FLURRY GIRL VS SILLY BOY 2 สาวจอมซ่า ปะทะ หนุ่มสุดโหด 2

ตอนที่ 3 : VS : 02 มหาลัยสุดป่วนก๊วนเพื่อนสุดแสบ!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,029
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    23 มี.ค. 60

VS : 02

มหาลัยสุดป่วนก๊วนเพื่อนสุดแสบ!

 


เวอร์ซัสพาฉันมาที่มหาวิทยาลัย คณะวิศวกรรมศาสตร์ ที่นี่มีแต่ผู้ชายทั้งนั้นเลย ดูน่ากลัวยังไงก็ไม่รู้ บรรยากาศยังดูอึมครึมอีกต่างหาก เวอร์ซัสต้องอยู่ในสภาพแบบนี้หรอเนี่ย ถ้าเกิดเป็นแบบในข่าวที่มีพวกนักเลงตีกันระหว่างสองสถาบันแล้วเขาโดนลากไปร่วมด้วยจะทำยังไงล่ะ

เป็นอะไรไปน่ะ

ฉะ ฉันเป็นห่วงนายนะ ถ้าเกิดมีพวกคู่อริมาหาเรื่องจะทำยังไง

ไม่เห็นยาก ก็จัดให้มันสิ

“อะไรนะ”

ล้อเล่นน่า ไม่มีหรอกคู่อริอะไรนั่นน่ะ อย่าห่วงเลย

ทีตอนมัธยมนายยังมีเลยฉันบ่นอู้อี้ในลำคอคนเดียว ถึงจะพูดไปเขาก็ไม่ฟังฉันอยู่ดีนั่นแหละ!

ท่าทางเธอจะประเมินฉันต่ำไปนะที่รักเขาเอามือมาพาดไหล่ฉันไว้แล้วกระชับตัวฉันเข้าไปเดินใกล้ๆ เขา

เฮ้ย! ไอ้ซัสไปควงสาวที่ไหนมาเดินเนี่ย!

เกรงใจกันบ้าง กูยังหาแฟนไม่ได้เลยนะ!

ไรวะเนี่ย อย่ามาทำให้อิจฉาได้มั้ยวะ!

น้องๆ ถ้าเบอร์น้องขอไม่ได้ พี่ขอเบอร์เพื่อนน้องหน่อยสิ!

ฉันรู้สึกอายชะมัดเลย มีแต่คนตะโกนใส่จนฟังจับใจความไม่ได้เลย แต่เวอร์ซัสนี่คนรู้จักเยอะมากเลยนะ

เวอร์ซัสพาฉันไปที่โกดังที่พวกเขาใช้เป็นที่ทำโปรเจ็คของกลุ่มซึ่งอยู่ด้านหลังของตึกเรียน รอบโกดังจะมีแต่พื้นคอนกรีตธรรมดาและมีสวนอยู่ไกลออกไปประมาณสองช่วงตึก พอเข้ามาที่ด้านในโกดังฉันถึงกับอ้าปากค้าง

ที่นี่มันเหมือนโกดังเก็บรถเลยรอบตัวฉันมีแต่รถราคาแพงจอดอยู่เต็มไปหมด และหนึ่งในนั้นก็เป็นรถของเวอร์ซัสด้วย เอ๊ะ ทำไมมันชักรู้สึกน่าสงสัยแบบแปลกๆ ขึ้นมาล่ะเนี่ย เขาเอารถมาไว้ที่นี่ทำไม แล้วคันที่เขาขับมาส่งฉันที่นี่ล่ะ?

มีที่แบบนี้อยู่ในมหาวิทยาลัยด้วยหรอ

ฉันมองไปรอบๆ ตัว ที่นี่เงียบกว่าที่ฉันคิดนะ ปกติแล้วพวกเวอร์ซัสไม่ชอบอยู่ที่เงียบๆ หรือว่าที่นี่จะแอบซ่อนอะไรไว้!

อื่อ เมื่อก่อนมันเป็นโกดังว่างๆ ของคณะน่ะ แต่ว่าตอนนี้ไม่มีใครใช้ ก็เลยไปยื่นเรื่องขอเปลี่ยนเป็นที่ทำงานโปรเจ็คมันซะเลย บางทีก็เอาของมาเก็บที่นี่ได้นะ ตรงนั้นที่เก็บของเพื่อนในคณะ ส่วนงานโปรเจ็คก็อยู่ตรงนี้” เขาชี้กองเก็บของให้ฉันดู

ฮะ แล้วนายทำไมต้องเอารถมาจอดด้วย หรือว่านาย!

จุ๊ๆ สิ”

นายเอาไว้มั่วสุมกินเหล้ากันใช่มั้ย”

ไม่ใช่ซะหน่อยแต่ก็มีบ้าง เอ้ย ไม่ใช่สิ”

บอกแล้วใช่มั้ยว่าไม่ให้กินเหล้าแล้วก็ห้ามสูบบุหรี่ด้วย”

ขะ ขอโทษครับแม่ ผมผิดไปแล้วครับ”

ฉันไม่ใช่แม่นายนะ”

งั้นเดี๋ยวเปลี่ยนเสียงเป็นเมีย”

หยุดเลยฉันรีบใช้มือดึงแก้มของเขาออกข้าง

โอ๋ยๆ เจ็บๆๆเขาร้องแล้วจับมือฉันออก โหดร้ายเกินไปแล้ว”

ฉันมองหน้าเขาอืมทำไมฉันถึงอยากจะพูดอะไรบางอย่างออกมานะยิ่งพอเห็นหน้าเวอร์ซัสตอนนี้แล้วมันยิ่งอยากจะพูดออกมาให้ได้

ปัญญาอ่อน ไร้สาระ งี่เง่า ติ๊งต๊อง บ๊องตื้นแล้วมีอะไรอีกนะ

เธอพูดอะไรของเธอเนี่ย

ฉันพูดอะไรหรอ?”

เดี๋ยวจับตีก้นเลย ยัยคนนี้!

ตกลงบอกได้รึยังว่าทำอะไรกันที่นี่”

เอ่อ จะทำอะไรกันหรอ แบบว่าไม่คิดเลยนะว่าเธอจะชวน เขินจังเลย ว่าแต่ตรงนี้เลยหรอ?”

ฉันไม่ได้หมายความแบบนั้นซะหน่อย อย่ามาทะลึ่งได้มั้ย!

โฮ้ ทำหน้ายักษ์แล้ว แก้มแดงเชียวนะ

เวอร์ซัสเอามือมาถูแก้มฉันเล่นใหญ่เลย ฮึ้ย!

กรี๊ด เยลลี่ไม่ได้เจอกันตั้งนาน!” ฉันไม่ทันได้หันไปมองเสียงคนที่เรียกชื่อฉันแต่เวอร์ซัสก็เข้ามายืนบังฉันไว้ซะก่อน

หยุดตรงนั้นเลยนะ!

ผั่วะ!

อุ๊บ!

เวอร์ซัสเอาเท้าถีบหน้านายอาร์ตติส เอ่อ กะระดับได้แม่นแบบนี้แสดงว่าบ่อยแน่ๆ เลย

เฮ้ย แกถีบหน้าฉันทำไมวะเฮ้ยฝากไว้ก่อนเถอะ! ดีนะที่ฉันรีบไม่งั้นแกตาย! ไว้เจอกันวันเปิดเรียนนะน้อง!นายอาร์ตติสรีบวิ่งหนี  ไปไหนก็ไม่รู้

ชิ!

นายไปถีบนายอาร์ตทำไมล่ะ! ฉันยังไม่ทันได้คุยด้วยเลยฉันหันไปถามเขา เขาสะบัดหน้าหนีฉันแล้วตอบออกมาเบาๆ

ไม่ชอบเขายืนกอดอกทำหน้าเชิ่ดใส่ฉันดูเขาทำสิ!

คนขี้หึงก็แบบนี้ล่ะน้องแบน”

เสียงนี้มันพี่ชายที่พลัดพรากของฉัน!

คิม เป็นไงบ้างคิดถึงจริงจังอ่ะ!” ฉันวิ่งไปกอดคิมผู้ร่วมมือในการดูแลส่งข่าวเวอร์ซัสให้ฉัน ท่านพี่คิมคนนี้คือพันธมิตรที่ดีที่สุด!

เฮ้ยๆๆ จะมากไปแล้วมั้ง!” เวอร์ซัสร้องขึ้นมา

คิดถึงเหมือนกันนะ แต่ว่าเจ้าหมอนั่นจ้องฉันใหญ่เลยล่ะคิมสะกิดฉัน ฉันเลยหันไปมองเจ้าคนที่ร้องเสียงหลงเมื่อกี้

มองไร?

เขาทำหน้าบึ้งใส่ฉัน

อ่ะ ตัดผมใหม่หรอเนี่ย ดูเป็นเด็กดีขึ้นเยอะเลยนะคิม”

อย่าเพิ่งหาเรื่องมาใส่พี่คนนี้เลยนะน้องแบน”

ฮึ่มมมม!

