The Fate of love. (yulsic,yuri)

ตอนที่ 13 : ตอนที่ 13...ฉันต้องทำ...อะไรสักอย่าง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,159
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 11 ครั้ง
    21 ก.พ. 56

ตอนที่ 13...ฉันต้องทำ...อะไรสักอย่าง

 

            ยุนอามาหาแอมเบอร์ที่บ้านในช่วงสาย เมื่อเจอหน้าเพื่อนรักแอมเบอร์ก็ลากเข้าไปในห้องนอนทันที เพราะหน้าตาของยุนอาตอนนี้มีแต่น้ำตาที่ไหลอาบแก้มทั้งสองข้าง

            “แอม ฉันควรทำยังไงดีว่ะ”ยุนอาพูดขึ้นมาลอยๆ

            “เรื่องอะไร”แอมเบอร์ขมวดคิ้วถามเพื่อนรัก

            “พี่เจสกับพี่ยูลเค้าคบกันเป็นแฟนแล้ว”

            “ฮ้า...จริงเหรอนี่ ทำไมเร็วแบบนี้ล่ะ พวกพี่ๆแกเจอกันแค่เดือนกว่าๆเองนะ”

            “นั่นนะสินะ พวกเค้าไปรักกันตอนไหน”ยุนอายังคงนั่งเหม่อลอยออกไปทางหน้าต่าง

            “แกเจ็บมากมั้ยว่ะยุน”แอมเบอร์ตบไหล่ยุนอาเบาๆ

            “เจ็บ แต่เสียใจมากกว่าที่พี่เจสไม่เห็นค่าความรักของฉัน”

            “ฉันบอกแกแล้วไง พี่เจสเค้ารักแกแบบน้องสาว ไม่ได้รักแบบคนรัก”

            “แกรู้ได้ไงแอม แกอ่านใจคนได้หรือไง”ยุนอาพูดขึ้นมาอย่างหัวเสีย

            “ฉันแค่มองก็รู้แล้ว ไม่งั้นคงเสียชื่อเสือผู้หญิงอย่างแอมเบอร์หมด”

            “ชิส์ หลงตัวเองชะมัด”ยุนอาหันกลับไปมองยังจุดเดิมอีกครั้ง คราวนี้เงียบนิ่งไปนานเลย

            “จะเข้าฌานอีกนานมั้ยเพื่อน”

            “ฉันควรทำยังไงดีว่ะแอม ฉันรักพี่เจสแต่ฉันก็รักพี่ยูล แต่ฉันก็อยากรู้ว่าพี่เจสคิดยังไงกับฉัน เคยคิดที่จะรักฉันมั้ยหากไม่มีพี่ยูล”

            “งั้นแกก็ถามสิ พาพี่เจสไปไหนก็ได้สองคนแล้วสร้างอารมณ์แบบโรแมนติกหน่อย จากนั้นแกก็สารภาพรักไปเลย”

            “มันจะดีเหรอ ถ้าพี่เจสโกรธล่ะ”ยุนอาถามเพื่อความแน่ใจ

            “ไม่โกรธหรอก ลองดูไม่ลองก็ไม่รู้เว้ย...”แอมเบอร์ตบไหล่ให้กำลังใจ ยุนอากำลังคิดหาทางว่าจะทำยังไงดี

 

            ......................................................

 

            ยูริพาเจสสิก้ามาที่บริษัท พนักงานทุกคนต่างมองร่างสูงกับร่างบางที่เดินเคียงคู่กันมา อีกคนก็หน้าเข้มหล่อสวย อีกคนก็สวยดุจนางฟ้า พอเดินมาด้วยกันแบบนี้มันช่างเหมาะสมกันเหลือเกิน

            “พี่ซูยอง เอกสารใบสมัครของผู้เข้าประกวดล่ะคะ ฉันขอดูหน่อย”ยูริเอ่ยกับเลขาคนใหม่ของเธอ

            “ได้ค่ะ คุณยูริ”ซูยองเดินออกไปเอาเอกสารที่โต๊ะ

 

            เจสสิก้านั่งมองร่างสูง เวลาทำงานเค้าจะขรึมมากและวางตัวเป็นผู้ใหญ่จนน่าเกรงขามทั้งที่ยูริอ่อนกว่าเธอไปปีหนึ่งแท้ๆ แต่เค้ากลับเป็นผู้นำให้เธอได้หลายๆด้าน นี่แหละคนรักที่ร่างบางหามานาน ร่างบางนั่งอมยิ้มอยู่นาน

            “ยิ้มอะไรคะ มาช่วยยูลเลือกผู้เข้าประกวดมั้ย”

