าย ทำอย่างนี้อยู่สองถึงสามครั้งจนกระทั่งครั้งที่สี่...

ปลายลิ้นที่สมควรสงบในที่ของมันกลับขยับมาเกี่ยวกระหวัดรัดลิ้นของไกรทองจนหมอจระเข้ถึงกับสำลักโอสถไปเพราะความตกใจ

“อุ๊บ แค่กๆ...เจ้า!” ไกรทองแทบจะถอยหลังกราวรูดไปชิดผนังในขณะที่ร่างสูงใหญ่ทอดกายลงไปนอนบนฟูกด้วยสีหน้านิ่งเฉย ลิ้นก็แลบเลียคราบน้ำสมุนไพรที่เปรอะเลอะไปด้วย

“ทำอะไร?”ชาละวันถามหน้าตาย แม้นจะรู้ดีอยู่แล้วว่าพึ่งเกิดสิ่งใดขึ้น และคงกริ้วกว่านี้แน่หากไม่มัวแต่ติดใจสงสัยรสจูบที่แสนคุ้นเคยนี้ไปพร้อมๆกับการประมวลผลว่าสิ่งใดถูกกลอกเข้ามาในร่างกาย

มนุษย์ไม่ได้มีกลิ่นโคลนสาบควายแบบเดรัจฉานตัวอื่น สรีระและหน้าตาก็ไม่ต่างกันนัก ไม่สิ...เขาไม่เคยจดจำเผ่าพันธุ์ต่ำชั้นนี่ให้รกสมองอยู่แล้ว แต่กับอ้ายมนุษย์นี่มีหลายอย่างชวนให้ฉุกคิด

“ช่วยชีวิตเจ้าไง” คำพูดโต้โผที่แทบจะขึ้นเสียงบาดหูทำให้ชาละวันตวัดมองดุ ยิ่งจรดจ้องยิ่งกระจ่างชัด

จักมีสักกี่คนบนโลกนี้กันที่กล้าต่อปากต่อคำกับเขาด้วยวาจาถือดีเช่นนั้น

ครั้งแรกที่เจอเรียกบังเอิญ ครั้งนี้เห็นทีจะเป็นเวรกรรม

ชาละวันพ่นลมหายใจอย่างนึกรำคาญ ทว่าภายใต้ความเคืองขุ่นเหล่านั้นกลับมีความพึงพอใจเล็กๆแฝงอยู่เมื่อตระหนักได้ว่ายังคงเป็นมนุษย์หน้าโง่คนเดิมที่เสนอหน้ามาให้เขาสนทนาด้วยในรอบเจ็ดปีเต็มๆ

แทบไม่มีใครโง่พอจะฝ่ามรสุมหนักเข้ามาในยามนั้น และมันก็ไม่ใช่ธุระกงการอะไรของใครที่ต้องมาช่วยเหลือเขาในเมื่อเขาเคยเจอสภาพที่น่าอดสูเช่นนี้มาก่อนและก็ผ่านมันมาได้เพียงแค่พักฟื้นสองสามราตรี

กับครานี้เพียงแค่สภาพอากาศที่เลวร้ายและความเหนื่อยสั่งสมเพียงเท่านั้นที่ทำให้ร่างกายทรุดหนัก

ได้ข่าวลือเรื่องพวกไอ้ขาวอาละวาดแถวชุมพรก็ดิ่งมาโดยไม่บอกใครสักผู้ ทิ้งกระทั่งพิธีอภิเษกสมรสที่จะก่อเกิดในอีกสามราตรีข้างหน้า ว่ายน้ำจากพิจิตรลงใต้มายังชุมพรใช้เวลาร่วมสามสี่วันมาถึงก็ได้เรื่องเลยเมื่อเจอหนึ่งในลูกหลานของไอ้ขาวมันกำลังสร้างเรื่องให้จระเข้ทั้งบางโดนหมายหัว

ปะทะกันได้ไม่นานมันก็ใช้สิ่งที่พวกมันถนัดที่สุดนั่นคือการหนีหัวซุกหัวซุนออกไป แต่ใครเล่าจะรู้ว่าพวกมันแค่อาศัยอยู่แถบนี้มานานและจับสัญญาณภัยพิบัติได้ก่อนใครเขา

หรือจักบอกว่าอาเพศทั้งหมดนี่เกิดจากอินทร์พรหมต้องการต้อนรับเขาสู่น่านน้ำใหม่ พวกท่านคงขบขันกันน่าดูที่ได้เห็นเขาซึ่งมีเขี้ยวเพชรต้านทานศาสตราวุธทุกสิ่งต้องมาพ่ายแพ้กับแค่สภาพอากาศที่เปลี่ยนจากร้อนมาเป็นเย็นจัด

