พิชิตใจยัยคู่กัด

ตอนที่ 9 : ตอนที่ 8 ท่านรองคนใหม่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 695
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    21 มี.ค. 60

 ทั้งสองสาวมาถึงคฤหาสน์โยชิดะ สุรีรัตน์มองเข้าไปในบ้านไม่เห็นพี่สาวเลยมองไปทางสวนดอกไม้ เสียงกรีดร้องของเด็กทำให้เธอสนใจรีบดึงมือปาลิตาไปตามเสียงที่ดูมีความสุขของคนจำนวนหนึ่ง

“มาอยู่ที่นี่เองพี่บัว”

“มาแล้วเหรอ นึกว่าจะเบี้ยวซะอีก”

“ไม่เบี้ยวหรอก เดี๋ยวจะเลยไปบริษัทอีก”

“อือ... ไงจ๊ะทรายมากับตัวแสบได้ไงเนี่ย”

“สวัสดีค่ะคุณบัว พอดีโดนแมวลากมาด้วยค่ะ”

“หึหึ คราวหลังก็เอาไม้ตีแมวให้เดี้ยงเลยนะคะ พี่อนุญาต”

“โธ่...พี่บัวอ่ะ นี่น้องสุดที่รักนะ พูดแบบนี้ไม่รักเค้าแล้วเหรอ”

“ก็อยากดื้อเองนี่ ทรายมานั่งกับพี่ดีกว่ามา ต่อไปเรียกพี่บัวก็ได้นะจ๊ะ”

“เอ่อ...จะดีเหรอคะ”

“ดีสิ ไม่เรียกพี่จะโกรธนะ”

“ก็ได้ค่ะพี่บัว”

“กินข้าวเช้ามาหรือยังล่ะ”

“ยังเลยพี่ เหมียวจะมากินข้าวที่นี่ พี่ฮารุนะไปทำงานแล้วเหรอคะ”

“ไปแล้ว วันนี้มีประชุมเช้าเลยรีบไป ว่าแต่งานของพี่เราเอามาศึกษาหรือยัง”

“ศึกษาจนเข้าใจแล้วค่ะ วันนี้จะคุยงานกับพี่นิลเลขาพี่ซะหน่อย”

“งานกลางคืนพี่อยากให้ออกนะ มาทุ่มงานที่บริษัทแทนพี่ไม่อยากให้เหนื่อย ไหนจะเรียนหนังสืออีก”

“เอาไว้จะคิดดูอีกทีนะคะ เอ้...หลานน้าซนหรือเปล่าวันนี้ ฟังหน่อยสิ” สุรีรัตน์ก้มตัวลงแนบหูกับหน้าท้องของบัวชมพู ดวงตาหลับพริ้มเพื่อฟังสิ่งมีชีวิตในท้องพี่สาว

“เปลี่ยนเรื่องอยู่เรื่อย ทรายจะฝึกงานอาทิตย์หน้าแล้วใช่มั้ยจ๊ะ”

“ค่ะ ขอบคุณพี่บัวมากนะคะที่รับพวกเราเข้ามาฝึกงาน”

“พี่อยากให้เหมียวมีคนมาช่วย ถ้าได้ทรายมาช่วยพี่คงหายห่วง”

“ทรายไม่เคยทำงานจริงๆมาก่อนคงช่วยอะไรไม่ได้เยอะหรอกค่ะ”

“ไม่ต้องห่วงพี่นิลจะสอนงานทรายเอง เพราะพี่สั่งตรงให้สอนงานบริหารและงานด้านเลขาเผื่อในอนาคตจะมาเป็นเลขาให้เหมียว”

“หมายความว่ายังไงคะ”

“อีกหน่อยพี่จะให้เหมียวดูแลบริษัทโยชิดะเอนเตอร์เทน แค่รอให้เรียนจบก่อนจะได้ไม่มีใครมาว่าได้ ตอนนี้ก็ให้เป็นรองประธานไปก่อน”