อะไรฉันหันไปถามย้ำเขาอีกที เขาจ้องหน้าฉันแล้วทำหน้าไม่พอใจ พอฉันเห็นสีหน้าของเขาแบบนั้นก็เลยของขึ้น จ้องอยู่ได้เดี๋ยวเชือดคอขาดเลย

หึง!

ไร้สาระน่า

ทีฉันไม่เห็นกอดแบบนั้นเลย กอดฉันบ้างดิ แล้วฉันก็ตัดผมใหม่เหมือนกันนะไม่เห็นถามฉันบ้างเลย งอน งอนมากเลย ฉันแฟนเธอนะ สนใจฉันหน่อยดิเขาพูดมาเป็นชุดแล้วทำหน้างอชี้หน้าคิมชี้หน้าฉันมั่วไปหมด

เอ่อฉันยืนคอตก

ฮ่าๆคิมกลับหัวเราะชอบใจ เฮ้อ!

อ่าอื้ม”

กอดเขาอ้าแขนมาทางฉัน แต่ฉันก้ทำเป็นก้มหน้าไม่สนใจเขา

กอดนะเขาถามย้ำฉันอีกครั้งแต่เขาก็มายืนข้างฉันแล้วล่ะ เดี๋ยวนี้ชักทำตัวเด็กขึ้นทุกวันไม่รู้ว่าต้องการจะย้อนวัยหรือว่าจะแอ๊บทำตัวเด็ก

ทำตัวงี่เง่าขึ้นทุกวัน จะกอดกันก็รีบๆ หน่อย”

เหมือนว่าโชคจะเข้าข้างฉันรึเปล่านะ? เพราะมีเสียงพูดของผู้ชายดังขึ้นมาทำให้เบนความสนใจเวอร์ซัสได้ ฉันเลยค่อยๆ ขยับตัวหนีออกมาเรื่อยๆ

ไอ้เบสฉันกำลังกล่อมแฟนฉันได้อยู่เลยนะ ขัดจังหวะจริงๆ”

อ๋อหรอเบสทำหน้าเบื่อหน่าย ฉันว่าเขาดูอารมณ์เสียนะ เขาเดินยีผมสีน้ำตาลที่เพิ่งย้อมมาใหม่เมื่ออาทิตย์ก่อนฉันไม่ได้เป็นแฟนคลับเบสนะ แต่ได้ยินมาจากออดี้อีกทีน่ะ

กล่อมอะไรยะ!

ไม่รู้สิ”

ไม่ทันพูดจบเขาก็เดินมากอดฉันแล้วยกตัวฉันขึ้นจนเท้าฉันลอยขึ้นจากพื้น!

ทำอะไรเนี่ย!

กอดไง ทำไมตัวเธอผอมแบบนี้นะ ฉันยังเลี้ยงเธอไม่ดีพออีกหรอ งั้นวันนี้ไปกินบุฟเฟ่กัน ฉันเลี้ยงบุฟเฟ่เธอสามมื้อต่อวันเลยยังได้เขาวางฉันลงพร้อมกับชูสามนิ้วมาตรงหน้าฉันด้วยสีหน้าที่จริงจัง

อะไรเล่า ไม่เอาเดี๋ยวอ้วนฉันปัดมือของเขาออก

น่าอิจฉาจังแหะคนมีแฟน”

เกะกะลูกตาชะมัด”

หลังจากนั้นก็เลยตกลงกันได้ว่ามื้อเย็นวันนี้จะกินบุฟเฟ่กัน ตัดสินใจอะไรเร็วจริงๆ นี่ยังไม่เที่ยงเลยช่วงก่อนที่เพื่อนของเวอร์ซัสจะมากันครบฉันก็เดินรอบเจ้าโกดังนี่ไปสามล้านแปดรอบ (เวอร์ไป) ฉันเดินวนไปวนมาคุยโน่นนี่กับเวอร์ซัสจนไม่รู้จะคุยอะไรกันนอกจากยืนมองหน้ากัน

ไม่มีอะไรทำเลยฉันถอนหายใจออกมาแล้วลงไปนั่งยองๆ กับพื้น เดินมากไปก็ปวดเท้าอีกรู้งี้น่านั่งเฉยๆ แต่นั่งอยู่กับที่มันก็น่าเบื่อ!

ฉันยังไม่เข้าใจเธอเลยว่าเธอจะเดินวนไปวนมาทำไม

ก็ไม่อยากอยู่เฉยๆ นี่ มันน่าเบื่อออก

ไฮเปอร์เกินไปแล้วกลายเป็นว่าเขาลงมานั่งเป็นเพื่อนฉัน

เมื่อไหร่เพื่อนนายจะมา เมื่อไหร่นายจะคุยงานเสร็จ แล้วเมื่อไหร่จะได้กินข้าว ฉันหิวข้าวแล้วนะ~” รู้งี้น่ายอมกินข้าวที่ผู้หญิงคนนั้นเอมาให้ก่อนก็ดีหรอก

ท่าทางจะเบื่อมากเลยสินะ

ก็มันว่างฉันดันเวอร์ซัสที่นั่งอยู่ข้างๆออก แต่ไหงเขาดันไม่ขยับเลยมีแต่ฉันที่เด้งออกมา นี่ฉันโดนเอฟเฟ็คใส่หรอเนี่ย!?

หึ ว่างหรอ? งั้นมาจูบกันดีกว่า

เอาอีกละ ในสมองของนายมีแต่เรื่องแบบนี้ใช่มั้ย

ที่ฉันเป็นแบบนี้ก็เพราะเธอนะเขาลูบหัวฉันอีกแล้ว เขามักจะลูบหัวฉันบ่อยๆ ทำเหมือนฉันเป็นเด็กไปได้ แต่ถ้าวันใดวันนึงเขาไม่ลูบหัวฉันก็คงจะแปลกฉันถอนหายใจแล้วขยับไปนั่งพิงเขา เขาเลื่อนมือมาจับที่ไหล่ฉันแล้วกระชับตัวฉันเข้าไป

เธอดูแปลกๆ นะ ไม่สบายรึไง?”

หน้าฉันเหมือนคนไม่สบายหรอ?”

ไหนให้หมอดูหน่อยซิ!

เขาก้มหน้าลงมาเล็กน้อยแล้วใช้มือที่ข้างเชยคางของฉันขึ้นมาเพื่อให้ได้มองหน้าเขา

อึ่มคิดว่าคงต้องรักษาด้วยวิธีเดียวแล้วล่ะ

หืม ฮ่ะ!?”

เขาเลื่อนหน้าเข้ามาใกล้ฉัน ปลายจมูกของเขาแตะที่แก้มฉัน มันใกล้มากจนสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ ของเขา เขากำลังมองมาที่ฉันริมฝีปากของเขากำลังยิ้มฉันแทบไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเขาทำแบบนี้ทำไมนี่เขากำลังจะทำให้ฉันหัวใจวายรึไง

หึ

เขาหัวเราะในลำคอแล้วเลื่อนริมฝีปากเข้ามาใกล้ฉันอีกครั้งฉันเม้มปากตัวเองแล้วกลั้นใจหลับตา ไม่งั้นฉันคงหัวใจวายตาย ไมก็ขาดอากาสหายใจตายเพราะกลั้นหายใจ คงจะตลกหน้าดู แต่ถ้าได้ขึ้นข่าวหน้าหนึ่งรบกวนตัดข่าวแปะใส่กรอบรูปไว้หน้างานฉันด้วยนะ

เฮ้ย ไอ้ซัส อยู่ไหนวะ มากันครบแล้วนะเว้ย โผล่หัวออกมาได้แล้วไอ้ *ติ๊ดเอ้ยเฮ้ย ร้อนชิบหายมีน้ำมั้ยวะขอน้ำหน่อยดิ!

ฉันสะดุ้งเฮือกแล้วผงะออกมาจนล้มลงไปนั่งกับพื้น!

ขัดจังหวะชะมัดเวอร์ซัสพูดพึมพำแล้วดึงฉันกลับมานั่งเหมือนเดิม

ฮื่อไอ้บ้ามาตะโกนอะไรเอาตอนนี้ ถ้าแม่เจอนะจะจับเชือดคอทิ้งบูชายันต์เลยคอยดูเหอะ!

ไม่เป็นไรนะที่รัก ไว้ไปต่อกันที่ห้องนะเขาหันมาทำปากจู๋ใส่ฉันแล้วหัวเราะใส่

ทะลึ่ง!

แต่เมื่อกี้นี้หลับตาปี๋เตรียมพร้อมเชียว”

อะ อีตาบ้าฉันไม่คุยด้วยแล้ว!

ไม่ได้เธอต้องคุยกับฉัน ถ้าไม่คุยฉันทำมากกว่าจูบแน่ ครั้งนี้ฉันเอาจริงนะ เรื่องกอดไอ้คิมเมื่อกี้ฉันยังไม่สะสาง กลับห้องไปเตรียมตัวไว้ได้เลยเขาลุกขึ้นยืนแล้วดึงตัวฉันขึ้นไปด้วย

เข้าใจมั้ย?”

