พิชิตใจยัยคู่กัด

ตอนที่ 8 : ตอนที่ 7 บอดี้การ์ดคนใหม่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 740
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    20 มี.ค. 60

สุรีรัตน์มองสาวหล่อประมาณห้าหกคนด้วยสายตาเบื่อหน่าย เวลาพวกนี้อยากมีเรื่องชอบขนเพื่อนมารุมคนอื่นตลอด มันไม่คิดจะตัวต่อตัวเลยหรือไงนะ

“จะเอาไงก็ว่ามา ฉันอยากนอน”

“ปากดีนักนะมึง เล่นซะฟันกูเกือบหลุด”

“หึ! ถ้าพี่ไม่เลิกยุ่งกับพวกเรา พี่อาจฟันร่วงหมดปากเลยก็ได้นะ”

“แกจะไปยียวนมันทำไมไอ้แมวบ้า ไม่เห็นเหรอว่าพวกมันมีตั้งหลายคน”

“เงียบเถอะน่า อยู่ข้างหลังฉันไว้นะเตี้ย เดี๋ยวฉันจัดการเอง”

“ไปเรียกหนึ่งกับเก๋มาช่วยเถอะ”

“พวกนั้นจอดรถอยู่อีกฝั่งคงกลับไปแล้วมั้ง”

“แล้วบอดี้การ์ดของพี่บัวล่ะ”

“ไม่รู้หายตัวไปไหนกันหมด”

“พวกมึงจะกระซิบกันอีกนานมั้ยวะ เฮ้ย! จัดการมันเลยก่อนที่ใครจะมาเห็น”

พวกสาวหล่อวิ่งเข้าไปหาสุรีรัตน์พร้อมกัน ปาลิตาถูกดันให้เข้าไปนั่งในรถแล้วกดล็อคทันที สุรีรัตน์ต่อสู้กับทุกคนอย่างเต็มที่เพราะมีผู้หญิงที่เธอรักอยู่ด้วย บอดี้การ์ดที่เคยมาดูแลหายไปไหนกันหมด ทำไมเรื่องบ้าๆถึงมาเกิดตอนนี้ด้วยนะ

“อัดมันเข้าไปเลย ไม่ต้องกลัวพ่อฉันใหญ่”

“ใหญ่แค่ไหนฉันจะสอยให้ร่วงเลย คอยดูนะ”

สุรีรัตน์กัดฟันทนเมื่อถูกรุมจนไม่สามารถหาช่องเข้าไปตอบโต้ ผู้หญิงสองคนเห็นว่ามีคนถูกรุมจึงวิ่งเข้าไปดู พอเห็นว่าคือเจ้านายคนใหม่ก็รีบเข้าไปช่วยอย่างรวดเร็ว

“เกรซเร็ว คุณเหมียวแย่แล้ว”

“พี่ไอซ์คนเดียวเลย เพิ่งมาทำงานวันแรกก็ซวยซะแล้ว”

 สองสาวเข้าไปช่วยสุรีรัตน์และตอบโต้ฝ่ายตรงข้ามจนสะบักสะบอม ปาลิตามองสุรีรัตน์ที่นั่งมองการต่อสู้ก่อนจะรีบลงจากรถเพื่อเข้าไปดูว่าอีกคนบาดเจ็บมากแค่ไหน เธอเป็นคนผิดที่ไปปากดีกับพวกนั้นก่อน เรื่องทุกอย่างถึงได้เลวร้ายแบบนี้

“เหมียวเป็นไงบ้าง”

“ลงมาทำไมเนี่ย เข้าไปนั่งในรถเลยนะ”

“ไม่ ฉันไม่ไปไหนทั้งนั้น”

“มันอันตรายเห็นมั้ย”

“แต่เธอบาดเจ็บเพราะฉันนะ”

“ฉันทำตัวเอง พี่ไม่เกี่ยว พวกมันแค้นที่ฉันต่อยมันก่อนเลยมาแก้แค้น พี่เข้าไปอยู่ในรถก่อนนะ”

“ไม่เอา แล้วผู้หญิงสองคนนั้นเป็นใครเธอรู้จักเหรอ”

