ความรักหลากสี ( Yuri )

ตอนที่ 15 : ความรักหลากสี ตอนที่ 15

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,450
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    21 ธ.ค. 55

กลับมาปัจจุบัน


            นีรนุชยังแค้นใจเรื่องตอนเด็กเพราะเมื่อกลับมาเรียน คนในโรงเรียนก็นินทาเธอ บางคนก็แกล้งพูดแรงๆ บางคนก็มาหาเรื่องตบตีเธอ นั่นเพราะเมธาวีเป็นประธานนักเรียนที่ใครๆก็รักและชื่นชม  จนทนแรงกดดันไม่ไหวต้องลาออกมากลางเทอม พ่อแม่ของเธอไม่ได้รับรวยจึงส่งเธอไปเรียนโรงเรียนรัฐบาล เธอจบแค่ม.6 เอง เพราะพ่อกับไม่ไม่มีปัญญาส่งเธอเรียนอีกต่อไป นีรนุชรอคอยเวลาแก้แค้น วันที่รู้ข่าวว่าเจติยากลับมาเมืองไทยแล้ว เธอจึงมาสมัครงานที่บริษัทแห่งนี้ เพื่อจะได้อยู่ใกล้คนที่ทำให้รักแรกของเธอยับเยินไม่มีชิ้นดีจนไม่กล้ามีความรักให้ใครอีกต่อไป

 

            “นุช ยืนทำอะไรอยู่จ๊ะ เข้าไปทำงานได้แล้ว”เสียงเรียกทำให้หญิงสาวหันหน้ามาหาคนทัก

            “พี่ชมพู่ นุชกำลังเข้าไปค่ะ ไปด้วยกันเลยดีกว่านะค่ะ”นีรนุชรีบเปลี่ยนสีหน้าทันที

            “ไปกันเถอะจ๊ะ”ชมพูเดินนำนีรนุชไปที่แผนก (นีรนุชอยู่ฝ่ายตรวจสอบสินค้าก่อนที่จะส่งให้ลูกค้า : QC)


            ............................................................

 

ห้องทำงานเจติยา

           

            ณภัทร์นั่งพิมพ์เอกสารสำหรับการไปเที่ยวทะเล แต่ด้วยจำนวนคนที่เยอะเกินไปอาจดูแลไม่ทั่วถึง เธอจึงคิดว่าควรพาพนักงานไปเที่ยวปีล่ะแผนกและตามโซนA-D เพราะยังไงทุกปีต้องพาพนักงานไปเที่ยวอยู่แล้ว เจติยาเอาไปเสนอพี่ชายทั้งสองและโทรบอกบิดามารดา ทุกคนก็เห็นด้วยกับความคิดของณภัทร์ ทุกคนเห็นว่าควรพาฝ่ายผลิตโซน A ไปเที่ยวก่อน ซึ่งพนักงานมีทั้งหมด 80 คน (โซนนี้มีนีรนุชรวมอยู่ด้วยค่ะ)

            “พี่ภัทร์เสร็จหรือยังค่ะ”เจติยาเงยหน้าถามคนรัก

            “เสร็จแล้วค่ะ เดี๋ยวพี่ขอตัวไปแผนกโซน A หน่อยนะค่ะ”ณภทร์ยืนถือเอกสารในมือ

            “ไปด้วยได้มั้ย จะได้ไปตรวจดูงานด้วย”เจติยารีบลุกตาม

            “ก็ไปสิค่ะ ใครจะว่าบอสได้ล่ะค่ะ”ณภัทร์เน้นเสียงตอนพูด

           


แผนกตัดเย็บ

 

            ณภัทร์เดินไปหาหัวหน้าไลท์แต่ละไลท์ผลิต บอกกล่าวเรื่องไปเที่ยวจนเรียบร้อยก็เดินไปหาเจติยาที่ยืนดูงานเย็บเสื้ออยู่ไม่ไกล

