ความรักหลากสี ( Yuri )

ตอนที่ 29 : ความรักหลากสี ตอนที่ 29

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,667
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    17 ม.ค. 56

            ตกเย็นอากาศกำลังดี พนักงานที่รีสอร์ทขับรถพาคุณอมรและครอบครัวไปที่ตลาด เสื้อผ้าแบบพื้นบ้านถูกวางขายกันเป็นแนวทางเดิน

            “เสื้อสวยจังเลยนะภัทร์ แม่ว่าจะซื้อไปสัก 4-5ตัว เอาไปฝากหนูน้ำกับยัยพิมด้วย”แพรวาพูดกับสะใภ้เล็ก

            “ดีค่ะคุณแม่ เนื้อผ้าก็คุณภาพดี อีกอย่างเราต้องอุดหนุนคนไทยด้วยกันค่ะ”ณภัทร์ยิ้มให้แพรวา สองสาวต่างวัยเลือกเสื้อผ้ากันอย่างอารมณ์ดี อมรและเจติยาคอยดูแลน้องพลอย เพราะคนเยอะมากกลัวว่าจะหลงกัน

 

            “หึ อารมณ์ดีกันจริงๆเลยนะ เดี๋ยวรอจังหวะดีๆน้องคนสวยได้เป็นเมียพี่แน่”ยุทธนาพูดขึ้นมาพร้อมมองไปกลุ่มของเจติยา

            “ลูกพี่ แบ่งผมบ้างสิ สวยๆแบบนี้นางฟ้าชัดๆ”ลูกน้องคนหนึ่งยืนน้ำลายไหลมานานพูดขึ้นมาบ้าง

            “เอาไว้ให้ข้าเบื่อก่อนแล้วจะยกให้นะเว้ย”ยุทธนายิ้มร้ายมองเจติยากับณภัทร์

 

            ..........................................................................

กรุงเทพฯ

            เสี่ยลือชัยขนเสื้อผ้าของรวิตรามาไว้หน้าบ้าน หญิงสาวที่ไปเบิกเงินและเช็คเด้ง ออกอาการหัวเสียอย่างเห็นได้ชัด

            “เสี่ยค่ะ เช็คที่เสี่ยเขียนให้มันเด้งอ่ะค่ะ เสี่ยเขียนให้ใหม่ได้มั้ยค่ะ”หญิงสาวเปลี่ยนอารมณ์ทันทีที่เห็นหน้าเสี่ยลือชัย แต่ก็ต้องชะงักเมื่อเห็นกระเป๋าเสื้อผ้าของเธอที่คนใช้คนออกมาจากในบ้าน

            “พวกแกทำอะไร เอาเสื้อผ้าฉันลงมาทำไมกัน เสี่ยค่ะ ดูคนใช้ของเสี่ยทำกับวิสิค่ะ ไล่มันออกไปให้หมดเลยนะค่ะ”รวิตราหันไปอ้อนเสี่ยลือชัย

            “คุณนั่นแหละที่ออกไปจากบ้านผม”เสี่ยลือชัยพูดเสียงเรียบ

            “หมายความว่ายังไงค่ะเสี่ย วิ...วิทำอะไรผิดเหรอค่ะ”รวิตราหน้าซีดทันที

            “ผิดสิผิดมากด้วย คุณเป็นเมียผมนะแต่คุณกลับไปนอนกับลูกชายของผม แถมยังมาหลอกเอาเงินของผมอีกแม่คุณตายไปตั้งแต่คุณอายุ 17 คุณจะมาหลอกอะไรผมอีก ผมมันโง่มากเลยใช่มั้ย”เสี่ยลือชัยระเบิดอารมณ์อย่างฉุดไม่อยู่

            “วิ...วิ จำเป็นนะค่ะเสี่ย”รวิตราหน้าซีดตัวสั่น

            “ออกไปจากบ้านผมได้แล้ว ถ้าคุณเจกับคุณภัทร์ไม่เล่าให้ผมฟัง ผมคงเป็นไอ้โง่ให้คุณหลอกอยู่แบบนี้ ออกไปจากชีวิตผมซะ ไม่งั้นอย่าหาว่าผมไม่เตือนนะ”เสี่ยลือชัยเดินเข้าไปในบ้านอย่างอารมณ์เสีย

            “เจติยา ณภัทร์ แกทำฉันไม่เหลืออะไรเลย อย่าหาว่าฉันใจร้ายก็แล้วกันในเมื่อพวกแกมายุ่งกับฉันก่อน”รวิตราหยิบมือถือออกจากกระเป๋าแล้วโทรหายุทธนาสามีจอมโหด

            “พี่ยุทธจัดการตามแผนได้เลยนะค่ะ เดี๋ยวฉันจะไปรอที่บ้านร้าง”รวิตรามองเข้าไปในบ้านเสี่ยอีกครั้งก่อนจะหิ้วกระเป๋าเดินออกไป

 

            ......................................................................

