พิชิตใจยัยคู่กัด

ตอนที่ 1 : จุดเริ่มต้นของคู่กัด

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,448
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    15 มี.ค. 60

ท่ามกลางแสงแดดร้อนอบอ้าวในช่วงบ่าย  รุ่นพี่เกือบสามสิบคนนั่งมองรุ่นน้องที่กำลังร้องเพลงเชียร์อยู่กลางสนาม บางคนร้อนจนแทบจะเป็นลมเพราะไม่ค่อยได้ออกกลางแดดตามแบบฉบับลูกคุณหนูที่ถูกเลี้ยงดูมาอย่างประคบประหงมตั้งแต่เกิด

“ร้องให้มันดังๆหน่อยได้มั้ย ไม่ได้กินข้าวมาหรือไงฮะ” เสียงหัวหน้าพี่ว๊ากปี 3 ดังท่ามกลางเสียงเชียร์ที่เริ่มแผ่วลง พวกนักศึกษาปี 2 เห็นน้องๆหน้าแดงเพราะร้อนมากจึงไปหาน้ำเย็นมาให้น้องๆดื่มดับกระหาย

“พี่เอื้องให้น้องๆพักก่อนดีกว่านะคะ ขืนตากแดดมากกว่านี้เราจะเดือดร้อนนะ”

“พี่ก็ว่าอย่างนั้นแหละ กวางช่วยเตรียมคนเสิร์ฟน้ำให้น้องๆหน่อยนะ พี่จะไปบอกขันเงินให้มันปล่อยน้องๆไปพักก่อน”

“ได้ค่ะ” ขวัญจิราเดินไปทางเพื่อนๆในห้องและให้เพื่อนๆช่วยกันแจกจ่ายน้ำดื่ม

“ทำไมปีนี้พี่ขันเงินถึงโหดอย่างนี้นะตอนพวกเราถูกรับน้องพี่เขายังขอร้องรุ่นพี่ให้หยุดบังคับพวกเราเต้นกลางแดดอยู่เลย” ฐิติรัตน์สาวหล่อในกลุ่มของขวัญจิรามองไปทางรุ่นพี่ที่เคยใจดีกับพวกเธอมาก่อน แววตาดูผิดหวังเล็กน้อยที่เห็นภาคโหดของรุ่นพี่ที่เธอเคารพรัก

“ก็แค่การแสดงน่ะ เราเอาน้ำไปให้น้องๆดีกว่านะ”

“รอเราด้วยสิทราย เดี๋ยวเราช่วยถือนะ”  ฐิติรัตน์รีบเดินไปถือถังใส่น้ำจากมือของปาลิตาแล้วเดินตามต้อยๆ ภาพเหล่านี้พวกเพื่อนๆเห็นจนชิดตาซะแล้วเพราะสาวหล่อมาดเท่คนนี้ตามดูแลปาลิตามาตลอดตั้งแต่ปีหนึ่ง

ปาลิตาเดินหน้านิ่งไปหาพวกรุ่นน้อง มือสวยหยิบขวดน้ำให้ทุกคนเรื่อยๆโดยที่ไม่ยิ้มเลยสักนิด ปกติปาลิตาจะนิ่งมากออกจะเย็นชาเพราะเธอไม่ชอบพูดคุยกับเพื่อนรุ่นเดียวกัน คนพวกนี้ชอบนินทาคนอื่นเธอควรหลีกเลี่ยงให้ไกลที่สุดและการเงียบคือสิ่งที่เธอคิดว่าดีที่สุดแล้ว ไม่มีใครกล้าชวนเธอคุยหรือตั้งกลุ่มนินทาคนอื่นเลย เพื่อนสนิทมีแค่สามคนก็พอแล้ว มีเพื่อนมากก็ปวดหัวเปล่าๆเพราะความคิดไม่ตรงกัน

“เอายาดมมั้ยจ๊ะ หน้าน้องซีดมากเลยนะ”  ปาลิตาก้มมองใบหน้าคมของลักษิการุ่นน้องที่เธอดูแลอย่างห่วงใย โดยไม่ทันสังเกตว่ามีสายตาคู่หนึ่งจับจ้องมองดูตลอด

“ยังไหวค่ะพี่ทราย เก๋แค่ร้อนมากเฉยๆ”