            “เป็นไงค่ะ ฝีมือพนักงานงานของเรา สวยใช่มั้ยล่ะ”ณภัทร์ยิ้มให้เจติยาที่ยืนมองการเย็บเสื้ออยู่นาน

            “ละเอียดดีมากเลย สงสัยเที่ยวคราวนี้ต้องจัดหนักซะหน่อยแล้วล่ะ”เจติยาพูดให้พนักงานได้ยินด้วย ทุกคนหันมายิ้มให้บอสคนสวย

            “เราไปดูแผนก QC กันต่อเลยนะค่ะ พรุ่งนี้ต้องจัดส่งเสื้อให้ลูกค้าแล้วด้วย”ณภัทร์เสนอบอส

            “โอเคค่ะ”เจติยาเดินตามณภัทร์ไปอย่างเงียบๆ

            พนักงานมองอย่างชื่นชม สาวสวยทั้งสองดูเหมาะสมกันมาก แถมยังใจดีทั้งคู่เลย

            “ห้องนี้เราจะตรวจสอบ เสื้อที่ทำเสร็จแล้วและต้องส่งออกไปให้ลูกค้า อย่างตัวไหนไม่ผ่านก็จะต้องนำกลับไปแก้ไข เรามีแผนกที่ซ่อมเสื้อพวกนี้โดยเฉพาะค่ะ เดี๋ยวค่อยไปดูนะ”

            “ได้ค่ะ อื้ม...เจเดินดูหน่อยนะ”เจติยาเดินดูการคัดแยกเสื้อของพนักงานอย่างเพลิดเพลิน

            สายตานีรนุชมองตามเจติยาตั้งแต่เดินเข้ามาพร้อมณภัทร์แล้ว เธอยอมรับว่าเจติยาดูสวยและเท่ห์กว่าเมื่อก่อนมาก ทำไมคนที่เจติยาเลือกไม่ใช่เธอนะ ป่านนี้เธอคงจะสบายมากกว่านี้แล้วล่ะ สายตาของนีรนุชไปประสานเข้ากับเจติยาพอดีที่ร่างสูงมายืนตรงหน้าเธอ

            ร่างสูงยิ้มให้นีรนุชแล้วเดินไปหาณภัทร์ที่ยืนดูเสื้อที่ต้องเอาไปซ้อม

            ‘พี่จำฉันไม่ได้แล้วจริงๆด้วยนีรนุชมองตามร่างสูง

            “พี่ภัทร์ทำอะไรค่ะ”เจติยาถามอย่างสงสัย

            “พี่ว่าเราน่าจะอบรมพนักงานตัดเย็บสักหน่อยนะ ดูสิเย็บมาได้ยังไง ชื่อของพนักงานที่ตัดเย็บกองนี้อยู่ไหนค่ะ”ณภัทร์พูดกับร่างสูงจบก็หันไปถามพนักงาน

            “กองนี้เป็นของปราณี  เขตแดนค่ะหัวหน้า รู้สึกจะเป็นพนักงานใหม่เพิ่งมาทำงานได้ 2 อาทิตย์ เองค่ะ”พนักงานQCตอบ

            “พนังงานใหม่งั้นเหรอ อื้ม...สงสัยคงต้องเทรนใหม่อีกรอบ งานต้องซ้อมเยอะจัง แบบนี้จะส่งลูกค้าทันมั้ยเนี่ย”ณภัทร์บ่นพึมพำแต่คนที่ยืนอยู่ใกล้ๆก็ได้ยินทุกคำ

            “เราคงต้องเรียกหัวหน้าไลน์มาประชุมแล้วล่ะพี่ภัทร์”เจติยากระซิบบอกคนรัก

            “งั้นเรากลับออฟฟิศกันดีกว่าค่ะ พี่ขอเสื้อพวกนี้ไปเป็นตัวอย่างนะ ทำเรื่องออกให้พี่หน่อยและก็เอาไปส่งพี่ที่ห้องด้วยนะ”ณภัทร์หันไปสั่งพนักงาน

