The Fate of love. (yulsic,yuri)

ตอนที่ 15 :

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,023
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 7 ครั้ง
    22 ก.พ. 56

ตอนที่ 15…วันเวลาของสองเรา

 

            ยูริพาเจสสิก้าขับรถไปเรื่อยๆจนถึงทะเล ทั้งสองเดินไปตามหาดทรายสีขาวนวล สองเท้าที่ย่ำไปตามทรายละเอียด มือก็จับจูงกันไป สายตาที่มองกันและกันนั้นมีความหมายทุกครั้งที่สบกัน

            “ทะเลสวยจังเลยนะสิก้า”ยูริสูดลมหายใจเข้าลึกๆ

            “ค่ะสวยมาก ยิ่งตอนนี้แดดไม่แรงเท่าไหร่อากาศกำลังดีเลยนะ” เจสสิก้ายิ้มอย่างสดใส เธอไม่ได้มาทะเลนานมากแล้ว ยิ่งตอนนี้เธอมากับคนที่เธอรัก มันช่างมีความสุขจริงๆ

            “หิวมั้ยคะ เราไปหาอาหารทะเลอร่อยๆทานกันมั้ย”

            “ไปสิ สิก้าอยากทานอาหารทะเล”เจสสิก้าทำท่าเป็นเด็กๆให้ยูริได้ยิ้มตาม

            ทั้งสองเดินไปเรื่อยๆจนมาเจอร้านเล็กๆอยู่ร้านหนึ่ง บรรยากาศสบายๆแถมของทะเลยังสดใหม่อยู่เลย ยูริเลือกร้านนี้ เจสสิก้าจึงเดินตามเข้าไปในร้าน

            “ทานได้มั้ยคะ”

            “ได้ค่ะ สิก้าไม่เรื่องมากนะ”

            “งั้นยูลสั่งเลยนะ สิก้าอยากทานอะไรเป็นพิเศษมั้ย”

            “เอากุ้งเผาค่ะ ให้เค้าแกะให้เลยนะ”

            “โอเคจ๊ะ”ยูริสั่งอาหารมา 3-4 อย่าง

           

            “ชอบทะเลมั้ยยูล สิก้าว่ามันสวยดีนะ สิก้าชอบมาทะเลตอนที่ไม่สบายใจ”

            “ไม่สบายใจ สิก้ามีเรื่องไม่สบายใจด้วยเหรอคะ”ยูริเลิกคิ้วถามร่างบาง

            “แหม...คนเรามันก็มีบ้างสิคะ เรื่องไม่สบายใจน่ะ”

            “อืม...เอาแบบนี้มั้ย เวลาสิก้าไม่สบายใจ สิก้าก็มาระบายกับยูลสิ เราเป็นแฟนกันนะ เวลาเราไม่สบายใจเราก็ต้องคุยกัน อย่าคิดว่าจะทำให้อีกคนทุกข์ใจตามไปด้วยเด็ดขาดนะ”

            “ได้ค่า....คุณแฟนที่รัก”เจสสิก้ายิ้มให้กับคำพูดของร่างสูง เธอรู้สึกอุ่นใจจังเมื่ออยู่กับคนๆนี้

            “อาหารมาแล้ว ว้าว...กุ้งตัวโตเชียว น่าทานจัง”ยูริเปลี่ยนมาสนใจอาหารที่วางอยู่บนโต๊ะ

            “สดๆแบบนี้ต้องอร่อยมากๆเลย ทานแล้วนะคะ”เจสสิก้าเตรียมช้อนกับซ้อมตั้งท่าจะทาน

            “ช้าอยู่ทำไม ทานเลยค่ะ”ยูริตักกุ้งตัวโตใส่จานให้ร่างบาง

            ทั้งสองนั่งทานอาหารอย่างอร่อย ยูริดูจะเอาใจร่างบางมากเป็นพิเศษ เจสสิก้าเองก็ป้อนยูริบ้างหั่นกุ้งให้ทานบ้าง

            “สิก้าทานเถอะค่ะ ยูลดูแลตัวเองได้”

            “ไม่ชอบที่สิก้าทำให้เหรอยูล”เจสสิก้าทำท่างอนใส่ร่างสูง

            “เปล่าจ๊ะ ยูลแค่อยากให้สิก้าทานบ้าง ดูสิกุ้งเต็มจานยูลไปหมดเลย ไหนสิก้าบอกว่าอยากทานกุ้งเผาไงคะ”

            “สิก้าแค่อยากเอาใจยูลบ้าง”เจสสิก้าทำหน้าเศร้า(ฉบับเจสสิก้า)