“เหรอคะ” ปาลิตามองคนที่ยังหลับตาพริ้มลูบท้องพี่สาวไม่ห่าง ใบหน้าสวยตอนที่จริงจังเธอเคยเห็นมาแล้วครั้งหนึ่ง ไม่รู้ว่าตอนทำงานอีกคนจะวางตัวยังไงนะ

“เมี้ยวเมี้ยวมาเหยอ”

“น้องน็อตเดินมาหาน้าเหมียวเร็ว เดินดีๆนะครับ”

“เมี้ยวเมี้ยวคิดถึง”

“น้าเหมียวก็คิดถึงน็อตเหมือนกัน มาสวัสดีน้าทรายก่อนสิครับ”

“ยายเหยอ”

“ฮ่า ฮ่า ฮ่า ชื่อทรายครับ ไหนออกเสียงใหม่สิ”  สุรีรัตน์หัวเราะขำเด็กน้อย พอเงยหน้ามองใบหน้าพี่รหัสก็ยิ่งขำเข้าไปใหญ่ หน้างอคอหักเหมือนปลาทูชะมัด

“สงสัยคงเรียกไม่ถูกหรอก น้องน็อตเรียกน้าคนสวยแทนดีมั้ยครับ ไหนเรียกสิจ๊ะ” บัวชมพูเห็นว่าคำเรียกออกเสียงยากเกินไปจึงให้หลานชายเรียกชื่อที่ออกเสียงง่ายๆ

“น้าโคนฉวย”

“คราวหลังต้องเรียกชื่อน้าให้ถูกนะครับ ขออุ้มหน่อยได้มั้ยรูปหล่อ”

“อุ้มๆ ฉวยอุ้ม”  เด็กน้อยอ้าแขนให้ปาลิตาอุ้มเพราะชอบรอยยิ้มของน้าสาวคนนี้มาก สุรีรัตน์ยีผมเด็กน้อยที่ออดอ้อนยัยเตี้ยของเธอจนน่าหมั่นไส้

“เห็นคนสวยไม่ได้เลยนะ พี่ออมกับพี่นิธิไปทำงานหมดเลยเหรอคะพี่บัว”

“จ้ะ พี่เลยอยู่ดูแลหลานกับพวกพี่เลี้ยงน่ะ เข้าไปกินข้าวเช้าก่อนดีมั้ยหรือจะให้พี่บอกให้ยกมากินที่สวน”

“พี่บัวกินแล้วนี่คะ เหมียวขอกินข้างนอกนะ อากาศสดชื่น” สุรีรัตน์หอมแก้มคนพี่อย่างแรงแล้วยิ้มกว้างจนตาหยี บัวชมพูยิ้มเอ็นดูน้องสาวแล้วลูบแขนอีกคนเบาๆ

“กลับไปหาอานิดบ้างหรือเปล่า เมฆโทรมาหาพี่เมื่อวานฟ้องใหญ่เลยว่าเราเงียบหายไม่ยอมติดต่อที่บ้านเลย”

“ช่วงนี้เหมียวงานยุ่งนี่คะ คืนนี้ค่อยโทรไปหาแม่ก็แล้วกันค่ะ”

“มีวันหยุดก็ไปเยี่ยมแม่กับน้องบ้างนะ แค่นี้เองไม่ได้ไกลซะหน่อย”

“ค่าๆ คุณบัวอย่าเพิ่งเทศนาสิคะ เดี๋ยวหลานจะขี้บ่น”

“เดี๋ยวเถอะ ไปกินข้าวได้แล้วป่ะ ทรายปล่อยน้องน็อตเล่นแถวนี้แหละ ไปกินข้าวก่อนเถอะจ้ะ”

“ค่ะพี่บัว น้องน็อตไปเล่นกับพี่เลี้ยงก่อนนะครับ เดี๋ยวน้าทรายมาเล่นด้วยใหม่นะครับคนเก่ง”

“หลอกล่อเด็กเก่งจริงๆเลยนะ”

“พูดมาก กินๆเข้าไปเลยข้าวเนี่ย”

“ไม่ป้อนเค้าเหรอตะเอง”

“มือมีก็กินเอง หรืออยากพิการจะได้จัดให้”