ฮึ่มมมม”

เขาเดินจูงมือฉันไปที่รวมกลุ่ม ฉันไม่รู้ว่าควรจะเรียกที่นี่ว่ายังไงดี มันก็คืออู่ซ่อมรถ(?) หรือโกดังดี เออ ช่างมันเถอะ เอาเป็นว่าที่นี่มีโซฟาอยู่ตัวหนึ่งซึ่งมันนั่งได้แค่สามคน แต่ดันมีคนนั่งไปแล้ว แล้วก็มีโซฟาสี่เหลี่ยมสีชมพูวางอยู่ใกล้ๆ กัน นอกนั้นที่นั่งก็เป็นกล่องไม้กล่องใหญ่

เวอร์ซัสเดินเข้าไปในห้องที่เป็นกระจก เขาไม่ได้บอกอะไรฉัน ฉันเลยยืนรอเขาอยู่ตรงกล่องลัง นึกจะไปก็ไปทิ้งกันแบบนี้เลยหรอ ฉันหันไปเห็นผู้ชายที่นั่งบนโซฟาพอดีกับตอนที่เขาเงยหน้าขึ้นมามองฉัน

ใครเนี่ย??”

เอ่อ”

เจ้าคนหัวทองชี้ๆ ฟูๆ ขมวดคิ้วทำหน้าย่นเบะปาก กำลังแผ่รังสีความเป็นปรปักษ์กับฉันสุดฤทธิ์ แต่หมอนี่ท่าทางไม่น่าเข้าไปยุ่งด้วยเลยฉันอยู่เฉยๆ ไว้ดีกว่า

แฟนเวอร์ซัสน่ะ น้องสาวฉันเองคิมตอบแล้วเดินยิ้มมายืนข้างหลังฉัน

โหหหหหหหห ฉันนึกว่าไอ้ซัสมันจะชอบแบบเซ็กซี่สยิวกิ้ว นี่อะไรเนี่ยเด็กประถมหรอเนี่ยป๊าดดดด เกินคาด นี่ไม่มีอะไรเลยนะเนี่ยทั้งบนทั้งล่างเท่ากันเด๊ะ แบนราบเป็นทางลาด  อ๊ะว่าแต่น้องนายหรอ แกมันลูกโทนไม่ใช่หรอ !” หมอนั่นพูดไม่พอยังชี้นิ้วมาทางฉันตั้งแต่หัวจรดส้น

ไอ้หมอนี่ ปากแบบนี้มันวอนซะแล้ว!

อุ้ย ฮ่ะๆ”

คิมคงจะสังเกตเห็นสีหน้าของฉันในตอนนี้เลยร้องอุ้ยออกมา

ปากเสีย นายว่าฉันหรอฮะนายมีสิทธิ์มาวิจารณ์ฉันตั้งแต่เมื่อไหร่ไอ้หัวฟู อยากมีเรื่องหรอ!” ฉันชี้หน้าเจ้าปากเสียนั่น

เฮ้ย ดุด้วยอ่ะ นี่แม่หรือแฟนวะ!

อยากตายก่อนวัยอันควรใช่มั้ย?”

เสียงดังอะไรกัน?

ฉันรีบหันควับไปมองหน้าเวอร์ซัสที่เปิดประตูกระจกออกมา เขามองหน้าฉันด้วยสีหน้างงๆ แล้วหันไปมองหน้าเพื่อนหัวฟูของเขา

เกิดอะไรขึ้น?”

แม่แกโคตรจ๊าบเลย!” ไอ้ปากเสียนั่นพูดเสียงดังแล้วทำหน้ากวนประสาทฉัน

ฮะ แม่?”

ฉันไม่ใช่แม่นะ!

งั้นมาเป็นเมียพี่มั้ยน้องสาว”

อะ ไอ้!

เฮ้ยๆ ยุ่งอะไรกับแฟนฉันวะ อย่ามายุ่งนะเว้ย คนนี้หวงเว้ย!” เวอร์ซัสใช้มือกอดเอวฉันแล้วดึงตัวฉันให้ถอยกลับมาหาเขา มาห้ามทำไม!

โห่ย เด็กแกโคตรดุเลยว่ะเพื่อน กลัวจนตัวสั่นเลย~

อะไอ้บ้านี่!

ฉันจะไม่ไว้หน้าใครมันทั้งนั้นล่ะ ขอต่อยมันสักทีเหอะ!

ใจเย็นๆ นะ ทีเซอร์มันแค่ล้อเล่นน่ะ

ล้อเล่นงั้นหรอนี่ล้อเล่นหรอ!” ฉันหันไปจ้องหน้าเวอร์ซัส ฉันเข้าใจว่าเขาไม่อยากให้ฉันมีเรื่อง เพราะดูจากนิสัยไอ้บ้านี่แล้วมันกวนบาทาซะไม่มี แล้วยังเป็นเพื่อนใหม่เวอร์ซัสด้วย

เอาล่ะเลิกเอะอะโวยวายแล้วเริ่มเข้าเรื่องซะทีเถอะ

เพื่อนในกลุ่มของเวอร์ซัสเสริมขึ้นมา ดูท่าทางเขาจะเป็นคนที่เอาการเอางานที่สุดในกลุ่มแล้ว แต่เขาแสดงความรู้สึกออกมาทางสีหน้าได้ชัดเจนแจ่มแจ้งมากเลย ใช่ เขากำลังไม่พอใจที่ฉันเป็นตัวต้นเหตุที่ทำให้เพื่อนของเขาต้องโวยวาย

มานั่งข้างๆ ฉันสิเวอร์ซัสตบกล่องลังตัวที่เขานั่งมันใหญ่พอที่จะนั่งได้สองคน

อื้มฉันเดินไปนั่งข้างๆ เวอร์ซัส อืม ที่นี่ก็ไม่ได้มีที่นั่งสบายๆ หรือว่าข้าวของอะไรที่หรูหรามันแตกต่างออกไปจากเมื่อสมัยมัธยมพวกเขาไม่ได้ใช้ชีวิตหรูหราฟุ่มเฟือย (แต่ก็มีบ้าง อย่างเช่น เรื่องรถมือถือเครื่องอำนวยความสะดวกที่สุดแสนจะแพงเอ่อ นี่ขนาดไม่หรูนะเนี่ย) อืม เอาเป็นว่าตอนนี้ฉันนั่งอยู่บนกล่องไม้แล้วกันนะ ข้างในนี้จะมีอะไรรึเปล่านะ แบบในเกมที่ทุบกล่องแล้วมีไอเทมออกมา

ฉันเลยลองก้มลงไปดูอะไรอยู่ข้างในนะ

ทำอะไรน่ะ

อยากรู้ว่ามีอะไรอยู่ข้างใน

Box Set หนังโป๊”

“...”

ล้อเล่น อย่าทำหน้าจริงจังแบบนั้นสิ

นายก็อย่าพูดเล่นสิ

หึเขาเอามือมาโอบเอวฉันแล้วโอบตัวของฉันให้ฉันเข้าไปใกล้เขา อย่าเครียดนะพลางยีผมฉันเบาๆ แล้วกดหัวฉันเข้าไปซบที่ไหล่ของเขา

อื้มฉันต้องดัดนิสัยนายที่ชอบแกล้งฉันให้ได้เลยไม่งั้นฉันคงเครียดไปทั้งชีวิต

พูดแบบนี้หมายความว่าฉันเป็นคนสุดท้ายของเธอแล้วใช่มั้ย?”

เฮอะหรือนายจะไปหาใหม่ก็ได้นะ อย่างเช่นคนที่มาหานายที่ห้องเมื่อเช้าก็น่ารักดีนะ”

เธอหึงที่ฉันมีผู้หญิงมาหาที่ห้องใช่มั้ย แต่ถึงแบบนั้นก็ไม่น่าพูดอะไรแบบนี้เลยนะ

ฉันนั่งกอดอกก้มหน้ามองเท้าตัวเอง ยิ่งเขาพูดด้วยน้ำเสียงเรียบๆ แบบนี้มันยิ่งทำให้ฉันรู้สึกผิดที่ไปหาเรื่องเค้า

ฉันมีแค่เธอก็พอแล้ว

ขอให้เป็นอย่างที่นายพูดแล้วกัน

นี่เธองอนฉันหรอเนี่ย

ทำไมฉันต้องงอนนายด้วยล่ะ จริงอยู่ที่ฉันไม่ได้อยู่กับนายที่มหาวิทยาลัยมาปีนึ่ง ฉันยอมรับว่าฉันกังวลเรื่องนายก็จริงแต่ฉันก็ไม่ได้ห้ามให้นายมีคนอื่นนี่ แต่ถ้าจะมีก็บอกก่อนละกัน ฉันไม่อยากไปรู้ความลับของคนอื่นเค้า มันรู้สึกแย่”

เธอนี่น่ากลัวชะมัดเลย อย่าพูดอะไรแบบนี้สิ ฉันกลัวนะ”

อย่างนายกลัวอะไร เปิดประตูห้องให้ผู้หญิงอื่นเข้าห้องทั้งๆ ที่ฉันอยู่ด้วยเนี่ยนtยังจะมากลัวอะไรอีก”

ขะ ขอโทษครับ”

ไม่ต้องมาขอโทษหรอก”

เธอโกรธฉันใช่มั้ยล่ะ

เปล่านี่

ถ้าไม่โกรธก็มองหน้าฉันสิ

มองหน้านายแล้วไงฉันสะบัดมือเขาเอาแต่เขาก็เอามือมาประคองหน้าฉันแล้วก้มหน้าลงมาใช้หน้าผากชนกับหน้าผากของฉัน

อย่าทะเลาะกันเลยนะฉันไม่อยากทะเลาะกับเธอเลย

ไม่ได้ทะเลาะนี่”

ถ้างั้นเลิกพูดเรื่องคนอื่นที่ไม่ใช่ฉันกับเธอได้มั้ย

เขาจับแก้มฉันแล้วจ้องหน้าฉัน ไม่ใช่ว่าฉัไม่อยากจะมองหน้าเขานะ แต่จะมีใครบ้าที่ไหนไม่อายบ้างล่ะ

เชอะ”

ฉันบอกเธอแล้วนะว่าให้ตายยังไงก็ไม่เลิกกับเธอ!