น่าขันที่ภาพสุดท้ายที่เขาจดจำได้กลับเป็นร่างของมนุษย์โง่ๆคนหนึ่งที่ฝ่าห่าฝนและลมกรรโชกแรงที่อาจทำให้ร่างเล็กดั่งไม้เสียบผีนั่นผลัดตกคลองเข้ามาหาเพียงเพื่อช่วยเหลือคนแปลกหน้าอย่างเขา

“หึ...ข้าไพล่คิดไปเสียอีกว่ามนุษย์โง่ๆอย่างเจ้ามีหลายคน เห็นทีจะมีเพียงคนเดียว”

ไกรทองคิ้วกระตุก ไม่รู้ต้องโกรธหรือดีใจก่อนดีที่คู่สนทนาทำทีละม้ายคล้ายว่าจะจดจำกันได้

ดีใจ? เดี๋ยวนะข้าจะดีใจที่ไอ้อวดดีนี่มันจำได้ไปทำไมกัน!

“ไม่ได้คนโง่ๆอย่างข้าเจ้าก็ตายคาท่าน้ำไปแล้ว ไม่ขอบคุณก็ช่วยสำนึกไว้บ้างเถอะ!”

ถึงจะผลัดเวียนเปลี่ยนกันช่วยอยู่หลายครั้งหลายครา และเห็นว่าอ้ายอวดดีนี่เป็นฝ่ายช่วยเหลือเขาบ่อยครั้งกว่าแต่มันก็ไม่ใช่เรื่องที่จะต้องมาทนฟังมันเหน็บแนมนี่

“ข้าไม่ได้ร้องขอให้ช่วย”

“เออข้าผิดเองที่เป็นห่วง!” พูดจบความเงียบก็สาดทับเข้ามาทันที ไกรทองงับปากลง อยากจะยกมือตีปากไวๆของตัวเองที่พลั้งเผลอบอกสิ่งในใจไปแทบตายยิ่งเห็นดวงตาเคร่งขรึมของคนที่ถกเถียงกันมาตลอดตวัดมองนิ่งยิ่งลนลานหนัก

ชาละวันกลอกตา ไม่ใช่เพราะความระอาเพียงอย่างเดียวแต่เพราะความประหลาดใจที่ไม่ว่าจะผ่านมาเนิ่นนานแค่ไหนเขาก็ยังพบได้ในมนุษย์ตัวกระจ้อยนี่เสมอ

คนป่วยเอาลิ้นดันกระพุ้งแก้ม พลางเลียชิมคราบสมุนไพรที่ยังหลงเหลืออยู่ตามกรอบปาก

สมุนไพร?...มันพยายามป้อนโอสถให้กับคนอย่าข้าเนี่ยนะ

คิดมาถึงตรงนี้พญากุมภีร์ผู้ไม่เคยครั่นคร้ามต่อสิ่งใดถึงกับกลั้วหัวเราะดูแคลน

“หัวเราะอะไร?” ไกรทองมีน้ำโหกลบเกลื่อนอาการประหม่า แม้จะบ่นอุบไปแบบนั้นแต่ก็ยังหันไปชุบน้ำอุ่นมาตามเช็ดเนื้อเช็ดตัวให้คนป่วยต่อ ถึงจะหมั่นไส้แค่ไหนแต่ความเป็นห่วงก็มีมากกว่าอยู่ดี มันมากชนิดที่ว่าความอึดอัดที่รอวันฟาดฟันใส่ตัวการมลายหายไปจนเกือบสิ้นสูญเพียงเพราะแค่เห็นอีกฝ่ายล้มลงตรงหน้า

ช่วยจนตัวเองเกือบตายแล้วผลที่ได้รับคืออะไร...ทั้งแดกดันทั้งหัวร่อใส่ เหอะ! ทำคุณบูชาโทษแท้ๆ

“.....” ชาละวันไม่ตอบ ดวงตาที่หมางเมินออกไปดูวิวทิวทัศน์เหลือบมองสีหน้าขมักเขม้นของคนที่ปรนนิบัติพัดวีตนเป็นระยะ ก่อนรอยยิ้มจักเผยขึ้นช้าๆ

เป็นอีกครั้งที่พญาจระเข้ไม่รู้ตัวว่ากำลังสุนทรีย์ไปเพราะสิ่งใด อาการฮึดฮัดขัดใจของอีกฝ่ายหรือความห่วงใยที่ล้นทะลักออกมาจากดวงตาสีผืนปฐพีนั้นกันแน่

“เจ้าชื่ออะไร?” ไกรทองเป็นฝ่ายทำลายความเงียบ และคำถามนั้นก็ทำให้กุมภีร์หนุ่มหุบยิ้มลงทันควัน

“จะรู้ไปทำไม?”

