The Fate of love. (yulsic,yuri)

ตอนที่ 31 : ตอนที่ 31 แก้ตัว/รางวัล

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,676
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    21 มี.ค. 56

ตอนที่ 31 แก้ตัว/รางวัล

 

 

            “แม่ถามว่ามาทำอะไรกันที่นี่จ๊ะ”ฮุนจุงยิ้มให้ลูกสาวทั้งสอง

            “พอดีเพื่อนคริสกับแอมจะกลับญี่ปุ่นค่ะ พวกเราเลยมาส่ง และพี่เจสก็ว่างด้วยคริสเลยชวนมาด้วย”คริสตัลคิดหาเหตุผล

            “ใช่ฮ่ะคุณแม่ พอดีเลยไหนคุณแม่บอกจะกลับอาทิตย์หน้าไงฮ่ะ”แอมเบอร์รีบพูดเอาใจฮุนจุง

            “มาเซอร์ไพรส์จ๊ะ เย็นนี้อยู่ทานข้าวกันก่อนสิแอม ป่ะเรากลับกันดีกว่านะ”ฮุนจุงเดินไปก่อน แอมเบอร์รีบวิ่งไปช่วยหิ้วกระเป๋าทันที

           

            “เกือบไปแล้วสิพี่เจส ทำไมโลกนี้มีเรื่องบังเอิญเยอะจังเนอะ”คริสตัลถอนหายใจอย่างโล่งอก

            “นั่นสิ หากแม่จับได้มีหวังตายกันหมดแน่ เรารีบเดินตามไปเร็วๆเถอะ เดี๋ยวแม่สงสัยอีก”เจสสิก้าจับมือนอกสาวเดินตามฮุนจุงกับแอมเบอร์ไป

 

            ..........................................................................

 

            แทยอนกับทิฟฟานี่มารับยูริที่สนามบิน ทั้งสองมองหาร่างสูงอยู่นาน

           

            “ไม่เห็นออกมาสักทีเลยอ่ะแท ยูลมาไฟต์นี้แน่เหรอ”

            “แน่สิ นั่นไงๆมาแล้วๆ”แทยอนโบกมือให้ยูริ

           

            “ไงแท ฟานี่มารอนานมั้ย พอดีอากาศไม่ค่อยดีเครื่องเลยดีเลย์นิดหน่อย”

            “ไม่เป็นไรหรอกว่าแต่ทำไมแกดูมีความสุขจังว่ะ”แทยอนมองเพื่อนซี้

            “เปล๊า ปกติดี เรากลับบ้านกันดีกว่านะ”ยูริรีบเดินนำไปก่อนใครพร้อมกระเป๋าใบโต

            “ฉันช่วยแล้วกัน ส่งกระเป๋ามาสิ”แทยอนยื่นมีไปรับกระเป๋าอีกใบจากยูริ

            ถึงไม่บอกฉันก็รู้ แกแอบไปเจอพี่เจสมาล่ะสิไอ้ยูลแทยอนอมยิ้ม ทิฟฟานี่มองแทยอนอย่างแปลกใจแต่ก็ไม่ได้ถามอะไรออกมา

           

 

            “คุณปู่ คุณย่า ยูลกลับมาแล้ว”ยูริโผลกอดผู้สูงอายุทั้งสอง

            “โอ้...หลานกลับมาแล้วเหรอ เหนื่อยมั้ย ย่าทำซุปให้ทานด้วยนะ ของชอบของยูลเลยนะ”กาอินกอดหลานสาวเอาไว้แน่น

            “ขอบคุณค่ะคุณย่า รักคุณย่าที่สุดเลยค่ะ”ยูริหอมแก้มกาอินไปฟอดใหญ่

            “อะไรเนี่ย หลานสาวเราไปอเมริกาแค่ไม่กี่วันอ้อนเก่งแถมพูดเก่งขึ้นเยอะเลยนะเนี่ย สงสัยจะมีอะไรดีๆใช่มั้ย”ลีทึกแซวหลานสาว

            “โถ่!คุณปู่คะ อเมริกามีบางอย่างที่ทำให้ยูลมันอยากอยู่ที่นั้นอีกหลายๆวันเลยล่ะ ใช่มั้ย”แทยอนแซวเพื่อนตัวสูง

            “อย่ามามั่วน๊า ฉันไปทำงานนะ”ยูริรีบพูดจนทุกคนหัวเราะกับท่าทางเก้ๆกังๆของยูริ

            “เอาเถอะๆแทแทก็อย่าแซวยูลมานักสิดูสิ ตัวดำเอ๊ย!ตัวแดงหมดแล้ว”ทิฟฟานี่ยิ้มให้ยูริ ช่วงหลังเธอทำงานกับร่างสูงบ่อยจึงสนิทกันกว่าเดิม ไม่งั้นไม่กล้าแซวหรอก

