The Fate of love. (yulsic,yuri)

ตอนที่ 26 : ตอนที่ 26...พิสูจน์หัวใจอีกครั้ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,492
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    4 มี.ค. 56

ตอนที่ 26...พิสูจน์หัวใจอีกครั้ง

 

 

            ยูริกับเจสสิก้าไม่ได้พบหน้ากันมา 1 อาทิตย์เต็มๆ แม้บ้านจะอยู่ข้างกัน แต่ก็ไม่เคยเจอกันเลย ยูรินั่งซึมอยู่ที่โซฟาตัวยาว

            กาอินเดินเข้าไปหาหลานสาวและปลอบโยน เธอรู้เรื่องจากดองกันแล้ว ปัญหาของผู้ใหญ่แต่เด็กต้องมารับเคราะห์มันก็คงไม่ใช่เหตุ

 

            “ยูล ทำไมไม่ทานข้าวบ้างล่ะ หลานผอมลงตั้งเยอะเลยนะ”

            “ยูลไม่หิวค่ะคุณย่า คุณย่า...ยูลคิดถึงสิก้า”ยูริโผล่กอดกาอิน ร่างสูงไม่เคยแสดงความอ่อนแอออกมาให้ใครเห็นแต่ตอนนี้ยูริคงเจ็บปวดมากที่ถูกขัดขวางความรัก

            “ย่าจะช่วยยูลเองนะ อย่าร้องไห้เลยหลานรัก”กาอินกอดยูริเอาไว้แน่น

           

 

            ซังวูเดินผ่านมาเห็นสองย่าหลานกำลังปลอบใจกันอยู่ เขาเองก็ทนเห็นลูกสาวคนเดียวของเขาเป็นแบบนี้ไม่ได้ ซังวูเปลี่ยนทิศทางทันทีจากที่จะเข้าบ้านก็เดินไปบ้านจองแทน

 

            “ซังวู”ฮุนจุงที่ยืนเด็ดดอกไม้อยู่มองคนที่มายืนข้างๆเธอ

            “ผมมีเรื่องจะพูดกับคุณ”ซังวูมองฮุนจุง

            “หึ จะคุยเรื่องลูกๆเหรอคะ เสียเวลาเปล่าค่ะ ฉันพูดออกไปแล้ว”

            “คุณนี่มันใจดำจริงๆเลยนะ คุณทนเห็นเจสสิก้าร้องไห้จะเป็นจะตายได้อย่างเลือดเย็นที่สุด ผมโชคดีมากเลยนะที่ไม่ได้แต่งงานกับคนอย่างคุณ”ซังวูพูดกับฮุนจุงแม้จะแรงไปหน่อยแต่เขาก็ต้องพูด

            “ใครกันแน่คะใจร้ายใจดำ คุณไม่ใช่เหรอที่ทิ้งฉันเผชิญปัญหาอยู่คนเดียว ฉันอับอายมากแค่ไหนคุณรู้มั้ย ต้องเป็นหม้ายขันหมากผู้คนเย้ยหยัน หัวเราะเยาะฉัน คุณเคยรู้บ้างมั้ย”ฮุนจุงตะโกนใส่ซังวู

            “ผม...ขอโทษ แต่ลูกของเราไม่เกี่ยวอะไรด้วยเลยนะ”

            “เกี่ยวสิ เพราะยูริเป็นลูกของคุณไง ฉันถึงต้องขัดขวาง”

            “ผมขอร้อง ผมทนเห็นลูกเจ็บปวดแบบนี้ไม่ได้”

            “.................................”ฮุนจุงนิ่งไปสักพัก เธอเองก็เจ็บปวดเหมือนกันที่เห็นเจสสิก้าเอาแต่ร้องไห้ ข้าวปลาก็ไม่ยอมทาน แม้จะไปเรียนตามปกติ แต่ลูกสาวเธอก็ไม่พูดกับเธอเลยสักคำ

 

            “ฉันจะให้เวลาเป็นเครื่องพิสูจน์”ฮุนจุงพูดขึ้นมาหลังเงียบไปนาน

            “ทำยังไง”ซังวูขมวดคิ้วสงสัย

            “เอาไว้รอให้เจสกลับมาก่อน เรียกยูริมาด้วยล่ะ ฉันจะพูดทีเดียว”ฮุนจุงเดินหนีเข้าไปในบ้าน

 

            .............................................................