“ไม่รู้จัก เพิ่งเคยเห็นหน้านี่แหละ”  สุรีรัตน์อ่อนใจที่จะให้รุ่นพี่จอมดื้อรั้นเข้าไปอยู่ในรถจึงดึงเข้ามาใกล้ๆตัวแล้วโอบกอดเอาไว้ ดีนะที่อีกคนไม่ขัดขืน

“บอดี้การ์ดของเธอไปไหนกันหมด ทำไมไม่มาช่วย ดูสิปากแตกหมดเลย”

“ฉันก็หาอยู่เนี่ย ไม่รู้หายไปไหนกันหมด แต่จะว่าไปผู้หญิงสองคนนี้ก็เก่งนะ หากบอกว่าเป็นบอดี้การ์ดฉันก็เชื่อนะ ดูสิ อัดพวกนั้นซะเละเลย”

“รีบลุกขึ้นเถอะ คนชื่อแก๊ปมันเดินมาทางนี้แล้ว”

“ไอ้บ้านี่ไม่ยอมถอยจริงๆ เดี๋ยวฉันจะอัดมันเอง หลบไปก่อนป่ะ”

“ระวังตัวด้วยนะ”

“รู้แล้ว ห่วงตัวเองก่อนเถอะ”

“ไงมึง สภาพดูไม่จืดเลยนี่”

“อยากเห่าก็เห่าไปเถอะ หึหึ อยากอัดฉันเหรอ เข้ามาสิ”

แก๊ปสาวหล่อตัวสูงกัดฟันแน่นด้วยความโมโห ร่างสูงใหญ่ตรงเข้าไปหมายจะชกหน้าคนปากดีแต่สุรีรัตน์หลบทันสวนกลับไปเต็มโหนกแก้ม สาวหล่อแสดงสีหน้าโกรธจัดเมื่อถูกทำร้ายร่างกาย สองขาเดินตรงเข้าไปหาศัตรูอีกครั้งและปล่อยหมัดไปที่คางของสุรีรัตน์  ด้วยความไม่ระวังจึงถูกหมัดเข้าไปเต็มๆจนเซไปข้างหลัง สาวหล่อเห็นว่าอีกฝ่ายเพลี่ยงพล้ำจึงเข้าไปซ้ำอีกรอบแต่คราวนี้สุรีรัตน์กระโดดดีดตัวถีบยอดอกอย่างแรงจนสาวหล่อหงายหลัง ร่างสูงวิ่งเข้าไปเตะชายโครงสาวหล่ออีกครั้งจนเห็นว่าลุกไม่ไหวจึงถอยมายืนข้างปาลิตาแล้วมองเหตุการณ์ตรงหน้าอีกครั้ง สภาพของฝ่ายนั้นเละมากพอดู เมื่อเหตุการณ์สงบผู้หญิงแปลกหน้าสองคนก็วิ่งเข้ามาหาสุรีรัตน์

“คุณเหมียวเจ็บมากหรือเปล่าคะ พวกเราขอโทษนะคะ”

“พวกคุณเป็นใคร รู้จักฉันด้วยเหรอ”

“พวกเราเป็นบอดี้การ์ดชุดใหม่ที่นายใหญ่ส่งมาดูแลคุณเหมียวค่ะ” เกศราก้มหัวเล็กน้อยเมื่อรู้สึกผิดที่ทำให้เจ้านายคนใหม่บาดเจ็บมากขนาดนี้

“พี่ฮารุนะส่งมาอย่างนั้นเหรอ ทำไมถึงส่งพวกเธอมาล่ะ”

“ตอนนี้การแข่งขันทางธุรกิจเริ่มมีความรุนแรงมากขึ้น นายใหญ่กลัวคุณเหมียวมีอันตรายเลยส่งพวกเรามาดูแลตลอด 24 ชั่วโมงค่ะ”

“24 ชั่วโมงเลยเหรอ เฮ้อ...แล้วพวกเธอชื่ออะไรกันบ้างล่ะ”

“ฉันชื่อเกรซค่ะ ส่วนคนนี้ชื่อไอซ์ค่ะ”

