ลองเสี่ยงรัก yulsic vs yulyoon

ตอนที่ 12 : ตอนที่ 12 ความสับสนในใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,027
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    24 พ.ย. 55

       แทยอนได้พักงานจนกว่าจะหายดี ตอนนี้ก็มีพยาบาลส่วนตัวนามว่าทิฟฟานี่คอยป้อนน้ำป้อนข้าวให้ไม่หาก ช่างมีความสุขจริง จะรู้มั้ยเนี่ยว่างานต่างๆยูลกับยุนอาต้องเอาไปรับผิดชอบแทน

       “ยุน ดูลายเส้นตรงนี้หน่อย ถ้าเป็นไปได้แก้ใหม่เลยดีกว่ามันไม่ค่อยสวยอ่ะ”

       “ได้ค่ะคุณยูล เดี๋ยวฉันแก้ให้ค่ะ”

       “ไอ้แทนะไอ้แท ตัวเองมีคนเอาใจสบายไปเลย แต่ดูงานแกสิ ทำไมไม่เคลียร์บ้างว่ะ”ยูลบ่นแทยอน

       “อย่าพูดมากน่าคุณ ทำๆไปเถอะ งานออกเยอะแยะ”ยุนอาพูดแต่ไม่ได้เงยหน้าขึ้นมามองคนที่กำลังหงุดหงิด

       “เฮ้อ!”ยูลจำใจต้องทำงานต่อไป

 

       ทั้งสองนั่งทำงานกันจนเลยเวลาเลิกงาน แต่งานที่มีมันทำให้พวกเธอลืมเวลาไปเลย

       “เฮ้อ!เสร็จ เสร็จจนได้”ยูลนั่งพิงเก้าอี้

       “ฉันกลับก่อนนะค่ะ ตอนนี้มันเย็นมากแล้วเดี๋ยวรถจะติด”ยุนอาเก็บของและกำลังเดินออกไป

       “เดี๋ยวฉันไปส่งนะ เก็บของแป๊บนะ”ยูลเก็บเอกสารแล้วเดินไปหายุนอา

       จังหวะที่ยูลกำลังเดินไปหายุนอาเกิดสะดุดขาตัวเองเพราะรีบเดินไปหาคนตรงหน้า

       “ว๊าย!”ยุนอาร้องเสียงหลง

       จุ๊บ

 

       ยูลล้มลงจูบปากยุนอาพอดิบพอดี ทั้งสองมองตากันค้าง หัวใจสองดวงเริ่มเต้นแรงจนควบคุมไม่อยู่ (สาธุ!อย่าหลุดออกมานะ...หัวใจ)

“ฉะ ฉันขอโทษ ลุก...ลุกขึ้นก่อนมา”ยูลตั้งสติได้ก็รีบฉุดยุนอาให้ยืนขึ้น

“ขอบคุณ”ยุนอาก้มหน้านิ่งหน้าแดงจนถึงหู

“เรากลับกันเถอะ ก่อนกลับไปทานข้าวกันก่อนนะ”ยูลยิ้มหวานให้ยุนอา

“ก็...ก็ได้ค่ะ”ยุนอาทำตัวไม่ถูกรีบเดินไปก่อน

ยูลมองอย่างงงๆ เมื่อก่อนเค้าคิดว่าเค้ารักเจสสิก้า แต่ทำไมหัวใจไม่เต้นแรงแบบนี้นะ หรือว่าแค่หลง ยูลทิ้งความคิดไว้แค่นั้นเค้ารีบวิ่งตามยุนอาไป

 

>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>> 

 

 

       ตลอดทางกลับบ้าน ทั้งคู่นั่งเงียบไม่มีใครเอ่ยปากออกมาเลย จนถึงบ้านของยุนอา

       “ขอบคุณนะค่ะที่มาส่งฉัน”

       “ไม่เป็นไร ฉันเต็มใจ”

       (_///_)

       “ค่ะ ขับรถกลับดีๆนะค่ะ”ยุนอาเดินเข้าบ้านอย่างรวดเร็ว

       “น่ารักแฮะ ไหนๆก็ชวดจากสิก้าแล้ว มาจีบยุนอาก็ไม่เสียหายนี่ นิสัยก็โอเค มีหลายมุมแบบนี้น่าสนใจแฮะ”ยูลยิ้มเจ้าเล่ห์