            “ได้ค่ะหัวหน้า”หญิงสาวรีบทำเอกสารออกทันที

            นีรนุชมองทั้งสองคนอยู่นาน สายตาที่มองมันยังดูเจ็บปวด เธอแน่ใจว่าคนที่เธอรักยังคงชื่อเจติยา แต่ความแค้นมันคอยตอกย้ำให้เธอเกลียดคนๆนี้

           

            เจติยากับณภัทร์กลับมาที่ห้องทำงาน ณภัทร์ก็ทำเอกสารเรียกหัวหน้าไลท์มาประชุมตอนบ่าย 2 โมง วันนี้

            “เจ บ่าย 2 ประชุมนะ ห้ามลืม เรื่องการประชุมวันนี้เป็นเรื่องการเทรนเด็กใหม่ เพราะเท่าที่ดูงานออกมาไม่ได้คุณภาพเท่าที่ควร เดี๋ยวพี่ทำรายละเอียดให้อ่านนะค่ะ”

            “ขอบคุณค่ะพี่ภัทร์ แฟนเจน่ารักจริงๆเลย มีพี่ภัทร์มาช่วยงาน เจสบายไปเลยนะเนี่ย”เจติยาไปยืนข้างๆณภัทร์

            “มันเป็นหน้าที่ของเลขาอย่างพี่นี่ค่ะ จะเที่ยงแล้วไปหาอะไรทานกันดีกว่ามั้ย ทานที่แคนทีนนี่แหละ อากาศร้อนไม่อยากออกไปข้างนอกอ่ะ”

            “ได้ค่ะ เจตามใจพี่ภัทร์อยู่แล้ว ไปกันเลยดีกว่าค่ะ เจหิวเมื่อเช้าทานแค่ข้าวต้มมันไม่อยู่ท้องเลยอ่ะ”เจติยาจับมือณภัทร์เดินออกไปจากห้องทำงานมุ่งหน้าสู่แคนทีน

 

รักเธอคนนี้ 24 ชั่วโมง เช้าสายบ่ายเย็นก็ยัง I LOVE YOU’

 

เสียงเพลงโทรศัพท์มือถือของเจติยาดังขึ้นมา ร่างสูงรับโทรศัพท์ทันทีที่เห็นชื่อคนโทรมา

            “ว่าไงเมย์ อยู่ไหนเนี่ย”เจติยากลอกเสียงไปในโทรศัพท์ ณภัทร์มองหน้าเจติยาแว๊บหนึ่งก็หันไปทานข้าวต่อ

            “ฉันไปหาเจที่ห้องทำงานอ่ะ แต่ไม่เจอ ตอนนี้เจอยู่ที่ไหนอ่ะ”

            “อ้าว...เจอยู่แคนทีนกับพี่ภัทร์ เมย์เดินมาที่นี่สิ มาทานข้าวด้วยกัน”เจติยามองหน้าคนรัก อยากดูปฎิกิริยาของคนรักแต่เมื่อณภัทร์ไม่แสดงอะไรออกมาก็โล่งใจ

            “โอเค เดี๋ยวเมย์ไปหาที่แคนทีน แค่นี้นะ”เมธาวีมุ่งหน้าไปแคนทีน

           

            “พี่ภัทร์เดี๋ยวเมย์มาทานข้าวกันเรานะค่ะ”เจติยาพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน

            “ค่ะ ทำไมทำหน้าแบบนั้นค่ะ บอกแล้วว่าคนนี้ยกเว้น กลัวพี่หึงเหรอค่ะเด็กน้อย”ณภัทร์ยิ้มหวานให้เจติยา

            “เจแคร์พี่นะค่ะ พี่คือคนที่เจรัก เจต้องแคร์ความรู้สึกพี่สิค่ะ”เจติยาส่งตาหวานให้คนรัก จนณภัทร์ต้องก้มหน้าลงเพราะความเขิน