 

ตอนเย็น

 

            ทุกคนนั่งกันที่ห้องรับแขก เจสสิก้านั่งมองไปที่ประตู เธอมองหายูริ สักพักซังวูก็พายูริเข้ามา

            “ยูล”เจสสิก้าวิ่งไปกอดยูริ

            “สิก้า ยูลคิดถึงสิก้าจัง”ยูริกอดตอบด้วยรอยยิ้ม

            ซังวูมองลูกสาว รอยยิ้มที่เขาไม่ได้เห็นมาทั้งอาทิตย์ตอนนี้มันประดับเต็มใบหน้าของเด็กทั้งสอง ฮุนจุงก็เช่นกัน เธอมองเด็กทั้งสองนิ่ง

 

            “เอาล่ะ พร้อมที่จะฟังกันหรือยัง”ฮุนจุงเอ่ยขึ้นมา ทั้งสองจึงเดินไปนั่งด้วยกัน

            “มีอะไรจะพูดก็พูดมาสิคุณ”ซังวูนั่งลงข้างดองกัน

            “ถ้าพวกเธอสองคนอยากอยู่ด้วยกันและรักกันตลอดไป ฉันก็ไม่ว่าอะไรนะ”ฮุนจุงพูดเสียงเรียบ

            ยูริกับเจสสิก้ายิ้มให้กันอย่างดีใจ ทุกคนที่ได้ฟังก็พลอยยิ้มออกไปด้วย

            “แต่......”

            ทุกคนนิ่งเงียบ ยูริคิดไปตอนที่พ่อเธอพูด เหมือนกันไม่มีผิด หลอกให้ดีใจและมีคำว่า แต่ต่อท้ายเสมอ

 

            “แต่อะไรคะคุณป้า”ยูริเอ่ยถามอย่างข้องใจ

            “ฉันจะให้เจสสิก้าไปเรียนที่อเมริกา พอจบแล้วฉันจะให้กลับมาที่โซล”

            “คุณแม่ หนูไม่ไปนะ ยูล...ช่วยสิก้าด้วย”เจสสิก้ากอดยูริเอาไว้แน่น

            “ทำไมล่ะคะคุณป้า ยูลขอเหตุผล”ยูริมองสบตากับฮุนจุง น้อยครั้งที่ใครจะกล้าสบตาเธอ แต่ร่างสูงก็ไม่ได้หวั่น เธอจ้องตากลับมาและยิ้มบางๆ
 

            “พิสูจน์ไง ฉันจะพิสูจน์หัวใจของเธอ แม้เธอจะยอมเสี่ยงตายเพื่อลูกฉัน แต่ในอนาคตใครจะรู้ว่าพวกเธอยังจะรักกันอยู่หรือเปล่า เธอเองก็ยังเรียนอยู่ เธอจะแน่ใจได้ยังไงว่าเธอจะไม่รักใครอีก ฉันจะให้เวลาเป็นเครื่องพิสูจน์ หากเรียนจบแล้วพวกเธอยังคงรักกันอยู่เหมือนเดิม ฉันจะยอมให้พวกเธออยู่ด้วยกันตลอดไป”

            “...................................”ยูริก้มลงมองหน้าเจสสิก้าอย่างสับสน เจสสิก้าส่ายหน้าไม่เห็นด้วย