“โหดจริงๆแม่คุณ พี่บัวดูสิ พี่ทรายจะทำร้ายเหมียวอ่ะ”

“เอาเลยค่ะ เดินไม่ได้ยิ่งดีจะได้ไม่ซนอีก”

“โธ่...ทำอย่างกับตัวเองไม่ซน พี่เพิ่งเลิกเป็นแมวน้อยตอนท้องเองไม่ใช่เหรอ”

“แล้วไง พี่เป็นแม่แมวแล้วย่ะ จะเล่นซนเหมือนเมื่อก่อนไม่ได้แล้ว เดี๋ยวลูกไม่เชื่อฟังพี่ก็แย่สิ”

“โหมดโหดพี่ก็น่ามองเหมือนกันนะ พี่ฮารุนะถึงกับหงอไปเลยช่วงนี้”

“เดี๋ยวเธอก็หงอ ถ้าได้น้องทรายเป็นแฟน หึหึ” บัวชมพูกระตุกยิ้มกระซิบข้างหูให้ได้ยินกันแค่สองคน สุรีรัตน์หน้าร้อนผ่าวเมื่อนึกถึงเรื่องเมื่อเช้า ถ้าเธอกับปาลิตาได้ทำแบบนั้นด้วยกันจริงๆคงรู้สึกดีไม่น้อยเลยนะ

“เป็นอะไรไป หน้าแดงแบบนี้คิดลามกอีกแล้วสิ”

“เปล่าคิดนะ แค่คิดถึงเรื่องตอนเช้าเอง อิอิ”

“........” ปาลิตาหน้าแดงก่ำจู่ๆก็รู้สึกร้อนวูบวาบตรงท้องน้อย สายตามองใบหน้าหวานที่แดงพอกันเลยรู้สึกไม่เขินสักเท่าไหร่ นึกว่าจะเขินคนเดียว โธ่...ไอ้แมวบ้า

“กินข้าวเยอะๆนะ เค้าตักให้”

“ฉันตักเองได้ กินของตัวเองไปเถอะ”

บัวชมพูอมยิ้มเมื่อเห็นน้องสาวรู้จักความรัก แม้จะจีบผิดวิธีไปหน่อยแต่เป็นไปได้สูงมากที่สองคนนี้จะตกลงปลงใจกัน  เวลาทะเลาะกันยังน่ารักขนาดนี้ ถ้าเป็นแฟนกันจะหวานมากแค่ไหนนะ

“ปากเลอะ เค้าเช็ดให้นะ”  สุรีรัตน์ไม่รอคำตอบรีบหยิบกระดาษทิชชูมาเช็ดอย่างเบามือ ปาลิตาอึ้งไปสามวิก่อนจะมองหน้าคนข้างๆ

“เอ่อ...ขอบใจ”

“ไม่เป็นไร ยินดีทำให้เพราะอยากดูหน้าสวยๆมากกว่าปากมีคราบเลอะ”

“จะหวานอยู่แล้วเชียวไอ้เหมียวเอ๊ย”  บัวชมพูส่ายหน้าทันที เมื่อความหวานลอยหายไปในพริบตา น้องทรายกำลังซึ้งเชียว ดูสิตอนนี้ตาเขียวปั๊ดเลย

“ถ้ายังไม่รีบกินและหุบปากเน่าๆของแกตอนนี้ รับรองได้ว่ามะระทั้งตลาดจะหายมาอยู่ในปากของแกทั้งหมดไอ้แมวเปรต”

“ง่ะ! ไม่พูดแล้วจ้ะ กินข้าวกันเนอะ”

“ฮ่า ฮ่า ฮ่า มันต้องแบบนี้น้องทราย ไอ้ตัวแสบมันเกลียดมะระเข้าไส้เลย”

“คราวก่อนทรายตักให้กินเกือบจะหมดชามเลยค่ะพี่บัว”

“ฮ่า ฮ่า ฮ่า จริงเหรอ อร่อยมั้ยเหมียว”

“แหะๆ กินข้าวแทบไม่ได้ไปสองวันเลยพี่บัว กลิ่นมะระติดคอ”