ไม่รู้จำไม่ได้ ความจำสั้น”

งั้นวันนี้มาทำการบ้านบนเตียงกันแล้วนับด้วยนะว่าได้กี่รอบ ถ้าตอบผิดฉันจะไม่ให้เธอออกจากห้องฉันเลย”

พะ พูดอะไรของนายน่ะตาบ้า!

ความจำสั้นจริงๆ หรือเพราะว่าเธอไม่สนใจที่ฉันพูดกัน

นายอย่ามาน้อยใจฉันนะฉันจ้องหน้าเวอร์ซัสที่กำลังเบือนหน้าหนีฉัน

โอเค งั้นเราจบเรื่องนี้

ฉันสะบัดหน้าหนีเขา ฉันรู้ว่าเขากำลังจ้องหน้าฉันอยู่แล้วเวอร์ซัสก้ต้องไม่พอใจนิสัยเอาแต่ใจตัวเองของฉันแบบนี้ด้วยแน่ๆ พักหลังมานี่ ฉันเริ่มรู้สึกว่าตัวเองทำตัวไร้เหตุผลอยู่นะ แต่ในตอนนี้ฉันกำลังสงบสติอารมณ์ตัวเองได้

อ๊ะ!” ฉันยกมือขึ้นจับแก้มตัวเองแล้วขยับถอยออกมา นี่เขาฉวยโอกาสหอมแก้มฉันนี่!

ฮึ่ม

นายทำอะไรของนายน่ะฮะ!

หอมแก้มไง นับด้วยนะว่าฉันทำไปกี่รอบเขาพูดและขยับหน้าเข้ามาใกล้

ดะ เดี๋ยวสิ!

ม๊วฟเขาหอมแก้มฉันแล้วแกล้งทำเสียงแปลกๆ!

วะ เวอร์ซัส พอได้แล้วฉันรีบก้มหน้าแล้วมือปิดหน้าปิดตา แต่เวอร์ซัสนี่สิ อยู่ๆ เป็นบ้าอะไรขึ้นมา เขาจับมือฉันแล้วดึงมือของฉันที่ปิดหน้าตัวเองไว้ออกอย่างง่ายดาย

ไม่บอกฉันมาก่อนว่าเธอรักฉันคนเดียว

นายเป็นบ้ารึไงเนี่ย

ใช่ ฉันเป็นบ้า ถ้าเธอไม่ตอบฉันฉันจะจูบเธอ

ทำไมๆๆ เขาชอบทำให้ฉันรู้สึกเขินอยู่เรื่อยเลย แล้วดูตัวเขาสิ ทำหน้าจริงจังแบบนั้น  มันตรงข้ามกับฉันมากเลยนะ แล้วฉันต้องทำยังไงล่ะทีนี้!

เดี๋ยวนะขอเวลานอก เอาไอ้สองตัวนั้นไปเก็บที ให้มาคุยงานไม่ใช่ให้มานั่งสวีทให้คนอื่นดู

อะไรวะเบส แกกลายเป็นเด็กมีปัญหาตอนไหน

หนวกหูน่า!”

ฮิฮิ แสดงออกมามากไปมั้ยเบส”

ท่าทางจะใช่นะ~

ไอ้คิมแกแล้วเธอด้วยเงียบไปเลย ปิดปากไอ้ซัสมันด้วย!

มาปิดเลยที่รัก พร้อมแล้ว” เวอร์ซัสหันมาทำปากจู๋ใส่ฉัน!

เอ่อ ไม่ได้ปิดแบบนั้น”

อุตส่าห์ดีใจ” เขาบ่น ฉันเลยหยิกแก้มเขา เขาไม่พูดอะไรแต่ก็กลับมาทำปากจู๋ใส่ฉัน และฉันก็หยิกแก้มเขาเหมือนเดิม

ขอโทษทีๆๆ มาช้าไปหน่อย”

ฉันหันไปมองเสียงผู้หญิงที่กำลังกึ่งเดินกึ่งวิ่งเข้ามาในวง เธอถือกล่องแบนๆ มาสี่ใบ

ไม่เป็นไรๆ อ้อ ลืมแนะนำตัวให้เลย น้องแบน นี่ทีเซอร์ ส่วนนั่นชื่ออินสตอล แล้วก็คนนี้ ลิซ่า”

ฉันไม่ได้อยากรู้จักแม่เจ้าเวอร์ซัสมันเลยนะอีตาทีเซอร์นั่นพูดแล้วไปนั่งแกะกล่องที่ผู้หญิงที่ชื่อลิซ่านั่นเอามา ส่วนคนที่ชื่ออินสตอลนั่นไม่ได้สนใจอะไรฉันหรอก แต่ก็ไม่ได้แสดงท่าทางที่ไม่เป็นมิตร

ยินดีที่ได้รู้จักนะลิซ่าจ้า”

ฉันมองหน้าเธออีกครั้ง ครั้งนี้ฉันจ้องมองหน้าเธอ ลิซ่าหรอเธอคนนั้นนี่เองคนที่เข้ามาในห้องเวอร์ซัสแล้วยังเอาข้าวมาให้ทุกเช้านั่น

 “ชื่อเยลลี่ค่ะยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันค่ะฉันยิ้มตอบเธอแล้วหันไปสะกิดเวอร์ซัส เขามองหน้าฉันฉันแค่อยากสะกิดเขานั่นแหละ และฉันก็ยังสะกิดๆ เขาไม่เลิก

มีอะไรหรอ?”

เปล่า แค่อยากจับตัวนาย

จับหรือเขี่ย?” เขายิ้มให้ฉันแล้วยีผมฉันแต่ก็ใช้มือทั้งสองข้างของเขาลูบผมฉันให้กลับไปอยู่ทรงเดิมแล้วนั่งโอบไหล่ฉัน

ว้าว พิซซ่า~!” ทีเซอร์พูดออกมาเสียงดังฉันเลยต้องหันไปมองพะ พิซซ่า

ของโปรดเธอเลยนี่

เขารู้ใจฉันจริงๆ แต่ว่าถ้าเป็นของที่ผู้หญิงคนนั้นเอามาแล้วไม่อยากจะกินเลย ชิทำไมฉันเป็นคนนิสัยเสียแบบนี้เนี่ย

มากินก่อนแล้วค่อยคุยงาน”

เวอร์ซัสรีบกระโดดเข้าไปชิงพิซซ่าออกมาจากวงสองชิ้น ท่าทางของเขาดูร่าเริงจริงๆ เป็นพวกชอบสังสรรค์สุดๆ เลยสินะ เขาหันมามองหน้าฉันแล้วฉีกยิ้มก่อนจะก้าวเท้ายาวๆสามก้าวแล้วกระโดดขึ้นมานั่งบนกล่องังข้างฉัน

ชิกเก้น ทรีโอ้”

ถึงจะไม่ได้อยากกินก็เหอะ ฉันหยิ่งยอมรับ หยิ่งอ่ะทำไม ใครอยากมีปัญหากับฉันหรอไม่มีล่ะสิ ฉันอยากมีเองแหละฉันลังเลที่จะรับชิ้นพิซซ่าจากมือของเวอร์ซัส ฉันเหลือบไปมองหน้าผู้หญิงคนนั้น เธอกำลังคุยกับเพื่อนคนอื่นอยู่ ไม่รู้สิฉันแค่มีลางสังหรณ์แปลกๆ กับผู้หญิงคนนี้ไม่น่าไว้ใจเอาซะเลย

แค่พิซซ่าเอง เย็นแล้วเดี๋ยวจะไม่อร่อยนะ

จนในที่สุดฉันก็ต้องยอมรับพิซซ่าที่เวอร์ซัสส่งมาให้ จะทิ้งก็น่าเสียดายไม่สิถ้าฉันไม่กินเจ้าพวกนั้นต้องฟาดกันเรียบแหงพอฉันกัดเข้าที่ปลายชิ้นพิซซ่า เวอร์ซัสก็เข้ามากัดที่ขอบพิซซ่าชิ้นที่ฉันกำลังกินอยู่ฉันมองหน้าเขาแล้วเบิกตากว้างแล้วส่งสายตาไปบอกเขา

ชิ้นนี้ของฉัน!

