ความรักหลากสี ( Yuri )

ตอนที่ 9 : ความรักหลากสี ตอนที่ 9

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,693
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    16 ธ.ค. 55

            เช้าวันอาทิตย์ณภัทร์ตื่นขึ้นมาใส่บาตรกับคุณจิตตราพร้อมดัวณัฐชัย เมื่อใส่บาตรเสร็จแล้วหญิงสาวก็เก็บของเข้าบ้าน ยังไม่ทันได้ทำอะไรไปมากกว่านี้ รถฮอนด้าซิตี้สีขาวแล่นเข้ามาจอดในบ้าน สาวหน้าหวานเห็นก็รีบเดินขึ้นไปบนห้องของเธอทันที

            จิตตราออกมาต้อนรับเจติยา วันนี้ทุกคนรู้ว่าต้องทำอะไรเพื่อเซอร์ไพร์สวันเกิดสาวหน้าหวาน ร่างสูงที่เป็นตัวตั้งตัวตีเข้าไปสวัสดีคุณจิตตราและณัฐชัย

            “คุณแม่สวัสดีค่ะ พี่นัทสวัสดีค่ะ พี่ภัทร์ล่ะค่ะ”

            “แม่เห็นภัทร์เดินขึ้นไปบนห้อง งอนอะไรกันหรือเปล่าลูก”

            “เปล่านี่ค่ะ เอ่อ!เจขออนุญาตไปหาพี่ภัทร์บนห้องได้มั้ยค่ะ”เจติยาถามอย่างกล้าๆกลัวๆ

            “ได้สิจ๊ะ ห้องนอนของภัทร์มีรูปกีตาร์ห้อยอยู่หน้าห้องนะ”คุณจิตตราบอกกับร่างสูง

            “ขอบคุณค่ะคุณแม่”เจติยารีบเดินขึ้นไปบนบ้านอย่างเร็ว

            .................................................

            ก๊อก ก๊อก ก๊อก

            “แม่เหรอค่ะ เข้ามาสิค่ะภัทร์ไม่ได้ล็อคห้อง”หญิงสาวหนังอ่านหนังสือโดยหันหลังให้ประตู

            เสียงปิดประตูดังขึ้นแต่ไม่ช่วยให้สาวหน้าหวานหันมามอง

            “ใจคอจะไม่หันมามองหน้ากันเลยเหรอค่ะพี่ภัทร์”

            “อุ้ย!น้องเจ ขึ้นมาได้ยังไงค่ะเนี่ย”หญิงสาวตกใจเมื่อคนที่เข้ามาไม่ใช่มารดาของเธอ

            “เดินขึ้นมาค่ะ”เจติยาตอบหน้าตาย

            “ลงไปเลยนะค่ะ พี่อยากอยู่คนเดียว”หญิงสาวยังทำใจเรื่องข่าวไม่ได้ สถานะของเธอตอนนี้ไม่มีสิทธิ์หึงหวงคนตรงหน้าเลย

            “ทำไมต้องไล่เจด้วยล่ะค่ะ เจทำอะไรให้พี่ภัทร์โกรธเหรอ”เจติยาพูดอย่างใจเย็น เธอเดินเข้าไปกอดด้านหลังณภัทร์พร้อมเอาคางเกยไว้ที่ไหล่หญิงสาว

            “เปล่าหรอกค่ะ พี่แค่อยากอยู่คนเดียวก็เท่านั้นเอง”ณภัทร์พูดเสียงเบาพร้อมสะบัดตัวออก

            “วันนี้เรามีนัดกันจำได้มั้ยค่ะ เราไปข้างนอกกันเถอะนะ”แม้จะงงนิดๆแต่ร่างสูงก็ไม่ยอมแพ้ พยายามพูดกับหว่านล้อมให้ร่างบางไปข้างนอกให้ได้

