ความรักหลากสี ( Yuri )

ตอนที่ 23 : ความรักหลากสี ตอนที่ 23

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,992
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 15 ครั้ง
    11 ม.ค. 56

1 ปีผ่านไป

            ความรักที่เจติยากับณภัทร์ที่มีให้กัน ผ่านไป 1 ปี ความรักก็ยังมั่นคงมิเสื่อมคลาย แม้บางครั้งจะมีไม่เข้าใจกันบ้างแต่เธอสองคนก็เลือกที่จะหันหน้ามาคุยกันมากกว่าหลบหน้ากัน

วันนี้ก็มีเรื่องให้ปวดหัว เมื่อณภัทร์มีหนุ่มใหญ่เจ้าของร้านอาหารมาจีบ ตอนนี้คุณจิตตราเปิดร้านขายขนมในห้าง ณภัทร์จึงมาช่วยขายในช่วงตอนเย็นกับวันหยุด ฝั่งตรงข้ามร้านขายขนมมีร้านอาหารญี่ปุ่น เจ้าของเป็นพ่อหม้ายมีลูกชาย 2 คนอยู่ในช่วงวัยรุ่นแล้ว ภรรยาเสียไป 5 ปีแล้ว ชื่อของเขาคือเสี่ยลือชัย อายุ 53 ปี

            “สวัสดีครับหนูภัทร์ วันนี้มาช่วยคุณแม่เหรอครับ”

            “ค่ะ วันนี้รับขนมมั้ยค่ะเสี่ย”ณภัทร์ยิ้มให้บางๆ

            “เอาจ๊ะ มีอะไรอร่อยๆก็เอามาเลยนะ เสี่ยจะซื้อไปฝากเด็กๆที่ร้านน่ะ”เสี่ยลือชัยมองหน้าณภัทร์อย่างหื่นๆสายตากรุ่มกริ่ม

            “รอสักครู่นะค่ะ เดี๋ยวภัทร์เอาใส่ถุงให้ค่ะ”ณภัทร์เดินไปหยิบขนมใส่ถุง

            “วันนี้เพื่อนไม่มาด้วยเหรอครับหนูภัทร์”เสี่ยลือชัยมองไปรอบๆร้าน

            “เพื่อนเหรอค่ะ ไม่มีนี่ค่ะ ภัทร์ไม่เคยพาเพื่อนมาที่ร้านเลยนะค่ะ”ณภัทร์ขมวดคิ้วสงสัย

            “ก็อาคนสวยหน้าหมวยไงจ๊ะ เห็นตัวติดกันตลอดเลย”เสี่ยลือชัยยิ้มกว้าง

            “อ๋อ! ไม่ใช่เพื่อนของภัทร์หรอกค่ะ”ณภัทร์หัวเราะ

            “อ้าว...แล้วเป็นอะไรเห็นสนิทกันจัง”เสี่ยลือชัยทำหน้างงเกาหัวตัวเอง

            “แฟนของภัทร์ค่ะ หรือจะเรียกว่าสา...มี ก็ได้นะค่ะ”ณภัทร์ยิ้มกว้างให้เสี่ยลือชัย

            “อั๊ยยะ มันจะเป็นไปได้ยังไง คุณเป็นผู้หญิงทั้งคู่แถมสวยอีกต่างหาก”

            “ค่ะ ไม่เห็นเป็นไรเลยนี่ค่ะ ถ้าเราสองคนรักกัน”ณภัทร์ยังยิ้มกว้างให้เสี่ย

            “อั๊ยยะ”เสี่ยลือชัยตกตะลึง

            “คุยอะไรกันอยู่ค่ะ สวัสดีค่ะเสี่ย”เจติยายกมือไหว้เสี่ยลือชัยก่อนจะโอบเอวคนรักไว้

            “สวัสดีครับคุณเจติยา มาด้วยเหรอครับ”

            “ร้านแม่ยายนี่ค่ะ ต้องมาช่วยสิ เดี๋ยวท่านไม่ยกลูกสาวคนสวยคนนี้ให้ก็แย่สิ”เจติยายิ้มกริ่มมองสบตากับณภัทร์ เค้าได้ยินทุกอย่างที่ณภัทร์พูดกับเสี่ยลือชัย

            “เอ่อ...ผมขอตัวก่อนนะครับ ดูเหมือนลูกค้าที่ร้านจะเยอะมากเลย ขอตัวนะครับ”เสี่ยลือชัยรีบบอกลา เพราะยังตั้งรับไม่ทัน