แต่เขาก็ไม่ยอมปล่อยเลย เขาเล่นกัดขอบพิซซ่าฉันไป แล้วฉันจะกินอะไรล่ะเนี่ย ฉันชอบขอบพิซซ่านะ!

นายกินขอบพิซซ่าของฉัน นายกินมัน!

นี่ไม่กินแล้วหรอ งั้นฉันขอล่ะ

ไม่ให้!

ฉันกัดพิซซ่าเข้าปากเต็มคำแต่เชื่อมั้ยเขายังเขาก็ยังมากัดพิซซ่าส่วนที่เหลือจากชิ้นของฉันไปอีกฉันรีบกัดแล้วเคี้ยวเข้าปากแล้วรีบกัดคำใหม่ เขาก็ยังไม่เลิกแถมยังทำท่าเลียนแบบฉันแล้วกัดเข้ามาอีกคำจนกระทั่งมันเหลือแค่ชิ้นเท่ามด!

ทำไมไม่กัดต่อล่ะ ฉันรอจังหวะนี้พอดีเลย

นี่พิซซ่านะไม่ใช่เส้นสปาเก็ตตี้ ก๋วยเตี๋ยว บะหมี่หมูแดงนายแย่งฉันกินหมดเลย แล้วนั่นของนายทำไมไม่กินล่ะมาแย่งฉันทำไม!?

จริงๆ ไม่มีอะไรหรอกคืออยากจะจูบน่ะ อยากรู้ว่ารสชาติจูบของเธอตอนนี้มันจะเป็นยังไง” เขาพูดจบก็เลื่อนหน้าเข้ามาใกล้ฉัน

จะบ้าหรอเพื่อนนายก็อยู่นะ ไม่อายรึไง!” ฉันกระซิบเบาๆ

มันไม่สนใจหรอกกินอย่างเดียวเขากระชับตัวฉันเข้ามา ส่วนฉันก็หันไปมองกลุ่มเพื่อนเวอร์ซัสไม่มีใครหันมาทางนี้จริงๆ ด้วย ตะ แต่ว่า

น่ากินชะมัด”

นายนี่ไม่อายคนอื่นบ้างรึไงฮะ!

มาถึงขนาดนี้แล้วจะให้อายหรอ

เขายิ้มแล้วใช้นิ้วหัวแม่มือเช็ดเศษขนมปังที่มุมปากฉัน ฉันเหลือบมองไปทางกลุ่มเพื่อนของเขาอีกครั้งถึงจะไม่มีใครสนใจก็เถอะแต่ว่าถ้าเกิดเพื่อนของเวอร์ซัสหันมาเห็นล่ะแต่คิดไปก็เปล่าประโยชน์แล้วสินะ ก็เวอร์ซัสก้มลงมาจูบฉันแล้วน่ะสิ เขาใช้มือกระคองหน้าของฉันแล้วใช้มืออีกข้างกระชับเอวของฉันเข้าหาตัวเขา ปลายลิ้นของเขากำลังสัมผัสที่ลิ้นของฉันเบาๆ ฉันใช้มือโอบคอของเขาเอาไว้แล้วจูบตอบโดยไม่ลังเล เขาถอนริมฝีปากของเขาออกมาแล้วยิ้มที่มุมปากพร้อมกับสวมกอดฉันเอาไว้แน่นจนฉันต้องตีหลังเขาเบาๆนั่นก็ทำให้ฉันเห็นว่าเธอคนนั้นกำลังมองมาทางฉันอยู่ฉันไม่ลังเลเลยที่จะก้มหน้าลงไปซุกกับหน้าอกกว้างและโอบกอดเวอร์ซัสเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น นี่ฉันกำลังทำอะไรอยู่เนี่ย

หลังจากที่พวกเขาคุยเรื่องงานกันเสร็จเรียบร้อยแล้ว ที่จริงแล้วก็ไม่ได้มีอะไรมากมาย ฉันเห็นว่าพวกเขานั่งเล่นกันซะส่วนใหญ่ ตอนนี้ก็เย็นมากแล้วพวกเขาเลยมาเดินหาอะไรกินที่ห้างแถวๆ มหาวิทยาลัย ฉันไม่รู้มาก่อนเลยว่าแถวมหาวิทยาลัยเนี่ยจะมีห้างใหญ่ๆ แล้วคนยังเดินกันเยอะแยะแบบนี้ด้วย

คนเยอะจังไม่ว่าจะมองไปไหนก็มีแต่คน อ่ะ ให้ตายสิจะเดินชนกันอยู่แล้ว

มานี่ จับมือฉันเวอร์ซัสคว้ามือฉันแล้วดึงฉันให้เดินตามเขา นี่มันอะไรกันเนี่ยคนเยอะยังจะแย่งกันเดินอีก นี่ฉันอยู่ที่ไหนกันแน่เนี่ย

พอขึ้นมาที่ชั้น 2 แล้วก็ค่อยยังชั่วหน่อยที่คนเริ่มน้อย ทำให้ฉันรู้ว่าด้านล่างเค้าจัดงานอะไรสักอย่างอยู่ อ่ะ นั่นของเซล 80% แน่ะมิน่าล่ะคนถึงได้เยอะนัก

ฉันเดินตามเวอร์ซัสที่รั้งท้ายกลุ่มเพื่อนของเขา เพื่อนของเวอร์ซัสพูดมากทุกคนเลย ท่าทางครึกครื้นสุดๆ จนใครเดินผ่านต้องมองก็ยังดีที่เจ้าพวกนี้หน้าตาดีในระดับหนึ่งก็เลยไม่มีใครเค้าว่าอะไร แต่เวอร์ซัสนี่เดินเงียบมากเลยหรือเป็นเพราะว่าอยู่กับฉันเลยเป็นเด็กดี

ในระหว่างที่ฉันเดินคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยฉันก็หันไปเห็นร้านกิ๊ฟช็อปที่อยู่ด้านซ้ายมือสร้อยนั่นน่ารักจังแหะอยากได้จัง

ดูอะไรอยู่เวอร์ซัสหยุดเดินแล้วถามฉัน

นั่น...ฉันว่ามันน่ารักดี

อยากได้หรอ

ฉันหันไปมองหน้าเวอร์ซัสทันที เขาก็ก้มหน้ามามองฉันระ รู้ดีจริงๆ!

ฉันบอกว่ามันน่ารัก ไม่ได้บอกว่าอยากได้ซะหน่อยฉันไม่ได้อยากได้นะ!

ขนาดไม่อยากได้ยังแสดงออกขนาดนี้แล้วถ้าอยากได้จะขนาดไหน คิม เดี๋ยวฉันมาไว้ไปเจอกันที่ร้านเลยแล้วกัน

อ้อ ได้ๆคิมบอกแล้วหันไปคุยกับกลุ่มเพื่อน

จะดีหรอฉันถามเขาในขณะที่พวกเพื่อนๆ ของเวอร์ซัสไม่ได้สนใจอะไรเลย

ดีแล้วยังไงก็ต้องไปเจอกันที่ร้านอยู่ดีเขาพูดแล้วยกมือของเขาที่จับมือของฉันขึ้นมาแล้วพาฉันเข้ามาในร้านกิ๊ฟช็อปที่ฉันมองสร้อยข้อมือไว้เมื่อครู่นี้

ดะ เดี๋ยวก่อนนะ เวอร์ซัส ฉันยังไม่ได้บอกว่าอยากได้”

ซื้อไว้ก็ไม่เสียหายนี่”

แต่ว่ามันอาจจะแพงก็ได้นะ!

แพง? หึ สำหรับฉันไม่มีอะไรแพงมากกว่าตัวเธอแล้ว

โอ๊ย เขินจนไม่รู้จะเอาหน้าไปมุดไว้ที่ไหนแล้ว

อันนี้ใช่มั้ย?” เขาหยิบสร้อยข้อมือสีเงินขึ้นมา มันมีจี้เป็นรูปหนังสือกับรูปกุญแจอันเล็กๆ อยู่ด้วย ฉันดูไม่ออกเลยว่ามันจะเกินพัน ไหนมาลองสิ

เขาจับมือฉันแล้วลองใส่มันมาให้ฉัน

แขนเธอจะเล็กไปไหนฮะนี่มันหลวมมากเลยนะ ฉันบอกเธอกี่รอบแล้วว่าให้กินให้มันเยอะๆ หน่อย!” เขาบ่นใส่ฉันเป็นชุด

ฉันใส่ไม่ได้”

สายมันยาวไปเขาวางมันลงบนตู้กระจก พนักงานได้แต่ยืนยิ้มแปลกๆ แต่ฉันเสียดายจังทำไมใส่ไม่ได้

เอาอันนี้”

นายจะซื้อหรอ!