 

            “พ่อค่ะแม่ค่ะ คืนนี้มีงานที่ทางรีสอร์จัดขึ้นให้แขกพิเศษ พวกเราได้รับเกียติร์ไปชมการแสดงด้วยนะค่ะ”เจติยาพูดกับพ่อแม่

            “ไม่ดีกว่า เจพาภัทร์กับหลานไปดูแล้วกัน พ่อกับแม่ขอพักผ่อนดีกว่า”อมรพูดกับลูกสาว

            “งั้นก็ได้ค่ะ เราไปเถอะภัทร์ น้องพลอย”เจติยาเดินไปจับแขนน้องพลอยและโอบไหล่ณภัทร์ได้ไปยังบริเวณงาน

            บริเวณงานมีแขกของรีสอร์ทอยู่หนาตา เพราะเป็นช่วงที่คนต่างประเทศมาเที่ยวที่เมืองไทย ทางรีสอร์ทจึงมีการแสดงแบบบ้านๆหาดูยากให้กับแขกที่นี่

            “สวยจังเลยนะค่ะ เจถ่ายวิดิโอไว้สิ เอาไปให้น้ำกับพี่พิมดู”ณภัทร์ตื่นเต้นกับการแสดงมากเธอไม่เคยเห็นมาก่อน

            “จ๊ะๆน้องพลอยอยู่กับอาภัทร์นะค่ะ อย่าซนนะ”เจติยาดันหลังหลานสาวไปหาณภัทร์

           

            “พวกแกเตรียมตัวนะ มันเผลอเมื่อไหร่ก็จัดการมันได้เลยนะ”ยุทธนาสั่งลูกน้องที่ตามมาด้วยสองคน

            “ครับพี่ยุทธ”

 

            เจติยาถ่ายรูปไปเรื่อยๆจนพอใจก็อยากเข้าห้องน้ำจึงช่วยณภัทร์กับน้องพลอยไปเป็นเพื่อน ห้องน้ำที่อยู่ใกล้ที่สุดก็อยู่หลังรีสอร์ท ทั้งหมดเข้าไปทำธุระของตัวเองจนเสร็จก็ออกมา แต่ก็ต้องตกใจเมื่อมีชายหน้าแปลกหน้าสามคนเดินเข้ามาหาพร้อมโป๊ะยาสลบสองสาวที่ดิ้นพล่านอย่างตกใจ เด็กน้อยได้แต่ร้องไห้ตกใจกลัว

 

            ยุทธนาพาทั้งสามไปไว้ที่บ้านร้างในป่า รวิตราเข้ามาในบ้านพร้อมสอดสายตามองไปยังคนที่โดนมัดมือมัดเท้าอยู่ที่มุมห้อง หญิงสาวยิ้มออกมาอย่างสะใจ

            “หึ คนเก่งของวิ หมดสภาพแล้วเหรอค่ะ”รวิตราเดินไปลูบแก้มขาวใสของเจติยา

            “อืม...”ร่างสูงค่อยๆลืมตาขึ้นและพยายามปรับสายตาให้เห็นชัดเจนขึ้น

            “สวัสดีค่ะเจที่รัก”รวิตรายิ้มหวานให้เจติยา

            “วิ...พวกเรามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง เฮ้ย!ทำไมโดนมัดแบบนี้ล่ะ ภัทร์ น้องพลอย”เจติยาขยับไปหาคนรัก

            “หึ รักกันจังเลยนะค่ะ ไม่ต้องห่วงหรอก ถ้าวิได้เงินเมื่อไหร่ วิจะปล่อยเจไป แต่ยัยหน้าหวานนี้คงจะปล่อยไปแบบธรรมดาไม่ได้ เพราะไอ้พวกนี้มันจองไว้แล้ว”รวิตราชายตามองลูกน้องตัวเองที่ยืนยิ้มอย่างหื่นๆ

