Fic The Evil Within [Ruvik x Sebastian] : You’re Mine

ตอนที่ 3 : SF : After The Game

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,490
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 31 ครั้ง
    6 ธ.ค. 57

Title : After The Game

Rate : PG
Paring : Ruvik x Sebastain
Author : KuFei
Writer Talk : มาลงตอนพิเศษสั้นๆที่กรั่นกรองมาจากมโนทั้งนั้นเลยค่ะ แต่ไม่รู้ทำไมแต่งไปน้ำตาซึมไป หวังว่าจะอินไปกับมันนะคะ มีอะไรติชมได้เหมือนเคย จะนำไปปรับปรุงค่ะ ขอบคุณที่ติดตามอ่านกันนะคะ



 

ร่างที่ท่วมไปด้วยเลือดพยายามเอื้อมมือไปไขว่คว้าแขนของคนที่นอนนิ่งด้วยสภาพไม่ต่างกันยังมีเพียงดวงตาสีน้ำตาลทอประกายเท่านั้นที่ยังคงปรือเปิดเรียวปากพยายามขยับจะพูดอะไรสักอย่าง แววตาเว้าวอนที่ใช้ความพยายามทั้งหมดเลื่อนไปมองร่างของคนที่มีรอบแผลเป็นและผ้าคลุมที่เปรอะไปด้วยเลือดสีชาด


 


หางตาของคนที่ผ่านเรื่องราวเลวร้ายมาตลอดหลายวันรื้นไปด้วยน้ำตาแม้จะเคยชิงชังคนด้านข้างมากเท่าไหร่ แต่เมื่อเพียงได้ทราบความจริงเท่านั้นความรู้สึกผิดกลับกัดกร่อนดวงใจที่เต้นเชื่องช้านั้นจนแทบจะขาดรอน


 


กับคนที่เดียวดายแบบนั้น...กับคนที่ถูกพรากทุกอย่างในชีวิตไปแบบนั้น เขาก็ยัง...


 


"รูวิค....ฉัน...."  ปากที่เกรอะกรังไปด้วยเลือดขยับพูดพึมพำหากแต่คนที่กำลังพยายามคลืบคลานเข้ามาแม้ยามเหลือเพียงครึ่งลำตัวนั้นก็ได้ยินมันชัดเจน


 


ใช่...เขาได้ยินมันมาตลอด เสียงแห่งความกราดเกรี้ยว เสียงแห่งความสมเพชที่ได้รับ..แต่นี่อาจจะเป็นครั้งแรกที่เขาได้ยินเสียง...ที่อบอุ่น เสียงที่เขาเฝ้ารอคอย รอคอยใครสักคนที่พูดกับเขา ปลอบประโลมเขาในคืนวันแสนเลวร้าย...


 


ซากปรักหักพังที่วินาศสันตะโรไปกับการต่อสู้ก่อนหน้านี้ การต่อสู้ครั้งสุดท้ายของพวกเขากำลังพังครืนลงมาบางทีเขาก็ดึงคนตรงหน้ามาเกี่ยวข้องมาเกินไปแล้ว...ต่อให้เขาเฝ้าค้นหาคนๆนี้มาทั้งชีวิตแต่เขาจะยอมให้คนๆนี้ต้องเจ็บปวดอีกไม่ได้...


 


รูวิคยกมือที่แทบจะเหลือเพียงเศษเนื้อขึ้นมาแตะสัมผัสเข้ากับมือที่ไร้เรี่ยวแรงของคนที่น้ำตานอง ร่างในชุดคลุมคลานมือลากตัวเองมาจนใกล้ร่างที่หอบหายใจรวยรินก่อนจะคลี่ยิ้มบางๆ


 


รอยยิ้มที่ออกมาจากหัวใจ...ครั้งแรก ..และคงจะเป็นครั้งสุกท้าย


 


"ขอบคุณสำหรับทุกอย่าง.."   ดวงตาสีเทาขาวที่เคยดุดันราวกับชิงชังโลกทั้งใบบัดนี้กลับจ้องมองลึกเข้าไปในดวงตาสีน้ำตาลอ่อนอย่างมีความหมาย เซบาสเตียนเบิกตาเล็กน้อยก่อนจะปรือปิดยามรู้สึกถึงสัมผัสชื้นที่ถูกริมฝีปากอีกคนประทับลงมา...แม้เพียงเสี้ยงวินาทีแต่กลับคนทั้งคู่มันเปรียบเหมือนนิจนิรันดิ์


 


เมื่อริมฝีปากถูกปล่อยให้เป็นอิสระภาพตรงหน้าเริ่มบิดเบี้ยวขึ้น เซบาสเตียนที่นอนหายใจรวยรินเริ่มรู้สึกถึงแรงมหาศาลที่ดูดให้ตนห่างไกลจากร่างที่มอบความอบอุ่นให้..ทีละน้อย


 


หากแต่ใบหน้าหล่อเหลาที่เต็มไปด้วยรอยแผลเป็นกลับส่งยิ้มละไมให้


 


"ไม่....อย่า รูวิค...ฉันต้องช่วยนายออกมาด้วย นายจะต้องไม่ตาย!..." เซบาสเตียนรวบรวมแรงเฮือกสุดท้ายตะเบ็งเสียงออกมายามรับรู้ว่าจะเกิดอะไรสองมือพยายามไขว่คว้าอากาศที่กำลังดูดกลืนตน ในหัวสมองที่ว่างเปล่ามีแต่เพียงเสียงร้องแห่งความสิ้นหวัง


 


เขาต้องสูญเสียคนสำคัญอีกแล้ว...ทั้งๆที่เพิ่งจะได้เข้าใจกัน...