ฉันอึ้งกับคำพูดของเขา เขาบอกว่า เอาอันนี้ หรอแต่ว่าฉันใส่มันไม่ได้นี่นา!

อื้มเขาตอบกลับมาแบบสั้นๆ แล้วควักเงินจ่าย นั่นทำให้ฉันสงสัยว่าทำไมเขาถึงซื้อทั้งๆ ที่ฉันใส่มั้ยไม่ได้หรือว่าเขาจะ

นายเอาไปใส่เองหรอ”

ให้เธอนั่นแหละ ยัยบ๊อง”

แต่ว่าฉันใส่ไม่ได้

มันก็แค่ยาวเกินไป แต่เธอก็ใส่ได้นี่อาจจะรำคาญนิดหน่อย เธอก็อยากได้มันด้วยไม่ใช่หรอ”

ของที่ฉันอยากได้ทุกอย่างทุกอย่างจริงๆ เขาซื้อให้ฉันทุกอย่าง เขาไม่เคยบ่นเลยว่ามันจะไร้สาระหรือว่ามันจะมีราคาแพง ทุกครั้งที่ซื้อให้ฉัน เขาจะยิ้มให้ฉันตลอด ฉันรู้สึกแย่จริงๆ ที่ไม่เคยซื้ออะไรให้เขาจริงๆ จังๆ สักที

เวอร์ซัส

ว่าไง?”

ขอบคุณนะ

ไม่เป็นไร เธอเป็นแฟนฉันนี่”

อ๊ะ จริงด้วยเนอะ ลืมไปเลยถ้างั้นใส่ให้ด้วยสิ”

ลืมได้ยังไง” เขาทำหน้าบึ้งใส่ฉันแล้วเปิดกล่องสร้อยข้อมือก่อนจะหยิบมันมาทาบบนข้อมือฉันแล้วคล้องสายให้ฉัน มันออกจะหลวมไปนิดแต่ก็ไม่ถึงกับหลุดจะมีก็แค่ส่วนที่มันยาวเกินออกมา แต่เวอร์ซัสก็ให้ที่ร้านตัดสายส่วนที่เกินออกไปให้

งั้นฉันจะซื้อให้นายบ้าง!

ไม่ต้องหรอก

ฉันก็อยากจะซื้อให้นายบ้างนะอย่างของที่นายอยากได้ อ่ะใช่ตอนนี้นายมีอะไรที่อยากได้มั้ย?”

อยากได้ตัวเธออ่ะให้มั้ยล่ะ”

เสียใจย่ะตัวฉันซื้อไม่ได้ เอาดีๆ สิ ฉันอยากจะซื้อให้นายนะ แบบว่า ซื้อตอนนี้เลย!

อืม...ที่อยากได้ตอนนี้หรอ”

ไม่มีเลยหรอ?”

อ่าจริงๆ มันก็มีแต่เธอจะ

โอเคฉันจะไม่ดุนาย ฉันจะไม่โกรธนายแล้วฉันก็จะไม่โวยวายง้องแง้งสาบานเลย

เขายืนนิ่งมองหน้าฉันแล้วค่อยๆ แสดงสีหน้าระแวงฉันออกมา ฉันชักจะรู้สึกแปลกๆ กับความคิดของเขาในตอนนี้ซะแล้วสิ หรือว่าของที่เขาอยากได้มันจะเป็นอะไรที่เกินคาดสำหรับฉัน แบบว่าพอเวอร์ซัสบอกออกมาฉันจะเกิดอาการรับไม่ได้อย่างรุนแรง

จริงๆ แล้วฉันอยากสักลายใหม่ตรงหลังน่ะนะ เห็นลายที่ร้านแล้วมันจี๊ดมากเลยแต่ว่าตอนนี้อยากจะเปลี่ยนต่างหูใหม่มากกว่า”

“อ่ะเหรอฉันกระตุกยิ้มที่มุมปากไม่ได้ตั้งใจนะแต่มันเป็นของมันเอง

เวอร์ซัสยืนก้มหน้าก้มตาไม่มองหน้าฉัน อยากจะสักอีกงั้นหรอ ฉันไม่รู้เลยนะว่าเขาคิดแบบนี้อยู่ ฉันไม่ยอมให้เขาทำแบบนั้นหรอกแค่ตัวเวอร์ซัสก็มีรอยสักตั้งสามที่แล้วนะ ไม่รู้ไปแอบสักอะไรตรงไหนอีกเท่าที่ฉันเห็นมีตรงหลัง แขน ละแล้วก็ช่างมันเถอะ ฉันสูดหายใจเขาปอดแล้วตั้งสติใหม่

แต่ถ้าอันหลังน่ะได้ แต่เรื่องสักฉันไม่ยอมงั้นไป!

ฮ่ะๆ คึกจังนะ

ฉันอยากซื้อให้นายจริงๆ นี่ อย่าหัวเราะสิ!” ฉันหันไปเอ็ดเขาที่หัวเราะฉันไม่หยุด ฉันเดินจูงมือเขาไปแบบมั่วๆไม่เคยมาเดินที่นี่ด้วยสิ และก็กลายเป็นว่าเขาต้องเดินจูงมือนำฉันแทนตามคาดสิน่า

ว่าแต่เรื่องสักนั่นนายคิดจริงๆ หรอ

ฉันล้อเธอเล่นต่างหาก เห็นเธอห้ามนักห้ามหนา

“ฮิ”

ยิ้มอะไรของเธอน่ะ

ก็ดีที่นายไม่ได้คิดจะทำแบบนั้นจริงๆ”

ฉันเป็นเด็กดีใช่มั้ยล่า”

เด็กโข่งล่ะสิไม่ว่า”

หรา~

จะว่าไปแล้วการที่ได้มาเดินเที่ยวกับเวอร์ซัสแบบนี้ก็ดีเหมือนกันนะจริงๆ แล้วฉันกับเวอร์ซัสไม่ค่อยจะได้ไปเที่ยวด้วยกันจริงๆ จังๆ หรอกตั้งแต่ที่เวอร์ซัสเข้ามหาวิทยาลัยแล้วก็นะรู้ๆ กันอยู่เด็กมหาลัยงานก็เยอะ แล้วยิ่งอยู่คณะวิศวะนี่อีก เห็นว่าทำกิจกรรมบ่อยงานก็หนัก ฉันก็เลยไม่ค่อยได้เจอเขาเท่าไหร่จะเจอกันก็อืมวันหยุดมั้ง ส่วนมากโทรศัพท์คุยกันมากกว่า แต่พอมาถึงตอนนี้แล้วมันเลยรู้สึกอืมดีล่ะมั้ง

ที่นี่มีร้านเครื่องประดับเยอะมากจนเลือกไม่ถูกเลยว่าจะเข้าร้านไหน ถึงของแต่ละร้านจะคล้ายๆ กันก็ตามเถอะ แต่เวอร์ซัสก็พาฉันเข้ามาร้านหนึ่งเขาทักทายคนในร้าน ท่าทางว่าจะเป็นร้านที่เขามาบ่อย

อันนี้เป็นไง?” เขาหยิบต่างหูคู่หนึ่งขึ้นมา แล้วพลิกไปพลิกมาอย่าสงสัยเลยว่าหมอนี่บ้ารึเปล่า คือว่าเวอร์ซัสเป็นพวกพิถีพิถันกับต่างหูมากเลย พูดง่ายๆ ก็คือชอบของพวกนี้น่ะ ต่างหูเวอร์ซัสเยอะกว่าฉันอีกนะจะบอกให้

เขายื่นมือขึ้นมาแล้วใช้ปลายนิ้วเกลี่ยเส้นผมของฉันขึ้นไปทัดไว้ที่หลังหูแล้วทาบต่างหูมาที่หูฉัน

ฉันมาซื้อให้นายนะ!

พอมาคิดดูแล้วใส่เหมือนกันดีมั้ย

นายพูดแบบนี้หมายความว่าอยากได้ต่างหูสาวน้อยหรอ

ไม่ใช่ซะหน่อย ถ้าฉันอยากใส่ฉันเอาของเธอไปใส่นานแล้ว ยัยบ๊อง

หรือว่านายแอบเอาของฉันไปไม่น่าเชื่อเลยนะ!

