ความรักหลากสี ( Yuri )

ตอนที่ 4 : ความรักหลากสี ตอนที่4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,846
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 17 ครั้ง
    13 ธ.ค. 55

            ณภัทร์มาทำงานด้วยร่างกายที่เศร้าหมอง ภาพที่ติดตาตรึงใจของเพื่อนร่วมงานไม่มีอีกแล้ว กิ่งเพื่อนสาวคนสนิทเดินเข้ามาทักเธอด้วยความเป็นห่วง

            “ภัทร์แกเป็นอะไรไปอ่ะ แค่หยุดเสาร์ อาทิตย์เองแกทำไมโทรมจังอ่ะ”กิ่งเพื่อนสนิทร้องทัก

            “ฉัน...เลิกกับพี่เคนแล้วล่ะ”สาวหน้าหวานตอบแบบเหม่อลอย

            “ห๊ะ...เลิกกับพี่เคน เฮ้ย!เป็นไปได้ยังไงเนี่ย”

            “เป็นไปแล้ว แต่ฉันไม่ขออธิบายนะว่าเลิกกันเพราะอะไร”

            “ช็อคอ่ะแก เดือนหน้าจะแต่งงานกันแล้วแท้ๆ แกคงมีเหตุผลของแก ฉันเชื่อว่าแกมีเหตุผลพอ ทำใจให้สบายเพื่อนเย็นนี้เราไปฉลองความโสดกันมั้ย”กิ่งเอ่ยปากชวนเพราะสงสารเพื่อนรักอยากให้ปลดปล่อยบ้าง

            “อื้ม ฉันเข้าไปเอาเอกสารห้องพี่ตาก่อนนะ จะเอาไปให้คุณเจติยาน่ะ”ณภัทร์เดินไปยังห้องหัวหน้าทันที

           

            ....................................................

 

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

 

            “เชิญค่ะ”เจติยาเอ่ยปากอนุญาตแต่ก็ยังไม่เงยหน้ามองคนที่เข้ามาใหม่

            “พี่เอาเอกสารมาให้เซ็นค่ะคุณเจ”เสียงเพราะๆของณภัทร์เอ่ยขึ้น

            “อ๊ะ!พี่ภัทร์ขอโทษทีค่ะ เจไม่ได้มอง มัวแต่ดูออเดอร์ที่ลูกค้าสั่งเข้ามาน่ะค่ะ”

            “ออเดอร์สั่งตัดเสื้อจะเยอะเป็นพิเศษค่ะคุณเจ นี่ค่ะเอกสารที่จะให้เซ็น”ณภัทร์ยื่นแฟ้มเอกสารให้เจติยา

            “พี่ภัทร์เป็นอะไรค่ะ ไม่สบายหรือเปล่า”เจติยาลุกขึ้นไปจับแก้มของสาวหน้าหวาน

            ( O_O///)

            “เอ่อ...คุณเจค่ะ”สาวหน้าหวานตอนนี้หน้าแดงระเรื่อ

            “คะพี่ภัทร์ พี่ภัทร์ปวดหัวหรือเปล่าค่ะ แต่ตัวไม่เห็นร้อนเลย”สาวร่างสูงยังคงสักถามต่อไป

            “พี่ไม่ได้เป็นอะไร เพียงแต่พี่เพิ่งเลิกกับแฟน พี่ก็เลยเฮริ์ตนิดหน่อย”สาวหน้าหวานลดสายตามองพื้นห้อง เธอไม่ทันเห็นแววตากับรอยยิ้มของเจติยาที่ฉาบอยู่บนใบหน้าและเปลี่ยนไปเศร้าอย่างรวดเร็ว

            “ทำไมพี่ถึงเลิกกับแฟนล่ะค่ะ หรือว่าเค้าเป็นเกย์เหมือนที่เจพูดจริงๆ”ร่างสูงแซวสาวหน้าหวานเล่นๆแต่ผลคือสาวหน้าหวานร้องไห้ออกมาอย่างหนัก

            “ฮือ...ฮือ...ฮึก...ฮือ”

            “เฮ้ยๆพี่ภัทร์ร้องไห้ทำไมค่ะ เอาไงดีว่ะไอ้เจคิดสิคิด เอาว่ะ”เจติยากอดสาวหน้าหวานเอาไว้แน่นพร้อมทั้งลูบผมเธอเบาๆ

            “อยากร้องก็ร้องออกมาให้หมดนะค่ะ เจจะไม่ทิ้งพี่ไปไหน”เจติยากระชับกอดคนในอ้อมกอด

            หญิงสาวสองคนยืนกอดกันอยู่กลางห้องทำงานจนสาวหน้าหวานเริ่มที่จะเงียบลงแล้ว เจติยาจึงพาเธอไปนั่งที่โซฟา