“มาดูแลฉัน 24 ชั่วโมงคงพักที่คอนโดใกล้ๆห้องฉันสินะ” สุรีรัตน์มองบอดี้การ์ดที่ถูกส่งมาดูแลเธอโดยเฉพาะ  ทำไมไม่มีใครแจ้งเธอก่อน จู่ๆสองคนนี้ก็โผล่มาแถมฝีมือดีมากซะด้วย

“ค่ะ ห้องฝั่งตรงข้าม นายใหญ่จัดการให้หมดทุกอย่างค่ะ” ไอรดารีบรายงานก่อนสายตาจะมองไปทางด้านหลังของเจ้านายคนใหม่ สุรีรัตน์เห็นสายตาของคนตัวสูงเลยขยับให้ปาลิตามายืนข้างๆตัวเอง

“คนนี้ชื่อทรายอยู่ห้องเดียวกับฉัน พวกเธอรู้จักพี่นิตากับพี่สิตาหรือเปล่า”

“รู้จักค่ะ/รู้จักค่ะ”

“คนนี้คือน้องสาวพี่สิตา ถ้าฉันคือเจ้านายของพวกเธอ ฉันขอสั่งให้ดูแลผู้หญิงคนนี้ด้วยเพราะเค้าสำคัญกับฉันมาก”

“ได้ค่ะ พวกเราจะดูแลเจ้านายทั้งสองเป็นอย่างดีเลยค่ะ”  ไอรดายิ้มบางๆให้สองสาว เกศราก็ยิ้มให้ด้วยอีกคนเพราะเข้าใจว่าสองสาวคือแฟนกัน

ปาลิตาพูดอะไรไม่ออกตั้งแต่เห็นหน้าบอดี้การ์ดทั้งสองคนอย่างชัดเจน  ผู้หญิงที่ดูสวยทำไมถึงมาทำงานเสี่ยงอันตรายแบบนี้แถมยังมาดูแลไอ้แมวเปรต 24 ชั่วโมงอีก ไอ้บ้านี่ก็ดันพูดว่าเธอเป็นคนสำคัญแล้วสองคนนี้จะคิดยังไงเนี่ย

“เรากลับห้องกันเถอะ ฉันอยากพักผ่อนแล้วล่ะ”  ปาลิตาเพิ่งหาเสียงของตัวเองที่หายไปเจอ เพราะหัวใจมัวแต่เต้นแรงไปกับคำพูดของคู่กัดจอมกวนประสาท พูดมาได้ว่าเธอคือคนสำคัญ มันเขินนะเว้ย

“ไปสิ พรุ่งนี้ค่อยคุยกันอีกทีนะ พี่เกรซพี่ไอซ์ ฉันเรียกพวกพี่แบบนี้ได้ใช่มั้ย”

“ได้ค่ะ พวกเรายินดี” เกศรายิ้มกว้างให้เจ้านายคนสวย ปาลิตาใจกระตุกเมื่อเธอเห็นสุรีรัตน์ยิ้มหวานตอบกลับไป มันจะยิ้มแบบนี้ทำไมนะไอ้แมวบ้า หวงเว้ย

“กลับกันเถอะค่ะ พรุ่งนี้ฉันต้องไปหาพี่บัวตอนเช้า” สุรีรัตน์จับมือปาลิตาเดินไปที่รถ ปาลิตาคล้ายจะเป็นใบ้ชั่วขณะเมื่อเจอเหตุการณ์ไม่คาดฝันประเดประดังเข้ามาจึงได้แต่นิ่งเงียบมาตลอดทาง

สุรีรัตน์จอดรถภายในคอนโดก่อนจะหันมามองคนที่นั่งเงียบมาตลอดทาง เธอไม่รู้ว่าทำไมรุ่นพี่ที่ชอบจิกกัดกับเธอถึงเงียบนิ่งไปหรือจะตกใจกับเรื่องที่เกิดขึ้น

“ถึงคอนโดแล้วนะพี่ทราย”

“อือ ไปกันเถอะ”

“เดี๋ยวสิ พี่เป็นอะไรหรือเปล่า กลัวเหรอ”

“เปล่า แค่รู้สึกว่าที่ผับมันน่ากลัวน่ะ”

