ความรักหลากสี ( Yuri )

ตอนที่ 3 : ความรักหลากสี ตอนที่ 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,870
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 16 ครั้ง
    12 ธ.ค. 55

บ้านวัฒนากิจ

 

       ณภัทร์อยู่กับแม่และน้องชาย แม้ครอบครัวไม่ได้รวยหรือเด่นดังแต่ก็ไม่เคยขัดสน ทั้งสามคนอยู่กันอย่างเรียบง่าย คุณจิตตราแม่ของสาวหน้าหวานทำคุกกี้ส่งให้ร้านค้าต่างๆแถวบ้านและร้านในหมู่บ้านใกล้คียง น้องชายคนเล็กชื่อณัฐชัย วัฒนากิจ อายุ 26 ปี เป็นบก.หนังสือกอสซิปชื่อดังและขายดีที่สุดในประเทศไทยตอนนี้

       “นัท จะไปไหนเหรอวันนี้วันหยุดนะ”ณภัทร์ถามน้องชายสุดหล่อ

       “วันนี้ผมต้องไปงานของพวกไฮโซครับ ไม่ได้หยุด ผมต้องรีบไปแล้วเย็นๆค่อยเจอกันนะพี่ภัทร์”ณัฐชัยรีบขับรถออกไปทันที

       “น้องคนนี้นี่ มาเร็วไปเร็วดีจัง แม่ค่ะ ทำขนมอยู่เหรอภัทร์ช่วยนะค่ะ”หญิงสาวรีบเข้าไปช่วยอบขนมทันที

       “วันนี้หยุดทำไมไม่พักผ่อนล่ะลูก ออกไปเที่ยวช้างนอกก็ได้นะ”

       “ไม่ล่ะค่ะ ขี้เกียจอยู่กับแม่ดีกว่า คิดถึง”ณภัทร์อ้อนผู้เป็นแม่

       “อ้อนเป็นเด็กๆเชียวนะ เดือนหน้าก็จะแต่งงานแล้วนะ ว่าแต่ไม่ไปหาพี่เคนเหรอวันนี้ ถ้าไปแม่ฝากคุกกี้ไปให้พี่เค้าด้วยนะจ๊ะ”

       “เมื่อเช้าพี่เคนโทรมา ภัทร์บอกไปแล้วว่าจะอยู่กับแม่”

       “แล้วพี่เค้าอยู่คอนโดมั้ยล่ะวันนี้”

       “อยู่ค่ะ วันนี้ไม่มีนัดลูกความพี่เคนก็อยู่ที่ห้องแหละค่ะ”

       “งั้นก็ไปเซอร์ไพร์พี่เค้าหน่อยมั้ย แม่ก็อยากไปหาพี่เค้าเหมือนกัน ยังไม่เคยเห็นห้องว่าที่ลูกเขยเลย”จิตตรานึกสนุกอยากแกล้งว่าที่ลูกเขย

       “เอางั้นก็ได้ค่ะ เดี๋ยวเราแวะส่งขนมแล้วเลยไปที่คอนโดพี่เค้าเลยแล้วกัน”

 

       สองแม่ลูกช่วยกันบรรจุคุกกี้ลงถุงแล้วแพ๊คให้เรียบร้อย จนผ่านไปเกือบชั่วโมงก็ทำเสร็จเรียบร้อย

 

       “แม่ค่ะ วันนี้ไปส่งแค่สองที่เหรอค่ะ”

       “จ๊ะ เค้าสั่งมาเยอะ แม่เลยรับแค่สองจ้าวเอง ไปเถอะลูกสายแล้ว”

       สองแม่ลูกก้าวขาขึ้นรถนิสสัน มาร์ชสีขาวของณภัทร์ เมื่อส่งของเสร็จก็กินเวลาไปจนถึง 10 โมง หญิงสาวมุ่งหน้าไปที่คอนโดแฟนหนุ่มทันที เพราะคอนโดอยู่ไกลจากบ้านเธอพอสมควร

       ผ่านไปเกือบชั่วโมง สองแม่ลูกจอดรถแล้วก็หิ้วตะกร้าใส่คุกกี้ไปหาภาคินคนรักของณภัทร์ทันที

       “เคนเค้าอยู่ห้องไหนเหรอภัทร์”จิตตาพูดตอนอยู่ในลิฟท์

       “ห้อง 1023 ค่ะแม่ ภัทร์มีกุญแจห้อง เดี๋ยวเราจะเอาเข้าไปแล้วทำให้พี่เคนตกใจเล่นกัน”สาวหน้าหวานยิ้มกว้างเมื่อนึกถึงความสนุก

       “ลูกคนนี้นี่ ไม่โตสักทีนะเรา”จิตตราส่ายหน้าไปมา

 

       เมื่อมาถึงห้องเป้าหมาย ณภัทร์ก็ไขกุญแจเข้าไปอย่างช้าๆ แต่ห้องกลับเงียบเมื่อไม่มีคนอยู่ เธอกับแม่ก็เดินไปเรื่อยๆจนมาหยุดที่ห้องนอนของชายหนุ่มคนรัก เสียงที่ดังรอดออกมาจากในห้องทำให้ณภัทร์รู้ว่าคนรักของเธอต้องอยู่ในห้องนี้แน่นอน แต่เสียงที่เธฮได้ยินกลับทำให้น้ำตาเธอไหลออกมาไม่สามารถที่จะกั้นอะไรได้อีกต่อไปแล้ว

       “อา...อ๊า...อ๊า...”

       “อ้า...อา.......”