            “พี่ภัทร์เดี๋ยวเจเอาน้ำให้นะค่ะ”เจติยาวิ่งไปที่ตู้เย็นแล้วรีบกลับมานั่งที่เดิม

            “ขอบคุณค่ะคุณเจ พี่ไม่น่าอ่อนแอเพราะเรื่องแบบนี้เลยนะค่ะ”

            “อย่าพูดแบบนี้สิค่ะ เรื่องความรักมันเป็นเรื่องละเอียดอ่อนและไวต่อความรู้สึก มันไม่ได้แปลกอะไรเลยค่ะ อยู่กับเจพี่สามารถพูดหรือระบายอะไรก็ได้ ถ้าพี่อยากจะพูดออกมา เจเป็นห่วงพี่นะค่ะ”เจติยาจับมือของสาวหน้าหวาน ณภัทร์หน้าร้อนผ่าวเมื่อโดนเจติยาสัมผัส

            “ขอบคุณนะค่ะคุณเจ”ณภัทร์มองสบตากับเจติยา

            “คราวหลังมีอะไรโทรหาเจได้นะ อีกอย่างพี่ภัทร์เรียกเจเฉยๆก็ได้นะค่ะไม่ต้องมีคุณหรอก มันไม่ค่อยสนิทกันยังไงไม่รู้อ่ะ”

            “แต่พี่คงต้องเรียกว่าคุณเจเมื่ออยู่ต่อหน้าคนอื่นที่บริษัทนะค่ะ เอาไว้อยู่ข้างนอกพี่หรืออยู่กันสองคนแบบนี้ค่อยเรียกน้องเจดีมั้ยค่ะ”ณภัทร์ยิ้มกว้างให้กับเจติยา

            “ดีค่ะ แต่จะให้ดีเจอยากให้พี่ยิ้มแบบนี้ตลอดไป ไม่อยากให้ดวงตาสวยๆคู่นี้ของพี่มีน้ำตาเลยค่ะ”เจติยาเอามือเช็ดน้ำตาตรงห่างตาของณภัทร์เบาๆพร้อมกับก้มลงไปจูบที่หน้าผากของสาวหน้าหวานอย่างลืมตัว แต่ณภัทร์ก็ยินยอมให้ร่างสูงกระทำแบบนี้

            “เจขอโทษค่ะพี่ภัทร์”ร่างสูงรีบผละออกมาปล่อยให้อีกคนหน้าแดงและยังก้มหน้ามองพื้นห้องแทบทะลุลงไปชั้นล่างแล้ว

            “ไม่เป็นไรค่ะ เอ่อ...คืนนี้กิ่งชวนพี่ไปฉลองความโสดน้องเจจะไปกับพี่มั้ยค่ะ”

            “ไปค่ะ เจอยากไปเที่ยวกับพี่ภัทร์”ร่างสูงทำท่าดีใจสุดขีด

            “งั้นน้องเจก็เซ็นเอกสารให้พี่ได้แล้วค่ะ”ณภัทร์จิกตามองเจติยา

            “จ๋า...เซ็นแล้วจ๋า ว่าแต่จะเล่าให้ฟังมั้ยล่ะว่าร้องไห้เพราะอะไร”เจติยามองสบตาของณภัทร์อีกครั้ง

            “เรื่องที่น้องเจบอกว่าแฟนพี่เป็นเกย์ มันคือเรื่องจริงค่ะ”ณภัทร์พูดเสียงเรียบแล้วมองไปนอกกระจก

            “เฮ้ย!”เจติยาร้องเสียงหลง

            “พี่กับแม่พี่ไปเห็นเค้านอนกับผู้ชายอีกคนหนึ่ง เราก็เลยเลิกกันและคงไม่ได้เจอกันอีกแล้วล่ะค่ะ เพราะพี่รับไม่ได้”

            “พี่ภัทร์เกลียดพวกเอ่อ...รักเพศเดียวกันเหรอค่ะ”เจติยาเหงื่อเริ่มออกมามือและไรผม เพราะกลัวคำตอบของอีกฝ่าย

            “ไม่หรอกค่ะพี่ไม่ได้เกลียด แต่ที่พี่เกลียดคือพี่เคนแฟนพี่ต่างหากที่เค้าหลอกให้พี่รักและเกือบจะได้แต่งงานกันมันเสียความรู้สึกนะค่ะ”