            “ยูลแค่ห่วงสิก้าทานไม่อิ่มนี่คะ ยูลชอบทุกอย่างที่สิก้าทำให้ยูล ถึงไม่ทำอะไรยูลก็รักสิก้านะคะคนดี”ยูริหยอดคำหวานจนร่างบางยิ้มออก

            “งั้นแบ่งกุ้งมาให้สิก้าเลยค่ะ สิก้าจะทานให้หมดเลย”เจสสิก้าอมยิ้มเปลี่ยนอารมณ์เร็วมากๆ

            “นี่จ๊ะกุ้ง”ยูริยิ้มน้อยๆและตักกุ้งคืนใส่จานให้เจสสิก้า ทั้งสองยิ้มใหกันโลกทั้งใบตอนนี้คงเป็นสีชมพู

 

            .......................................................

 

            ยุนอาและซอฮยอนนั่งรอยูริกับเจสสิก้าตั้งแต่เช้า ไม่รู้ว่าพี่สาวทั้งสองหายไปไหนตั้งแต่เมื่อวาน วันนี้วันอาทิตย์ทำไมไม่กลับมาบ้าน หรือว่า...

            “น้องซอพี่ว่าพี่เจสกับพี่ยูลต้องแอบหนีไปเที่ยวกันสองคนแน่ๆเลย”ยุนอานั่งทำหน้าเศร้า ซอฮยอนได้แต่ปลอบใจร่างโปร่งเท่านั้น เพราะแทยอนกับทิฟฟานี่ก็หายไปไหนไม่รู้ตั้งแต่เช้า

            “พี่ยุนคะ ใจเย็นๆนะ ซอว่าพวกพี่ๆคงกลับมาตอนเย็นแน่ๆเลยค่ะ เราออกไปเที่ยวกันบ้างดีกว่ามั้ย เผื่อจะสบายใจขึ้น อีกอย่างซอไม่อยากนั่งรอแบบนี้...เบื่ออ่ะ”

            “ก็ได้ น้องซออยากไปไหนล่ะ เดี๋ยวพี่จะพาไป”

            “สวนสนุกสิคะ ไปนั่งรถไฟเหาะแก้เครียดดีกว่า”ซอฮยอนพูดตื่นเต้น

            “น้องซอชอบเล่นพวกนี้เหรอ มันหวาดเสียวนะ”ยุนอายิ้มแห้งๆให้ซอฮยอนที่ยืนยิ้มหน้าบาน

 

            สวนสนุกวันอาทิตย์ ผู้คนมากันเป็นคู่ๆ ส่วนใหญ่จะเป็นคู่หนุ่มสาววัยรุ่นราวคราวเดียวกับพวกเธอ

            “พี่ยุน เร็วๆสิคะ ไปเล่นรถไฟเหาะกัน”

            “แต่...มันน่ากลัวนะน้องซอ”

            “โธ่! พี่ยุนเกิดมาทั้งทีต้องลองอะไรที่มันน่าตื่นเต้นบ้างสิ ไปค่ะ”ซอฮยอนลากแขนยุนอาให้ไปกับเธอ

            “น้องซอ...พี่กลัวนะ”ยุนอามองเครื่องเล่นอย่างหวาดๆ


 

            “ว๊าก.......................ตายแน่ๆ”ยุนอาร้องเสียงหลงเมื่อรถไฟกำลังเคลื่อนที่ไปอย่างรวดเร็ว

            “กรี๊ด.........สนุกจังเลย”ซอฮยอนสนุกอยู่คนเดียวล่ะมั้ง

           

            เมื่อครบรอบยุนอาก็เดินขาสั่นตามหลังซอฮยอนมา จากนั้นก็....

            “อ๊วก....อ๊วกก แฮ่กๆ......อุ๊...อ้วก”ยุนอาอ้วกแตกทันที

            “พี่ยุนไหวมั้ยคะ นั่งพักก่อนนะ หน้าซีดเชียว”

            “พี่จะตายมั้ยเนี่ยน้องซอ พี่เวียนหัวจัง”ยุนอาควักยาดมที่เตรียมเอาไว้มาสูดดม

            “ซอไปซื้อน้ำมาให้นะคะ รอแป๊บนะ”ซอฮยอนวิ่งไปร้านค้าอย่างรวดเร็วและรีบวิ่งกลับมา


            “ดื่มน้ำก่อนนะพี่ยุน”ซอฮยอนให้ยุนอาพิงที่ไหล่ของเธอ

            “ขอบใจนะ พี่โอเคแล้วล่ะ”ยุนอาเงยหน้าขึ้นมองซอฮยอนจังหวะเดียวกับซอฮยอนก้มลงมาดูร่างเพรียว

 

            ปิ๊ง....สองสายตาประสานเข้าหากัน

           