“เอาผ้าเย็นมั้ย พี่ไปเอามาให้”

“เกรงใจจังเลยค่ะ”

“เดี๋ยวฉันเดินตามพี่ทรายไปเอาให้เธอก็ได้นะ” เสียงหนึ่งดังขึ้นมาเรียกสายตารุ่นพี่ให้หันมามอง สายตาจ้องคนตัวสูงก่อนจะเสมองไปทางอื่นเพราะรู้สึกเขินแปลกๆ

“ขอบใจนะเหมียว ช่วยไปเอาให้เราหน่อยนะ”

“เราไปเอาผ้าเย็นกันดีกว่าค่ะพี่ทราย พวกเราอยากได้อะไรเย็นๆมาประคบหน้า”

“เอ่อ...ค่ะ”  ปาลิตาเดินนำไปที่กระติกแช่ผ้าเย็นปล่อยให้ฐิติรัตน์แจกน้ำให้น้องๆคนอื่นต่อ หัวใจจู่ๆก็รู้สึกสั่นไหวแต่ไม่ทราบสาเหตุแค่มีคนตัวสูงมายืนใกล้ๆ

สุรีรัตน์มองใบหน้าสวยแต่เรียบนิ่งอย่างสงสัย ผู้หญิงคนนี้ยิ้มเป็นหรือเปล่าทำไมถึงได้ทำหน้าเครียดตลอดเวลา  ทั้งที่มีรุ่นน้องชื่นชอบตั้งมากมายแต่กลับได้รับแค่หน้านิ่งๆติดเย็นชา ถ้าสักวันเธอมีโอกาสทำให้รุ่นพี่คนนี้แสดงอารมณ์ด้านอื่นออกมาคงจะดีไม่น้อย ชักอยากจะเห็นแล้วสิว่าจะเก๊กขรึมอีกนานแค่ไหน

“พี่ทรายไม่สนุกเหรอคะ ทำไมทำหน้าเครียดจัง”

“เปล่านี่คะ พี่ก็เป็นของพี่แบบนี้แหละ”

“เหรอคะ กระติกใบนั้นใช่หรือเปล่าคะ”

“ค่ะ เอาไปเผื่อเพื่อนๆด้วยนะคะ”

“ได้ค่ะ ขอบคุณนะคะ”

15 นาทีผ่านไปหัวหน้าพี่ว๊ากก็เรียกรวมตัวในร่ม โดยเลือกใต้ต้นไม้ใหญ่ใกล้ๆกับอาคารเรียน วันนี้เป็นวันที่รุ่นพี่นัดรุ่นน้องทำกิจกรรมจึงไม่ต้องห่วงเรื่องรบกวนคนอื่น

“เดี๋ยวพี่จะให้น้องๆออกมาเต้นท่าตลกๆโชว์เพื่อนๆนะครับ ให้ออกมาทีละสิบคน ถ้าใครเต้นได้โดนใจจะได้รางวัลจากพี่เอื้องคนสวยไปนะครับ”

“รางวัลของเราก็คือได้ไปดินเนอร์กับพี่เอื้องเองค่ะ ใครอยากไปกับพี่บ้างคะ”

“อยากไปครับ/อยากไปค่ะ” ทุกคนพร้อมใจกันยกมือเพราะรุ่นพี่คนนี้สวยเซ็กซี่ขยี้ใจมาก ถ้าได้ไปกินข้าวด้วยกันสักมื้อคงฟินไม่น้อย

“งั้นเริ่มกันเลยนะครับ อ๊อดเปิดเพลงให้หน่อย เอามันๆเลยนะ”

“จัดไปเพื่อน”

รุ่นน้องสิบคนเดินออกมายืนข้างหน้าแล้วมองเพื่อนๆที่ทำท่าทำทางให้เริ่มเต้นแต่ใครจะกล้าถ้ามาเจอสายตาหลายคู่จ้องมองอยู่  บางคนยอมเต้นเพราะอยากไปกับรุ่นพี่คนสวย บางคนแค่ส่ายสะโพกเบาๆแล้วแก้มแดงระเรื่ออย่างเขินอาย  สุรีรัตน์อยู่แถวหลังจึงเป็นกลุ่มสุดท้ายที่ได้ออกมาเต้น คราวนี้หัวหน้าพี่ว๊ากนึกสนุกให้น้องกลุ่มนี้เต้นให้ลืมโลกไปเลย ทุกคนเป็นตัวฮาของห้องอยู่แล้วจึงยอมทำตาม