“คราวหลังอย่าซ่าอีกล่ะ รู้มั้ยทำไมเหมียวเกลียดมะระ”

“ทำไมเหรอคะ”

“ตอนเด็กตัวแสบร้องไห้งอแงพี่เลยเอามะระยัดปากให้หยุดร้อง ได้ผลมากเลยนะ ตั้งแต่นั้นมาพอเห็นมะระนางเงียบเสียงทันทีเลยล่ะ”

“ฮ่า ฮ่า ถึงว่าวันนั้นไม่เถียงสักคำ  คราวหลังถ้ากวนกันอีกจะเอามะระสดยัดปาก เดี๋ยวต้องไปหามาติดตู้ไว้บ้างแล้วล่ะ”

“โธ่...พี่บัวจ๋า พี่ทรายที่รักและเคารพยิ่งเหนือสิ่งอื่นใด อย่าทำเค้าเลยนะ จะให้ไปล้างจาน กวาดบ้านถูบ้านเค้าทำได้หมดแต่อย่าเล่นมะระเลยนะ พรีสสสส” สุรีรัตน์เข้าไปกอดออดอ้อนพี่สาวแล้วดึงแขนเสื้อของปาลิตาเบาๆเป็นการง้องอน

“ทีอย่างนี้มาอ้อนวอน ตอนที่แกล้งฉันทำไมไม่คิดบ้างฮะ”

“ก็ตัวเองน่าแกล้งนี่นา เวลาแก้มพี่ออกแดงๆแล้วน่ารักอ่ะ”

“พูดจริงหรือประจบ”

“พูดจริงสิคะ ไม่เล่นมะระนะเค้าจะไม่แกล้งเอาขิงให้พี่กินอีกก็ได้ นะคะ นะ”

“แล้วไอ้ที่อยู่ในจานฉันมันคืออะไรไอ้แมวบ้า เอาขิงมาใส่ไว้ตอนไหนเนี่ย”

“ฮ่า ฮ่า ฮ่า คิดว่าคนอย่างเหมียวจะจนมุมเหรอ ถ้าพี่มีมะระเหมียวก็มีขิง ดูสิใครมันจะแน่กว่ากัน”

“พอได้แล้วทั้งสองคน เฮ้อ... รีบกินข้าวได้แล้ว เดี๋ยวต้องเข้าบริษัทอีกไม่ใช่เหรอ”

“เย็นนี้ไม่ได้มากินข้าวด้วยนะคะ พี่ทรายด้วย”

“ทำไมล่ะ”

“พอดีเหมียวต้องเคลียร์งานกับพี่เพียงดาวส่วนพี่ทรายเหมียวอยากให้ไปเห็นการทำงานจริงๆเผื่อจะเข้าใจได้เร็วมากขึ้นค่ะ”

“ก็ดีนะ งั้นไม่เป็นไรอย่างน้อยพวกพี่ๆก็มากันหมด แล้วบอดี้การ์ดที่ส่งไปให้ล่ะ”

“รออยู่หน้าบ้านค่ะ ตกลงมันเกิดอะไรขึ้นเหรอคะ”

“คู่แข่งของเราด้านงานบันเทิงกำลังเล่นไม่ซื่อกับเรา  คราวก่อนใส่ร้ายนางเอกกับพ่อพระเอกเรื่องกาหลงหงส์ว่าเป็นชู้กัน ภรรยาของเขามาเอาเรื่องถึงบริษัท เหมียวเคยได้ยินข่าวบ้างมั้ยล่ะ”

“ได้ยินแต่ไม่ได้สนใจรายละเอียด แล้วทำไมต้องให้บอดี้การ์ดตามตลอดด้วยคะ”

“อาทิตย์ก่อนมีคนขู่วางระเบิดที่งานคอนเสิร์ตของน้องพีช พวกเราเลยยกเลิกงานจนมีกระแสด้านลบ พี่อยากให้เหมียวจัดการข่าวพวกนี้แล้วทำให้บริษัทกลับมาโด่งดังอีกครั้ง เดือนหน้าจะปิดเทอมแล้วใช่มั้ย”

