SAO Alice x Kirito New underworld

ตอนที่ 9 : อยากพักร้อน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 58
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 2 ครั้ง
    20 พ.ย. 63

ทั้งคู่จ้องหน้ากันสักพัก ก่อนที่ฝั่งจะชักดาบออกมาก่อน
คิริโตะ: ดาบนั้นเหมือนเคยเห็นมาก่อน คิริโตะอึ้งกับดาบนั้น
คาสึโตะ: ใช่ มันคือดาบจากความทรงจำของนายไง ถึงแม้ฉันก็ไม่อยากใช้ดาบเล่ม แต่มันก็ต้องใช้ และความสามารถมันก็ออกจะมีประโยชน์ คาสึโตะมองดูดาบไปเรื่อยๆ แล้วชี้มาทางคิริโตะ 


จากนั้นคิริโตะถูกโจมตีที่ท้องจนกระเด็น 

คิริโตะ: ทำไมเหมือนฉันขยับไม่ได้ คิริโตะลุกขึ้นแล้วถามไป 

คาสึโตะ: มันเป็นพลังของดาบเล่มนี้ยังไงล่ะ คาสึโตะตอบคิริโตะไป 

คิริโตะ: พลังอะไรกันถึงได้...... คิริโตะโดนโจมตีอีกครั้งที่หลังจนกลิ้งไปกับพื้น คิริโตะยังลุกขึ้นได้ 

คาสึโตะ: โดนไปขนาดนั้นยังลุกได้อีก คาสึโตะชื่นชมคิริโตะที่มีทั้งแผลใหญ่ตรงหน้าท้องและกลางหลัง 

คิริโตะ: แค่นี้เอง...... คิริโตะถูกแทงทะลุหน้าอก จนกระอักเลือดออกมาคิริโตะค่อยๆทรุดเขาลง 

คาสึโตะ: ไว้เจอกันใหม่นะ คิริโตะคุง 5555 แล้วคิริโตะก็นอนลงเห็นก็อบบิ้นขนของเขาประตู  อะไรสักอย่างก่อนที่พวกมันทั้งหมดจะหายไป คิริโตะจ้องมองบนฟ้า

คิริโตะ: ทำไมบาดแผลนี้มันเจ็บกว่าทุกครั้ง 

อลิซ: คิริโตะ คิริโตะ รีบร่อนลงตรงคิริโตะ คิริโตะเป็นอะไรไหม 

คิริโตะ: ไม่เป็นอะไรหรอก หนักกว่านี้ก็เป็นมาแล้ว คิริโตะพูดกับอลิซ พร้อมยิ้มแห้งๆ 

อลิซ: มันใช่เวลาไหมเนี่ย รีบไปเถอะ อลิซอุ้มคิริโตะด้วยท่าเจ้าหญิงแล้วรีบบินกลับทันที 

คิริโตะ: ครั้งนี้สลับกันสิน่ะ ครั้งนี้เธอเป็นฝ่ายอุ้มส่วยฉันเป็นฝ่ายโดนอุ้ม คิริโตะพูดกับอลิซ

อลิซ: สลับกันบ้างสิจะให้นายอุ้มคนเดียวมันก็เอาเปรียบสิ อลิซตอบคิริโตะ

คิริโตะ: ขอโทษนะ ที่มาไม่บอก  

อลิซ: คราวหลังก็ไม่ต้องรีบขนาดนั้นก็ได้ นายเป็นอะไรฉันจะได้ช่วยทันไง 

คิริโตะ: อืม เข้าใจแล้ว คิริโตะก็หลับไปด้วยพิษบาดแผล 




อลิซ: ของพักร้อนคะ 

คาร์ดีนาว: จะว่ายังไงดีล่ะ มันต้องขอจากพวกคณะกรรมการอีกไหนจะคนที่จะมารับงานต่อด้วย มันคงจะ...... คาร์ดีนาวพูดไปคิดไป 

