Fic The Evil Within [Ruvik x Sebastian] : You’re Mine

ตอนที่ 9 : SF : As long as you love me

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 694
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    20 พ.ย. 57

คู่พี่น้อง Victoriano นะคะ

 


“ทุกคนบนโลกเกลียดฉัน”

 

ไม่จริงรูเบน...ทุกคนรักนาย...ป๊า ม๊า ฉัน ทุกคนรักนาย…

 

“โกหก...ทุกคนรักแค่เธอลอร่า ฉันมันก็แค่เด็กที่ไม่ได้เรื่องหากเทียบกับเธอ”

 

บางทีความรักก็มักจะมีวิธีการแสดงออกที่แตกต่างกัน...พวกท่านอาจไม่เคยชื่นชมนายหรือบอกคำว่ารักแต่การที่พวกเขาดูแลเธอนั่นก็เป็นวิธีหนึ่งที่เรียกว่าการแสดงความรัก

 

“ไม่...พวกเขามันพวกเห็นแก่ตัว พวกเขาไม่เคยแม้แต่จะเข้ามาหาฉันด้วยซ้ำ ไม่เคยแม้แต่จะเข้ามากอดหรือบอกว่าฉันทำได้ดีแล้วมาลูบหัวเหมือนที่พ่อแม่ทั่วไปควรจะทำ…”

 

รูเบน...งั้นเป็นฉันเอง...ฉันจะทดแทนทุกอย่างแทนให้เธอเอง

“เธอเป็นสิ่งนั้นมาตลอดอยู่แล้ว....เธอเป็นเหตุผลเดียวที่ฉันยังอยากมีชีวิตอยู่…”

 

ฉันรักเธอรูเบน…

 

“ใช่...ตราบใดที่เธอรักฉัน”

 


มือหนาพร่ำพึมพำอยู่คนเดียวกับกองซากเถ้าสีดำทะมึนเด็กชายตัวจ้อยที่ถูกพันไปด้วยผ้าพันแผลเหม่อมองไปที่กองเศษซากนั้นด้วยรอยยิ้มหากแต่น้ำตายังคงไหลรินอาบแก้ม

 

นิ้วเรียวยาวๆค่อยกวาดเศษเขม่าขึ้นมาบนมือเศษเส้นผมยาวสวยยังคงหยิกกรอบติดอยู่ตรงนั้น..

 

น้ำตาหยดแล้วหยดเล่าร่วงหล่นลงสู่เถ้าธุลีนั้น

 

“ตราบใดที่เธอรักฉัน...ตราบใดที่เธอรักฉันลอร่า…”     คำมั่นสัญญายังคงถูกหยิบยกมาพูดเพื่อประคองจิตใจแสนอ่อนล้าของตัวเอง

 

บาดแผลจากไฟไหม้แทบไม่ได้ทำให้เจ้าของร่างกายเจ็บปวดได้เท่ากับเพียงคราบเขม่าและเศษเส้นผมของคนที่รักที่สุดในชีวิตกองอยู่ตรงหน้า

 

ต่อให้ร้องเรียกเท่าไหร่..ต่อให้พร่ำบอกรักแค่ไหน เจ้าของสิ่งนั่นก็คงไม่สามารถกลับคืนมาได้อีกแล้ว

 

เธอคือสิ่งเดียวที่ทำให้ฉันอยากมีชีวิตอยู่…

 

แต่เธอกลับใช้ชีวิตตัวเองเพื่อแลกให้ฉันคงอยู่ต่อไป ทำไม?


ในโลกที่ไม่มีเธอมันจะเหลืออะไรอีก..


 

รอยยิ้มสุดท้ายกับคำพูดของเธอคิดว่ามันจะมีค่าอะไร ถ้าเธอไม่ได้อยู่ดูวามสำเร็จนั่นไปกับฉัน

 

‘ใช้ทุกวินาทีให้มีค่าที่สุด…พิสูจน์ตัวเองให้ทั้งโลกเห็นว่านายเองน่ะมีคุณค่า ทำให้พวกเขาเห็น’

 


เศษผงเม็ดเเล้วเม็ดเล่าที่ถูกโกยขึ้นบนมือร่วงโรยลงสู่พื้นดินต่อให้ตักตวงเท่าไหร่มันก็ไม่มีวันเต็มร้อย...เหมือนเธอที่ไม่มีวันย้อนกลับมา

 

ไม่ว่าต้องสูญเสียอะไรไป...ก็ไม่มีความหมาย สิ่งมีชีวิตมากมายที่ฉันจับมาทดลองเพื่อความสำเร็จตามที่เธอเคยคาดหวังเอาไว้

 

สักกี่ชีวิตก็ไม่เคยทำให้ฉันรู้สึกทรมานแม้ชีวิตนั้นจะเป็นของผู้ให้กำเนิดฉัน...หยดเลือดที่ยังหยดลงบนพื้นขณะที่ฉันค่อยๆแทงทะลุหัวใจพวกเขาทีละคน เสียงร้องแห่งความทรมานดังลงก็ยังไม่สามารถกัดกร่อนจิตใจของฉันได้….

 

ไม่มีอะไร…..เลยที่ทำให้ฉันรู้สึกทรมานได้เพราะฉันไม่เหลือสิ่งที่เรียกว่าหัวใจไว้ใช้รู้สึกอะไรอีกแล้ว

 

ถ้าเธอยังอยู่...ฉันก็จะบอกเธอเหมือนเดิม

 

….ตราบใดที่เธอรักฉัน แค่เธอคนเดียวที่รักฉัน

 

แม้ให้เรายากจนค้นแค้น….ไร้ที่พักพิง ฉันจะเป็นทุกอย่างให้เธอเหมือนที่เธอเป็นให้ฉันเสมอ...บนโลกที่แสนเลวร้ายนี้

 

….แค่เธอยังอยู่…..เพียงแค่เธอรักฉัน

 

“ตราบใดที่เธอรักฉันลอร่า..”

 

ลมพัดโหมกระหน่ำเข้ามาในโรงนาที่ผุพังไร้กันสาดทรายที่กำลังร่วงหล่นลงพื้นค่อยๆถูกพัดปลิวหายขึ้นไปในชั้นบรรยากาศท่ามกลางเสียงร้องไห้จากก้นบึ้งของหัวใจดังระงมไปทั่ว…

 

‘ฉันรักเธอ รูเบน’

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

131 ความคิดเห็น

  1. #83 คิมดงจุน (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 20 พฤศจิกายน 2557 / 19:08
    ทำไมมันดราม่าแง
    #83
    0