เสียงหัวเราะดังขึ้นเป็นระยะเมื่อท่าเต้นแต่ละท่าล้วนฮาได้ใจ สุรีรัตน์เต้นแรงมากชนิดว่ามันจนหยุดไม่อยู่  วงนักเต้นเริ่มขยายกว้างเพราะมีรุ่นพี่บางคนออกมาเต้นด้วย สาวหน้านิ่งมองรุ่นน้องแล้วหัวเราะขำโดยไม่ทันระวังตัวจึงถูกเพื่อนชายคนหนึ่งชนเข้าอย่างจังจนเซถลาไปหาสุรีรัตน์  คนที่เต้นอย่างเอาเป็นเอาตายไม่ทันมองจึงชนร่างเล็กล้มไปด้วยกัน สิ่งที่ไม่คิดว่าจะเกิดขึ้นในชีวิตจริงกลับเกิดขึ้นท่ามกลางสายตานับร้อยคู่ ริมฝีปากของทั้งสองสาวประกบกันอย่างพอดิบพอดี  เสียงเพลงยังดังไปเรื่อยๆแต่คนที่อยู่บริเวณนั้นสตั้นนิ่งไปสามวิก่อนจะโห่ออกมาเสียงดัง

“วี๊ดวิ้ว มีจูบโชว์ด้วยเหรอเนี่ย”  เสียงผู้ชายส่วนใหญ่ดูสนุกสนานกันมากที่ได้เห็นสองสาวสวยมีเลิฟซีนเบาๆกันกลางแจ้ง

“เสียดายอ่ะ ฉันอยากจูบพี่ทรายบ้างจัง”  เสียงเด็กสาวดังขึ้นอีกมุมหนึ่งไม่แพ้กับพวกผู้ชายเพราะรุ่นพี่มาดนิ่งคนนี้ถือว่าดังมากคนหนึ่ง

 “ปล่อยทรายได้แล้ว”  ฐิติรัตน์รีบวิ่งไปดึงตัวสุรีรัตน์ออกแล้วพยุงเพื่อนสาวให้ยืนขึ้น ใบหน้าหล่อมองสุรีรัตน์อย่างกับจะกินเลือดกินเนื้อ

“ทำหน้าแบบนี้หมายความว่าไงคะรุ่นพี่ ทุกอย่างมันเป็นอุบัติเหตุนะ”

“ถึงจะเป็นอุบัติเหตุแต่ทรายก็เสียหายอยู่ดี”

“ขอโทษนะคะพี่ทราย เหมียวไม่ได้ตั้งใจจะจูบพี่” สุรีรัตน์ตั้งใจพูดคำว่าจูบเพื่อให้ฐิติรัตน์โมโห แน่นอนว่ามันได้ผลมากเลยทีเดียว

“น้องจะพูดให้คนอื่นแซวเล่นอีกทำไมฮะ”

“เจ้าตัวเขายังไม่พูดอะไรเลยนะ หรือพี่หึงแฟนพี่เลยโมโหเหมียวแบบนี้”

“ฉันไม่ใช่แฟนของป๊อบ อย่ามาพูดพล่อยๆนะ”

“พูดได้แล้วเหรอคะพี่ทราย นึกว่าลืมปากไว้ที่เหมียวซะอีก”

“วี๊ด... สุดยอดเลย ปากพี่ทรายนุ่มมั้ยเหมียว บอกหน่อยๆ”  ผู้ชายในห้องต่างร้องตะโกนเสียงดัง พวกรุ่นพี่ไม่สามารถห้ามความชุลมุนในครั้งนี้ได้จึงดูสถานการณ์อย่างเงียบๆ (อันที่จริงแค่อยากเห็นรุ่นน้องต่อล่อต่อเถียงกันเพื่อความสนุก อิอิ)

“ไม่คิดเลยว่าน้องรหัสของฉันจะปากดีขนาดนี้ เรื่องนี้ไม่จบแค่นี้แน่”

“เมื่อกี้ยังวางมาดนิ่งอยู่เลย องค์ลงแล้วเหรอพี่ทรายคนสวย”