            “อย่าทำให้พี่เขินบ่อยได้มั้ยค่ะ หน้าร้อนไปหมดแล้วเนี่ย”สาวหน้าหวานจับแก้มตัวเอง

            “พูดความจริงก็เขิน แต่ก็น่ารักดี เจชอบตอนที่พี่ภัทร์เขินเจ น่า...รัก น่า...”เจติยาลากเสียงยาว ทำหน้าเจ้าเล่ห์

            “น่า...อะไรค่ะ พูดดีๆนะ”ณภัทร์จ้องตากับเจติยา

            “น่า...กอดไงค่ะ อิอิ”เจติยาตักอาหารให้ณภัทร์ทานต่อไป

            “สวีทกันไม่เว้นที่บริษัทเลยนะเพื่อน”เสียงเมธาวีดังขึ้นมา

            “มาแล้วเหรอเมย์นั่งสิ”เจติยายิ้มรับคนมาใหม่

            “สวัสดีค่ะพี่ภัทร์ มื้อนี้ขอทานข้าวด้วยคนนะค่ะ”เมธาวีหันไปยิ้มให้สาวหน้าหวาน

            “ได้สิค่ะ ได้ข่าวว่าได้เป็นนางแบบเหรอค่ะ”ณภัทร์ถามเมธาวี

            “ค่ะ น้องชายพี่ภัทร์นี่แหละ ไปพูดหว่านล้อมคุณแม่เมย์จนท่านยอมตกลง เมย์ละเครียดจริงๆ เกิดมายังไม่เคยทำแบบนี้เลยอ่ะ”

            “อะไรเมย์ เวลาถ่ายรูปเมย์ก็ชอบแอ๊บแบ้วตลอด ไม่เชื่อพี่ภัทร์ดูนี่สิค่ะ”เจติยายื่นมือถือให้ณภัทร์ดู

            “เฮ้ย!เจ เมย์อายนะ พี่ภัทร์อย่าดูเลยค่ะ เมย์ขอร้อง”เมธาวีเอามือปิดหน้าตัวเอง

            ณภัทร์เลื่อนรูปไปเรื่อยๆตอนแรกก็มีรูปเจติยากับเพื่อนรักคนนี้อยู่หรอก แต่พอหลังๆเป็นรูปของเจติยากับใครอีกคนที่ดูสนิทกันมาก ณภัทร์มองรูปแล้วนิ่งไป จนร่างสูงทั้งสองสังเกตได้ก็ทักขึ้นมา

            “พี่ภัทร์เป็นอะไรค่ะ อย่าบอกนะว่าหึงเจกับเมย์อีกแล้วอ่ะ”เจติยาพูดอย่างตกใจ

            “เปล่าค่ะ พี่คืนให้”ณภัทร์ส่งมือถือให้ร่างสูง เมื่อรับมาแล้วก็ดูหน้าจอโทรศัพท์ อ๊ะ!เจติยาหน้าซีดเผือดทันที

            “เป็นอะไรเจ เมย์ดูหน่อย”เมธาวีคว้ามือถือไปดูก็เข้าใจ

            “อ๋อ...คนนี้ชื่อรวิตรา เป็น...เป็น...”เมธาวีมองมาทางเจติยา

            “เป็นแฟนเก่าเจ ตอนเรียนอยู่เมืองนอกค่ะ แต่เราเลิกกันไป 3 ปีแล้วล่ะ ตอนนี้ก็ไม่ได้ติดต่อกันแล้วค่ะ เจคงลืมลบรูปพวกนั้นทิ้ง”เจติยาพูดเสียงเรียบ

            “ไม่ต้องลบก็ได้ค่ะ แค่ตอนนี้เจรักพี่ก็พอแล้ว อดีตยังไงก็เป็นอดีต”ณภัทร์ยิ้มให้เจติยา แม้จะอึ้งไปนิด แต่มันก็เป็นเรื่องธรรมดาที่เจติยาต้องเคยมีแฟนอยู่แล้ว เธอจะเคยมีเลยถึงขั้นจะแต่งงานกันอีก เรื่องแค่นี้มันจิ๊บๆ