เอาเข้าไป”

เขาส่ายหน้าแล้วทำหน้าเครียดและเลือกต่างหูต่อฉันแอบมองหน้าเขาแว่บหนึ่งอยากจะหัวเราะจริงๆ เขาจริงจังสุดๆ เลย

ถ้างั้นเอาแบบเรียบๆ ก็พอ นายจะได้ใส่ได้ด้วยไงแล้วนายก็ไม่ต้องสาวน้อยด้วย”

กำลังรอให้เธอพูดประโยคนี้พอดีเลย”

ทำเครียดไปได้ ถ้านายเป็นเกย์ขึ้นมาฉันคงเสียใจตายเลยเพราะงั้นฉันต้องส่งเสริมให้นายเป็นผู้ชาย”

หึ ส่งเสริมให้เป็นผู้ชายหรอ? พอดีเลยคืนนี้ฉันว่างนะ”

ฉันขอถอนคำพูดเมื่อกี้แล้วกัน

ฉันกับเวอร์ซัสใช้เวลาเลือกไม่นานเพราะสรุปได้ว่าอยากได้แบบเรียบๆ แน่นอนว่าเวอร์ซัสเปลี่ยนที่ร้านเลยแล้วเขายังเปล่าต่างหูให้ฉันด้วย รีบจริงๆ และฉันก็ได้รู้เหตุผลว่าทำไมเวอร์ซัสถึงต้องมาซื้อที่ร้านนี้ ตอนแรกฉันก็คิดว่าเจ้าของร้านนี้สวย พอมารู้อีกทีผู้หญิงคนนี้เป็นรุ่นพี่เวอร์ซัสที่มหาวิทยาลัยแถมยังเป็นกระเทยอีกต่างหาก ฉันชักจะแยกไม่ออกแล้วสิว่าคนไหนผู้ชาย คนไหนผู้หญิงและคนไหนคือเพศที่สาม

เหมือนกันเลยแหะเขาพูดในขณะที่กำลังส่องกระจกในร้านกับฉัน

จะไม่เหมือนกันได้ไงล่ะ

วันนี้เราเอาแต่ซื้อของกันอย่างเดียวเลยเนอะ

จริงด้วยอย่าลืมซื้อของไปทำข้าวเช้าพรุ่งนี้ด้วยล่ะ!

แต่ว่าตอนนี้หิวแล้วไปที่ร้านกันเลยเหอะ

ชาบูเป็นอะไรที่ฮิตมากในหมู่คนพวกนี้จริงๆ ครั้งแรกทีฉันเข้าร้านแบบนี้ก็ตอนที่ฟิลด์มามาเลี้ยงนี่แหละแต่ว่านะก็กินคุ้มอยู่หรอก แต่วันนี้คนเยอะชะมัดพอฉันกับเวอร์ซัสเดินเข้าไปในร้านแล้ว คิมก็โบกมือเรียก โอ๊ะนั่นออดี้ก็มาด้วย!

แต่ทำไม 

อ้าว ทำไมเหลือคนละมุมเลยล่ะ ฉันจะนั่งกับแฟนฉันนะเวอร์ซัสพูดขึ้นมา

เออ ลืมเลยว่ะทีเซอร์พูดแล้วหันซ้ายหันขวา ฉันมองไปที่เก้าอี้ที่ว่างมันมีอยู่สองที่เป็นเก้าอี้เดี่ยวที่นั่งเรียงกันเก้าอี้ที่ว่างอยู่คือตัวที่อยู่ริมสุดตัวแรกของแถวและตัวที่อยู่ตรงกลางถัดมาเป็นไม่อยากพูดถึงเลย เหอะ!

งั้นออดี้ขยับมาที่ฉันเบสลุกขึ้นแล้วขยับออกไป ส่วนออดี้ก็ขยับตามทำให้มีที่ว่างตรงกลางรวมเป็นสองที่พอดี

“โทษทีนะหมูออดี้

หมูหรอ พูดแบบนี้อยากตายหรอเวอร์ซัส ระวังไว้เหอะจะโดนเยลลี่เจี๋ยนเข้าสักวัน!

จะทำแบบนั้นหรอ!?

กำลังตัดสินใจอยู่

ฉันยืนมองที่ว่างทั้งสองอยู่ขวาออดี้ซ้ายผู้หญิงคนนั้นเวอร์ซัสคงจะรู้ว่าฉันต้องนั่งข้างออดี้เพราะจะได้เม้าส์กันได้เลยทำท่าเหมือนจะนั่งข้างผู้หญิงคนนั้น ฉันเลยเดินเข้าไปตัดหน้าเวอร์ซัสแล้วนั่งแหมะ!

ฉันนั่งนี่ล่ะ”

รู้แล้วเธอจะใช้ฉันหยิบใช่มั้ย

เปล่าซะหน่อ!” ฉันยังไม่คิดจะใช้เค้าหยิบเลยนะ หมอนี่ไม่ได้สนใจเรื่องรอบข้างเลยใช่มั้ยเนี่ย แต่ก็ช่างเหอะ

พนักงานต้องมานั่งยกหม้อชาบูของออดี้ไปให้เบสแทนแล้วยกหม้อใหม่มาให้เวอร์ซัส ฉันเลยตกลงกับเขาว่าจะเอาซุปคนละแบบกันจะได้กินได้หลายอย่างหน่อย ฮิฮิ

เวอร์ซัสเอาเนื้อมั้ย?” ลิซ่าพูดแต่ฉันเงียบ

ไหน เอามาสิ

เธอส่งถาดเนื้อผ่านหน้าฉันแล้วเวอร์ซัสก็รับมาใส่หม้อตัวเอง ทำไมถึงรู้สึกอึดอัดขนาดนี้นะ คนที่ต้องพูดประโยคนั้นมันต้องเป็นฉันไม่ใช่หรอ!

เยลลี่ ฉันไปเอาน้ำนะ เธอจะเอาน้ำอะไรมั้ย

อื้ม เอาแบบนายแล้วกันฉันตอบเขาเขายีหัวฉันแล้วเดินไปที่บาร์

อ่ะ ฉันไปด้วยสิ น้ำหมดพอดี

ยัยนี่เร็วจริงๆ น้ำหมดหรอฉันเห็นเธอรีบกินให้มันหมดแล้วเดินตามแฟนฉันไปต่างหากฉันเหลือบไปมองลิซ่าที่วิ่งตามเวอร์ซัสไปจนทัน

แบบนี้ฉันตบมันกลางร้านแล้วนะออดี้พูดตัดขึ้นมาแล้ววางแก้วชาเขียวไว้

เธอนี่โหดชะมัดเบสพูดขึ้นมาเลยทำให้โดนออดี้จ้องหน้า

ขืนฉันทำแบบนั้นล่ะก็มีหวังได้กลายเป็นนางมารร้ายแน่ๆ”

เธอก็ต้องหัดร้ายบ้างนะ!” ออดี้หันควับมาพูดกับฉันแล้วดื่มชาเขียวต่อ

ฉันก็ใช่ว่าจะความอดทนสูงหรอกนะ แต่ว่าถ้าฉันทำแบบนั้นล่ะก็มีหวังได้แย่กว่าเดิมกันพอดี ฉันไม่กล้าเหมือนออดี้หรอก เธอวีนได้ทุกที่จริงๆ ล่าสุดรู้สึกจะไปมีเรื่องกับรุ่นพี่ที่เข้ามาคุยกับเบสนะ น่ากลัวจริงๆ ให้ตายยังไงฉันก็ไม่มีทางเป็นปรปักษ์กับออดี้แน่ๆ แต่จริงๆแล้วออดี้น่ะใจดีสุดๆ เลยนะ!

งั้นเธอต้องกินผักล่ะออดี้หยิบจานผักแล้วส่งมาให้ฉัน

ตอนนี้คงต้องกินให้หายเครียดสินะ

สำหรับเธอถ้าเธอไม่วีนแบบฉันก็กินให้เยอะแล้วค่อยไประเบิดใส่ทีหลัง”

ฉันรับจานผักมาจากออดี้แล้วหัวเราะกับสีหน้าที่จริงจังของเธอ จนกระทั่งเวอร์ซัสเดินกลับมา

นี่เปลี่ยนต่างหูใหม่หรอ สวยจัง อยากได้บ้างจังเลยซื้อจากร้านไหนหรอ

อันนี้หรอ ร้านของรุ่นพี่ที่เราโดนรับน้องเมื่อปีก่อนคนนั้นไง

อ้อพี่คนนั้นนี่เอง วันหลังพาไปดูร้านพี่เขาบ้างสิ

ฉันพยายามไม่สนใจบทสนทนาของทั้งสองคน แต่ฉันก็กินอะไรไม่ลง พอเวอร์ซัสกลับมานั่งข้างฉันเขาเลื่อนแก้วมาข้างฉัน

อะไรน่ะ เธอเป็นมังสวิรัติรึไง บอกให้กินเยอะๆ ทำไมมีแต่ผักล่ะ”

ยุ่งฉันคีบผักเข้าปาก

หือ อะไรเขาพูดอะไรบางอย่างแล้วก็เงียบไป ฉันก็ได้แต่นั่งคีบผักเข้าปากไม่สนใจใคร พอสไลด์บาร์เลื่อนมามีผักเมื่อไหร่ฉันหยิบและเทลงหม้อทันที นี่ฉันกำลังกินสลัดต้มอยู่หรอเนี่ย

พอฉันจะคีบผักเข้าปากเวอร์ซัสก็เอามือมาโอบเอวฉันแล้วดึงเข้าไปชนกับตัวเขาจนฉันเกือบตกเก้าอี้ ขาฉันยิ่งจะไม่ถึงพื้นอยู่!