            “สิก้า ยูลรักสิก้ามากเลยนะ ที่คุณป้าพูดออกมามันก็ถูกของท่าน ยูลยังเรียนไม่จบ ไม่มีหลักประกันอะไรมาดูแลสิก้าได้”ยูริก้มหน้าอย่างจำยอม

            “ยูล ทำไมพูดแบบนี้ล่ะ ยูลไม่รักสิก้าแล้วเหรอ”เจสสิก้าพูดอย่างน้อยใจ

            “รักสิ ยูลรักสิก้าที่สุด แต่เพื่ออนาคตของเรา ยูลยอมห่างสิก้าตอนนี้ เพื่อที่จะอยู่กับสิก้าตลอดไป สิก้าล่ะมั่นใจตัวเองมั้ย สิก้าจะมียูลคนเดียวมั้ย”ทั้งสองจ้องตากันนิ่ง

            “ลูกเจส แม่ทำเพื่อลูกนะ อนาคตลูกต้องบริหารโรงพยาบาลแทนคุณพ่อ แม่ว่าที่อเมริกาจะเหมาะกับลูกมากกว่านะ”ฮุนจุงพูดขึ้นเพื่อเตือนสติเจสสิก้า

            “เจสสิก้า ลุงเคยบอกเงื่อนไขเรื่องของหนูกับยูล หนูจำได้มั้ย ลุงไม่ได้จะขัดขวางหนูกับยูลนะ แต่ฮุนจุงพูดก็ถูก”ซังวูพูดกับเจสสิก้า

            เจสสิก้าพยักหน้ารับ

            “เจสเข้าใจแล้วค่ะ เจส.....จะไปอเมริกาค่ะ”เจสสิก้าเงยหน้ามองยูริ

            “ไม่ว่าเราจะอยู่ไกลกันแค่ไหน หัวใจของยูลมีแต่สิก้าคนเดียวนะ”ยูริกอดเจสสิก้าเอาไว้ด้วยความรัก

            “สิก้าก็เหมือนกัน เรามาพยายามด้วยกันนะ สักวันเราจะกลับมาอยู่ด้วยกัน”เจสสิก้าร้องไห้ออกมา

            ทุกคนก็ร้องไห้ตามไปด้วยไม่ว่าทิฟฟานี่หรือซอฮยอนไม่เว้นแม้แต่ยุนอา ร่างโปร่งคงทำแบบนี้ไม่ได้

            “แม่จะทำเรื่องย้ายมหาลัยให้นะ ช่วงนี้แม่อนุญาตให้เจอกันก็ได้”ฮุนจุงมองหน้าซังวู เขายิ้มให้เธออย่างน้อยฮุนจุงก็ไม่ได้เลวร้ยอย่างที่คิด

            “พวกเราขอตัวก่อนนะครับ ยูลกลับบ้านกันเถอะ”ซังวูลุกขึ้นยืน

            “ยูลขอคุยกับสิก้าอีกสักพักได้มั้ยคะ”ยูริมองสบตากับฮุนจุง

            “ตามใจเธอสิ คริสแม่จะขึ้นข้างบน พาแม่ไปหน่อย”

            “ค่ะ คุณแม่”คริสตัลเดินจับมือของฮุนจุงขึ้นไปข้างบน

            ซังวูมองตามฮุนจุง เขาเองก็รู้สึกผิดกับเธอมาโดยตลอด แต่ความรักมันห้ามกันไม่ได้ ซังวูถอนหายใจเฮือกใหญ่ ก่อนเดินกลับบ้านพร้อมยุนอากับแทยอน

 

            “สิก้า...สิก้าโกรธยูลหรือเปล่า”

            “ตอนแรกก็โกรธค่ะ แต่มาลองคิดดูแล้วหากเราไม่ต่อสู้เอความรักของเราบ้าง เราก็อาจไม่เห็นค่าของมันก็ได้ ยูลมั่นใจในตัวเองแค่ไหนคะ ว่าจะรักสิก้าตลอดไป”