            ตึก...ตึก...ตึก..ตึก เสียงหัวใจซอฮยอนดังขึ้นมาอย่างผิดจังหวะ ยุนอาก็ดังไม่แพ้กัน ริมฝีปากบางของทั้งสองเกือบชนกันแล้วเหลืออีกไม่กี่เซนฯ

 

            “พะ พี่ยุนคะ”ซอฮยอนเรียกสติได้เร็วกว่าอีกคนก็รีบหันไปอีกทาง

            “เอ่อ...ขอโทษนะน้องซอ”ยุนอาหน้าแดงและร้อนผ่าว

            “ไม่เป็นไรค่ะ พี่ยุนจะเล่นอะไรอีกมั้ยคะ”

            “ไปขึ้นชิงช้ากันมั้ย วิวที่นี่สวยมากเลยนะ”

            “โอเคค่ะ”ซอฮยอนลุกขึ้นยืนและยื่นมือไปจับยุนอาเอาไว้

           

            ทั้งสองเดินไปต่อคิวและซื้อตั๋ว รอไม่นานทั้งสองก็ได้เข้าไปอยู่ในชิงช้า

            “สวยจริงๆด้วยค่ะพี่ยุน บ้านหลังเล็กนิดเดียว”ซอฮยอนยิ้มอย่างกับเด็กเล็กๆ ยุนอาเผลอมองใบหน้าของซอฮยอนเธอยิ้มออกมาอย่างไม่รู้ตัว

            “เรา...มาถ่ายรูปกันมั้ย”ยุนอาขยับไปนั่งข้างเดียวกับซอฮยอนจากนั้นก็หยิบมือถือมาถ่ายรูปเก็บเอาไว้

           

            ช่วงเวลาที่ยุนอาอยู่กับซอฮยอน ทำให้ยุนอาหลงลืมเจสสิก้าไปชั่วขณะ ไม่ว่าร่างเพรียวจะทำอะไร ยุนอาก็ยิ้มตาม ตัวร่างโปร่งเองยังคงไม่รู้ตัว ว่าทั้งวันร่างโปร่งยิ้มไม่ยอมหุบเลย ซอฮยอนเองก็เช่นกัน เธอรู้สึกไม่แตกต่างจากยุนอาเลย เพียงแต่ทั้งสองยังคงยึดติดกับคนอื่นจึงไม่สามารถรู้ใจตัวเอง

 

            “วันนี้สนุกมากๆเลยนะซอ ไว้เรามากันอีกนะ”

            “ค่ะพี่ยุน เรากลับกันดีกว่านะ มันเย็นมากแล้ว”

            “แวะทานข้าวกันก่อนมั้ย พอดีมันออกไปเยอะอ่ะเลยหิว”ยุนอายิ้มแห้งๆให้ซอฮยอนอย่างอายๆ

            “ตามใจพี่ยุนเลยค่ะ ซอยังไงก็ได้”ซอฮยอนยิ้มให้กับยุนอามันเป็นรอยยิ้มเดียวกันกับที่เคยยิ้มให้ทิฟฟานี่

            “งั้นก็...ไปกันเล้ย”ยุนอาจับมือซอฮยอนเดินไปที่รถ

            ซอฮยอนมองที่มือแล้วก็ยิ้มออกมาอย่างไม่รู้ตัว เธอรู้แค่ว่ามือคู่นี้ทำให้เธออบอุ่นไปทั้งใจ


 

**************************

แม่ยกยุนซอเตรียมเฮ...จ้า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 7 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

170 ความคิดเห็น

  1. #68 princemelonz (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2556 / 12:44
    ดีเรยๆๆๆๆ อิอิ ยุนซอเริ่มปิ๊งกันแร้วววววว แบบนี้แหล่ะ ปล่อยยูลสิคไปหวานที่ทะเลกันสองคน มดจะเต็มทะเลแล่วววว
    #68
    0
  2. #67 yulyoonyul (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2556 / 12:42
    ยุนซอชอบกันแล้วอ่ะดิ
    #67
    0
  3. #64 silver wolf (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2556 / 23:58
    ฮันแน่ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ



    ปิ๊งกันแล้วสิยุนซอออออออออ



    ยูลสิกของฉานนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน



    วันนี้หวานน่ะเคอะ
    #64
    0
  4. #63 aom (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2556 / 23:51
    เอาแล้วไงยุนซอ เริ่มรู้สึกแปลกๆกันแล้วอะดิ
    #63
    0
  5. #62 yurisica (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2556 / 23:23
    ยุนซอกำลังมีเรื่องกุ๊กกิ๊ก ติดตามด้วยนะจ้า ^0^

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 22 กุมภาพันธ์ 2556 / 23:23
    #62
    0