“อย่ามาทำเก่งกับรุ่นพี่ เธออยากถูกลงโทษหรือไงฮะ”

“ลงโทษยังไงเหรอคะ จูบพี่อีกครั้งเหรอ เหมียวยอมนะ”  สุรีรัตน์พูดยียวนปาลิตาอย่างตั้งใจเพราะเธอทำให้อีกคนแสดงอารมณ์อื่นๆออกมาได้แล้ว ถ้าปล่อยให้เงียบไปอีกก็ไม่สนุกน่ะสิ

“พี่ขันเงินจัดการเด็กบ้าคนนี้หน่อยสิคะ  ทำไมไม่จัดการอะไรเลยปล่อยให้เห่าอยู่ได้” ปาลิตาหันไปพูดกับรุ่นพี่เสียงเข้มตามอารมณ์โมโห ขันเงินสะดุ้งเพราะไม่เคยเห็นปาลิตาโกรธขนาดนี้มาก่อน ปกติจะนิ่งจนไม่มีใครกล้าเข้าไปคุยด้วยเลยด้วยซ้ำ

“เอ่อ... อะแฮ่ม นี่น้องเหมียวกลับไปนั่งที่ของตัวเองได้แล้วป่ะ ทุกคนเข้าแถวเร็ว”

“แค่นี้เหรอคะ”

“แล้วน้องทรายจะให้พี่ทำยังไงล่ะครับ ทุกอย่างมันเป็นอุบัติเหตุนะ”

“ช่างเถอะค่ะ”  ปาลิตาถอนหายใจเดินหนีไปนั่งกับกลุ่มเพื่อนๆ ฐิติรัตน์รีบวิ่งตามไปเอาอกเอาใจปาลิตา หวังอย่างยิ่งว่าอารมณ์ของสาวคนนี้จะดับลงได้บ้าง

“สนุกจังเลยแฮะ สวยแบบนี้เป็นแฟนไอ้ทอมบ้านั่นได้ยังไงวะ”

“ชอบพี่ทรายเหรอเหมียว”  โยษิตาเพื่อนสาวมาดเท่อีกคนหนึ่งเอ่ยถามเพื่อนสาวที่ดูจะมีความสุขเหลือเกินที่ได้แกล้งรุ่นพี่คนสวยให้โมโห

“ไม่รู้สิ แต่สนุกตอนที่เห็นพี่เค้าระเบิดอารมณ์ออกมา อยากทำตัวเย็นชาดีนัก”

“แปลกนะ พี่ทรายเป็นคนนิ่งๆแต่ทำไมหลุดกับเธอขนาดนี้ก็ไม่รู้นะ”

“หนึ่งรู้ได้ไงว่าพี่ทรายเป็นคนนิ่งๆ”

“พี่ทรายดังจะตาย มีหนุ่มมาจีบเพียบเลยนะแต่พี่ป๊อบไล่ตะเพิดไปหมดเพราะว่าแอบรักพี่ทรายตั้งแต่ปีหนึ่ง ทุกวันนี้ยังตามจีบพี่ทรายอยู่เลยนะ”

“ใครบอกเธอเรื่องนี้”

“พี่สาวฉันเอง พี่เอื้องเป็นพี่สาวของฉัน”

“หือ... พี่เอื้องคนนั้นเหรอ” สุรีรัตน์ชี้ไปทางสาวสวยหุ่นเซ็กซี่บาดใจ

“ใช่ พี่สาวฉันเองแต่หน้าตาดันไม่คล้ายกันเลยสักนิด”

“เอาน่า ฉันกับน้องชายก็หน้าไม่เหมือนกัน คิดอะไรมากเราสวยแค่นั้นเป็นพอ”

“ย่ะ แม่สวยเลือกได้ ว่าแต่ปากพี่ทรายนุ่มมั้ย”

“นุ่มสุดๆ อยากจูบอีกจังเลย ชักจะติดใจ”

“เธอเป็นเลสเบี้ยนเหรอ ฉันมองไม่ออกเลยนะ”

“ไม่ได้เป็นซะหน่อย แค่รู้สึกใจเต้นแรงตอนอยู่ใกล้พี่ทรายแค่นั้นเอง”

