รักนะค่ะ เจ้าหญิง

ตอนที่ 7 : การแข่งขัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,564
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    25 มี.ค. 55

    ซูยองเดินมาหายูริที่ห้องเรียน แล้วก็ผลักอกร่างสูงจนเซไปอีกทาง นักเรียนที่อยู่ในห้องพากันตกใจ ยูริมองหน้าซูยองอย่างไม่เข้าใจ

“แกทำอะไรของแกว่ะ” ยูริผลักอกซูยองกลับ

“ทำอะไรเหรอ” ซูยองชกยูริจนปากแตก

“ไอ้หยอง แกชกฉันเหรอ” ยูริใช้นิ้วปาดเลือดที่มุมปาก

“เออสิว่ะ”

 ทั้งสองต่อยกัน จนเหนื่อยต่างคนต่างไม่มีแรงที่จะชกกันต่อ

“นี่มันเรื่องอะไรว่ะ ไอ้หยองจู่แกก็มาต่อยฉันเนี่ย” ยูริเริ่มเปิดประเด็นของเรื่อง

“ก็แกอ่ะ คบกับสิก้า ทำไมไม่บอกฉันว่ะ ปล่อยฉันเป็นไอ้โง่อยู่ได้ คิดแล้วมันน่าโมโหชะมัด”

“ฉันยังไม่ได้เตรียมคำพูดที่จะพูดกับแก ฉันกลัวแกเสียใจ” ยูริก้มหน้านิ่ง

“ฉันจะไม่เสียใจ หากแกบอกฉันว่าแกกับสิก้าใจตรงกัน เราเป็นเพื่อนกันนะยูล”ซูยองมองยูริ

“ฉันขอโทษ ฉันขอโทษ ขอโทษนะหยอง” ยูริร้องไห้ออกมา

“อย่าร้องสิ เดี๋ยวฉันร้องตามนะ บอกว่าอย่าร้องไง” ซูยองตวาดใส่ยูริ

            เจสสิก้าได้ยินเด็กในห้องคุยกันว่ายูริกับซูยองทะเลาะกันก็รีบวิ่งมาที่ห้องเรียน ก็เจอยูรินั่งร้องไห้อยู่ก็รีบเดินเข้าไปหา

“ยูล เจ็บตรงไหนค่ะ ร้องไห้ทำไม” ร่างบางจับหน้าร่างสูงหันซ้ายขวา

“ยูลไม่เป็นไหร่ค่ะสิก้า” ยูริโผล่กอดร่างบางทันที

“ซูยอง ทำไมเธอถึงทำแบบนี้ห่ะ” สิก้ามองซูยองตาเขียว

“เราแค่ปรับความเข้าใจกันเฉยๆ อีกอย่างเราก็เข้าใจกันดีแล้วจริงมั้ยยูล” ซูยองรู้สึกหนาวขึ้นมา

“อืม ใช่สิก้า เราเข้าใจกันดีแล้วล่ะ สิก้าทำแผลให้ยูลหน่อยสินะ” ยูริออดอ้อน

 ร่างบางหมั่นไส้จึงจิ้มไปที่แผลที่ปากร่างสูง

“โอ๊ย สิก้าเจ็บนะ” ยูริร้องเสียงหลง

“ฮ่า ฮ่า ฮ่า สมน้ำหน้าไอ้ยูล ฮ่า ฮ่า ฮ่ะ อุ๊บ”ซูยองเอามือปิดปากทันทีทีเห็นสายตาร่างบาง

“หน้ากลัวชะมัดเลยว่ะ เจ้าหญิงของเรา” ซูยองบ่นกับตัวเอง

            วันแข่งขันบาสเก็ตบอลเยาวชนมาถึงแล้ว โรงเรียนสตรี SM ต้องแข่งกับ 3 โรงเรียนดังของเขต ทีมแรกที่เจอคือโรงเรียนสตรี คังนัม ผลออกมาว่า ร.ร สตรีSM ชนะขาดลอย ทีมที่สองที่เจอคือโรงเรียนยูชอน ทีมนี้มีนักกีฬ้าที่เก่งมากพอดูกว่าจะผ่านมาได้ก็เฉียดไปเหมือนกัน มาถึงรอบสุดท้ายที่โรงเรียนของยูรต้องกังวลมากเพราะคู่แข่งคือโรงเรียน นาห์ช่าแชมป์เก่าที่ชนะพวกเขาไปเมื่อปีที่แล้ว แทยอนบอกให้พาสิก้าไปให้กำลังใจยูริเพราะดูแล้วยูริขาดความมั่นใจไปมาก

ทิฟฟานี่พาเจสสิก้าไปหายูริที่สนาม

“อ้าวสิก้า ลงมาทำไมค่ะเนี่ย”

“สิก้าจะมาบอกยูลว่าถ้ายูล ชนะคว้าแชมป์มาได้นะ สิก้าจะเรียกยูลว่า (แฟน)ค่ะ”ร่างบางอายม้วน

“เยส ตกลง ยูลจะคว้าแชมป์เพื่อสิก้า” ยูริทำท่าชูกำปั้นอย่างมั่นใจ

“งั้นสิก้าไปเชียร์ยูลตรงนั้นนะ ที่แทยืนอยู่อ่ะ” ร่างบางชี้ไปที่แทยอนที่ยืนโบกไม้โบกมือให้