“งั้นคราวหลังไม่ต้องไปอีกนะ อยู่พักผ่อนที่ห้องนี่แหละ”

“กลัวฉันจะรู้ความลับเธอหรือไง โดยเฉพาะผู้หญิงคนนั้นที่เคยเจอหน้าห้องน้ำ”

“อะไรกันเตี้ย นี่ยังหึงเค้าไม่เลิกอีกเหรอ”

“ใครหึง! ฉันเปล่าหึงอย่าเข้าใจผิดนะ”

“ปากแข็งจริงๆเลยนะเตี้ย แต่ไม่เป็นไรหรอก แค่รู้ว่าเตี้ยหึงก็ดีใจแล้ว อิอิ”

“ประสาท อยากคิดอะไรก็ตามสบายเลย เอาที่สบายใจเลยนะไอ้โย่ง” ปาลิตารีบเปิดประตูรถแล้วเดินไปที่ลิฟต์ สุรีรัตน์หัวเราะขำคนไม่รู้ใจตัวเองก่อนจะรีบวิ่งตามไป

“งั้นเค้าขอคิดว่าเตี้ยหึงก็แล้วกันนะ รู้สึกดีจังเลยว่ามั้ย”

“ดีไปคนเดียวเถอะ หมั่นไส้”  ปาลิตาเชิดหน้าหนีไปอีกทาง สุรีรัตน์อมยิ้มกับคนที่ชอบพูดอะไรไม่ตรงกับใจ มันน่าจับจูบและบดขยี้ให้ปากอ่อนนักนะ หมั่นเขี้ยวชะมัด

เมื่อเข้ามาอยู่ในห้องทั้งสองก็ผลัดกันอาบน้ำ  สุรีรัตน์เตรียมเอกสารหลังจากออกจากห้องน้ำ ปาลิตาทาครีมจนตัวหอมทำให้คนที่ยืนอยู่ไม่ไกลใจสั่นขึ้นมา สายตาแอบมองเรือนร่างภายใต้ชุดนอน ในหัวเริ่มจินตนาการว่าถ้าร่างกายของอีกคนเปลือยเปล่าจะสวยมากแค่ไหนนะ ใบหน้าหวานเริ่มร้อนผ่าวเมื่อคิดลามกกับผู้หญิงที่แอบรัก

“คิดลามกอยู่หรือไงไอ้โย่ง หน้าแกแดงแปลกๆนะ”

“อะไรเตี้ย ฉันร้อนต่างหาก เปิดแอร์หรือเปล่าเนี่ย”

“โธ่...ไอ้บ้า ฉันหนาวจนคิดว่าอยู่ขั้วโลกเหนืออยู่แล้วแกยังบอกว่าร้อนอีกเหรอ”

“ก็มันร้อนจริงๆนี่”

“เรื่องของแก ฉันง่วงแล้วจะให้นอนตรงไหน”

“ข้างในเลย ฉันชอบนอนฝั่งนี้”

“อย่าล้ำเส้นมานะ ไม่งั้นฉันถีบ” ปาลิตาคว้าหมอนข้างมาวางกั้นกลาง เธอไม่คิดไว้ใจคู่กัดคนนี้หรอก ท่าทางมันหื่นมาก สายตาตอนมองเธอเมื่อกี้อีก มันน่าจิ้มให้บอดจริงๆเลย ทำหน้าหื่นแถมดวงตาหวานแปลกๆแบบนั้น ใช่ชัวร์

“โหดชะมัด” สุรีรัตน์ส่ายหน้ามองคนหน้าดุ ในใจแอบขำที่อีกคนกลัวเธอปล้ำ ถ้าเธอคิดจะปล้ำจริงๆนะ ไม่มีทางรอดหรอก หึหึ (เอ๊ะ! ตูทำเป็นด้วยเหรอวะ เง้อ)