ไม่จำเป็นต้องรู้จักมักจี่ เดี๋ยวพักฟื้นให้อากาศกลับมาร้อนชื้นและร่างกายเขากลับมาแข็งแรงเต็มที่ก็แยกย้ายไปทำภารกิจของตัวแล้ว คิดว่าเทพยาดาคงไม่เล่นตลกให้ต้องกลับมาพบเจอกันถึงหนที่สามหรอก

“เจ้าติดหนี้ชีวิตข้าอย่ายียวน”

ชาละวันกระตุกยิ้มคล้ายแยกเขี้ยวอย่างไม่สบอารมณ์ที่โดนทวงบุญคุณโดยที่ตนไม่ได้ร้องขอ แต่ก็ตอบรับในที่สุดเพราะนึกรำคาญเต็มที

“ชาละวัน”

“ชาละวัน…” ไกรทองยิ้มร่าเมื่อได้ฟังดังนั้นก่อนจะต่อยเข้าเต็มใบหน้าคนที่นอนคุดคู้อยู่

ผลัวะ!!

ชาละวันถึงกับเบิกตาโพลง ร่างที่ยังไม่มีเรี่ยวแรงนักเซจนต้องผุดลุกกึ่งนั่งกึ่งนอน เพราะไม่คิดไม่ฝันว่าจะถูกจู่โจมทีเผลอจึงโดนหมัดนั้นเข้าอย่างจัง มันไม่ได้แรงมากนักแต่ก็พอจะทำให้หน้าชาระริ้ว

“!...เจ้า!”

“หึ! ….นี่สำหรับการขโมยจูบแรกของข้า และ--อึก!” หัวเราะได้ไม่นานไกรทองก็ต้องโดนฝ่ามือใหญ่โผเข้ามากดคอกระแทกลงกับพื้นไม้อย่างแรงจนคนตัวเล็กกว่าถึงกับจุก

ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ที่ชาละวันลุกมาขึ้นคร่อมบนตัวแต่สิ่งที่ไกรทองรับรู้ได้มากกว่าสิ่งอื่นใดคือความสั่นเทาของร่างกายตัวเองยามสบเข้ากับนัยน์เนตรวาวโรจน์คู่นั้น

“ข้าไม่สนใจว่าเจ้าจักฝังใจกับเรื่องไร้สาระอะไรแต่อย่าริมากระทำเยี่ยงนั้นอีก!” แรงบีบเพิ่มมากขึ้นจนผู้ถูกกระทำหายใจลำบาก

แรงมันเยอะนักวะ...นี่ป่วยจะเป็นจะตายแน่งั้นรึ

ไกรทองพยายามดิ้นขืน สองมือที่เป็นอิสระฝังเล็บลงบนฝ่ามือใหญ่คนของบนตัวด้วยหวังว่าแรงบีบรัดนี่จะเบาบางลงจนสุดท้ายเมื่อทำอะไรไม่ได้ถนัดก็ได้แต่เอามือฟาดย้ำไปพร้อมกับการพยายามขืนตัวออกห่างแต่ไม่เป็นผลนัก

“อึ่! ...เรื่องไร้สาระงั้นรึ? หึ! คนหัวสูงดีแต่ย่ำยีเกียรติชาวบ้านอย่างเจ้าเข้าใจเรื่องผิดชอบชั่วดีอะไรบ้างล่ะ หรือดีแต่สร้างความรู้สึกน่าอับอายให้ผู้อื่นไปวันๆ!” ไกรทองกัดฟันกรอด แม้จะหายใจไม่ทั่วท้องก็ขอแค่ได้ด่า

จักขึ้นครูเจ้าของซ่องยังพูดว่าควรให้เกียรติสตรีเพศ บุรุษเองก็ต้องการการให้เกียรติเหมือนกันนะโว้ย ทำทีเหมือนมันไม่ใช่เรื่องสำคัญ แต่สำหรับเขามันใช่ และมันบ้ามากที่เขาเผลอไผลสับสนถึงมันอยู่เจ็ดปีเต็มๆแต่คนที่กระทำกลับบอกว่าทุกอย่างเป็นเพียงเรื่องไร้สาระที่ไม่ควรค่าแก่การสำนึกขอโทษ

“หึ! ไกรทองเดี๋ยวเจ้าจะได้รู้ว่านอกจากจูบ...ข้ายังทำให้เจ้าฝังใจกับอะไรจนเลิกอวดดีได้อีกบ้าง”



-----------------------------------------------------------------------------------------------------


มาลงดึกๆอีกแล้ว อะเฮือก เหมือนจะละมุนเหมือนจะละม่อมเหมือนจะเลือดกลบปาก หลายรสชาติกันไปเลยเนอะ5555555555555

