อุบัติรักซาตาน yulsic

ตอนที่ 22 : สเปเชี่ยล ยุนซอ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,812
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    28 พ.ค. 55

       ยุนอาไปส่งซอฮยอนที่โรงเรียนอนุบาลตามเดิม ยงฮวาเห็นซอฮยอนก็รีบวิ่งมาหา

       “ครูซอไปไหนมาครับหายไปตั้งหลายวัน รู้มั้ยผมเป็นห่วง”ยงฮวามองหน้ายุนอาแบบกวนๆ

       “เอ่อ!ซอติดธุระด่วนน่ะค่ะ ต้องขอโทษด้วยนะค่ะที่ไม่ได้โทรมาลาก่อนน่ะค่ะ”ซอฮยอนโค้งขอโทษ

       “ไม่เป็นไรครับ เราเข้าไปห้องเรียนกันเถอะครับ”ยงฮวาจับมือซอฮยอน

       “เดี๋ยวฉันเดินไปส่งน้องซอเองก็ได้ค่ะ”ยุนอาบีบมือยงฮวา

       “อ่ะ โอ๊ะ ดะ ได้ครับ”ยงฮวาสีหน้าเจ็บปวด

       “ไปเถอะซอพี่อยากเห็นนักเรียนในห้องของซอ ว่าน่ารักแค่ไหน”

       “ไปสิค่ะ นักเรียนของซอน่ารักทุกคนเลยนะ”

       ทั้งคู่เดินถึงห้องเรียน ยงฮวาได้แต่กำหมัดแน่นทำอะไรไม่ได้ ยุนอาอยู่กับซอฮยอนจนเลิกเรียน ยงฮวาทำทีเป็นชวนทั้งคู่ไปทานข้าว

       “เอ่อ...คุณยุนอา กับครูซอว่างมั้ยครับ ผมว่าจะเลี้ยงครูซอที่มาเป็นครูของที่นี่ อย่าปฏิเสธผมเลยนะครับ”

       ซอฮยอนมองหน้ายุนอา ยุนอายิ้มและพยักหน้าให้

       “ค่ะ ที่ไหนดีค่ะ”ซอฮยอนถามกลับ

       “นั่นสิที่ไหนดี”ยงฮวายิ้มเก้อเพราะลืมคิดร้านที่จะไป

       “งั้นไปร้านที่พวกเราไปทานบ่อยๆสิซอ”

       “โอเคตามนี้แล้วกัน เดี๋ยวคุณขับตามเรามานะค่ะ ไม่ไกลจากที่นี่เท่าไหร่”ซอฮยอนหันไปบอกยงฮวา

       “ได้ครับ”

       เมื่อไปถึงทุกคนก็สั่งอาหารตามที่ตนเองชอบ ยุนอาทำหน้าที่สั่งอาหารให้ซอฮยอน ยงฮวาได้แต่หมั่นไส้

       “เดี๋ยวผมขอตัวไปเข้าห้องน้ำสักครู่นะครับ”ยงฮวาลุกเดินไป

       “ซอวันนี้ทานเยอะๆนะไหนๆก็มีคนมาเลี้ยงทั้งที”

       “พี่ยุนบ้า แต่ก็ประหยัดไปอีกมื้อหนึ่ง” ทั้งสองหัวเราะพร้อมกัน

       ยงฮวาแอบยืนมองอยู่ก็ได้แต่เจ็บใจ เขาจึงโทรไปหาใครบางคน

       “ฮัลโลพี่ฮันเกิงเหรอ ฉันมีเรื่องให้ช่วยหน่อย”

       “มีอะไรเหรอยง ใครทำอะไรนายเหรอ”

       “ฉันอยากให้พี่จัดการคนๆหนึ่งให้ฉัน ตอนนี้ฉันอยู่ที่ร้าน xxxxxx พี่มารอที่หน้าร้านนะ พอเราออกไปพี่ก็จัดการคนที่ยืนข้างฉันเลยนะคนใส่กางเกงยีนส์นะพี่”

       “อืม เดี๋ยวเจอกัน ฉันจะรีบไปเดี๋ยวนี้แหละ”