ภายในความมืดปาลิตาลืมตาตื่นขึ้นมาเพราะนอนไม่หลับ  เธอรู้สึกกังวลที่มาอยู่กับคู่กัดที่ทะเลาะกันมาตลอด  แม้จะรู้ใจตัวเองว่ารักอีกคนแต่จะให้เธอยอมรับง่ายๆก็คงยากในเมื่อสุรีรัตน์ยังไม่ชัดเจนมากพอ  ตอนที่มีเรื่องกันสุรีรัตน์ประกาศไปว่าเธอคือผู้หญิงของเค้าแถมยังบอกว่าเธอสำคัญแต่การกระทำยังสวนทางมากนัก ไม่รู้จะยียวนกันไปถึงไหน ปากหวานสักนิดก็ไม่มี วันๆเอาแต่กวนประสาทให้เธอโมโห

หมับ

เฮือก

ไอ้บ้ามากอดฉันทำไมเนี่ย

ปาลิตาอยากจะตะโกนออกมาดังๆแต่พอมองใบหน้าพริ้มหลับก็ทำได้แค่แกะมือคนข้างๆออกจากเอวแต่อีกคนกลับดิ้นแล้วดึงเธอเข้าไปกอดทั้งตัว  สุรีรัตน์แอบยิ้มเมื่อเห็นปาลิตานิ่งไป ได้ยินแค่เสียงถอนหายใจแต่ไม่มีการขัดขืน  ทั้งสองสาวต่างฝ่ายต่างอยู่ในความคิดของตัวเองจนเผลอหลับไปอย่างไม่รู้ตัว ปาลิตาพลิกตัวไปกอดสุรีรัตน์ที่ขยับตัวมากอดตอบ กลิ่นกายหอมกรุ่นทำให้ต่างฝ่ายต่างอมยิ้มอย่างไม่รู้ตัว แขนเรียวกระชับอ้อมกอดจนอีกคนขยับเข้ามาหาอย่างอัตโนมัติ ราตรีนี้ทั้งสองคงหลับฝันหวานไปด้วยกันทั้งคู่

ทางฝั่งบอดี้การ์ดคู่รักเมื่อกลับมาจากผับก็เริ่มบรรเลงบทรักกันอีกรอบ อารมณ์ที่ค้างตอนอยู่ที่ผับทำให้คืนนี้เป็นคืนที่เร่าร้อน ไอรดาซุกไซ้หน้าอกอิ่มของแฟนสาวอย่างหื่นกระหาย ร่างกายของเกศราสวยงามไปทุกส่วน แม้จะมีแผลเป็นบ้างเล็กน้อยแต่เร้าใจทุกครั้งที่ได้สัมผัสรอยแผลเป็นพวกนั้น (โรคจิตป่ะวะ)

“อ๊า พี่ไอซ์เร็วๆหน่อยสิ พรุ่งนี้ต้องทำงานแต่เช้านะ อ๊า”

“พี่รีบอยู่นี่ไง ขยับแรงๆเลยที่รัก”

สองสาวขยับสะโพกอย่างรวดเร็วเพื่อต้องการส่งอีกฝ่ายไปถึงจุดหมาย ไอรดาดึงตัวเกศราเข้ามากอดเอาไว้แน่น สะโพกยังคงขยับระรัวเพราะใกล้ถึงฝั่งเต็มที สายตาที่เว้าวอนของเกศราส่งมาให้ไอรดารีบเร่งจังหวะทำให้หัวใจของไอรดากระตุกเต้นระรัว

“จะเสร็จแล้ว อ๊ะ อ๊า”

“อ๊ายยยย พี่ไอซ์”

“เฮ้อ...หมดแรง”

“ถ้าพี่ไม่หมดแรงเกรซคงสู้ไม่ไหวแล้วค่ะ คนบ้า หื่นได้ทุกที่ทุกเวลา วันนี้เกือบทำให้ตกงานทั้งคู่แล้วมั้ยล่ะ”

“ก็เกรซสวยจนพี่ทนไม่ไหวนี่นา ว่าแต่คุณเหมียวเธอก็เก่งเหมือนกันนะ พวกนั้นมีตั้งหลายคนแต่สู้ได้ขนาดนั้นฝีมือดีไม่น้อยเลยทีเดียว”

“เธอเป็นนักกีฬาเทควันโดของมหาวิทยาลัยด้วยนี่คะ ไม่เก่งสิแปลก”

“ท่าทางจะใจดีเหมือนนายหญิงนะ หน้าหวานคล้ายกันเลย”

