The Fate of love. (yulsic,yuri)

ตอนที่ 33 : ตอนที่ 33 The End Yulsic

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,764
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    30 มี.ค. 56

ตอนที่ 33 The End Yulsic

 

 

            ช่วงบ่ายยูริยังคงนั่งเหม่อมองไปยังท้องฟ้าไกล เธอไม่อยากทำอะไรอีกแล้วหากคนรักต้องมาจากไป ยูริเดินไปทางสระน้ำ ร่างสูงมองผืนน้ำอย่างเหม่อลอย ในเมื่อผู้ประกาศข่าวบอกชัดเจนแล้วว่าไม่มีผู้รอดชีวิตแล้วเจสสิก้าของเธอล่ะ

            ยูริร้องไห้สะอึกสะอื้น ขวดเหล้าในมือถูกทิ้งลงไปในสระน้ำก่อนตามด้วยร่างสูงที่กระโจนลงไป ร่างสูงหลับตาลง ภาพของเธอกับเจสสิก้าไหลเข้ามาในสมองอย่างไม่ขาดสาย ร่างสูงยิ้มออกมาและค่อยๆปล่อยอากาศให้หมดไปอย่างช้าๆ

           

           

           

           

            ก่อนที่ร่างสูงจะหมดสติไป เธอลืมตาขึ้นมาก็พบกับเจสสิก้าที่ว่ายน้ำมาหาเธอ ร่างสูงยิ้มและยืนมือไปหาคนรักพร้อมหลับตาลงอีกครั้ง

            เจสสิก้าว่ายน้ำลงไปช่วยยูริขึ้นมาจากสระน้ำหลังจากที่เธอนั่งรถของซังวูมาที่บ้าน แม่ของเธอบอกเรื่องที่แอบคบหากับซังวูได้ระยะแล้วให้เจสสิก้าฟังจนหมด ที่จริงเธอกลับมาเกาหลีเมื่อวานแล้วแต่อยากเซอร์ไพรส์ยูริจึงไปนอนที่โรงแรมกับแม่ของเธอ

            พอมาถึงตระกูลควอนทุกคนก็ตกใจที่เห็นเจสสิก้าและบอกว่ายูริเสียใจมาก นั่งดื่มเหล้าอยู่ข้างสระน้ำ เจสสิก้าจึงรีบวิ่งไปหาทันที เหมือนเธอจะรับรู้อะไรบางอย่าง ทุกคนจึงตามไปดูด้วย

 

            เจสสิก้าผายปอดให้ยูริอยู่นาน ร่างสูงก็ยังแน่นิ่งจนทุกคนใจคอไม่ดี เจสสิก้าทุบที่หน้าอกของยูริพร้อมทั้งร้องไห้อย่างกับใจจะขาด

 

            “ยูล คนบ้า ตื่นขึ้นมาเดี๋ยวนี้นะ สิก้าสั่งให้ตื่นไง ลืมตาขึ้นมาดูสิก้าเดี๋ยวนี้”เจสสิก้าทุบกำปั้นน้อยๆไปเรื่อย

            “สิก้ารักยูลนะ สิก้าขาดยูลไม่ได้ ตื่นขึ้นมาสิ ที่รักสิก้าอยู่นี่แล้ว”เจสสิก้ากอดร่างของยูริเอาไว้

            ทุกคนยืนร้องไห้ไม่รู้จะทำยังไงในเมื่อยูริหยุดหายใจไปแล้ว ซังวูลูบหน้าตัวเองน้ำตาของลูกผู้ชายกำลังไหลออกมา เขาไม่น่าปิดบังเรื่องของเจสสิก้าเลย เขาได้แต่โทษตัวเอง ฮุนจุงจึงกอดซังวูเอาไว้เพื่อปลอบใจ

 

            “ไหนยูลบอกว่าเราจะอยู่ด้วยกันตลอดไปไงค่ะ แล้วทำไมมาทิ้งสิก้าให้อยู่คนเดียวแบบนี้ สิก้าไม่ยอมนะ ไม่ยอม”เจสสิก้าทุบกำปั้นไปสุดแรงหลายที

 

            “อั๊ก แค่ก แค่ก แค่ก”ร่างสูงสำลักน้ำออกมาเป็นจำนวนมาก ทุกคนยิ้มออกและรีบพายูริส่งโรงพยาบาลทันที

 

 

            ...........................................................