            “ไปทานซุปดีกว่านะเด็กๆ ย่าทำไว้เยอะเลย”กาอินยินให้เด็กๆ

            “ฟานี่ พรุ่งนี้เช้าไปมหาลัยก่อนใช่มั้ย งั้นช่วงเช้าฉันจะเข้าไปทำงานก่อน ช่วงบ่าย เธอไปสานต่อแล้วกันนะ”

            “งานอะไรเหรอยูล”

            “พรุ่งนี้คุณมิเชลจะมาเป็นแบบให้เราช่วงบ่าย ฉันจะเตรียมงานให้ในช่วงเช้าก่อนและจะสั่งงานพวกช่างภาพเอาไว้ เธอไปช่วยดูแลคุณมิเชลให้ฉันหน่อยนะ”ยูริพูดกับทิฟฟานี่ระหว่างยกถ้วยน้ำซุปขึ้นมาดื่ม

            “อ๋อ...ได้ค่ะบอส”ทิฟฟานี่ยิ้มให้ยูริ

            “นี่ๆอย่าเยอะ ฉันนั่งอยู่ตรงนี้นะ เกรงใจกันหน่อย”แทยอนแอบค้อนทั้งสองที่ทำตัวสนิทกันเกินไป

            “หึงเหรอแท อย่าหึงเลย ฉันชอบกินเป็ดมากกว่าหมี”ยูริยิ้มหน้าตาย

            “ควอน ยูริ”ทิฟฟานี่จ้องยูริเขม็ง แต่ยูริก็ยังยิ้มเหมือนเดิมไม่ได้กลัวอะไรเล้ย

 

            ............................................................

           

            ยุนอาเป็นนักกีฬายิงธนูของทางมหาลัย ช่วงนี้ที่มหาลัยมีงานกีฬาของแต่ละคณะ ปี 2 ต้องจัดงานเพราะรุ่นพี่ปี 3กับปี 4 จะไม่เข้ามายุ่งเพราะเรียนหนังกันมาก ยุนอาเป็นหัวหน้าสีของคณะแพทย์ปี 2 แถมเป็นนักกีฬาอีก ซอฮยอนมาคอยเชียร์อยู่ใกล้ๆ แม้สาวๆจะตามกรี๊ดยุนอาและตั้งตัวเป็นแฟนคลับ ซอฮยอนก็ไม่เคยว่าเพราะแฟนคลับพวกนี้จะรู้กันดีและตามกรี๊ดอย่างมีขอบเขต จะมีบ้างก็พวกที่ไม่เจียมตัวเข้ามาให้ท่าร่างโปร่ง ซอฮยอนก็จัดการซะหนีหายไปหมด

 

            “ซอ วันนี้พี่จะยิงตรงกลางหัวใจซอเลยนะ”ยุนอายื่นหน้าไปหาซอฮยอน

            “ให้มันแน่เถอะ แล้วจะมีรางวัลให้นะถ้าชนะ”ซอฮยอนบีบจมูกโด่งๆส่ายไปมา

            “อ๊า...โอเออ๊าบอ๋ม (โอเคค๊าบผม)”

           

            ยุนอาเดินเข้าไปยังจุดที่จะยิงธนู ร่างโปร่งหลับตานิ่งก่อนจะเล็งไปที่เป้าหมาย ซอฮยอนเอามือประสานกันภาวนาให้คนรักชนะเธอยิ้มอย่างลุ้นๆว่าผลจะออกมายังไง

           

            ปึก

 

            “กลางเป้าเลย พี่ยุน เย้........ชนะแล้ว”ซอฮยอนวิ่งไปกอดยุนอาที่สนาม เสียงเฮ้ของกองเชียร์ก็ดังลั่นสนาม

            “อย่าลืมรางวัลของพี่นะ”ยุนอากระซิบบอกซอฮยอน

            “อืม...ไม่ลืมหรอก”ซอฮยอนยิ้มให้ยุนอา ยุนอาจับมือซอฮยอนชูขึ้นสูงและมองไปที่สีของตัวเอง

            กรี๊ด.............