 

       สาวหน้าหวานพลักประตูห้องนอนเข้าไป เธอคิดว่าคนรักของเธอพาผู้หญิงมานอนกก แต่เปล่าเลยสิ่งที่เธอกับแม่ของเธอเห็นก็คือผู้ชายสองคนกำลังกอดรัดฟัดเหวี่ยงกันอยู่บนที่นอน หน้าหญิงสาวชาไปชั่วขณะเธอไม่เคยคิดมาก่อนว่าคนรักที่เป็นสุภาพบุรุษไม่แตะต้องเธอเกินเลยนอกจากกอดกัน จะเป็นเกย์

       “พี่เคน”เสียงเรียกที่ดังทำให้ชายหนุ่มทั้งสองผละออกจากกัน

       “น้องภัทร์ คุณแม่”ภาคินหน้าซีดทันตาเห็นพร้อมคว้ากางเกงมาใส่

       “ใครเหรอครับพี่เคน”ชายหนุ่มรูปหล่อถามชายหนุ่มอีกคนที่ยืนตัวสั่นอยู่

       “ภาคิน เธอทำแบบนี้กับลูกสาวแม่ได้ไง เสียแรงที่แม่รักและไว้ใจเธอ”จิตตราพูดออกมาเสียงดัง

       “คุณแม่ครับ ผมขอโทษ น้องภัทร์พี่ขอโทษนะครับ”ภาคินเดินไปกอดณภัทร์

       “อย่ามาแตะต้องตัวภัทร์นะ วันนี้ภัทร์รู้แล้วว่าทำไม่พี่ถึงให้เกียติร์ภัทร์มาตลอด หึ เปล่าเลยพี่ไม่ได้ให้เกียติร์ภัทร์แต่พี่เป็นเกย์ต่างหากพี่ถึงไม่ล่วงเกินภัทร์เลย ภัทร์หายคาใจแล้วล่ะ ลาก่อนนะค่ะพี่เคนนับจากนี้เราไม่เคยรู้จักกัน กลับบ้านเถอะค่ะแม่”ณภัทร์จับแขนมารดาให้เดินตาม

       “น้องภัทร์ครับ”ภาคินพยายามยื้อรภัทร์เอาไว้

 

       เพี๊ยะ

       ฝามือหนาของคุณจิตตราตบเข้าที่แก้มซ้ายของชายหนุ่มที่ได้ขึ้นชื่อว่าที่ลูกเขยในอนาคต

       “ฉันขอยกเลิกงานแต่งงานและห้ามเธอมายุ่งวุ่นวายกับลูกสาวฉันอีก ต่างคนต่างอยู่ ไปกลับยัยภัทร์”จิตตราประกาศเสียงกร้าว

       “...........................”

 

       ............................................................................

 

ลานจอดรถ

      

       สาวหน้าหวานตอนนี้ได้แต่ร้องไห้เสียใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น คุณจิตตราจึงต้องเป็นคนขับรถพาลูกสาวกลับบ้าน

       ตลอดทางมีแต่เสียงร้องไห้สะอึ๊กสะอื้นของลูกสาว หัวอกคนเป็นแม่ย่อมปวดร้าวไม่ต่างกัน อาจมากกว่าด้วยซ้ำไป หากวันนี้เธอกับลูกสาวไม่ไปเจอด้วยตัวเอง ป่านนี้ลูกสาวเธอคงจะไม่มีความสุขไปตลอดชีวิตการแต่งงาน

       “ลูกแม่ถึงบ้านเราแล้วนะ”จิตตราเขย่าแขนลูกสาวที่ร้องไห้จนหลับไปเมื่อไหร่ไม่รู้

       “แม่ค่ะ ภัทร์ขอโทษนะค่ะ”หญิงสาวพูดเสียงเรียบ

       “ขอโทษแม่เรื่องอะไรจ๊ะภัทร์”

       “ขอโทษที่หนูพาแม่ไปเจอ.....อะไรแบบนั้น”

       “แม่ไม่โกรธภัทร์หรอกนะ แม่จะได้รู้ไงว่าผู้ชายคนนั้นเป็นยังไง อย่าคิดมากเลยนะไปพักผ่อนเถอะจ๊ะ”

       “ค่ะแม่ ภัทร์ขอตัวนะค่ะ”หญิงสาวรีบเดินขึ้นไปบนห้องนอนเธฮทันที

 

       เมื่ออยู่ตามลำพังคิดทบทวนเรื่องต่างๆคำพูดของเจติยาก็พุดขึ้นมาในสมอง

       (แต่ระวังนะค่ะ แบบนี้มันแปลกๆอยู่น๊า...ระวังเค้าจะเป็นเกย์นะค่ะ แล้วอย่าหาว่าเจติยาคนนี้ไม่เตือนล่ะ)

 

       เมื่อคิดไปถึงหน้าสาวหมวยตอนยิ้มให้เธอ ณภัทร์ก็อมยิ้ม เธอลืมความปวดร้าวไปได้ชั่วขณะ ทำไมกันนะแค่เห็นรอยยิ้มนั้นกับหน้าตากวนๆ เธอก็หัวใจเต้นแรงแบบนี้

      

       “ผู้ชายเฮงซวย”ณภัทร์นั่งฉีกรูปของเธอกับภาคินแล้วยัดลงถังขยะอย่างไม่สนใจใยดีอีก

 

       ในความคิดของเธอในตอนนี้เธอขยาดผู้ชายมาก เพราะเห็นหน้าหล่อๆแมนๆแบบนั้นไม่คิดว่าจะเป็นเกย์กันไปได้ พอซะทีความรัก ต่อไปณภัทร์คนนี้จะตั้งหน้าตั้งตาทำงานเพื่ออนาคต จะไม่ง้อผู้ชายคนไหนอีก

 

 

...............................................................................


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 16 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

53 ความคิดเห็น