 

            ร่างสูงนอนแน่นิ่งอยู่ในโรงพยาบาล เจสสิก้าตามมาเฝ้าไข้ไม่หาก ฮุนจุงเห็นความรักของทั้งสองก็ยิ้มอย่างเป็นสุข อย่างน้อยยูริก็รักลูกสาวเธอมากจริงๆ คงไม่ต้องห่วงอะไรอีกแล้ว

            ยูริไข้ขึ้น พร่ำเพ้อเรียกหาแต่เจสสิก้า จนผ่านไป 2 วัน อาการของร่างสูงก็ดีขึ้น ยูริค่อยๆลืมตาขึ้นมา ห้องสีขาวโพนของโรงพยาบาล ยูริมองไปรอบๆห้องก่อนจะไปหยุดสายตาไปที่คนที่นั่งอ่านหนังสืออยู่ที่โซฟาข้างกายมีสาวตายิ้มนั่งทานผลไม้อยู่ข้างๆ

           

            “ไอ้แท ฉันขอน้ำหน่อย”ยูริพูดด้วยเสียงแหบพร่า

            “ฟื้นแล้วเหรอแก ตอนที่รู้ว่าแกไม่หายใจฉันแทบเป็นบ้า อย่าทำอะไรแบบนี้อีกนะ”แทยอนพูดกับเพื่อนรัก น้ำตาก็คลอเต็มเป้าตา

            “ฉันจะไปหาสิก้า สิก้าของฉัน สิก้า”ยูริยังคงเพ้อหาเจสสิก้า จนแทยอนส่ายหน้าไปมา หมาดนักธุรกิจชั้นแนวหน้าไม่มีเหลือเลยตอนนี้

            “เดี๋ยวฉันมานะ”แทยอนเดินออกไปหน้าห้องพร้อมโทรตามเจสสิก้าที่ไปซื้ออาหารชั้นล่าง ร่างบางได้ยืนก็รีบวิ่งขึ้นลิฟท์ โดยไม่สนใจเงินทอดเลย

 

            “ยูลคะ ฟื้นแล้วเหรอ”เจสสิก้าเปิดประตูพรวดเข้ามา

            “สิก้า สิก้า ยูลฝันไปใช่มั้ย สิก้าอย่าทิ้งยูลไปไหนนะ”ยูริกอดเจสสิก้าเอาไว้แน่น

            “เปล่าค่ะ สิก้าไม่ได้จากยูลไปไหนนะคะ เราสองคนยังมีชีวิตอยู่บนโลกใบนี้”เจสสิก้าสบตากับยูริ

            “แต่ เครื่องบิน...”ยูริพูดได้แค่นั้น นิ้วเรียวของร่างบางก็ปิดปากเอาไว้ไม่ให้พูด

            “ฟังนะ สิก้ากลับมาถึงเกาหลีตั้งแต่เมื่อวานแล้ว ลุงซังวูไปรับ สิก้าแค่อยากเซอร์ไพรส์ยูล แต่เครื่องบินลำนั้นที่สิก้าบอกว่าจะขึ้นดันมาตก ยูลเลยเข้าใจว่าสิก้าตายแล้ว ดีนะคะที่สิก้ามาช่วยไว้ได้ทัน ไม่งั้นเราสองคนคงอยู่กันคนล่ะโลกแล้ว”เจสสิก้าหน้าเศร้าลงเมื่อนึกถึงตอนที่ยูริไม่หายใจ

            “ยูลขอโทษ ยูลขอโทษนะที่รัก”ยูริร้องไห้กอดเจสสิก้าเอาไว้แน่น ทั้งสองกอดกันร้องไห้ อย่างน่าสงสาร แทยอนจึงจับมือทิฟฟานี่เอาไว้ทั้งสองก็ร้องไห้ตามเพื่อนทั้งสอง

           

            เมื่อยูริออกจากโรงพยาบาล ซังวูจูงมือฮุนจุงเข้าไปหายูริที่ห้องนั่งเล่น ยูริกำลังจะลุกขึ้นยืนทำความเคารพฮุนจุง หญิงสาวปาดเข้าไปจับแขนยูริเอาไว้

           

            “นั่งเถอะจ๊ะยูล เพิ่งหายดี”ฮุนจุงยิ้มให้ยูริอย่างอบอุ่น

            “พ่อมีเรื่องจะบอกยูล หนูเจสไปไหนซะล่ะ”ซังวูมองหาร่างบาง

            “หนูอยู่นี่ค่ะคุณพ่อ”เจสสิก้าเดินถือถาดผลไม้เข้ามาในห้อง

            “เอาล่ะ พ่อจะพูดเรื่องสำคัญแล้วนะ”ซังวูซูดลมหายใจเข้าปอดมองหน้าลูกสาวที่ตั้งใจรอฟังอยู่

            “คือว่า...พ่อกับฮุนจุงเราสองคนจะแต่งงานกัน”

            “..............................”ยูริตาโตมองทั้งสองสลับกันไปมา

            “คืออย่างนี้นะจ๊ะ เอ่อ...คือเราสองคนแอบคบกันมาได้ 2 ปีแล้วจ๊ะ และตอนนี้ก็ถึงเวลาที่จะต้องบอกลูกๆ”ฮุนจุงมองหน้ายูริและเจสสิก้าอย่างลุ้นๆ

