ลองเสี่ยงรัก yulsic vs yulyoon

ตอนที่ 4 : ตอนที่ 4 ความรักที่งดงาม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,328
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    14 พ.ย. 55

 

       “สิก้า เย็นมากแล้วเรากลับกันเถอะนะ”

       “จ๊ะ อากาศเริ่มเย็นแล้วด้วย”เจสสิก้าลูบแขนไปมา

       “หนาวเหรอ เอาเสื้อยูไปใส่แล้วกันนะ”ยูริถอนเสื้อหนังให้ร่างบาง

       “ขอบใจจ๊ะ”เจสสิก้าหอมแก้มยูริไปฟอดใหญ่

       ยูริเอามือจับแก้มแล้วยิ้มกว้างหน้าแดงระเรื่อ

       “ยูริยา เวลาเขินน่ารักจัง”เจสสิก้าลูบแก้มยูริเบา

       “สิก้าก็น่ารัก และยูก็รักสิก้ามากด้วยค่ะ”ยูริหอมแก้มเจสสิก้า

       “เรากลับบ้านกันดีกว่าค่ะ”

       “ป่ะ!ยูไปส่ง”ยูริจับมือเจสสิก้าเดินไปที่รถ

      

       ยูริขี่รถมอเตอร์ไซต์มาจนถึงคอนโดเจสสิก้า ร่างสูงถอดหมวกกันน็อกออกให้แฟนสาว

       “ขึ้นไปทานอะไรก่อนมั้ย สิก้าไม่อยากทานข้าวคนเดียวอ่ะ”

       “แล้วพี่ฟานี่ล่ะค่ะ”

       “คงยังไม่กลับหรอก วันนี้ที่ร้านมีแขกผู้ใหญ่มาจัดเลี้ยง คงกลับดึกๆน่ะ”

       “งั้นเราขึ้นไปข้างบนกันเถอะ ยูรู้สึกหิวแล้วอ่ะ”ยูริโอบเอวเจสสิก้า

       เจสสิก้ายอมให้ยูริโอบเอวแต่โดยดี ตอนแรกก็ตกใจอยู่บ้างแต่เมื่อเห็นรอยยิ้มที่ใสซื่อของคนรักเธอจึงยิ้มตอบกลับมา

       เจสสิก้ากดรหัสที่หน้าห้องเพื่อเปิดประตูเข้าไป ยูริมองไปรอบๆห้องของคนรักอย่างสนใจ

       “ห้องสิก้าสวยจังเลยเนอะ”ยูรินั่งลงที่โซฟา

       “น้ำค่ะ ยูรอสิก้าแป๊บนะ เดี๋ยวไปอุ่นอาหารก่อน”

       “จ๊ะ รีบมานะ เค้าคิดถึง”ยูริส่งตาหวานเยิ้มให้ร่างบาง

       “จ้า...”เจสสิก้ายิ้มอย่างเป็นสุข

 

20 นาทีผ่านไป

 

       “ยูริยา มาทานข้าวได้แล้วจ๊ะ”เจสสิก้ายื่นหน้าออกมาจากครัว

       “ค่ะ”ยูริรีบเดินไปที่โต๊ะอาหาร

       “เป็นไง สิก้าทำเองเลยนะค่ะ”

       “น่าทานจัง ทานเลยนะ”

       “เอาสิ ทานเลย”เจสสิก้านั่งฝั่งตรงข้ามกับยูริ

       “อืม อร่อย สมแล้วที่เป็นเจ้าของร้านอาหารชื่อดัง ฝีมือดีนะเนี่ยที่รักของเรา”ยูริส่งตาหวานให้ร่างบาง

       “อร่อยก็ทานเยอะๆนะ อ่ะ!อ้าปากสิ”เจสสิก้าตักอาหารป้อนยูริ

       ยูริอ้าปากรอตามคำสั่ง

       “อร่อยจัง สงสัยยูคงอ้วนขึ้นนะเนี่ยถ้าได้กินฝีมือที่รักทุกวัน”

       เจสสิก้าเขินอายกับคำพูดของยูริ มีคนเดียวเท่านั้นที่ทำให้เธอใจสั่นได้ก็คือชเว ยูริคนนี้เท่านั้น

       “อิ่มแล้วเหรอค่ะ”เจสสิก้าถามเมื่อยูริดื่มน้ำ

       “ค่ะ อิ่มสุดๆเลย”ยูริตบท้องตัวเองเบาๆ

       “งั้นยูไปนั่งดูทีวีก่อนนะ สิก้าล้างจานเสร็จจะตามไปค่ะ”

       “ไม่อ่ะ เค้าช่วยตัวเองดีกว่านะ”

       “ฮิฮิ เรียกแบบนี้ก็น่ารักดีนะ เค้ากับตัวเอง”เจสสิก้ายิ้มกว้าง

       “งั้นเรามาเรียกกันแบบนี้มั้ยค่ะที่รัก”

