เกิดใหม่พร้อมพลังไซเร็น

ตอนที่ 3 : ผม...ตายแล้วละ (รีไรท์)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 204
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    10 พ.ย. 60

ฝากติดตามด้วยนะคับ เหงาเหลือเกินน ไม่มีไครคอมเม้นเลยย
_______________________________

ตอนที่ 1 : ผม...ตายแล้วละ (รีไรท์)



"งืออ" ฮารุคล่ำครวนออกมา

เมื่อฮารุตื่นก็เบิกตากว้างเพราะว่าที่นี้นั้นเป็นสีขาวหมด(หมดเลยจริงๆ)ก่อนที่จะตะโกนออกมาว่า "ที่นี้ที่ไหน ผมมาอยู่ที่นี้ได้ยังไง" เมื่อฮามุถามออกไปซักพักก็มีเสียงตอบกลับมาว่า "ที่นี้คือที่ทำงานของข้าเองเจ้ามีเรื่องอะไรรึป่าวตะโกนดึงเชียว" ก่อนจะมีร่างของตาแก่โผ่ออกมา

"ละ..แล้วผมที่นี้ได้ยังไง" ฮารุทำเสียงแข็งแล้วถามออกไปอีกที

"เจ้าเสียชีวิตแล้วละเรื่องนี้ข้าช่วยไว้ไม่ทันจริงๆ ต้องขอโทดด้วยแต่ว่าข้ามีข้อเสนอมาให้เจ้า สนใจรึป่าวละ" ตาแก่พูดนู้นพูดนี้โดยไม่สนใจหน้าของฮารุที่ไม่มีสีของเลือดหลงเหลือแล้ว

"ละ..แล้วผมตายได้ไงไครฆ่าผมละผมคะ..แค่กำลังจับปลาให้น้องผมอยู่เลยนะคับ" ฮารุพยายามทำสีหน้าให้ปกติที่สุดแล้วถามออกไป

"เรื่องมันยาวหนะเเต่ตอนนี้เจ้าต้องเลือกว่าจะยอมรับหรือไม่กับข้อเสนอของเรา" ตาแก่เปลียนแทนตัวเองจากข้าเป็นเราแล้วถามฮารุ

"ข้อเสนอมีว่าอะไรหรอคับ" ตอนนี้ฮารุยอมรับเรื่องที่เขาตายไปได้แล้วจึงถามกลับไป

"ง่ายๆแค่ให้เจ้าเลือกทางเดินสามทางเอง" ตาแก่พูดออกมาแล้วเริ่มบอกว่าถ้าผมเรื่องข้อแรกจะได้ชีวิตใหม่พร้อมกับพลังช่วยเหลือ ข้อสองจะสามารถเสกทุกอย่างได้แต่ย่อมแลกมาด้วยสิ่งที่ทัดเทียมกัน ข้อสามจะได้เป็นสิ่งมีชีวิตสปีชีพใหม่พร้อมกับพลังที่สร้างเองได้(สร้างสกิวนั้นแหละ) ซึ่งผมก็เลยตอบตกลงแล้วเลือกข้อสามไป

"งั้นเราจะบอกเจ้าเกี่ยวกับข้อมูลของโลกนั้นนะแต่ขี้เกียดแล้วอะ เอา AI ไปแทนได้ปะมันจะบอกทุกอย่างเกี่ยวกับโลกที่แล้วของเจ้ากับโลกที่เจ้ากำลังจะไป แล้วก็วิธีดูค่าสถานะต่างๆให้ถาม AI เอาละ อีกอย่างนะเราไม่ได้ชื่อว่าตาแก่แต่ชื่อว่า [อีลูเทีย] ต่างหาก งั้นบายนะ" อีลูเทียร่ายยาวออกมาก่อนที่ผมจะตกลงไปในหลุ่มแปลกๆที่มีเหมือนCPUช็อดๆอยู่....
_______________________________


สนุกไหมเอย? ถ้าเขียนผิดตรงไหน สั้นเกินไป เนื้อหาไม่ดี โปรดแจ้งนะคับ ผมอ่านตลอด (ไม่อยากรีไรท์ใหม่อีกรอบ) 

แต่ว่าผมก็ว่าสั้นนะงั้นเดียวตอนหน้าละกันคอยเพื่มเนอะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3 ความคิดเห็น