            “ทำไมไม่ไปชวนคุณเมย์ล่ะค่ะ พี่ไม่ว่าง”หญิงสาวพูดเสียงห้วน

            “หือ...อย่าบอกนะ ว่าพี่หึงเจกับยัยเมย์อ่ะ”ร่างสูงทำตาโตเลิกคิ้วขึ้นสูง

            “บ้า...ใครหึงน้องเจกันค่ะ ไม่มี๊...เราเป็นอะไรกันค่ะพี่ถึงต้องหึงน้องเจอ่ะ”ณภัทร์หน้าแดงเพราะความเขิน (โดนจับได้ซะงั้น)

            “เจก็กำลังขอพี่อยู่นี่ไงค่ะ เป็นแฟนกันมั้ยค่ะพี่ภัทร์”เจติยากระซิบที่ข้างหูณภัทร์

            “...................................”  (( (O[ ]O) ))

            สาวหน้าหวานยืนตัวแข็งทื่อ อารามตกใจคิดว่าตัวเองหูฝาด จึงต้องหันไปถามร่างสูงให้แน่ใจอีกครั้ง

            “เมื่อกี้...น้องเจว่าอะไรนะค่ะ”ณภัทร์พูดติดๆขัดๆมองหน้าเจติยาที่เอาแต่ยิ้ม

            “เจบอกว่า เจรักพี่ภัทร์ค่ะ เป็นแฟนกับเจนะค่ะพี่ภัทร์”เจติยามองหน้าณภัทร์นิ่ง

            ได้ยินชัดเจน...สาวหน้าหวานมองสบตากับร่างสูงเพื่อต้องการค้นหาคำตอบในดวงตาคู่สวย เธอไม่แน่ใจสักเท่าไหร่กับคำบอกรักของร่างสูงในเมื่อรูปที่เธฮกับเพื่อนสนิทสวีทกันขนาดนั้น

            “ว่าไงค่ะ เจรอคำตอบจากพี่ภัทร์อยู่นะค่ะ”ร่างสูงถามย้ำอีกครั้ง

            “พี่ขี้หึงนะค่ะ”อยู่ๆสาวหน้าหวานก็พูดสวนออกมาอย่างเร็ว

            “เจรับได้ค่ะ เพราะเจยินดีให้พี่ภัทร์หึงค่ะ จะได้รู้ว่าพี่ภัทร์รักเจมากยังไงล่ะค่ะ”เจติยายิ้มอบอุ่นให้ณภัทร์

            “พี่เอาแต่ใจและขี้งอนด้วยนะค่ะ”

            “เจง้อเก่งค่ะ ไม่ว่าพี่จะงอนกี่ครั้ง เจก็จะตามง้อพี่ภัทร์ค่ะ”

            “แต่เราเพิ่งรู้จักกันเอง พี่ไม่แน่ใจว่ามันคือ...ความรัก”

            “เชื่อเถอะค่ะ เพราะหัวใจของเจมันบอกว่ารักพี่ตั้งแต่แรกพบ”เจติยาแสดงความจริงใจออกมา เธอส่งสายตาสื่อความหมายให้อีกคนได้รับรู้

            สาวหน้าหวานมองหน้าร่างสูงอย่างช่างใจ ความอบอุ่นที่คนๆนี้ส่งมามันทำให้เธอรู้สึกดีจัง ร่างบางยืนนิ่งไปจนร่างสูงเอ่ยขึ้นมาอีกครั้ง

            “เรามาเป็นแฟนกันนะค่ะ เจรักพี่ภัทร์จริงๆนะ”

            “หึหึ..........ก็ได้ค่ะ”สาวหน้าหวานตอบแล้วยิ้มให้ร่างสูง

            “เย้...รักพี่ภัทร์ที่สุดเลย”เจติยากระโดดกอดณภัทร์แน่น

            “เบาๆสิเจ พี่ตัวเล็กกว่าเจตั้งเยอะนะ เดี๋ยวก็ล้มทั้งคู่หรอก”