       “ขอบคุณครับพี่ชาย”ยงฮวายิ้มร้าย

       “แกเสร็จฉันแน่ยุนอา หึหึ”ยงฮวาเดินเข้าไปที่โต๊ะ

       “ทำไมมาช้าจังค่ะ อาหารมาครบแล้วทานกันเลยดีกว่า”ยุนอาชวน

       “ทานกันเลยครับ ทานให้อร่อยนะครับ”ยงฮวายิ้ม

       ทั้งสามคนนั่งทานกันอยู่พักใหญ่ก็พากันกลับ โดยยงฮวาเป็นคนจ่ายเงิน ยงฮวามองหากลุ่มพี่ชายที่นัดกันไว้ เมื่อเห็นว่ามาแล้วก็รีบเดินไปข้างๆยุนอาแล้วทำทีเป็นคุยด้วย ฮันเกิงที่ยงฮวานัดไว้ก็เข้ามาพวกมันยังเห็นหน้าของยุนอาไม่ชัดเพราะใส่หมวกกับแว่นตาดำไว้ แต่ยุนอาเห็นสัญลักษณ์แก๊งแล้วก็ยิ้มที่มุมปาก

       “เฮ้ย!แน่นักเหรอว่ะ ทำเท่ห์ต่อหน้าหญิงหรือไง”ฮันเกิงตะโกนถาม

       “แน่ไม่แน่เดี๋ยวก็รู้ แน่จริงเข้ามา”ยุนอาท้าทาย

       “เฮ้ย!พวกแกเล่นงานให้น้วมเลย จัดการ”ฮันเกิงยืนมองลูกน้อง

       ลูกน้องที่มากับฮันเกิงโดนยุนอาเล่นงานจนหมอบหมด

       “แกเข้ามา”ยุนอาชี้หน้าฮันเกิง

       “ย๊าก..........อ๊าก”ฮันเกิงโดนถีบเต็มๆ

       ยุนอาถอดหมวกกับแว่นตาออก พวกฮันเกิงตาค้างกันเป็นแถวแล้วรีบคุกเข่าให้ยุนอาทันที

       “คุณหนูยุนอา พวกเราขอโทษครับ เราไม่ทราบว่าเป็นคุณหนู”ฮันเกิงตัวสั่น

       “หึ แก๊งกิเลนไฟมีกุ้ยข้างถนนด้วยเหรอ ห่ะ”ยุนอาตวาดเสียงดัง

       “มะ ไม่ครับพวกเขาแค่...”ฮันเกิงมองไปที่ยงฮวายืน

       ยงฮวายืนงงกับการกระทำของญาติตัวเองทำไมกลัวยุนอาจัง

       ยุนอาหันไปมองยงฮวาด้วยสายตาเหี้ยม ซอฮยอนเลยจับแขนยุนอาไว้ เพื่อไม่ให้อารมณ์ร้อนไปมากกว่านี้

       “ใครใช้ให้แกมาทำร้ายฉัน”ยุนอาพูดเสียงเรียบ

       “เออ...เออ.......”ฮันเกิงอึกอัก

       “บอกมา”ยุนอาตวาดอีก

       “ยง...ยงฮวาครับ คุณหนู”ฮันเกิงก้มหน้าลง

       “หึ ฉันเดาไม่ผิดจริงๆ”ยุนอาหันไปมองยงฮวา

       “ใช่ ฉันให้คนมาสั่งสอนแก ฉันเกลียดแก เกลียดที่แกได้หัวใจครูซอไป ทั้งๆที่เป็นผู้หญิงด้วยกันแท้ๆ ทำไมล่ะครูซอ ผมไม่ดีตรงไหน”

       “ตรงที่คุณคิดมาทำร้ายคนรักของฉันไงค่ะ ฉันขอลาออกจากการเป็นครูโรงเรียนของคุณค่ะ”ซอฮยอนบอกเสียงเรียบ

       “พวกพี่ทำไมไม่มีฝีมือเลยห่ะ แค่ผู้หญิงคนเดียวก็สู้ไม่ได้ แล้วนี่คุกเข่าให้มันทำไม”ยงฮวาเริ่มสติแตก

       “ไอ้บ้า แกรู้มั้ยว่าคนที่ฉันคุกเข่าให้เขาเป็นใคร นี่คือคุณหนูอิม ยุนอาหัวหน้าใหญ่แก๊งกิเลนไฟนะเฟ้ย”ฮันเกิงตบหัวยงฮวา

       “หะ หัวหน้าใหญ่แก๊งกิเลนไฟเหรอ”ยงฮวาเข้าอ่อน

       “ใช่ตัวจริงเสียงจริง นายกล้ามากนะที่คิดทำร้ายคนอย่างฉัน”

       “ผะ ผมขอโทษครับ อย่าฆ่าผมเลยนะ ผมสัญญาจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับครูซอและก็พวกคุณอีก ผมสัญญา อย่าฆ่าผมนะผมขอร้อง”ยงฮวาอ้อนวอนยุนอา

       “ชิ เรากลับกันเถอะซอ อ่อ! พวกแกถ้าทำตัวแบบวันนี้อีก ฉันไม่ปล่อยพวกแกไว้แน่”