“คงอย่างนั้นแหละ นอนกันเถอะพี่ไอซ์ เกรซง่วง พรุ่งนี้ต้องตื่นแต่เช้าอีกนะ”

“จ้ะที่รัก ฝันดีนะคะ”

“ฝันดีค่ะ”

บอดี้การ์ดทั้งสองเป็นลูกน้องของนิตาเมื่อครั้งยังเป็นหัวหน้าทีมบอดี้การ์ด ตั้งแต่เกิดปัญหากับบริษัทฮารุนะจึงกังวลกลัวว่าสุรีรัตน์จะมีอันตรายเลยส่งมาดูแล

ตอนเช้าสองสาวนอนกอดกันกลมเพราะอุณหภูมิในห้องเย็นมาก สุรีรัตน์ขยับตัวเพราะรู้สึกเมื่อยแต่ติดร่างของใครอีกคนที่นอนซบบนตัวของเธอ สายตาพยายามปรับให้เห็นชัดเจน พอก้มมองใบหน้าสวยของพี่รหัสก็อมยิ้มน้อยๆ เธอไม่ปล่อยโอกาสลอยหายไปหรอก อยากรู้นักว่าปาลิตาจะทำหน้ายังไงถ้าตื่นมาเห็นว่าตัวเองนอนอยู่บนตัวของเธอ ว่าแต่ยัยนี่นอนดิ้นเหมือนกันนะเนี่ย ขึ้นมาได้ไงนะ

“อืออออ”  ปาลิติขยับตัวแต่ยังถูไถใบหน้าไปกับอกนุ่มนิ่ม สุรีรัตน์หน้าแดงก่ำเมื่อถูกจู่โจมอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว

ปาลิตาเลื่อนมือไปจับหน้าอกของคนด้านล่างเพราะนึกสงสัยว่าเตียงนอนทำไมมีอะไรนูนขึ้นมาแถมนิ่มมากด้วย สองมือบีบเบาๆเคล้นคลึงจนได้ยินเสียงครางแปลกๆ ดวงตากลมโตค่อยๆลืมขึ้นและมองคนที่นอนมองหน้าเธออยู่ก่อนแล้ว

“เฮ้ย! เธอลวนลามฉันเหรอไอ้โย่ง” ปาลิตาเด้งตัวขึ้นมานั่งแต่นั่งบนตัวของร่างสูงที่ยังแก้มแดงเพราะจุดอ่อนไหวกำลังแนบชิดกันผ่านกางเกงนอนตัวบาง

“ใครกันแน่ที่ลวนลาม ดูให้ดีๆซะก่อนเจ้”

 ปาลิตากะพริบตาปริบๆมองสภาพตัวเองก่อนจะเบิกตาโตเมื่อเห็นว่าเธอนั่งอยู่ที่หน้าท้องของสุรีรัตน์ แขนเรียวยาวดึงร่างเล็กไม่ให้หนีไปไหน  ปาลิตาพยายามดิ้นออกจากวงแขนแต่สะโพกที่บดเบียดกันอยู่นั้นทำให้ทั้งสองสาวรู้สึกเสียวซ่านไม่น้อย

“อ๊า อย่าขยับแรงสิพี่ทราย มันรู้สึกนะ”

“อะ ไอ้ลามก แกปล่อยฉันเดี๋ยวนี้เลยนะ”

“ทำไมล่ะ รู้สึกดีออกนะ หึหึหึ”

“บอกให้ปล่อยไง อ๊าย...แกอย่ายิ้มแบบนี้นะ ไอ้แมวหื่นกาม”

“อ๊ะ อย่าดิ้นแรงสิ มันเสียว”

“กรี๊ด...ไอ้บ้า อย่าพูดออกมานะ” ปาลิตาพยายามปิดปากสุรีรัตน์ที่พูดให้เธอเขิน คนบ้าพูดออกมาได้ไม่อายปากเลย

“พี่ก็อย่าดิ้นสิหรือว่าชอบ เดี๋ยวฉันดิ้นเองก็ได้นะ”  สุรีรัตน์รวบมือบางไว้ด้านหลังแล้วขยับโยกเบาๆให้คนด้านบนรู้สึกแบบที่เธอรู้สึก  จุดอ่อนไหวเสียดสีเนื้อผ้าจนทำให้คนด้านบนร้อนผ่าวไปทั้งใบหน้า