            “เจดีใจนี่ค่ะ เราไปข้างนอกกันนะค่ะ เจจะพาพี่ไปฉลอง”

            “แต่พี่อยากอยู่บ้านมากกว่านะค่ะ”หญิงสาวทำหน้าอ้อนๆ วันนี้เป็นวันเกิดของสาวหน้าหวานร่างบางจึงอยากอยู่กับครอบครัวมากกว่า แต่เธอไม่เคยบอกร่างสูงตรงหน้าว่าวันนี้เป็นวันเกิดของเธอ ยอมไปหน่อยคงไม่เป็นไรมั้ง

            “น่านะค่ะ ไปทานข้าวข้างนอกกับเจนะ...เราเพิ่งเป็นแฟนกัน ฉลองกันหน่อยสิค่ะ”

            “ก็ได้ค่ะ แต่เย็นนี้ต้องกลับมาทานข้าวที่บ้านนะค่ะ”

            “ครับผมคุณผู้หญิง”เจติยาตะเบะมือให้ณภัทร์

            “อิอิ ไปกันเถอะค่ะ”ณภัทร์ส่ายหน้าไปมา

            “เชิญครับเจ้าหญิงของเจ”

            ทั้งสองออกจากบ้านไป คุณจิตตราและณัฐชัยรีบจัดงานเลี้ยงสำหรับเย็นนี้ทันที โดยมีเมธาวีมาสมทบพร้อมลูกโป่งรูปหัวใจอีกหลายใบ ณัฐชัยทำหน้าที่เป่าลูกโป่ง คุณจิตตราทำเค้กก้อนโตให้ลูกสาวคนสวยโดยมีเมธาวีเป็นผู้ช่วย (หรือมาป่วนก็ไม่รู้)

            “ไว้มั้ยคุณ ดูสิแป้งติดแก้มแหนะ”

            “ไหวสิ ตอนอยู่เมืองนอกฉันก็เคยช่วยเพื่อนฉันทำนะ สนุกดีออก”เมธาวีจัดการกับแป้งตรงหน้าต่อ

            “ออกไปข้างนอกเลยตานัท เดี๋ยวทางนี้พวกเราจัดการเอง จัดให้สวยๆนะ”

            “ครับแม่...”ชายหนุ่มเดินออกไปจัดงานส่วนของตัวเอง

           

            ...................................................................................

ร้านอาหารญี่ปุ่น

            ร่างสูงจับมือสาวหน้าหวานเดินเข้าไปในร้านอาหาร เมื่อนั่งลงที่โต๊ะทั้งสองก็สั่งอาหารมาพอประมาณ ส่วนใหญ่ร่างสูงจะเป็นคนสั่งเสียมากกว่า

            “ทำไมสั่งมาเยอะจังค่ะ จะทานหมดเหรอ”สาวหน้าหวานถามร่างสูงตรงหน้า

            “ทานหมดสิค่ะ เจยังไม่ได้ทานข้าวเช้ามาเลยอ่ะ หิวจนตาลายหมดแล้ว”เจติยาเอียงหัวไปซ้ายทีขวาที

            “หึหึ ทำตัวเป็นเด็กๆไปได้”ณภัทร์ขำท่าทางของเจติยา

            “เจ...พี่ถามอะไรเจหน่อยสิ”หญิงสาวเอ่ยขึ้นมาอีกครั้ง

            “คำถามเยอะนะเรา ว่ามาสิค่ะสำหรับพี่ภัทร์เจจะตอบทุกอย่างเลยค่ะ”

            “ทำไม...เจกับเมย์ถึงชอบหอมแก้มกันด้วย พี่ไม่เข้าใจ”สาวหน้าหวานส่งสายตาจิกร่างสูง น้ำเสียงบ่งบอกถึงความไม่ชอบใจ