ฉันหันไปจ้องหน้าเขา

ผักติดฟันน่ะเอาออกให้มั้ย

โม้ไม่เห็นรู้สึกเลยว่ามีผักติด

ถ้างั้นก็กินเยอะๆ สิเขาไม่พูดเปล่าหยิบทุกอย่างใส่หม้อฉันหมด ถ้าทำได้เขาจนจะใส่จานลงมาด้วยแหง จากหม้อของฉันที่มีแต่ผักตอนนี้มันคือการกินชาบูของแก้จริงๆ หมู เห็ด เป็ด ไก่ บลาๆ มารวมตัวกันโดยไม่ได้นัดหมายในหม้อของฉัน

ฉันนั่งจ้องหม้อตัวเองมันดูมีสีสันน่ากินจริงๆ

คิดมากน่าเขาพูดขึ้นมาแล้วตัดน้ำซุบใส่ถ้วยมาให้ฉัน

เรื่องอะไร?” ฉันขยับชุดกระโปรงเดรสของตัวเองให้เข้าที่แล้วคีบผักมาใส่ไว้ในถ้วย

เรื่องอะไรนะที่ทำให้เธอเป็นแบบนี้เขาใช้ตะเกียบคีบเนื้อหมูที่สุกแล้วจากหม้อของเขามาให้ฉันฉันเหลือบมองไปเห็นออดี้กำลังชูสองนิ้วแล้วเปลี่ยนมาเป็นชูนิ้วโป้ง!

อย่าบอกนะว่าออดี้เป็นคนบอกเรื่องนี้กับเวอร์ซัสฉันหันไปมองทางออดี้แต่เบสก็ดันชวนออดี้คุยเหมือนรู้งาน

เขาก้มลงมาแล้วกระซิบที่ข้างหูของฉัน

กับคนอื่นฉันหยุดที่คำว่าเพื่อนอยู่แล้ว แต่กับเธอน่ะฉันคิดมากกว่านั้นอยู่แล้ว

หรองั้นนายกินนี่หน่อยสิฉันหยิบถ้วยของเวอร์ซัสมาแล้วจัดการใส่ผักใส่ตับลงไปเยอะแล้วยื่นให้เขา

เฮือก”

กินสิ”

ฉันไม่กินตับนะเขาตอบแล้วมองไปที่ตับที่ฉันกำลังตักขึ้นมาจากหม้อชาบู เขาคงไม่สังเกตล่ะมั้งว่าเขานั่นแหละที่เป็นคนเทมันลงไปในหม้อ

เพราะรู้ไงว่าไม่กินตับถึงได้ให้กินหึงั้ นต้องใช้ไม้นี้ล่ะ รับรองกินชัวร์

ทำไมไม่กินล่ะ ถ้ากินเดี๋ยวให้จูบทีนึงนะ”

งั้นโอเค”

รีบเชียวนะ ตาบ้า

อะไรนะเมื่อกี้ได้ยินนะเว้ยอะไรใครจะจูบอะไร!” ทีเซอร์ อยู่ตั้งโน่นยังจะได้ยินอีกหรอ!

รอแปบ ขอกินก่อน!” เวอร์ซัสใช้นิ้วบีบจมูดแล้วคีบผักพร้อมกับตับเข้าปาก อ่ะ กินจริงๆ หรอเนี่ย ไหนบอกไม่ชอบตับแต่ไม่คิดเลยว่าจะกินหมดเกลี้ยงแบบนี้เขาดื่มน้ำตามจนหมดแก้ว เอ่อ

มา”

ตะ ตรงนี้เลยหรอ”

อื่อ”

ไม่เอา คนเยอะ ไว้ทีหลังแล้วกันนะฉันหันมานั่งกินในหม้อของตัวเองต่อ

ได้~แต่ต้องให้เบิ้ลนะ”

ทำตัวดีๆ แล้วกันนะ”

ที่ฉันพูดแบบนั้นไม่ใช่เพราะว่าฉันเป็นผู้หญิงอย่างว่าหรอกนะ แต่ฉันรู้ว่าเธอคนนั้นกำลังมองฉันอยู่ฉันเลยต้องพูดอะไรที่มันเกินตัวไปหน่อย แถมเวอร์ซัสยังรับมุกฉันด้วยมันเลยเป็นอะไรที่อืมตามคาดบรรลุเป้าจริงๆ

ฉันรู้สึกอิ่มสุดๆ เลย เวอร์ซัสให้ฉันกินซะเยอะ ดีนะที่ชุดฉันมันไม่ได้โชว์เนื้อโชว์หนังอะไรมันซ่อนพุงฉันได้พอดีเลย ฉันได้แต่เดินตามพวกกลุ่มของเวอร์ซัสไปเรื่อยๆ ตอนนี้ก็เกือบจะสามทุ่มแล้ว ฉันเลยดึงชายเสื้อยืดของเวอร์ซัสไว้

มันดึกแล้วนะยังไม่ได้ซื้อของเลยฉันกระซิบบอกกับเวอร์ซัสเบาๆ ของที่ว่านั่นก็คืออาหารมื้อเช้าของเขากับฉันยังไงล่ะ

จริงด้วยสิ เฮ้ย เดี๋ยวกลับก่อนนะ!” เวอร์ซัสหยุดเดินแล้วตะโกนบอกเพื่อนจนเพื่อนทุกคนหันมามอง

ไรวะ รีบไปไหน?”

ฉันต้องไปซื้อของเข้าเรือนหอก่อน”

ฉันหยิกแขนเวอร์ซัสจนเขาหันมาทำปากเบะมองฉัน

งั้นก็ได้ แยกกันตรงนี้แล้วกัน โชคดีนะเพื่อน คืนนี้ขอให้นายลงแรงเต็มที่นะทีเซอร์ไม่ได้ว่าอะไรแถมบอกลาด้วย ฉันว่าหมอนี่ถึงจะปากเสียแต่ก็แปลกๆ นะ ลงแรงหรอ เจ้าหมอนี่พูดถึงอะไรน่ะ

เวอร์ซัสกับฉันแยกกับพวกเพื่อนๆ แล้วไปซื้อของที่ซุปเปอร์มาเก็ตที่อยู่ชั้นใต้ดินของห้าง ฉันรู้สึกกลับมาสดชื่นอีกครั้งเมื่อไม่มีสายตาแปลกๆ ที่คอยจ้องมองฉัน ฉันเริ่มรู้สึกว่าเธอคนนั้นเป็นคนที่อันตรายจริงๆ

คิดอะไรอยู่

ฉันไม่ตอบแต่ชี้ไปที่หน้าเขา เขาถอยออกมาเล็กน้อยแล้วขมวดคิ้วใส่ฉัน

ห้ามนอกใจฉันนะ!

ฮะ ฮ่าๆๆเขาหัวเราะออกมาแบบไม่มีกลั้น จนคนรอบข้างหันมามองเหมือนเจอของเซลแบบลดแลกแจกแถม

ตลกมากนักรึไง!

ฮ่าๆๆ ปะ เปล่า แต่ไม่คิดว่าเธอจะพูดแบบนี้ ฮึ!

ถ้าเปล่าก็อย่าหัวเราะสิ ฉันจริงจังนะ!

ฉันบอกแล้วไง ให้ตายยังไงก็ไม่เลิกน่ะ เธอได้เมมโมไว้รึเปล่าเขาใช้นิ้วชี้ของเขาดันหน้าผากฉัน

พูดงี้หมายความว่าไง จะหาว่าฉันโง่จนลืมหรอ!

รีบซื้อของดีกว่า จะได้จูบเธอซะทีเวอร์ซัสเดินนำลิ่วไปคนเดียว ที่สำคัญคือเขาไม่เลิกหัวเราะซะทีนี่สิ เฮ้อแต่ดูท่าทางเวอร์ซัสแล้วก็ไม่มีแววว่าจะคิดอะไรกับผู้หญิงคนนั้นเลยนะ แต่ไม่ใช่ว่าฉันไม่ไว้ใจเวอร์ซัสนะ ฉันไม่ไว้ใจผู้หญิงคนนั้นต่างหาก!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

453 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 21 ธันวาคม 2559 / 19:29
    ตบมันเลยลูกกกก
    #421
    0
  2. #416 เมย์ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2559 / 10:59
    ไม่เปิดให้อ่านอะ เสียใจ กำลังสนุก😢😢
    #416
    1
    • #416-1 Yumeholic (@yumeholic) (จากตอนที่ 3)
      10 ธันวาคม 2559 / 13:11
      รอหน่อยน้า มีนิยายอีกหลายเรื่องของไรท์เกรียนที่อยากให้แวะไปอ่านฆ่าเวลาก่อนนะจ้ะ
      เรื่องนี้กำลังแก้ยกชุดรอบที่ล้านแปดค่ะ ฮ่า (=v=)
      #416-1
  3. #413 OMG1456 (@OMG1456) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 ธันวาคม 2559 / 01:40
    ไม่เปิดให้อ่านอ่าาาา เสียใจจจจ T-T
    #413
    0
  4. #39 `แทเย่แพค. (@roma-nof) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2555 / 15:37
    ออดี้เด็ดมากอะ 55555555 เยลลี่น่าจะโหดแบบออดี้บ้างนะ

    ลิซ่าชอบเวอร์ซัสชัวร์ป้าปเลย- -*
    #39
    0