            “เฮ้อ!เหรอค่ะ”เจติยายิ้มให้ณภัทร์พร้อมสงสายตาหวานซึ้งให้หญิงสาว

            “ว่าแต่น้องเจเดาถูกได้ไงค่ะว่าแฟนพี่เป็นเกย์”ณภัทร์ขมวดคิ้วแล้วรอคำตอบจากร่างสูง

            “แหะๆผีคงเห็นผีด้วยกันมั้งค่ะ”เจติยาเกาท้ายท้อยไปมา

            “พูดอะไรไม่เห็นเข้าใจเลย ไปเซ็นเอกสารได้แล้วค่ะ”ณภัทร์ดันแขนของร่างสูงให้ไปที่โต๊ะทำงาน

            “พี่ภัทร์อ่ะ อยู่คุยกับเจอีกแป๊บไม่ได้เหรอค่ะ”เจติยาอ้อนณภัทร์เหมือนเด็กๆ

            “ไม่ได้ค่ะ เลิกงานค่อยไปเที่ยวกันไงค่ะ อย่าเป็นเด็กดื้อสิค่ะ”

            “งั้นไม่ดื้อก็ได้แต่เที่ยงนี้พี่ภัทร์ต้องไปทานข้าวกับเจนะ นะค่ะ”

            “ค่ะ น้องเจเลี้ยงนะ เพราะคราวที่แล้วพี่เพิ่งเลี้ยงไปเอง”

            “ได้จ๊ะพี่ภัทร์คนสวย”

            ณภัทร์ได้แต่ยิ้มให้กับเจติยา ทำไมนะเวลาร่างสูงหยอดคำหวานมาให้ เธอต้องเขินเหมือนสาววัยรุ่นที่เพิ่งเจอความรักครั้งแรก แต่ก็มีความสุขดีจัง

 

...................................................

งานเลี้ยงบ้านผู้พันสันติสุข

 

            เมธาวีสาวสวยหน้าใสเดินเฉิดฉายอยู่ในงานเลี้ยง สายตาก็มองหาคนรู้จักแต่ก็ไม่เจอใครเลยที่เธอรู้จัก เพราะงานนี้มีแต่ผู้ใหญ่ทั้งนั้น หากแม่เธอไม่ขอร้องเธอก็คงไม่มาหรอก

            ตุ๊บ

            “โอ๊ย!ขอโทษค่ะ”

            “ขอโทษครับ เจ็บตรงไหนบ้างหรือเปล่าครับ”

            “ไม่เป็นไรค่ะ แต่เสื้อคุณเลอะนะค่ะ”

            “ไม่เป็นไรครับแค่นี้เอง ว่าแต่คุณเลอะมั้ยครับ”

            “ไม่ค่ะ”

            “เอ่อ!ผมชื่อณัฐชัยนะครับ แล้วคุณ...”

            “ฉันชื่อเมธาวีค่ะ เรียกเมย์ก็ได้ค่ะ”

            “ครับ ผมนัทครับ งานนี้มีแต่ผู้ใหญ่ทั้งนั้นเลยนะครับโชคดีจังที่เจอคุณ ไม่งั้นงานคงกร่อยน่าดู”

            “ทำไมละค่ะ งานก็คนเยอะแยะ”

            “เยอะน่ะใช่ครับ แต่ผมคุยกับใครไม่รู้เรื่องเลย มีแต่พวกคุณหญิงคุณนายทั้งนั้นเลย ผมว่าจะรีบทำข่าวแล้วก็กลับเลยน่ะครับ แต่คุณเมย์จะรังเกียจมั้ยครับหากผมจะขอคุยกับคุณน่ะครับ”

            “ฉันก็กำลังหาเพื่อนคุยอยู่พอดีค่ะ คุณแม่ก็มัวแต่คุยกัยเพื่อนๆจนลืมฉันไปเลย”

            “คุณเมย์ทานอะไรหน่อยมั้ยครับผมไปตักมาให้”

            “เมย์ว่าเราไปตักอาหารแล้วไปนั่งคุยกันตรงนู้นดีกว่าค่ะ”

            “โอเคครับ”

            ทั้งสองจึงหาอะไรทานและนั่งคุยกันอยู่นานจนงานเลิก ชายหนุ่มขอเบอร์หญิงสาวไว้เพราะทั้งสองต่างคุยกันถูกคอและคงไม่เป็นไรหากจะโทรคุยกันบ้าง ท่าทางชายหนุ่มก็ไม่ได้เลวร้ายอะไร การงานก็ดี แถมเธอยังเป็นลูกนายพลคงไม่มีใครกล้าทำอะไรเธอหรอก

 

......................................................

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 17 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

53 ความคิดเห็น