 


ภาพในเมืองที่บิดเบี้ยวค่อยๆเปลี่ยนเป็นห้องสีขาวดวงตาที่พร่ามัวไปด้วยน้ำตากระพริบถี่รู้สึกได้ถึงร่างของนายตำรวจและผู้คนมากมายช่วยพยุงเขาออกจากเครื่องทดลองโครงการวิปราศนั่น


 


ดวงตาสีอิฐจ้องหันมองกลับไปที่สมองที่เป็นแกนกลางของเครื่องก่อนจะหวีดร้องออกมาราวกับคนเสียสติ


 


"ไม่!!!!!!....เอาเขาออกมา...เอาเขากลับมาด้วยได้โปรด!" ร่างที่ไร้เรี่ยวแรงกึ่งวิ่งกึ่งคลานเข้าไปใกล้แกนหลางสมองนั้นแล้วทรุดลงร้องไห้โฮอย่างไม่อายใคร


 


........ฉันรักนาย....ได้ไหม....ให้ฉันได้บอกมันได้ไหม...

รูวิค...นายต้องออกมาฟังมันด้วยตัวเองสิ...


 

.

.

.






"ลาก่อน...แสงสว่างของฉัน" เพียงแค่ได้ฟังคำพูดไม่กี่ประโยค จากคนที่เคยคิดว่าจิตใจตนนั้นแห้งคอดไปซึ่งความรู้สึกแล้วกลับปล่อยน้ำตาที่พยายามกลั้นเอาไว้ออกมา


 


เพียงแค่รับรู้ว่าการเชื่อมต่อสมองของเซบาสเตียนได้หลุดออกจากเขาแล้วเท่านั้น...


 


ร่างที่เหลือเพียงครึ่งตัวกอดตัวเองร้องไห้ท่ามกลางแผ่นดินที่ถล่มจมลงสู่ความมืดมิดเมื่อโปรแกรมถูกตัดลง


 


ฉันรักนาย.. ฉันคิดว่านายรู้อยู่แล้วเซบแต่ฉันก็อยากจะพูดอีก..พูดมันซ้ำๆ พูด......แม้คนที่ได้ยินจะเป็นแค่ฉันคนเดียว..ฉันรักนายนะ...รักนาย


 


                                    

-END-

 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 31 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

131 ความคิดเห็น

  1. #91 คิมดงจุน (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 8 ธันวาคม 2557 / 17:24
    ไม่เอาดราม่าดิ๊ แง
    #91
    0
  2. #49 wynn (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2557 / 16:48
    เศร้า... รักที่มิอาจอยู่ด้วยกันได้... ผมน้ำตาซึมเลยนะเนี้ย ขอบคุณคับ
    #49
    0
  3. #47 creammmmmm (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2557 / 21:42
    ฮือออออออออวววววววว์ TTATT เศร้าาาาา
    #47
    0
  4. #44 Germanic (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2557 / 05:57
    เปิดมา 2 วรรคแรกก็น้ำตาซึมแล้วค่ะ โอยยยยย..ซึ้งมากอ่ะ 
    ไรท์แต่งได้ดีมากค่ะ อ่านแล้วเข้าใจความรู้สึกตรงนั้นเลย 
    #44
    0
  5. #43 so cool mimi (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2557 / 19:35
    อยากจะร้องไห้~~~ #รูวิคคคไม่นะไม่~~~ #โอ้ยยย!!น้ำตามันไหลไม่หยุดแล้วอ่ะ ฮื่อออ *น้ำตาจะท่วมบ้านได้อยู่แล้ววT^T*
    แต่งได้ดีสุดๆเลยค่ะ แต่งได้เห็นภาพและก็ภาษาชัดเจนดีค่ะ^^ 
    *กลับมาร้องไห้ต่อ ฮื่อออ*
    #43
    0
  6. #42 คิมดงจุน (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2557 / 10:27
    ไม่จริงงงง!! อ๊ากกกกก ทำไมรูวิคถึงออกมาไม่ด้ายยยย!  แง
    #42
    0
  7. #41 クマ様 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2557 / 08:26
    ผมนี่อึ้งไปเลยยย

    ลุงเซบบบบบบสู้ๆ😤
    #41
    0
  8. #40 Hankaoxing (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2557 / 22:19
    พระเจ้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา แงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง TT______________________________T #ร้องไห้ข้างๆเซบบี้
    #40
    0
  9. #39 เลอฮาร์น (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2557 / 21:34
    โอย แม่เจ้า น้ำตาไหลเลยอ่า
    #39
    0
  10. #38 shanshala (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2557 / 20:33
    น้ำตาไหลแล้ววว T^T ซึ้งมากๆ เลยค่ะ
    #38
    0
  11. #37 KOHA36 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2557 / 20:31
    ....TT[]TT!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

    จะร้องไห้เลยค่ะ ; ;
    #37
    0
  12. #36 Petch Smile'le (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2557 / 19:50
    พี่ ... พี่แต่งเก่งมากเลยมันกินใจมากเลยแบบเหมือนเข้าใจความรู้สึกของทั้ง 2 คน
    แบบ .... ซึ้งมากๆเลยคะ

    #36
    0
  13. #35 Petch Smile'le (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2557 / 19:50
    พี่ ... พี่แต่งเก่งมากเลยมันกินใจมากเลยแบบเหมือนเข้าใจความรู้สึกของทั้ง 2 คน
    แบบ .... ซึ้งมากๆเลยคะ

    #35
    0