            “ทำได้เหรอคะ”

            “ได้สิ ทำไมจะไม่ได้ล่ะ”ยูริเดินไปหาเจสสิก้าที่โซฟาตัวเล็ก

            ซูยองเอาเอกสารมาให้และขอตัวออกไปทำงานต่อข้างนอก ยูริจึงนั่งเลือกผู้เข้าประกวดห้าร้อยกว่าคนกับเจสสิก้า
 

            ผ่านไปสองชั่วโมง ผู้เข้ารอบ 100 คนก็อยู่ในมือยูริเรียบร้อยแล้ว เจสสิก้านั่งมองยูริและอมยิ้มออกมา

            “ยิ้มอีกแล้วนะคะ หน้ายูลมีอะไรติดอยู่เหรอ”

            “ไม่มีหรอกค่ะ”เจสสิก้าส่ายหน้าน้อยและยิ้มให้ร่างสูง

            “ไหนลองบอกมาสิ ยิ้มอะไรคะ ทั้งวัน”ยูริกอดเจสสิก้าเอาไว้

            “เจสชอบมองยูล เวลายูลทำงานดูเป็นผู้ใหญ่จัง ตกลงอายุ 17 จริงหรือเปล่าเนี่ย”

            “จริงสิคะ ไม่มีใครเห็นอีกด้านของยูลเหมือนเจสสิก้าคนนี้หรอกค่ะ เพราะยูลจะทำกับเจสคนเดียว”

            “ยูลเรียกฉันว่าสิก้าได้มั้ย”

            “ทำไมล่ะคะ”ยูริขมวดคิ้วถาม

            “เพราะคนที่เรียกสิก้ามีแต่ยูลคนเดียวไงคะ สุดที่รักของสิก้า”เจสสิก้าเอามือจับแก้มของยูริและเงยหน้าไปจูบร่างสูง

            “อือ...สิก้า”ยูริพูดชื่อใหม่ออกมา ทั้งสองยิ้มให้กัน

            “สิก้ารักยูลค่ะ”

            “ยูลก็รักสิก้า”

            “เดี๋ยวยูลขอเคลียร์งานกับซูยองสักครู่นะคะ แล้วเราออกไปทานข้าวกัน”

            “ค่ะยูล”เจสสิก้ายิ้มหวานให้ยูริ

 

            “พี่ซูยองเข้ามาหาฉันหน่อยค่ะ”

            “ค่ะคุณยูริ”

            ซูยองเดินมาหยุดอยู่ข้างโต๊ะของยูริ

            “พี่ซูยองเอานี่ไปค่ะ เอกสารของสาวสวย 100 คนที่ผ่านการคัดเลือก พี่ให้คนโทรแจ้งไปยังผู้สมัครด้วยนะคะ”

            “ค่ะคุณยูริ”ซูยองรับเอกสารมาไว้ในมือ

            “ส่วนช่วงบ่าย พี่ช่วยติดต่อคุณคัง โฮดงให้ด้วยนะคะ ฉันจะให้เขาเป็นพิธีกร พี่มีเอกสารเร่งด่วนให้เซ็นอีกมั้ย”

            “มีค่ะ ฉันเตรียมมาด้วยค่ะ”ซูยองว่างแฟ้มให้ยูริ

            “แผนกบัญชีเหรอ จะว่าไปแผนกนี้ก็ขาดหัวหน้ามานานแล้วนะตั้งแต่ปู่เล็กถูกจับไป”

            “ค่ะ ตอนนี้มีคุณซึงยอนดูแลอยู่ค่ะ งานเลยไม่มีปัญหาอะไร”ซูยองรายงาน

            “อย่างนั้นเหรอ พี่ช่วยเอาประวัติการทำงานของคุณซึงยอนให้ฉันหน่อยนะ”ยูริเงยหน้ามองซูยอง

            “ได้ค่ะ ฉันจะส่งไปให้ทางเมล์นะค่ะ”

            “ค่ะ วันนี้ไม่มีอะไรแล้วใช่มั้ยคะ”

            “ไม่มีแล้วค่ะ เดี๋ยวเรื่องอื่นฉันจะเคลียร์ให้เองค่ะ”

            “ขอบคุณค่ะ พี่นี่สมเป็นมือขวาของฉันจริงๆเลยนะ”

            “ตระกูลควอนมีบุญคุณกับฉันมากค่ะ ถ้าไม่ได้คุณท่านส่งเสียให้เรียน เด็กกำพร้าอย่างฉันคงไม่มีวันนี้หรอกค่ะ เพราะงั้นเพื่อตอบแทนฉันจึงต้องทำเต็มที่ค่ะ”ซูยองซาบซึ้งบุญคุณของตระกูลควานเสมอ