            “หึงเหรอค่ะ”เจติยายิ้มกว้างให้หญิงสาว

            “ถ้าตอบว่าใช่ล่ะ เจจะว่าพี่งี่เง่ามั้ย”ณภัทร์มองสบตาร่างสูง

            “ไม่หรอกค่ะ อื้ม...จะพูดยังไงดีล่ะ...เมย์เป็นคนขี้อ้อนค่ะ อ้อนมากๆเวลาอยู่กับเจและเจก็จะตามใจเมย์ทุกครั้งตั้งแต่เด็กๆ  เราจะแสดงความรักกันคือหอมแก้มแต่ไม่เคยจูบกันนะค่ะ เพราะเรื่องจูบเราเอาไว้ทำกับแฟนของเราค่ะ”เจติยามองหน้าณภัทร์อย่างเจ้าเล่ห์ สาวหน้าหวานถึงกับหน้าแดงแต่ก็พูดออกไปอีกครั้ง

            “แสดงว่าเจกับเมย์ก็สนิทกันมากกว่าเพื่อนรักธรรมดาทั่วไปว่างั้น”

            “ใช่ค่ะ เจไม่อยากให้พี่ภัทร์หึงเจกับเมย์นะค่ะ เพราะเราข้ามคำว่าเพื่อนรัก กันไม่ได้หรอกค่ะ ถ้ามันจะก้าวหน้าคงก้าวไปนานแล้วล่ะ ตอนอยู่เมืองนอกเราก็นอนกอดกันและหอมแก้ม กู๊ดไนท์กันบ่อยๆ พี่ภัทร์อย่าเข้าใจผิดเรื่องของเจกับเมย์เลยนะค่ะ เจรักพี่ภัทร์นะค่ะรักตั้งแต่แรกเห็น ส่วนเมย์เป็นเหมือนน้องสาวค่ะเราสนิทกันเกินไปก็เท่านั้นเอง”

            “ก็ได้ค่ะ พี่รู้ว่าสายสัมพันธ์ตั้งแต่เด็กมันยากที่จะตัด ยิ่งเพื่อนซี้ปึ๊กและแสนดีแบบนี้หายากนะ พี่เข้าใจค่ะ งั้นพี่ละเว้นไว้คนหนึ่งก็ได้แต่คนอื่นห้ามนะค่ะน้องเจ”สาวหน้าหวานเน้นเสียงหนักๆตอนท้าย

            “จ๊ะ รู้แล้วว่าแฟนเจขี้หึง”เจติยายิ้มกว้างจนตาปิด

            “อาหารมาแล้ว...ทานกันดีกว่าค่ะ”ณภัทร์ยิ้มหวานให้เจติยา

            “เจป้อนนะ อ้าปากสิค่ะ”เจติยาคีมข้าวห่อสาหร่ายให้สาวหน้าหวาน

            สาวหน้าหวานก็ยอมอ้าปากแต่โดยดี แล้วจัดการคีบอาหารให้ร่างสูงบ้าง สองคนผลัดกันป้อนและออดอ้อน อาหารมื้อนี้ดูจะอร่อยเป็นพิเศษเพราะตอนนี้อาหารที่สั่งมาเริ่มหมดลงอย่างรวดเร็ว

            “เราไปดูหนังกันมั้ยค่ะ พี่ชอบหนังแนวไหนล่ะ”เจติยาชักชวนเพื่อถ่วงเวลาให้ได้นานที่สุด

            “พี่ดูได้หมด ยกเว้นหนังสยองขวัญค่ะ เราไปดูแวมไพร์ ทไวไลท์กันมั้ยพี่ยังไม่ได้ดูเลยอ่ะ”

            “ตกลงค่ะ น้องๆเก็บเงินหน่อยจ๊ะ”เจติยาหันไปเรียกพนักงานมาเก็บเงิน จากนั้นก็จูงมือสาวหน้าหวานไปยังโรงหนัง

           

...................................................................

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

53 ความคิดเห็น