            “สวัสดีค่ะ อ่ะ! เสี่ยค่ะ ค่าขนม 500 บาทพอดีเลยค่ะ”ณภัทร์เรียกไว้ทัน

            “อ่า...ครับ นี่ครับ ไปล่ะครับ”เสี่ยลือชัยรีบเดินออกไปอย่างรวดเร็ว

            “หึหึหึ ตลกดีนะ”เจติยาหัวเราะขำ

            “ตลกตรงไหนน่ารำคาญออก ว่าแต่เจมาได้ไงค่ะไหนบอกว่าประชุมไง”ณภัทร์เกาะแขนคนรัก

            “พอดีตกลงกันได้เร็วน่ะ เลยเลิกเร็วแต่หิวอ่ะ ไปทานอาหารญี่ปุ่นกันมั้ย ตรงเนี่ย”เจติยาชี้ไปที่ร้านของเสี่ยลือชัย

            “หือ ทำไมต้องร้านเสี่ยลือชัยด้วยล่ะ ร้านอื่นไม่ได้เหรอ”ณภัทร์ทำหน้ายู่

            “แหม ภัทร์จ๋า เสี่ยนะมาอุดหนุนเราออกบ่อย เราก็ต้องไปอุดหนุนเสี่ยบ้างสิค่ะ”

            “ก็ได้ ภัทร์ไปชวนแม่ไปทานด้วยดีกว่า”ณภัทร์เดินเข้าไปในห้องครัว

            เจติยามองณภัทร์แล้วยิ้มออกมา พลางมองไปทางร้านเสี่ยลือชัยอย่างมีเลศนัย

            “เจ แม่ไม่ไปอ่ะ เราไปกันเถอะ”ณภัทร์ควงแขนเจติยาเดินไปยังร้านอาหารญี่ปุ่น

            “ทำไมต้องควงแขนเจแน่นแบบนี้ล่ะค่ะ”เจติยามองหน้าณภัทร์อย่างงงๆ

            “หึ ไม่ควงไม่ได้หรอก ดูสายตาสาวๆในร้านสิ จ้องเจอย่างกะจะกินเข้าไปทั้งตัว”ณภัทร์ทำหน้าไม่สบอารมณ์

            “หวงเหรอ เดี๋ยวเจจะทำให้ภัทร์เป็นผู้หญิงที่ใครๆต้องอิจฉาเลยล่ะ”เจติยาพูดเป็นนัยๆ

            “ยังไงค่ะ”ณภัทร์เอียงคอถาม

            “เดี๋ยวก็รู้ค่ะ เราไปนั่งตรงนั้นกันนะ”เจติยาเดินไปยังโต๊ะที่เสี่ยลือชัยสามารถมองเห็นได้ชัดๆ

            เอ๊ะ! หนูภัทร์กับ...แฟนนี่เสี่ยลือชัยมองสองสาวสวยที่เดินเข้ามานั่งแต่ก็คิดว่ามาทานอาหารเฉยๆมั้ง

 

            เจติยาสั่งอาหารมาจนเต็มโต๊ะ ณภัทร์มองอาหารก็ยิ้มออกมาเพราะมีแต่ของโปรดของเธอทั้งนั้น เจติยาส่งยิ้มหวานให้คนรัก โต๊ะข้างๆที่มีกลุ่มสาวสวยนั่งอยู่ 4-5คนมองมาทางเจติยาแถมแอบยิ้มให้ด้วย แต่เมื่อสายตาณภัทร์หันมามอง ทั้ง 5 คนก็หันมาสนใจการกินอาหารต่อ

            “เสน่ห์แรงเกินไปแล้วนะ ชิ”ณภัทร์บ่นพึมพำ จนร่างสูงขำออกมา

            “ที่รักค่ะ อ้าปากสิ เจป้อน”เจติยาคีบอาหารให้สาวหน้าหวาน

            “อร่อยจัง ไม่คิดว่าจะอร่อยแบบนี้นะเนี่ย เจลองชิมดูสิ”ณภัทร์ตักอาหารป้อนเจติยาบ้าง

            “อร่อยจริงด้วย แบบนี้ต้องมาอุดหนุนบ่อยๆซะแล้วล่ะ”เจติยาตักอาหารจนเพลิน ต่างคนต่างผลัดกันป้อนจนคนที่เห็นต่างพากันอิจฉาหนึ่งในนั้นก็มีเสี่ยลือชัยด้วย

            “อิ่มจัง ไม่น่าเชื่อนะว่าเราสองคนจะทานหมด”เจติยาเอนหลังพิงเก้าอี้

            “อาหารเค้าอร่อยจริงๆนี่ค่ะ ไปเดินย่อยกันมั้ย ภัทร์อยากได้เสื้อสัก 2-3 ตัว”

            “ไปสิค่ะ น้องเช็คบิลด้วย”เจติยาจัดการเรื่องค่าอาหาร ทั้งสองเดินกอดกันกลมออกร้านไป

 

            “อั๊ยยะ สาวสวยสองคน เฮ้อ!น่าเสียดายชะมัด แต่คงตัดใจสินะเรา หาใหม่ก็ได้ว่ะ สาวสวยๆมีเยอะแยะ”เสี่ยลือชัยพูดกับตัวเอง สายตายังคงจับจ้องไปที่สองสาวจนลับตาไป

 

            .....................................................................