            “ขอบคุณค่ะ มีอะไรโทรหาฉันได้เลยนะคะ พี่ออกไปทำงานต่อเถอะ”ยูริยิ้มบางๆให้ซูยอง

            “ค่ะคุณยูริ”

 

            “ทำไมเท่ห์แบบนี้นะแฟนฉัน”เจสสิก้าทำท่าเพ้ออีกแล้ว (อนาคตเธอต้องเป็นหมอนะสิก้าเพ้อจังเลย)

            “สิก้าเราออกไปหาอะไรทานกันดีกว่านะคะ”ยูริเขย่าแขนคนนั่งยิ้มเบาๆ

            “เสร็จแล้วเหรอ ป่ะ...สิก้าหิวแล้ว”เจสสิก้ายืนขึ้นและควงแขนยูริเดินออกไป

 

            ....................................................................

 

            แทยอนมาคุยกับทิฟฟานี่ที่บ้าน ทั้งสองกำลังพัฒนาความสัมพันธ์ให้มากขึ้น แทยอนเลิกมองผู้หญิงคนอื่นเมื่อเจอทิฟฟานี่ ทิฟฟานี่เองก็มีใจให้แทยอนตั้งแต่วันแรกที่เจอกัน

            “ฟานี่ แทมีอะไรจะให้”

            “อะไรคะ”

            “แบมือมาสิ”

            “ค่ะ”ทิฟฟานี่ทำตามอย่างว่าง่าย

            แทยอนเอาของบางอย่างใส่มือของทิฟฟานี่ แทยอนยิ้มให้ทิฟฟานี่ ทิฟฟานี่หน้าแดงขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด

            “สร้อยข้อมือน่ารักมั้ย แทให้หัวใจแทด้วยนะ ส่วนอีกดวงก็ของฟานี่ มันจะได้อยู่ด้วยกันตลอดไป”

            “สวยจังเลยแทแท”

            “แทใส่ให้นะคะ”แทยอนหยิบสร้อยมาสวมให้ที่ข้อมือบาง

            “ขอบคุณค่ะ”

            “เราลองคบกันดูมั้ยฟานี่ ตอนนี้แทอาจพูดคำว่ารักไม่ได้เต็มปาก แต่แทชอบฟานี่มากนะ”

            “อืม...ก็ได้ค่ะ รอวันที่เราพร้อมแล้วค่อยบอกรักแล้วกันนะคะ ตอนก็ศึกษากันไปก่อน”ทิฟฟานี่ยิ้มตาปิด

            “ขอบคุณมากๆเลยฟานี่”แทยอนโผล่กอดทิฟฟานี่แน่น

            ทิฟฟานี่ยิ้มและกอดตอบแทยอน ทั้งสองยิ้มให้กันอย่างมีความสุข

            "พี่ฟานี่ พี่รักคนอื่นแล้วจริงๆเหรอ ฉันควรตัดใจและดีใจกับพี่ใช่มั้ย" ซอฮยอนแอบมองทั้งสองคน น้ำใสๆไหลรินออกมาอย่างไม่อาจเก็บมันเอาไว้ได้


 

*************************** 


เรื่องนี้ไรเตอร์ใจร้ายกับยุนซอไปหน่อยนะ (ช่วงแรกๆ)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 11 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

170 ความคิดเห็น

  1. #169 Driek (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2560 / 19:23
    นี้มันรักหกเศร้าหรือยังไงกันเนี่ยยย-3-
    #169
    0
  2. #154 Onlyone Ampham Jurawadee Thunpa (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 16 กันยายน 2556 / 20:22
    พี่ยูลเท่ห์อ่ะรักเธอมากมาย
    #154
    0
  3. #65 princemelonz (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 23 กุมภาพันธ์ 2556 / 12:39
    อ่าา ยุนอารักยูริ ไม่ได้คิดร้ายจริงๆด้วย อิอิ ย่าแต่ซึงฮยอนมาก่อดราม่าแน่ๆ
    #65
    0
  4. #59 vik (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2556 / 00:45
    หมอเจสป่วยเป็น yul syndrome เหรอค่ะ ^^ ยูลสิกน่ารักค่ะ
    #59
    0
  5. #58 yulyoonyul (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2556 / 22:26
    ยุนน้องซอก็ดีนะ
    #58
    0
  6. #57 aom (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2556 / 20:05
    ไหนๆก็อกหักแล้ว ยุนซอหันมามองกันเองเถอะ
    #57
    0