            “ยูลกับหนูเจสไม่ว่าอะไรใช่มั้ยหากเราสองคนจะแต่งงานกัน”ซังวูจ้องตาทั้งสองนิ่ง รอฟังคำตอบ

            “พ่อคะ คุณน้าคะ ถ้าแต่งงานกันยูลกับสิก้าจะเป็นพี่น้องกันและเราจะรักกันได้เหมือนเดิมมั้ยคะ”ยูริพูดลอยๆขึ้นมา ไม่ยอมสบตาของทั้งสองที่นิ่งอึ้งไป

           

            “ได้สิ น้าใช้นามสกุลควอน ส่วนลูกเจสใช้นามสกุลจอง มันไม่มีปัญหาอยู่แล้วใช่มั้ยคะคุณ”ฮุนจุงหันไปยิ้มให้ซังวู

            “นั่นสิยูล พ่อกับแม่เราก็ไม่ได้ห้ามอะไร”

            “แสดงว่า เราสองคนจะอยู่ด้วยกันตลอดไปใช่มั้ยคะ”ยูริเงยหน้ามองซังวูกับฮุนจุง รอยยิ้มดีใจอย่างเห็นได้ชัดปรากฎบนใบหน้าคมของร่างสูง

            “ใครบอกว่าแค่เธอสองคน”ฮุนจุงพูดเสียงเข้ม ยูริจึงสลดคิดว่าเธอไม่ยอมรับอีกแน่ๆ

            “เรา 4 คนจะเป็นครอบครัวเดี๋ยวกันและอยู่ด้วยกันตลอดไปต่างหากล่ะ”ฮุนจุงยิ้มกว้างอ้าแขนกว้างรอให้เจสสิก้าเข้ามากอด

            “หนูรักแม่ค่ะ”เจสสิก้ายิ้มทั้งน้ำตา

            “มาสิยูล มาให้แม่กอดหน่อย”ฮุนจุงหันไปยิ้มกับยูริ

            “ขอบคุณนะคะ...คุณแม่”ยูริกอดฮุนจุงและเจสสิก้า ซังวูจึงเข้าไปกอดทั้ง 3 สาวไว้

            “ต่อไปเราจะอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขนะ ครอบครัวที่มีพ่อแม่ลูก”

            ทั้งหมดยิ้มให้กันอีกครั้ง ภาพของทั้งสี่คนมีใครอีกหลายคนในครอบครัวควอนและจอง มองอย่างเป็นสุข ต่อไปนี้คงมีแต่ความสุขเสียที





 

**************************** 

จบแล้วนะ

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

170 ความคิดเห็น

  1. #170 Driek (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2560 / 20:57
    เย้รักที่สุดเลยจบได้สวยมากกก
    #170
    0
  2. #165 spazzer (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2558 / 01:46
    อ่านรวดเดียวจบ มีทั้งสุขมีทั้งทุกข์นะ แต่สุดท้ายก็ผ่านอุปสรรคมาด้วยกัน
    ตอนสุดท้ายนึกว่าจะพลิกไม่สมหวังซะอีก ใจหายใจคว่ำ
    แต่ก็จบแบบแฮปปี้ สนุกมากเลยค่ะ ขอบคุณไรท์เตอร์นะคะที่แต่งเรื่องสนุกๆ
    #165
    0
  3. #153 Reloly (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 16 สิงหาคม 2556 / 22:08
    สุดๆ ค่ะ เส้ามาก
    #153
    0
  4. #152 mint (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 28 กรกฎาคม 2556 / 01:13
    สนุกมากๆเลย!! พึ่งมาตามอ่านแบบรวดเดียวจบเลย สนุกมาก!! แล้วจะรอเรื่องต่อไปน้าาา
    #152
    0
  5. #150 princemelonz (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 2 เมษายน 2556 / 02:52
    โอ้.. เป็นเราเป็นยูริก็คงทำเหมือนกันนะ
    รอมาสี่ปี ได้ข่าวว่าแฟนตาย อะไรแบบนี้ อิอิ
    แต่แฮปปี้อ่ะ... มีความสุขมากเลยตอนนี้
    ว่าแต่.. พ่อสิก้าไม่ว่าไรหรอ? สรุปพ่อยูริก็รักกะแม่สิก้า
    #150
    0
  6. #148 yulyoonyul (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 31 มีนาคม 2556 / 17:48
    แฮปปี้มาก
    #148
    0
  7. #146 JARUWAN SNSD9SONE (จากตอนที่ 33)
    วันที่ 31 มีนาคม 2556 / 09:50
    จบแล้วๆๆ สนุกมากค่ะ จะรอเรื่องต่อไปนะคะ สู้ๆๆ นะคะไรเตอร์
    #146
    0