            ชายหนุ่มหน้าตี๋พาเมธาวีที่ตกลงคบหากันเป็นแฟนได้ครึ่งปีแล้ว ชายหนุ่มยังคงเสมอตนเสมอปลายกับหยิงสาวคนนี้เสมอ

            “พี่นัท เมย์อยากไปดูหนัง พี่นัทว่างมั้ยค่ะ”

            “วันนี้พี่ว่างทั้งวัน งั้นเราไปดูหนังกัน ดูเรื่องไหนดีล่ะครับ”

            “ดูหนังโรแมนติกดีกว่าค่ะ เมย์ชอบ”

            “ได้ครับ”

            ณัฐชัยเดินไปซื้อตั๋วหนัง แล้วพาหญิงสาวเข้าไปข้างในโรงหนังเพราะเรื่องที่พวกเขาดูกำลังจะฉาย

            ทั้งสองนั่งดูอย่างเงียบๆเมธาวีกำลังอินจัดถึงขั้นน้ำตานองหน้ากันเลยทีเดียวจนชายหนุ่มต้องโอบกอดคนขี้แยเอาไว้

            เมื่อหนังจบทั้งสองก็เดินกอดกันออกมาจากโรงหนัง หญิงสาวยังคงน้ำตาซึมเล็ก

            “อยากไปไหนต่อหรือเปล่าเมย์”ชายหนุ่มก้มลงมาถามคนรัก

            “ไปกิน MK หิว”หญิงสาวทำหน้าอ้อนๆจนชายหนุ่มยิ้มออกมา

            “ป่ะ งั้นเราไปกินกัน”

            “พี่นัท ผู้หญิงที่ยืนข้างพี่วันนั้นเป็นใครค่ะ”จู่ๆเมธาวีก็ถามขึ้นมาอย่างจริงจัง จนณัฐชัยเลิกคิ้วมองแฟนสาว

            “คนไหนครับ”

            “ที่ถ่ายแบบวันก่อนไงค่ะ”

            “อ๋อ น้องฝ้าย นางแบบนะเหรอ ทำไมเหรอครับ”ณัฐชัยมองเมธาวียิ้มๆ

            “ไม่ทำไมหรอก แค่หวง”เมธาวีพูดแล้วเสมองไปทางอื่น

            “หึ ไม่ต้องหวงหรอกครับ พี่รักเมย์คนเดียวเท่านั้นแหละ ไม่มีหัวใจให้ใครอีกแล้วนอกจากแมวน้อยขี้อ้อนของพี่คนนี้”ณุฐชัยบีบจมูกเมธาวีเบาๆ

            “หืม...อย่าให้รู้นะว่านอกใจ ไม่งั้น.........”เมธาวีทำท่าเชือดคอ

            “ครับ กลัวแล้วครับ”ทั้งสองหัวเราะร่าอย่างมีความสุข

            “ทานเสร็จไปหาเจกับพี่ภัทร์กันนะค่ะ เมย์คิดถึงเพื่อน”

            “อืม...พรุ่งนี้วันหยุด เราค่อยนัดกันที่บ้านพี่ดีมั้ย พี่กลัวคุณแม่ท่านเหงาน่ะ”

            “ก็ดีค่ะ แม่พี่นัททำขนมอร่อย  แล้วคุณแม่ไม่ไปเปิดร้านเหรอค่ะพรุ่งนี้”

            “เอ่อใช่ ลืมไปเลย งั้นไปช่วยแม่ที่ร้านดีกว่า เจกับพี่ภัทร์คงอยู่ที่ร้านเหมือนกัน”

            “ตามนั้นค่ะ รีบทานเถอะค่ะ จะได้กลับไปพักผ่อนกัน”

            “ครับ”ชายหนุ่มยิ้มน้อยๆแล้วก็เอาใจคนรักสารพัด

 

..............................................

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 15 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

53 ความคิดเห็น

  1. #30 supa (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 12 มกราคม 2556 / 00:05
    แหววกันน่าดูเลยนิ...

    #30
    0
  2. #29 kuda (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 11 มกราคม 2556 / 21:36
    น่ารักทั้งสองคู่เลย
    #29
    0