       “ครับ”ฮันเกิงและลูกน้องคำนับยุนอา

       ยุนอาขับรถพาซอฮยอนออกไปจากตรนั้น ฮันเกิงเดินมาหายงฮวา

       “แกไอ้ยง ไอ้น้องบ้า แกเกือบทำพวกฉันตายแล้วรู้มั้ย”

       “ใครจะไปรู้ล่ะว่ายัยนั้นจะมีอิทธิพลมากมายอย่างนี้”

       “ยัยนั้นอะไรนั้นคุณหนูยุนอาของพวกเรานะ”

       “ปกป้องจังมันมีอะไรดีห่ะ”ยงฮวาตะโกนใส่หน้าฮันเกิง

       “แกกล้าตะโกนใส่หน้าฉันเหรอ เฮ้ย!สั่งสอนมันหน่อยดิ”

       ตุ๊บ...ตุบ...ผัวะ

       “พอแล้วยังไงมันก็ญาติฉัน ฉันจะบอกอะไรให้นะยง ในยามครอบครัวฉันลำบากพ่อแม่นาย ไม่เคยหยิบยื่นเงินมาช่วยครอบครัวฉันเลย หากวันนั้นที่โรงพยาบาลคุณหนูยุนอาเผอิญได้ยินชั้นขอร้องหมอให้ผ่าตัดให้แม่ฉัน ฉันร้องไห้คุกเข่าอ้อนวอนหมอแต่เพราไม่มีเงินหมอจึงไม่ผ่าตัดให้

       “คนไข้รายนี้ฉันจะรับผิดชอบค่าใช้จ่ายเอง หมอผ่าตัดได้เลยค่ะ”

       “คุณหนูยุนอา ได้ครับผมจะเตรียมการผ่าตัดเดี๋ยวนี้เลย”หมอโค้งตัวให้ยุนอาเล็กน้อย

       “ขอบคุณครับ ผมจะไม่ลืมบุญคุณ คุณหนูเลยได้โปรดรับผมเป็นทาสหรืออะไรก็ได้เพื่อให้ผมตอบแทนคุณหนู”ฮันเกิงร้องไห้ดีใจ

       “งั้นไปหาฉันที่แก๊งกิเลนไฟ ฉันจะฝากนายไว้กับพี่อีทึกแล้วกัน”

       “ขอบคุณครับคุณหนู แม่...แม่รอดแล้ว”

       ฮันเกิงเล่าความหลังให้ยงฮวาฟัง

       “ทีนี้นายเข้าใจแล้วใช่มั้ย พวกเรากลับเถอะ”ฮันเกิงเดินออกไป

       ยงฮวายืนอึ้งกับสิ่งที่ได้ยิน

       “ฉันสู้เธอไม่ได้จริงๆ”ยงฮวาเข่าอ่อนทรุดกับพื้น

       และแล้วความสุขก็กลับมาอีกครั้ง ยุนอาเปิดโรงเรียนอนุบาลถึงชั้นประถมให้ซอฮยอน และเน้นสอนภาษา ดนตรี และการต่อสู้เป็นพิเศษ โรงเรียนได้รับการสนใจจากผู้ปกครองหลายๆครอบครัว เพราะมีการสอนที่หลากหลาย ทำให้พัฒนาการของเด็กดีขึ้นเร็วกว่าเด็กปกติทั่วไป

       “ซอมีความสุขมั้ยแบบนี้”

       “ค่ะ นี่คือโรงเรียนของเรา ซอจะทำมันให้เต็มที่ค่ะ”

       “และต้องออกมาดีด้วยนะค่ะ พี่เอาใจช่วยอยู่นะ”

       “ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งทุกอย่างนะค่ะพี่ยุน”

       “เพื่อซอมากกว่านี้พี่ก็จะทำ”

       “งั้นซอคงต้องให้รางวัลคนเก่งสินะ”จุ๊ฟ ซอฮยอนจูบยุนอา

       “ขอจูบแบบยาวๆเลยได้มั้ย”ยุนอาคว้าซอฮยอนมาจูบ

       “อือ...อือ”

..............................จบแล้ว..................................

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

113 ความคิดเห็น

  1. #88 ดอกไม้ในความมืด (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2555 / 17:39
    หนุกดีอะไรเตอร์์ ชอบๆ
    #88
    0
  2. #87 Gerbera Daisy♥karn (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2555 / 19:59
    ยงเก็บได้นอนโรงบาลแล้วมั๊ยหละ ดีนะยุนไม่เอาเรื่อง
    #87
    0
  3. #86 yulyoonyul (จากตอนที่ 22)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2555 / 16:53
    ยงหาเรื่องเจ็บตัวจริงๆๆ ยุนซอหวานซะ
    #86
    0