“ค่ะ พี่จะให้เหมียวรับตำแน่งผู้ช่วย CEO เหรอคะ”

“ใช่ ทำได้หรือเปล่าล่ะ เป็นท่านรองเชียวนะ”

“จะพยายามค่ะ แล้วบอดี้การ์ดสองคนนี้จบอะไรมาคะ”

“จบโทบริหาร สามารถเรียกใช้งานได้เลยจ้ะ”

“สุดยอด ขอบคุณนะคะพี่บัว แค่นี้เหมียวก็เหมือนเสือติดปีกแล้วสิ”

“แมวติดปีกมากกว่าล่ะมั้ง อิอิ”

“พี่บัวอ่ะ”

 ปาลิตามองสุรีรัตน์ที่ดูโตเป็นผู้ใหญ่ขึ้นทันตาเมื่อคุยเรื่องงาน เธออยากรู้ว่าเวลาทำงานสุรีรัตน์จะเก่งแค่ไหน ปกติเห็นไม่เป็นโล้เป็นพายชอบเล่นไปวันๆ

“สายมากแล้วไปทำงานได้แล้วนะท่านรอง อย่าทำให้พี่ผิดหวังล่ะ”

“รับทราบเจ้าค่ะนายหญิง เหมียวไปก่อนนะคะ รักพี่นะ” สุรีรัตน์กอดพี่สาวเอาไว้แน่นแล้วจูบหน้าท้องพี่สาวเบาๆเป็นการบอกลาหลานสาวฝาแฝดในท้อง

“ดูแลตัวเองดีๆนะ พี่เป็นห่วง”

“ค่ะ เราไปกันเถอะพี่ทราย สงสัยช่วงฝึกงานพี่คงเจองานหนักหน่อยนะ”

“เอ่อ...ทรายขอตัวก่อนนะคะพี่บัว สวัสดีค่ะ” ปาลิตาใจเสียเล็กน้อยเมื่อได้ยินคนตัวสูงพูดแบบนั้น ยิ่งได้ยินบทสนทนายังไหวหวั่น วงการบันเทิงก็มีเรื่องน่ากลัวด้วยแต่เธอก็เคยได้ข่าวเรื่องการแย่งชิงนางเอกเบอร์หนึ่งมาบ้าง สงสัยงานช้างอีกแล้วสิ

 

บอดี้การ์ดสาวสวยเดินลงมาเปิดประตูให้สองสาวเข้าไปในบริษัท สุรีรัตน์เดินเข้าไปอย่างไม่มีเขินอายผิดกับปาลิตาที่รู้สึกเกร็งเมื่อเจอสายตาของพนักงานบางคน

“ไม่ต้องกลัวหรอก มากับเหมียวซะอย่าง”

“มันอดประหม่าไม่ได้นี่นา ใครจะด้านเหมือนเธอล่ะ”

“เชิดหน้าไว้ เอามือมานี่เดี๋ยวหลง”

“ฉันไม่ใช่เด็กนะ”

“อย่าลีลาเยอะสิ เหมียวต้องไปหาพี่ดาวอีกนะ ไหนจะพี่นิลอีก”

ปาลิตาจำใจเงียบเสียงเมื่อเห็นแววตาดุของรุ่นน้องคู่กัด สุรีรัตน์อมยิ้มกระชับมือที่จับอยู่ให้แน่นขึ้น รู้สึกถึงเหงื่อที่ชุ่มเล็กน้อยจึงมองใบหน้าสวยของคนตัวเล็ก เหงื่ออยู่ตามไรผมมีเยอะมากพอสมควรสงสัยจะประหม่าจริงๆ

“ไม่ต้องประหม่าขนาดนั้นหรอก เหมียวจับมือพี่อยู่นะ”

“คนไม่เคยเข้ามาบริษัทใหญ่แบบนี้นี่นา”

“แหม...นี่ขนาดบริษัทลูกของโยชิดะนะคะ ถ้าเข้าไปบริษัทใหญ่พี่ไม่ช็อคตายเลยหรือไง”