“อ๊ะ หยุดนะเหมียว อ๊าย... หยุดสิ”

“ฮ่า ฮ่า ฮ่า ไม่แกล้งแล้ว ฉันไปหาพี่บัวดีกว่าจะไปด้วยกันมั้ย”

“เฮ้อ...ไอ้แมวบ้า” ปาลิตาอ่อนระทวยซบหน้ากับไหล่กว้าง ความรู้สึกที่เกิดขึ้นจะเรียกว่ายังไงดี มันร้อนวูบวาบและเสียวซ่านไปทั้งตัวเลย

“ว่าไงคะ ไปบ้านพี่บัวด้วยกันมั้ยคะ”

“เดี๋ยวเธอไปบริษัทอีก ฉันไม่อยากให้คนอื่นมองว่ามีเส้นตอนไปฝึกงาน”

“ยังไงพวกเค้าก็รู้อยู่ดี ไปเถอะ วันนี้อยากอยู่กับพี่ทั้งวันเลยนะ นะคะ”

“แต่ฉันไม่อยาก...”

Rrrrrrr Rrrrrrrr

“มือถือของพี่ดังแน่ะ”

“รู้แล้ว ปล่อยซะทีสิ” ปาลิตาสะบัดตัวเล็กน้อยรีบลงไปหยิบมือถือมาดูว่าใครโทรมาหาแต่พอเห็นชื่อเพื่อนสาวหล่อถึงกับถอนหายใจอย่างเบื่อหน่าย

“รับสายซะทีสิ มันเสียงดัง”

“รู้แล้ว จะไปไหนก็ไปสิ”

“ไม่เอา ยังไม่ได้คำตอบที่น่าพอใจ”

“ชิ! ฮัลโหล”

“ทรายว่างหรือเปล่า ไปดูหนังกันมั้ย”

“วันนี้ฉันมีธุระคงไปด้วยไม่ได้หรอก”

“ธุระอะไรอ่ะ สำคัญมากเหรอ”

“ฉันต้องไปทำธุระกับเหมียวน่ะ แค่นี้ก่อนนะฉันจะอาบน้ำ”

“เดี๋ยวสิ”

ปาลิตารีบกดวางสายแล้วมองหน้าคนที่ยิ้มหน้าระรื่น มันน่าตบให้แก้มบวมจริงๆ ทำไมนะ เธอต้องมีเรื่องให้เข้าไปใกล้ชิดสุรีรัตน์อยู่เรื่อยเลย

“ตกลงไปด้วยกันใช่ป่ะ วันเสาร์ทั้งทีนะ”

“วันเสาร์แล้วไง ฉันก็ไม่ได้อยู่ห้องอยู่ดีอ่ะ”

“น่าๆ ไปด้วยกันเถอะ พี่จะได้รู้ระบบงานที่บริษัทด้วยไง นะคะนะ”

“งั้นก็ไปอาบน้ำสิ”

สุรีรัตน์ยิ้มกว้างลุกขึ้นไปอาบน้ำอย่างว่าง่ายส่วนปาลิตาได้แต่ถอนหายใจทิ้งเมื่อรู้สึกว่าอะไรๆไม่เป็นใจเอาซะเลย ถ้าคนที่บริษัทรู้ว่าเธอสนิทสนมกับสุรีรัตน์คงไม่พ้นมีคนนินทาแต่ตอนที่เข้าไปฝึกงานทุกคนต้องรู้กันอยู่แล้ว ปล่อยไปเลยละกัน

ฉันจะหักห้ามหัวใจตัวเองได้ถึงเมื่อไหร่นะ ไอ้บ้าเหมียวชอบแกล้งกันตลอด

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

73 ความคิดเห็น

  1. #14 เล็กหมูน้อย (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 20 มีนาคม 2560 / 19:44
    สุดยอดมากเหมียว ดูแลคนรักได้จังเลย

    แต่ก็ทำให้เหมียวมีแผลนะคุณบอดิ้การ์ด
    #14
    0