       “ตกลงค่ะที่รัก”เจสสิก้ายิ้มหวาน

       ทั้งสองช่วยกันล้างจานจนเสร็จก็เดินออกมาดูทีวี ยูรินอนหนุนตักของร่างบาง

       “ตัวเองนี่อ้อนเก่งเหมือนกันนะเนี่ย”เจสสิก้าลูบแก้มยูริ

       “เค้าอ้อนตัวเองคนเดียวเท่านั้นแหละ เค้าอยากทำแบบนี้มาตั้งนานแล้วล่ะ วันนี้เค้ามีความสุขจัง”ยูริหลับตาพูดแล้วยิ้มออกมา

       เจสสิก้าก้มลงไปจูบแก้มคนรักอย่างถนุถนอม ยูริสบตากับเจสสิก้านิ่ง ยูริลุกขึ้นนั่งแล้วเอาปากประกบกับริมฝีปากนุ่มของร่างบาง

      

       “อือ...ตัวเองพอก่อนเถอะ”เจสสิก้าหน้าแดง

       “ตัวเองหน้าแดงจัง น่ารักอ่ะ”ยูริหอมแก้มร่างบาง

       “บ้า เค้าเขินเป็นนะ”เจสสิก้าตีไหล่ยูริเบาๆ

       “อิอิ”ยูริกอดเจสสก้าเอาไว้ด้วยความรัก

       >>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>

5 ปีก่อน

       ยูรินักเรียนม.5 ไปเที่ยวบ้านยุนอาเพื่อนสนิทพร้อมซูยอง บ้านยุนอามีสนามแข่งรถด้วย ยูริและซูยองชอบความเร็วอยู่แล้วจึงไปตามคำเชิญ

       “บ้านเธอหลังใหญ่ดีเหมือนกันนะเนี่ย”ซูยองมองไปรอบๆบ้าน

       “บ้านเธอมีสนามแข่งรถใหญ่แบบนี้เลยเหรอยุน”ยูริมองอย่างสนใจ

       ระหว่างที่มองสนามแข่งรถที่กระจก ไม่ทันสังเกตคนที่มาใหม่

       “ยุนอากลับมาแล้วเหรอ”เสียงหวานๆดังขึ้นมาจากด้านหลัง

       “อ้าว!พี่สิก้า กลับมาแล้วเหรอ”ยุนอาวิ่งไปกอดพี่สาว

       “แล้วนี่เพื่อนยุนเหรอจ๊ะ”เจสสิก้ายิ้มหวานให้ทั้งสอง

       ยูริหันมาเจอรอยยิ้มที่แสนหวาน เขายืนตะลึงกับความสวยของหญิงสาวตรงหน้า ร่างบางเองก็ยืนนิ่งสบตากับร่างสูงที่จ้องมองมายังเธอ

       ยุนอาเห็นทั้งสองจ้องกันนานไปก็รู้สึกหงุดหงิดจึงเรียกสติของทั้งคู่ให้ตื่นจากภวังค์

       “พี่สิก้า คนนี้ชเว ซูยองค่ะ ส่วนคนนี้ชเว ยูริ เขาเป็นพี่น้องกันค่ะ”

       “สวัสดีค่ะ/สวัสดีค่ะ”ทั้งสองก้มศีรษะเล็กน้อยให้คนอายุมากกว่า

       “สวัสดีจ๊ะพี่เจสสิก้า จองจ๊ะเป็นพี่สาวยุนยุน”

       “ทำไมนามสกุลไม่เหมือนกันล่ะค่ะ”ซูยองพูดออกมา

       “เราสองคนมีแม่คนเดียวกันน่ะ ส่วนพ่อพี่เสียไปตั้งนานแล้วจ๊ะ คุณแม่เลยแต่งงานใหม่กับคุณพ่อแจวอนจ๊ะ”เจสสิก้าอธิบาย

       ยูริยังคงยืนยิ้มให้เจสสิก้าอยู่ ร่างบางเองก็รู้ว่ายูริมองเธออยู่ เธอเขินจนไม่กล้าสบตาร่างสูง

       “เราไปนั่งคุยกันตรงนั้นดีกว่านะ”ยุนอาดึงแขนพี่สาวนำไปก่อน

       “วันนี้กะว่าจะมาเรียนซ้อมรถซักหน่อย สงสัยพ่อไม่อยู่สอนแล้วล่ะ เอาไว้วันหลังนะยู”ยุนอาพูดกับยูริ

       “ได้ ฉันมาที่นี้บ่อยๆก็ได้”ยูริพูดแต่สายตามองไปที่เจสสิก้า

       ซูยองมองยูริออกว่าชอบเจสสิก้า เค้าจึงหาทางให้ทั้งสองได้คุยกันสองต่อสอง

       “เอ่อ!ยุนอาไปหาอะไรทานในครัวกันไหม เดี๋ยวพวกเราไปหาอะไรมาให้ทานนะค่ะ เชิญคุยกันไปก่อน”ซูยองพูดอย่างกับเป็นเจ้าบ้าน

       “อะไรอ่ะ ซูยอง”ยุนอาไม่ยอมลุกขึ้นแต่ถูกซูยองดึงไปจนได้

 