“ไม่ปากดีสักวันจะตายมั้ยไอ้แมวบ้า คนยิ่งตื่นเต้นอยู่นะ”

“ขอโทษ ไม่แกล้งแล้วก็ได้”

สุรีรัตน์ยิ้มให้พนักงานที่หยุดก้มหัวให้เธอเล็กน้อยเพราะประกาศการแต่งตั้งท่านรองคนใหม่ของบริษัทออกมาก่อนหน้านี้แล้ว เมื่อมาถึงห้องหัวหน้าแผนกการตลาดจึงเคาะประตูกระจกก่อนจะเดินเข้าไป

“สวัสดีค่ะพี่ดาว วันนี้พาคนที่พี่ดาวอยากเจอมาด้วยนะคะ”

“น้องทรายเหรอคะ แหม...ตัวจริงสวยจังเลยนะคะ”

“เอ่อ...สวัสดีค่ะพี่ดาว”

“ค่ะ นั่งก่อนสิคุณเหมียว น้องทรายด้วยนะคะ เอ๋...สองสาวนั่นใครล่ะคะ”

“บอดี้การ์ดค่ะ แต่ถือเป็นผู้ช่วยเหมียวด้วยเพราะเหมียวจะให้พี่ไอซ์กับพี่เกรซเข้ามาทำงานที่บริษัทนี้ด้วยค่ะ”

“รุกเร็วมากเลยนะท่านรอง พี่ยินดีกับตำแหน่งใหม่ด้วยนะคะ”

“งานหนักขึ้นกว่าเดิมอีกค่ะ ว่าแต่งานถ่ายแบบวันนี้เป็นไงบ้างคะ นางแบบที่ถ่ายวันนี้ดังมากเลยนี่นา”

“ค่ะ คุณเหมียวจะไปดูมั้ยล่ะคะ ตอนนี้กำลังถ่ายแบบกันอยู่เลยนะ”

“ไปสิคะ พี่ทรายไปดูเขาถ่ายแบบกัน อีกหน่อยพี่ต้องลงมาดูแลแทนเหมียวนะ”

“พี่ไม่รู้เรื่องอะไรเลยนะเหมียว ทำไมถึงให้พี่ทำงานใหญ่ๆแบบนี้ล่ะ”

“เหมียวเชื่อว่าพี่ทำได้ ทุกอย่างถ้าถึงมือพี่ต้องสำเร็จอย่างสวยงามแน่นอน”

“พี่ยังไม่เชื่อใจตัวเองเลย แล้วเธอเอาอะไรมาเชื่อใจพี่ฮะ”

“หัวใจไงคะ งานที่พี่ทำไม่เคยมีครั้งไหนเลยที่อาจารย์ไม่ชม การพรีเซนต์งานหน้าห้องเรียนก็เหมือนกัน ทุกคำตอบที่พี่ตอบทุกคนล้วนเป็นคำตอบที่ดีมากนะคะ”

“รู้ได้ไง แอบเห็นเหรอ”

“เรื่องของพี่ทรายเหมียวรู้ทุกเรื่องแหละ พวกเราไปกันเถอะค่ะเดี๋ยวเหมียวต้องไปหาพี่นิลอีก”

ทุกคนจึงมุ่งหน้าไปสตูดิโอเพื่อไปดูการถ่ายแบบของนางแบบชื่อดัง สุรีรัตน์ยังจับมือของปาลิตาไม่ยอมปล่อยคนที่เห็นจึงเดาไปต่างๆนานา สุรีรัตน์อมยิ้มพอใจเรื่องที่มีคนนินทาคือเรื่องที่เธอกับปาลิตาเป็นแฟนกัน ลือกันเข้าไปเลย แบบนี้จะได้ไม่มีใครมาจีบยัยเตี้ยของเธอ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

73 ความคิดเห็น

  1. #15 เล็กหมูน้อย (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 23:06
    ยินดีด้วยนะท่านรอง น้องเหมียว

    น้องทรายสู้ๆๆๆนะ
    #15
    0