แววๆยังไงก็ฝากเม้นเหมือนเดิมน้า หนึ่งเม้นหนึ่งล้านกำลังใจฮับบบ

#ลิขิตกุมภีร์


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 236 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2,734 ความคิดเห็น

  1. #2555 reluz (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2562 / 23:47
    อย่าทำน้องโว้ย!!!!
    #2,555
    0
  2. #2435 khun_Na (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2562 / 13:24

    อย่าทำน้อง!!!! แกทำน้องสับสนมา7ปีเลยนะ
    #2,435
    0
  3. #2221 Mamimilky (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 3 เมษายน 2562 / 22:16
    อิพี่ใจเย็นนนนนนนนนนนนนนนนนน โอ้โห โมโหร้ายยยย
    #2,221
    0
  4. #2113 UnBer (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 มีนาคม 2562 / 22:12

    เดี๋ยวววว อะไรไม่รู้แต่กรี้ดอัดหมอนแล้วเรียบร้อย ขุ่นน้องงงง ใจเย็นเด้อออ แต่ชกเองงง
    #2,113
    0
  5. #2078 despasito (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 ธันวาคม 2561 / 10:51
    เดี๋ยวจะทำไรอะไรน้อง!!!!
    #2,078
    0
  6. #1939 KKMP (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 20 กันยายน 2561 / 16:24
    พี่ชาละวันใจเย็นนะคะ
    #1,939
    0
  7. #1630 bloodc2 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 13 สิงหาคม 2561 / 18:23
    จะ จะทำอะไรมากกว่าจู๊บ!!!
    #1,630
    0
  8. #1612 tammaii (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 12 สิงหาคม 2561 / 18:16
    อู้วว ทำอะไรมากกว่าจูบ อู้วววววว
    #1,612
    0
  9. #1275 'นมชมพู' (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2561 / 14:58
    เอาเลยข่าาาา เชียร์5565555555
    #1,275
    0
  10. #1231 T o m a t o ! (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2561 / 22:07

    อย่าเฃียวชาละวันนน

    #1,231
    0
  11. #1207 ROS195 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 11 กรกฎาคม 2561 / 05:53
    อู้ววววววววววว
    #1,207
    0
  12. #1188 Johnnytrash (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2561 / 21:31
    ดรีมากกกกอ ชอบทากกก
    #1,188
    0
  13. #1187 MS_HB_CB (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2561 / 17:04
    กิ๊ดด รอนะคะ~
    #1,187
    0
  14. #1185 kfangja (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2561 / 08:33
    จะทำอะไรน้องอีกคะเนี่ย แค่นี้น้องก็สับสนแย่แล้ง กี๊ดดดดดดดด
    #1,185
    0
  15. #1184 พู่กันกับสีน้ำ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2561 / 06:02
    ฮิ้ววววววว ทำไรคะที่ฝังใจ
    #1,184
    0
  16. #1183 JttP00 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 22:55
    รุนแรงจังค่ะพี่ กร๊าวใจจจจจจจจจจจ ><
    #1,183
    0
  17. #1182 ผู้รับใช้ซาตาน (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 20:29
    นอกจากจูบแล้วยังทำให้ฝังใจกับเรื่องอะไรได้อีกบ้างคะ เราไสยๆ เราไม่รู้ โปรดเฉลยที
    #1,182
    0
  18. #1181 Blue carbuncle (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 19:20
    เกรี้ยวกราดใส่กันตลอดเลย//ทำไหมไรท์ทำให้เราคิดดีไม่ได้เลยยยยยยยยยยยยย ชาละวันจะทำไรน้อง เราเอาใจช่วย?
    #1,181
    0
  19. #1180 TANGGบุ๋ยๆ (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 18:41
    ได้กันโลดดดดดด55555//เยิฟไรต์
    #1,180
    0
  20. #1179 PatDowney (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 16:48
    คิดดี๋ไม่ได้เหลย
    #1,179
    0
  21. #1178 Mirage of Darkness (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 15:55
    ไรท์อัพร้อย คนอ่านจิ้นไปล้านแล้วค่ะะะ เฮือกกก
    #1,178
    0
  22. #1177 Pp-Tt-Kk (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 13:42
    กินเลยย กินน้องไปเลยพี่ชาละวันนน
    #1,177
    0
  23. #1176 pan1198 (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 11:07
    ไรท์มาต่อเร็วๆๆนะรออยู่
    #1,176
    0
  24. #1175 Crazy Devill (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 10:55
    พี่วันถ้าทำให้น้องไกรเสียเกียรติแล้วระวังติดใจนะคะ=,,=
    #1,175
    0
  25. #1174 JOMTHUP (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 07:57
    จะบาปไหมนะถ้าเราจะอยากให้ไกรทองเสียเกียรติอร้ายยยยยวันเอ๋ยกดน้องเลยยย
    #1,174
    0