            “เจรักพี่ภัทร์ค่ะ รักมากด้วย”เจติยาจับมือคนรักและบีบเบาๆ

            “อะแฮ่ม...อิจฉาอ่ะ”เมธาวีพูดขึ้นมาลอยๆ

            “อิจฉาเจเหรอ เมย์ก็ยอมตกลงเป็นแฟนพี่นัทสักทีสิ พี่นัทเป็นคนดีนะ”เจติยาแซวเพื่อนรัก

            “แหม...ของแบบนี้ ขอเล่นตัวนิดนึ่งสิจ๊ะ”

            ณภัทร์นั่งขำสองเพื่อนรักแซวกันไปมา จนตอนนี้เป็นเวลาพักเที่ยงของพนักงาน นีรนุชเดินมากับชมพู่เธอมองไปทางส่วนที่ผู้บริหารมานั่งทานข้าวซึ่งเป็นห้องกระจก สายตามองไปยังหญิงสาวที่นั่งข้างเจติยา คนที่เธอจำได้ดีว่าคือคนที่เธอตบหน้าและเป็นจุดเปลี่ยนความสัมพันธ์ของเธอกับร่างสูง

            “ยังคบกันอยู่อีกเหรอเนี่ย แล้วกับหัวหน้าล่ะ มันยังไงกันนะ”นีรนุชพึมพำคนเดียว

            “นุชเป็นอะไรอีกอ่ะ มานั่งโต๊ะสิจ๊ะ”

            “ค่ะพี่พู่”นีรนุชเลือกนั่งฝั่งที่เห็นบุคคลทั้งสามให้ชัดๆ

            “มองอะไรอ่ะ เห็นมองมาตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว”ชมพู่หันไปมองบ้างก็เห็นสาวสวย 3 คนกำลังคุยกันอย่างออกรสออกชาด

            “มีอะไรหรือเปล่านุช พี่เห็นนุชแปลกๆตั้งแต่ตอนเช้าแล้วนะ”ชมพู่เอ่ยถามนีรนุช

            “คือนุชได้ยินข่าวมาว่าบอสเป็นแฟนกับหัวหน้าไม่ใช่เหรอค่ะ แล้วผู้หญิงอีกคนที่เกาะแขนบอสอยู่เป็นอะไรกับบอสล่ะค่ะ”

            “อ๋อ...คุณเมย์เพื่อนสนิทบอสน่ะ สองคนนี้เขารักกันแบบพี่น้องเลยนะ คุณเมย์ชอบอ้อนคุณเจ คุณเจก็ตามใจคุณเมย์ตลอด คุณเมย์เธอเลยเหมือนเป็นลูกสาวคนเล็กของครอบครัวอัครไพศาลยังไงล่ะจ๊ะ”ชมพู่พูดซะยืดยาว ฉายา CNN ยังคงเป็นของเธอก็ข้อมูลลึกซะขนาดนี้

            “อย่างนั้นหรอกเหรอค่ะ”นีรนุชนิ่งไปและทำเป็นสนใจอาหารตรงหน้าแต่ในใจกลับคิดว่าเธอไม่น่าใจร้อนทำอะไรไปเลยตอนนั้น ไม่งั้นมันคงไม่เป็นแบบนี้ ขนาดหัวหน้าแฟนตัวจริงของบอสยังไม่ถือสาเลย เฮ้อ!แต่อย่างน้อยก็ขอทำให้เจติยาเจ็บเหมือนที่เธอเจ็บบ้างเถอะ

           

            ...............................................................
 

รูปที่ณภัทร์ดูในมือถือของเจติยา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

53 ความคิดเห็น

  1. #16 Awnu (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2555 / 20:15
    สนุกมากๆๆเลยไรเตอร์
    #16
    0
  2. #14 supa (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 ธันวาคม 2555 / 13:12
    มารอลุ้นอีกและ...เนื้อหาเริ่มสนุกมากขึ้น...

    #14
    0