 

            ยุนอาโบกมือให้กองเชียร์เสียงเชียร์ยิ่งดังขึ้นเรื่อยๆแต่คราวนี้มีเสียงกรี๊ดจากสีอื่นด้วย ก็ยุนอาเล่นกอดซอฮยอนกลางสนาม อยากจะจูบโชว์แต่เกรงใจสถาบันเลยไม่ทำ ซอฮยอนเองก็ดังในหมู่รุ่นน้องเหมือนกันเพราะเธอจะให้ความช่วยเหลือรุ่นน้องที่ไม่เข้าใจในบางวิชา เธอก็จัดการติวให้โดยไม่เกียงงอนเลย รุ่นน้องจึงรักเธอ

 

            ยูริโทรศัพท์ไปหาเจสสิก้า ร่างบางดีใจมากเธอคิดถึงร่างสูง ตั้งแต่ที่กลับเกาหลีคราวก่อนก็เพิ่งจะได้คุยกันนี่แหละ

 

            “ยูลคิดถึงจัง ทำอะไรอยู่คะ”

            “หนังอ่านหนังสืออยู่จ๊ะ แต่คิดถึงสิก้าเลยโทรมาหาก่อน สิก้าอยู่ไหนคะ”

            “อยู่โรงพยาบาลค่ะ วันนี้สิก้าไม่มีเรียนเลยมาทำงาน”

            “อย่าให้อีตาดงเฮนั่นมาจีบอีกนะ ไล่ไปไกลๆเลย”

            “เขาไม่มาจีบแล้วตั้งแต่ที่รู้ว่าสิก้ามีแฟนแล้วแถมแฟนสิก้ายังขี้หวงขี้หึงอีกด้วย”เจสสิก้าทำเสียงน่ารักพร้อมอมยิ้มให้กับโทรศัพท์

            “ยูลรักสิก้านี่คะ ต้องหึงต้องหวงหน่อยแฟนทั้งคน”

            “อีก 2 ปีเองนะคะที่รัก ตอนนี้สิก้ามีงานวิจัยที่โรงพยาบาลคงไม่ค่อยมีเวลาเหมือนเดิมแล้ว ยังไงก็ส่งเมล์มาแล้วกันนะ สิก้าจะหาเวลามาเปิดอ่าน ตอนนี้สิก้าต้องไปแล้วนะรักนะคะ อย่านอนดึกล่ะ เป็นห่วง”

            “จ๊ะ ตั้งใจทำงานนะคะ”ยูริยิ้มน้อยๆก่อนวางสาย

 

            “อีก 2 ปี เราจะได้อยู่ด้วยกันแล้วนะสิก้า ยูลทำสำเร็จแล้วนะ ตอนนี้ยูลมีชื่อเสียงมากเลยในวงการธุรกิจบันเทิง สิก้าคอยดูนะอีก 2 ปี บริษัทของยูลจะเป็นบริษัทแรกที่ทำธุรกิจด้านบันเทิงแบบครบวงจร รอดูความสำเร็จของยูลนะ”ยูริหยิบรูปของเจสสิก้าขึ้นมาดูและพูดไปยิ้มไป ก่อนที่จะปิดหนังสือและปิดไฟนอน

 

            ...................................................

            ซอฮยอนมานอนที่ห้องของยุนอา ตามสัญญาที่ให้ไว้ว่าจะให้รางวัลเมื่อแข่งชนะ ยุนอาอาบน้ำเสร็จก็กระโจนหาซอฮยอนที่นอนอ่านหนังสือบนเตียงทันที

 

            “ว๊าย...พี่ยุน เดี๋ยวก็ได้ตกเตียงพอดี”

            “ก็พี่รีบมาเอารางวัลตามสัญญาไงจ๊ะ”

            “รางวัลเหรอคะ เอาแก้มมาสิ”ยุนอายื่นแก้มให้ซอฮยอนหอม

            “แค่นี้เองเหรอจ๊ะซอ มากกว่านี้ไม่ได้เหรอ”ยุนอาเขย่าแขนของซอฮยอน

            “แล้วจะเอามากแค่ไหนล่ะคะ”ซอฮยอนยิ้มอย่างใส่ซื่อ

            “มากแบบนี้ไงจ๊ะที่รัก”ยุนอากดซอฮยอนให้นอนกับเตียงและยิ้มอย่างมีเลศนัย

            “พี่ยุน...”ซอฮยอนถูกยุนอาปิดปากด้วยริมฝีปากของตัวเอง

            “คืนนี้พี่ขอนะ”ยุนอากระซิบข้างหูซอฮยอนเบาๆก่อนที่จะจัดการกับรางวัลอย่างมีความสุข


 

V
v
v
v

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

170 ความคิดเห็น

  1. #143 princemelonz (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 21 มีนาคม 2556 / 19:24
    อ่า.. ดีจังทีีแม่ไม่ทันเห็น คุณควอนทำได้แล้ววว เหลือของสิก้านี่นะ ได้รึป่าวววว
    #143
    0
  2. #142 yulyoonyul (จากตอนที่ 31)
    วันที่ 21 มีนาคม 2556 / 18:03
    ยุนได้รางวัลที่สำคัญมาก
    #142
    0