            “วิ อย่าทำแบบนั้นนะ วิอยากได้เงินเท่าไหร่ก็บอกมาสิ เจจะให้ และไม่เอาเรื่องวิด้วย ขอแค่วิปล่อยพวกเราไป”เจติยาทำท่าอ้อนวอน

            “หึ เจค่ะ นังนี่มันทำให้เจที่หยิ่งทะนง อ้อนวอนคนอื่นได้แบบนี้เลยเหรอค่ะ”รวิตรามองเจติยาอย่างไม่เชื่อสายตา เธอไม่เคยเห็นร่างสูงข้อร้องอ้อนวอนใครแบบนี้มาก่อน

            “หยุดพร่ามได้แล้วน่า เอามือถือมันมาสิ”ยุทธนาบอกให้รวิตราเอามือถือของเจติยาให้เขา

            “นี่จ๊ะพี่ยุทธ”หญิงสาวยื่นให้อย่างเร็ว

            ยุทธนากดเบอร์หาอมร พ่อของเจติย

            “เจ ลูกอยู่ไหนเนี้ยรู้มั้ยว่าพ่อเป็นห่วง”อมรพูดทันทีที่รับสาย

            “สวัสดีครับคุณอมร ลูกสาวและหลานสาวของคุณอยู่กับเราที่นี่”ยุทธนาพูดอย่างอารมณ์ดี

            “คุณเป็นใครแล้วลูกผมไปอยู่กับคุณได้ไง”อมรสงสัย

            “หึหึหึ ไม่ต้องถามมากหรอกครับ คุณแค่เติมเงินให้ผม 10 ล้านบาท แล้วสามคนนี้จะไม่เป็นอะไร แต่ถ้าตุกติกแจ้งตำรวจคุณก็รับศพสามคนนี้ไปแทนแล้วกัน”

            “แล้วจะให้เอาไปให้ที่ไหนเมื่อไหร่”อมรเริ่มใจสั่นเป็นห่วงลูกๆ

            “พรุ่งนี้ฉันจะโทรหาคุณอีกทีนะ”ยุทธนากดวางสายไป

           

“ฮัลโหลๆ เดี๋ยวสิ ไอ้เลว”อมรตะโกนออกมาเสียงดังลั่น

“คุณค่ะ เกิดอะไรขึ้นกับลูกเจค่ะ”แพรวาร้อนใจยิ่งกว่าใคร

“สามคนนั้นโดนจับตัวไปเรียกค่าไถ่ พวกมันให้ผมเตรียมเงินให้ 10ล้าน ไม่งั้นมันจะฆ่าทั้งสามคนทิ้ง”อมรนั่งลงอย่างหมดแรงก่อนจะรีบกดเบอร์โทรออกอีกครั้ง

 

“สวัสดีครับคุณพ่อ เที่ยวสนุกมั้ยครับ”เจนภพพูดออกมาอย่างอารมณ์ดี

“ภพ เจ ภัทร์และน้องพลอยถูกจับตัวไปเรียกค่าไถ่ ภพช่วยน้องด้วยนะ”อมรน้ำเสียงไม่ค่อยดีเท่าไหร่เพราะต้องกลั้นไม่ให้สะอื้นไห้ออกมา

“คุณพ่อใจเย็นๆนะครับ ผมจะรีบไปหาคุณพ่อเดี๋ยวนี้เลยครับ”เจนภพตัดสายทิ้งแล้วนั่งเครียดอยู่สักพัก เขารีบโทรหาเพื่อนที่เป็นตำรวจให้ช่วยเหลือเขา และเล่ารายละเอียดให้ฟัง เมื่อคุยเสร็จเขาก็รีบกลับไปบ้านเพื่อบอกข่าวร้ายนี้ให้เจษฎากับพิมมาดาได้ทราบ

         เมื่อเจนภพเล่าเรื่องราวทั้งหมดจบเจษฎาก็เข่าอ่อนทันที พิมมาดาได้แต่ร่ำไห้เป็นห่วงลูกสาวและสองสาว

 

“น้องพลอยลูกแม่”พิมมาดาร้องไห้และเป็นลมไปในที่สุด



...................................................................................

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

53 ความคิดเห็น