“อย่าบอกนะว่าจะจีบพี่ทรายน่ะ ความเป็นไปได้ไม่มีเลยนะเพื่อน”

“ไม่เป็นไร ฉันมีวิธีทำให้พี่ทรายสนใจฉัน”

ปาลิตาจ้องมองสุรีรัตน์ด้วยสายตาไม่เป็นมิตร จูบแรกที่เธอเฝ้าหวงแหนกลับโดนขโมยไปอย่างง่ายดายแถมยังเป็นผู้หญิงด้วยกันอีกด้วย  เรื่องราวที่เกิดขึ้นคงถูกลือทั่วทั้งมหาวิทยาลัยแน่ๆ เด็กบ้านั่นมันยิ้มอะไรของมัน หน้าตาไม่น่าไว้วางใจเลยสักนิด

“เรากลับกันก่อนมั้ยทราย อยู่ต่อก็อายเปล่าๆ”

“ทำไมต้องอายด้วยป๊อบในเมื่อฉันไม่ได้ชอบผู้หญิงด้วยกัน แค่ปากแตะกันไม่ถือว่าจูบหรอกนะ”

“เย็นชาชะมัด ฉันตามจีบเธออยู่นะทำไมพูดตัดรอนกันแบบนี้ล่ะ”

“ก็ฉันไม่ได้เป็นเลสเบี้ยนนี่นา แกจะยัดเยียดให้ฉันเป็นหรือไงฮะ”

“ฉันว่าพวกเรากลับก่อนดีกว่านะ พวกพี่ๆคงใกล้เลิกแล้วล่ะ” ขวัญจิราบอกเพื่อนทั้งสองที่โต้เถียงกันไปมา บางทีการแยกย้ายคงจะเป็นหนทางที่ดีที่สุด

“กวางจะกลับบ้านเลยป่ะ”

“มีอะไรเหรอทราย อยากแวะไหนก่อนกลับบ้านเหรอ”

“ไปดูหนังกันเถอะ ฉันหงุดหงิดยังไม่อยากกลับบ้านตอนนี้”

“เฮ้อ...รู้อะไรมั้ยทราย เธอน่ะระเบิดอารมณ์ออกมาจนฉันตกใจ ปกติเก็บอารมณ์เก่งไม่ใช่เหรอ ทำไมถึงระเบิดใส่น้องรหัสตัวเองแบบนั้นล่ะ”

“ไม่รู้สิ ฉันไม่ชอบให้ยัยนั่นมาว่าฉัน”

“อย่าถามอะไรมากเลยน่ากวาง  ทรายไม่อยากพูดถึงเด็กบ้านั่นหรอก เราไปบอกรุ่นพี่กันก่อนเถอะว่าเราจะกลับกันแล้ว จะได้ไปดูหนังกันต่อ”

“เดี๋ยวนะป๊อบ ฉันชวนกวางคนเดียวส่วนแกไม่เกี่ยว”

“ทำไมอ่ะ ฉันอยากดูหนังกับทรายนะ”

“ฉันอึดอัดน่ะ ขอโทษที่พูดตรงๆนะเพื่อน”

“เพื่อน เฮ้อ...ฉันเป็นได้แค่เพื่อนเธอเหรอทราย”

“ใช่! แต่ฉันไม่ห้ามหรอกนะที่แกทำตัวอย่างนี้เพราะเราเป็นเพื่อนกัน ฉันไม่โกรธที่แกแสดงออกชัดเจนแต่ช่วยอยู่ในขอบเขตของคำว่าเพื่อนด้วยละกัน”

“ฉันจะพยายามนะ”

ฐิติรัตน์มองตามหลังปาลิตา  เธออยากเอาชนะใจเพื่อนสาวคนนี้เพราะฉะนั้นเธอจะไม่ยอมถอยเด็ดขาด สักวันหนึ่งปาลิตาต้องเห็นค่าความรักที่เธอมีให้แน่นอน ถ้าจีบทุกวันไม่ใจอ่อนก็ให้มันรู้ไปสิ

 

ผ่านไปสองอาทิตย์ปาลิตาไม่ค่อยได้เจอสุรีรัตน์เพราะพยายามหลีกเลี่ยงคนกวนประสาท ตอนที่เจอกันไม่มีครั้งไหนเลยที่สุรีรัตน์ไม่พูดจายียวน  วันนี้ก็เป็นวันซวยของเธออีกวัน ไม่รู้ใครดลใจให้อาจารย์ใช้เธอกับยัยเด็กเปรตเอาของมาเก็บด้วยกัน คนอื่นมีตั้งเยอะตั้งแยะแต่ไม่ยอมเรียกใช้

“ทำหน้าเป็นตูดลิงอีกแล้วนะพี่ทรายคุณแม่ขอร้อง”

“........”