 

       ยุนอาอาบน้ำเสร็จก็มานั่งบนเตียงนอน เธอเอามือจับที่ปากตัวเองเบาจากนั้นก็ลูบไปมา หน้าก็ร้อนผ่าวเมื่อนึกถึงตอนที่ยูลล้มทับเธอ

       “เราเป็นอะไรเนี่ย เราชอบยูริไม่ใช่เหรอ ทำไมต้องเขินกับ....”ยุนอาเอาหมอนมาปิดหน้าตัวเอง

       ตอนนี้ในสมองของยุนอามีแต่ภาพของยูลเต็มไปหมด

 

       (-///-)  หน้ายุนอา

 

       อีกฝากหนึ่งในรถควอน ยูล

 

       (^///^) ยูลกำลังมีความสุข

 

       >>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>

 

คอนโดยูริ

 

       เจสสิก้ากำลังทำข้าวผัดให้กับยูริ ร่างสูงรีบเคียร์งานชุดนี้ก่อนที่จะไปทำงานของตัวเองที่นอกเมืองซึ่งเค้ามีโรงแรมอยู่ที่นั่นซึ่งติดกับทะเล

       “ตัวเองเค้าคุยกับฟานี่เรื่องที่ตัวเองชวนเค้าไปทำร้านที่ทะเลแล้วนะค่ะ”เจสสิก้าเดินมากอดยูริจากด้านหลัง

       “พี่ฟานี่ว่ายังไงล่ะค่ะ”ยูริหันมาหอมแก้มแฟนสาว

       “ฟานี่โอเคค่ะ เพราะร้านที่นี่อยู่ตัวแล้วและเราก็พร้อมที่จะขยายสาขาแล้วค่ะ”เจสสิก้ายิ้มกว้าง

       “เยส...ต่อไปเราก็ได้อยู่ด้วยกันแล้วสิ”ยูริลุกขึ้นกอดร่างบาง

       “ไปอยู่กันง่ายๆแบบนี้เลยเหรอค่ะ”เจสสิก้าทำหน้างอ

       “ใครบอกล่ะค่ะ อืม...เค้ากับตัวเองเป็นผู้หญิงเหมือนกันแต่งงานกันคงมีแต่คนนินทา งั้นเอางี้นะเค้าจะให้แม่จีวูไปขอตัวเองแล้วเราก็แต่งงานกันแบบง่ายๆในครอบครัวดีมั้ยมีแต่คนสนิทเท่านั้น”

       “ก็ดีค่ะ เพราะจะให้จัดงานแต่งเอิกเกริกสิก้าก็ไม่ไหวเหมือนกัน”

       “งั้นตกลงตามนี้นะค่ะ เดี๋ยวให้เค้าไปดูฤกษ์ยามก่อนนะ แล้วเราค่อยว่ากัน ตอนนี้ขอชื่นใจก่อนนะ”ยูริกำลังจะจูบร่างบาง

       “ไม่เอาค่ะ รอก่อนนะที่รัก เราไปทานข้าวกันดีกว่านะ”

       “หึ ก็ได้ค่ะ ไปทานข้าวกัน”

       “เด็กดีว่าง่ายๆจะได้โตเร็วๆ”เจสสิก้ายิ้มกว้างโอบเอวยูริ

       “อาหารน่าทานจัง ป้อนหน่อยสิ”

       “อ้อนอีกแล้ว ทานเองสิค่ะ ทานช้าระวังอดกินอย่างอื่นนะ”

       “หือ...งั้นทานเองก็ได้จ๊ะ เดี๋ยวอดกินของโปรด”ยูริหลี่ตามองคนรัก

       (o_<)

       (>///<)

 

 

      .....................................................

      .....................................

      ++++++++++++

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

47 ความคิดเห็น

  1. #22 yulyoonyul (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2555 / 14:24
    ยูลยุนน่ารักอ่ะ ของโปรดยูริไม่ต้องบอกก็รู้ว่าอะไร
    #22
    0