       “เออ...พี่สิก้าเรียนอยู่ที่ไหนค่ะ”

       “พี่เรียนอยู่โรงเรียนนานาชาติค่ะ จบม.6พี่ก็จะไปเรียนต่อที่อเมริกาแล้ว”เจสสิก้าพูดแล้วยิ้มบางๆ

       “เหรอค่ะ”ยูริทำหน้าเศร้าลงทันที

       เจสสิก้ามองยูริแล้วเศร้าตามไปด้วย ทำไมนะเธอไม่อยากเห็นคนๆนี้ทำหน้าเศร้าเลย

       “น้องยูริค่ะ ว่างก็มาเที่ยวที่นี่บ่อยๆสิค่ะ พี่อยู่บ้านทุกวันอยู่แล้ว”

       “งั้นยูจะมาทุกวันเลยค่ะ”ยูริยิ้มกว้าง

       “จ๊ะ”เจสสิก้ายิ้มหวานออกมา

       ทั้งสองนั่งคุยกันอยู่นานกว่าที่ซูยองจะถือขนมมาให้ทาน ยุนอามองทั้งสองก็พอรู้แล้วว่าทั้งสองคงรู้สึกพิเศษต่อกันแน่ๆดูจากแววตาแล้วมันเป็นแบบที่เธอคิดแน่นอน

       “ตอนนี้ก็ดึกมากแล้วพวกเราขอตัวก่อนนะค่ะ”ยูริหันไปพูดกับร่างบาง

       “ค่ะ กลับบ้านดีๆนะ”เจสสิก้ายกมือบ๊ายบาย

       “เจอกันพรุ่งนี้นะซูยอง ยูริ”ยุนอาโบกมือบ้าง

       ยูริกับเจสสิก้าสบสายตากันก่อนจะแยกจากกันไป

 

       “ยู ชอบพี่เจสสิก้าเหรอ”ซูยองถามขณะกลับบ้าน

       “ใช่ มันเรียกว่าความรักหรือเปล่านะ หัวใจฉันมันพองโต โลกทั้งโลกเหมือนหยุดหมุนเลยอ่ะ เวลาที่เราจ้องตากัน”ยูริทำท่าเพ้อ

       “เป็นเอามากนะเนี่ย”ซูยองมองยูริที่ยังเพ้อไม่หยุด

       หลังจากนั้นยูริก็กลายเป็นแขกประจำบ้านหลังนี้ไปแล้ว ระยะเวลา 6 เดือน ก่อนที่เจสสิก้าจะไปเรียนต่อ ยูริใช้มันอย่างคุ้มค่าที่สุด แม้จะไม่มีคำบอกรักจากปากของคนทั้งคู่ เพราะอนาคตที่จะต้องห่างจากกันอาจทำให้ใครคนใดคนหนึ่งเปลี่ยนไปก็ได้

       หลังจากที่เจสสิก้าไปเรียนต่อ แรกๆพวกเธอก็ติดต่อกันทางอินเตอร์เน็ต แต่ยิ่งเรียนสูงเท่าไหร่งานก็เยอะตามนั้น ทั้งสองจึงไม่ค่อยได้ติดต่อกันเท่าไหร่นัก

       จนเจสสิก้าเรียนจบและมาเปิดร้นอาหารที่เกาหลีกับเพื่อนสนิท เจสสิก้าก็ซื้อคอนโดอยู่กับทิฟฟานี่ ทำให้ยูริไม่มีโอกาสได้เจอเธอเลย เพราะร้านอาหารเพิ่งเปิดใหม่ร่างบางจึงทุ่มเทให้กับร้านอาหารมาก

       ยูริไม่กล้าโทรไปรบกวนเจสสิก้า เพราะกลัวเธอรำคาญ เค้าจึงเลือกที่จะมาดักรอเจสสิก้าที่บ้านยุนอา เพื่อสักวันเค้าจะได้เจอร่างบาง

       แต่แล้วเวลานั้นก็มาถึงเมื่อทิฟฟานี่กับเจสสิก้ามาเยี่ยมพ่อกับแม่ของเธอ ซึ่งยูริไปซ้อมรถให้ลูกค้าที่อู่พอดี(งานพิเศษของยูริคือซ้อมรถ)

สายตาที่จ้องมองกันมันยังคงเหมือนเดิม ความรู้สึกที่มีให้กันมันก็ยังคงเหมือนเดิมไม่เปลี่ยนแปลงไป หัวใจสองดวงที่สื่อหากันด้วยสายตาของทั้งคู่ มันกำลังทำให้หัวใจสองดวงเต้นเป็นจังหวะเดียวกัน

 







ฉันรักเธอนะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

47 ความคิดเห็น

  1. #13 น่าลิง แม่นางเหยิน (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2555 / 21:43
    มัน หวาน มาก
    #13
    0
  2. #4 yulyoonyul (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 15 พฤศจิกายน 2555 / 12:14
    ยูลสิกน่ารักอ่ะ
    #4
    0