“ทำเงียบเหรอ ไม่สนุกเลยอ่ะ”

“.......”

“สงสัยจะเป็นใบ้ไปแล้วจริงๆแฮะ”

“หุบปากแล้วรีบเก็บของให้เสร็จๆ ฉันไม่อยากอยู่ใกล้เธอนานเกินไป”

“ทำไมเหรอ กลัวเผลอมาจูบเค้าอีกเหรอตัวเอง”

“ถ้ายังไม่เลิกพูดเรื่องบ้าๆนั่น ฉันฆ่าเธอแน่”

“อุ๊ย! กลัวจังเลย ตัวเล็กแค่นี้จะทำอะไรได้คะ แค่โดนฉันดันหน้าผากก็จอดแล้ว”

“แกอยากลองดีมากใช่มั้ยไอ้โย่ง”

“ลองดีไม่อยากลองหรอก แต่ถ้าลองจูจุ๊บกันอีกครั้งก็น่าสนนะ”

“ไอ้แมวเปรต อย่าอยู่เลยแก”  ปาลิตาวางของในมือลงบนโต๊ะแล้ววิ่งไล่คนปากดีไปทั่วห้อง ทั้งสองวิ่งไล่กันจนไปถึงหลังห้องจึงไม่ได้ยินเสียงล็อคประตู

“พอแล้วเหนื่อย ถ้าไม่หยุดฉันจะจับพี่แก้ผ้านะ”

“อ๊าย...ไอ้ลามก ไม่คิดเลยนะว่าฉันจะมีน้องรหัสลามกแบบแก”

“ฉันลามกกับพี่คนเดียวนะ เพราะพี่ได้จูบแรกของฉันไปแล้ว”

“นั่นก็จูบแรกของฉันเหมือนกันนะ อย่ามาเรียกร้อง”

“เฮ้อ...ไปดีกว่า หิวข้าวชะมัด” สุรีรัตน์กระตุกยิ้มก่อนจะเดินไปทางประตู ปาลิตาจึงรีบวิ่งตามไปเพราะไม่อยากถูกทิ้งไว้ในห้องนี้คนเดียว

กึก กึก

“เวรแล้วประตูล็อค”

“ว่าไงนะ ใครมาล็อคประตูเนี่ย”

“คนดูแลตึกมั้ง ช่วงเย็นแบบนี้เขาจะไล่ล็อคห้องที่ไม่มีคนอยู่”

“เราวิ่งไล่กันขนาดนั้นเขาไม่ได้ยินหรือไง หูหนวกหรือเปล่าเนี่ย”

“ช่างมันก่อนเถอะ เราจะเอายังไงต่อดีล่ะ ตอนนี้จะค่ำแล้วด้วย”

“กวางกับป๊อบรอฉันอยู่ข้างล่างเดี๋ยวฉันจะโทรให้สองคนนั้นมาช่วย”

“งั้นก็รีบๆทำสิคะ เร็วๆเลย”

ปาลิตาแทบจะกระโดดกัดหัวสุรีรัตน์ คนอุตส่าห์พูดดีด้วยกลับมายียวน เดี๋ยวแม่ปล่อยทิ้งไว้ในห้องนี้ซะเลยนี่ เมื่อโทรบอกเพื่อนไปแล้วปาลิตาก็มานั่งรอที่เก้าอี้ ปล่อยให้สุรีรัตน์เดินไปเดินมาตามสบาย เมื่อยเมื่อไหร่คงหยุดเดินเองแหละ