“ตกลงค่ะ” ร่างบางหอมแก้มร่างสูงไปฟอดใหญ่ เสียงกรี๊ดดังลั่นสนาม

ปี๊ด... การแข่งขันเริ่มขึ้น ยูริเลี้ยงบอลไปฝั่งโรงเรียนนาห์ช่า

“ฉันไม่ให้ไปง่ายๆหรอกควอน ยูริ” ยูบินแสยะยิ้ม แล้วปัดลูกจากมือยูริไปได้

“บ้าฉิบ ฮาร่าสกัดไว้” ยูริสั่งการ

ปี๊ด...ยูบินชู๊ตลูก 3 แต้ม คะแนนตอนนี้ห่างจากโรงเรียนของยูริไป 10 แต้ม ทีมของยูริรีบทำคะแนนตามมาจนคะแนนห่างกัน 3 คะแนนแต่กว่าที่จะได้แต่คะแนนลูกทีมก็พากันเหน็ดเหนื่อยแรงที่เหลือก็คงจะเอาชนะยากยิ่งตอนนี้เวลาเหลืออีก 2 นาทีสุดท้ายเท่านั้น ยูริหันมาทางที่สิก้ายืนอยู่ ร่างบางทำท่าไฟท์ติ้งให้ยูริ แล้วยิ้มให้กำลังใจ

“ยูบิน ฉันไม่มีทางแพ้เธอหรอก” ยูริตะโกนลั่นสนาม

“ก็ลองดูสิเหลืออีก 2 นาทีจะทำอะไรได้” ยูบินยิ้มเยาะ

“งั้นก็ลองดู พวกเราโค้งสุดท้ายแล้ว สู้ตาย” ยูริให้ไปสั่งลูกทีม

ความพยายามไม่เสียเปล่ายูริชู๊ตลูกไกล 3 คะแนน ทำให้แต้มเสมอกัน ตอนนี้เวลาเหลือ 1 นาทีจะหมดเวลา ยูริและลูกทีมเร่งเครื่องเต็มที่ แต่ฝั่งยูบินปัดลูกไปได้แล้วยัดลงห่วงไป ปี๊ด...หมดเวลาการแข่งขัน ยูริหมดเรี่ยวแรงลงไปนั่งกองกับพื้น ยูบินเดินมาหายูริ

“ วันนี้สนุกมากเลบเพื่อน ฉันไม่เคยแข่งบาสแล้วสนุกแบบนี้มาก่อน” ยูบินยิ้มให้อย่างเป็นมิตร

“ฉันก็สนุกเหมือนกัน แข่งกี่ครั้งก็แพ้ทุกที พวกเธอนี่เก่งกันจริงๆ” ยูริยิ้มตอบ

ยูบินยืนมือให้ยูริจับ จากนั้นดึงร่างสูงให้ยืนขึ้น แล้วตบไหล่เบาเชิงให้กำลังใจ

“พวกเธอก็เก่งนะ ถ้าแรงพวกเธอไม่หมดมีหวังทีมฉันแพ้แน่ ฉันไปก่อนนะ”

“อืม ยินดีด้วยนะยูบิน” ร่างสูงจับมือแสดงความยินดี

“ยูล....” สิก้าเดินมาข้างหลังร่างสูง

“สิก้า ยูลขอโทษนะที่คว้าแชมป์ไม่ได้อ่ะ” ร่างสูงน้ำตาคลอ

“ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ยูลทำดีที่สุดแล้ว” ร่างบางปลอบ

“แต่ที่เราคุยกันไว้...” ร่างสูงมองหน้าร่างบาง

“ไม่เรียกว่าแฟนก็ไม่เห็นเป็นไรเลย” แทยอนแซว

“ไม่ยอมเว้ย ยังไงสิก้าต้องเป็นแฟนฉัน”ยูริเริ่มงอแงแลหันมาเขย่าแขนสิก้า

“สิก้า ยูลไม่ยอมนะยังไงเราต้องเป็นแฟนกัน”

“ไม่ค่ะ สิก้าไม่เป็นแฟนยูล”

“หือ สิก้าอ่ะ ทำไมพูดแบบนั้นล่ะค่ะ” T-T

“ก็สิก้าจะเรียกยูลว่า ที่รักก็ยูลเป็นคนรักของสิก้าไงค่ะ” ร่างบางหยิกแก้มยูริเบาๆ

“สิก้า....” ร่างสูงยิ้มดีใจแล้วกอดร่างบางแน่น

“ยูลห้ามนอกใจสิก้าเด็ดขาด แล้วห้ามออกนอกลู้นอกทางนะค่ะ” ร่างบางยิ้มหวานแล้วหยิกแก้มร่างสูงเล่น (ทำไมขนลุกว่ะ)

“ไม่มีวันนั้นเด็ดขาดค่ะ” ร่างสูงมองตาร่างบาง

“ดีใจด้วยนะยูลที่แกกับสิก้าคบกัน” ซูยองเดินมาหายูริ

“แกไปอยู่ตรงไหนมาว่ะไอ้หยองไมฉันไม่เห็น” แทยอนถามอย่างสงสัย

“ฉันอยู่กับสาวๆแถวนี้แหละ....”

“วันนี้เราไปเลี้ยงปลอบใจยูริกันหน่อยมั้ย อ่อแล้วก็ฉลองที่ทั้งคู่เป็นคู่รักกัน” ทิฟฟานี่เสนอ

“เย้...ไปกันพวกเรา”แทยอนดีใจออกนอกหน้า

“ไปกันเถอะสิก้า ป่ะไอ้หยองเพื่อนเลิฟ” ยูริจับมือร่างบางเดินออกไปพร้อมซูยอง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

17 ความคิดเห็น