            “ตั้งแต่เกิดมา ยูลไม่เคยมั่นใจอะไรเท่านี้มาก่อน ยูลรักสิก้า รักมากเลยนะ”ยูริกอดเจสสิก้าแน่น

            “สิก้าก็รักยูลมากเลยนะ อีก 4 ปี กว่าเราจะได้เจอกัน”เจสสิก้าร้องไห้ออกมา

            “แค่ 4 ปีเอง เราต้องอยู่ด้วยกันไปทั้งชาติเลยนะ”ยูริก้มมองเจสสิก้า

            “สิก้าสัญญา สิก้าจะตั้งใจเรียน จะเป็นหมอที่เก่งอันดับหนึ่งให้ได้ค่ะ”

            “ยูลก็สัญญา ยูลจะเป็นนักธุรกิจที่เก่งและสามารถดูแลสิก้าได้ดีกว่านี้ ยูลสัญญา”

 

            ทั้งสองกอดกันร้องไห้อยู่สนามหน้าบ้าน ฮุนจุงมองลงมาจากในห้องนอน เธอไม่ใช่คนใจร้าย แต่อยากให้ซังวูรู้ว่าการต้องจากคนที่เรารักมันเจ็บปวดแค่ไหน แต่ตอนนี้เธอรู้สึกว่าเธอเจ็บปวดมากกว่าใครเพราะลูกสาวสุดที่รักของเธอกำลังร้องไห้

 

            แม่แค่ต้องการพิสูจน์ใจคนรักของลูกเท่านั้นนะเจสซี่ หากยูริยังรักลูกอยู่ไม่เปลี่ยนแปลง แม่จะยอมลูกทุกอย่าง แม่แค่ไม่อยากให้หนูเสียใจเพราะพวกควอน เหมือนแม่”ฮุนจุงหันหลังให้หน้าต่าง เพราะทนเห็นภาพที่ทั้งสองกอดกันร้องไห้ไม่ไหว

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

170 ความคิดเห็น

  1. #168 Noo_sone (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 4 มีนาคม 2560 / 10:40
    แค่สี่ปีเองนะเวลาผ่านไปไวจะตายสู้ๆนะยูลสิก
    #168
    0
  2. #127 yulyoonyul (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 7 มีนาคม 2556 / 23:37
    ยูลสิกอดทนนะแค่สี่ปีเอง
    #127
    0
  3. #126 supa (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 6 มีนาคม 2556 / 02:21
    เศร้า..ซึ้งกินใจอ่ะ...

    #126
    0
  4. #125 yurisica (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 5 มีนาคม 2556 / 23:55
    ติดตามตอนต่อไปพรุ่งนี้นะจ๊ะ 4 ปีจะมีอะไรเกิดขึ้นมาลุ้นกันจร้า
    #125
    0
  5. #124 princemelonz (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 5 มีนาคม 2556 / 04:26
    4 ปีแล้วได้ติดต่อกันป่าวคะ?
    คือถ้าติดต่อกัน แบบเอ่อ.. โทรศัพท์หรืออะไรก็เป็นไปได้ไง
    แต่นี้คือ ถ้าไม่ได้อยู่ด้วยกัน แล้วไม่ได้เจอกันบ้างอะไรบ้าง
    หัวใจอ่อนๆ มันก็ต้องมีบ้าง ต่อให้ไม่มีคนใหม่ ก็อาจจะลืมเลือนไปอยู่ดี
    #124
    0
  6. #122 yuvatut (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 4 มีนาคม 2556 / 21:22
    ฮือ~~~~~ สงสาร สิก้า กับ ยูล อ่ะ ฮือ~~~~~
    #122
    0
  7. #120 banyen (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 4 มีนาคม 2556 / 19:28
    omg



    อเมริกาาาาา
    #120
    0
  8. #119 june (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 4 มีนาคม 2556 / 14:39
    ไรท์เตอร์สุดยอด สนุกมากค่ะ ^^
    #119
    0