สุรีรัตน์กระวนกระวายใจเพราะไม่ชอบห้องเก็บของห้องนี้คล้ายมีพลังงานอยู่รอบห้องเต็มไปหมด เธอไม่ได้กลัวผีแต่เป็นพวกเซ้นส์แรงแม้ไม่เห็นแต่รู้สึกได้ มองออกไปที่ระเบียงเห็นท้องฟ้าเริ่มเปลี่ยนสีพานทำให้หัวใจเต้นระรัว  จู่ๆไฟในห้องเก็บของก็ดับลงทำให้สุรีรัตน์ขวัญหนีดีฝ่อกระโดดไปกอดปาลิตาที่เดินเข้ามาหา เพราะความมืดที่มองอะไรไม่เห็นทำให้ทั้งสองเสียหลักล้มลงนอนแผ่หลา สุรีรัตน์จับหน้าอกทั้งสองข้างแน่นด้วยความตกใจ พอจะลุกขึ้นก็ได้ยินอีกคนร้องโอ๊ยเลยเผลอปล่อยมือทำให้เสียหลักริมฝีปากจึงแนบชิดกันอย่างไม่ได้ตั้งใจ คนตัวเล็กพยายามดิ้นหนีแต่ก็ไม่เป็นผล

แกร๊ก

“เฮ้ย!”  เสียงของคนมาใหม่ร้องตกใจเมื่อเห็นภาพวาบหวาม ฐิติรัตน์ไม่รอช้าเดินเข้าไปกระชากตัวสุรีรัตน์แล้วต่อยเข้าไปเต็มแรง 

“โอ๊ย... มันเจ็บนะเว้ย”

“มึงจะข่มขืนทรายเหรอวะ” ฐิติรัตน์เข้าไปคว้าคอเสื้อของสุรีรัตน์แล้วจะต่อยหน้าสวยอีกสักหมัดสองหมัดแต่กลับถูกสวนกลับมาอย่างแรง

ผัวะ

“เป็นรุ่นพี่ควรพูดจาให้มันดีๆหน่อยนะ ฉันปล้ำพี่ทรายตรงไหน”

“เห็นอยู่ว่ากำลังจูบกันแถมยังจับหน้าอกกันด้วย ถ้าพวกฉันเข้ามาไม่ทันแกคงจะปล้ำทรายไปแล้วใช่มั้ยวะ กระโปรงเลิกขึ้นสูงจนเห็นขาอ่อนแบบนั้นน่ะ”

“พอเถอะป๊อบ ฉันอยากกลับบ้านแล้ว”

“แต่มัน”

“ฉันบอกว่าพอไง กวางเรากลับกันเถอะ”

“อือๆ ไปเร็วป๊อบ”

“ฝากไว้ก่อนเถอะ คราวหน้าแกโดนอัดแน่”

“แล้วจะรอนะพี่ทอมสุดหล่อ” สุรีรัตน์แสยะยิ้มมองใบหน้าหล่ออย่างยียวน ทำไมถึงเกิดแต่เรื่อง แถมทุกครั้งต้องได้จูบรุ่นพี่คนสวยตลอดแต่ก็คุ้มดีแฮะ

นับตั้งแต่นั้นมาปาลิตากับสุรีรัตน์ก็เป็นคู่กัดที่ไม่ลงรอยกัน คนตัวสูงกว่ามักจะหาเรื่องให้คนตัวเล็กระเบิดอารมณ์ออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่  คนอื่นเห็นสองสาวคู่จิ้นไล่ตบไล่ตีกันทุกวันก็เริ่มชินตา ทุกครั้งไม่มีการทะเลาะที่รุนแรง มองยังไงก็เหมือนคู่รักหยอกกันเล่นเท่านั้นเอง ทั้งสองจึงได้ฉายาว่าคู่จิ้นซึนเดเระ พวกปากแข็งไม่ยอมรับว่ามีใจให้กัน ทั้งที่การกระทำออกจะชัดเจน

+++++++++++++++++++++++++++++ 
เอาเรื่องใหม่มาลงให้อ่านจ้า
เรื่องราวของเหมียวกับทรายนะคะ
ติดตามและเป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะ
>__<

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

73 ความคิดเห็น

  1. #3 เล็กหมูน้อย (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 21:21
    สนุกดีจังอะไรท์ ชอบๆๆๆ ตามแน่นอน
    #3
    0
  2. #2 Pea (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 มีนาคม 2560 / 14:55
    เริ่มต้นก็สนุดแล้วค่ะ
    #2
    0