อลิซ: แต่คิริโตะเขาทำงานไม่พักมาเป็นเดือนแล้วนะคะ ไหนจะบาดเจ็บอีก อลิซเถียงคาร์ดีนาวไป 

คาร์ดีนาว: เรื่องนั้นมัน... คาร์ดีนาวยังคงคิดหนักเพราะจะไม่มีใครมารับงานของทั้งคู่ ยูจีโอและคนอื่นๆก็กลับไปประจำประเทศตัวเองหมดแล้ว 

อลิซ: ขอแค่อาทิตย์เดียวก็ได้คะ อลิซต่อรองกับคาร์ดีนาว 

คาร์ดีนาว: งั้นถ้าอาทิตย์เดียว เดี้ยวฉันจะดูให้ก็ได้ช่วงอาทิตย์ก็แล้วกัน คาร์ดีนาวเสนอข้อตกลงให้อลิซ 

อลิซ: แต่จะให้ระดับบาทหลวงสูงสุดมาทำอะไรอย่างงี้ อลิซพูดเสียงอ่อนลง 

คาร์ดีนาว: อะไร เธอไม่เชื่อพลังของฉันเหรอ ฉันไม่ได้มีแค่พลัง พยากรณ์อย่างเดียว คาร์ดีนาวตอบกลับอลิซอย่างมั่นใจ 

อลิซ: งั้นฉันจะไม่เกรงใจแล้วนะคะ อลิซทำหน้าเชิงขออนุญาติ 

คาร์ดีนาว: ตามสบายๆ พักร้อนให้สนุก คาร์ดีนาวอนุญาติแล้ว 

อลิซทำหน้าดีใจแล้วหันไปหาคิริโตะที่นอนหลับอยู่ 



ณ คอนโดของของทั้งคู่ 


คิริโตะ: ไปอ้อนมาจนได้ใช่ไหมเนี่ย คิริโตะพูดกับอลิซขณะที่รอเธอเตรียมอาหาร 

อลิซ: ต้องขอบคุณฉันนะไม่งั้นนายไม่ได้พักหรอก อลิซพูดชมตัวเองก่อนจะวางกระทะลงเตา 

คิริโตะนึกอะไรได้บ้างอย่างจึงรีบเดินไปหาอลิซแล้วจับมือเธอไว้ 

อลิซงงกับการกระทำของคิริโตะจึงถามไป มีอะไรเหรอ คิริโตะยิ้มให้อลิซก่อนจะจับกระทะแล้วเปิดเตาแก๊ส เธอจำใข่เจียวเมื่อวานได้ไหม คิริโตะถามอลิซไป ให้ฉันทำเองดีกว่า เมื่ออลิซได้ยินอย่างนั้นจึงทำหน้าบูดแล้วนั่งรอ 

คิริโตะ: เป็นถึงอัศวินบรูภาพที่แข็งแกร่งแต่กับทำอาหารไม่เป็น คิริโตะพูดแซวเธอไป 

อลิซ: ยังจะมาซ้ำเติมอีกรู้งี้ ไม่ขอวันหยุดให้ดีกว่า จะให้ทำงานจนตายเลย อลิซนอนกอดเข่าตัวเอง 

คิริโตะ: น่าๆอย่าคิดมาก ทุกคนมีข้อเสียของตัวเองหมดนั้นแหละ คิริโตะปรอบใจอลิซ

อลิซ: เป็นทั้งคนซ้ำเติมและให้กำลังใจในเวลาเดียว นายนี้มัน อลิซแซวคิริโตะกลับ 

55555 คิริโตะหัวเราะอย่างมีความสุข 



คิริโตะ: ว่างจังเลย คิริโตะบนขึ้นหลังจากล้างจานเสร็จ 

อลิซ: อยากไปเดตไหมล่ะ อลิซถามคิริโตะขณะกำลังอ่านหนังสือการ์ตูนอยู่ 

คิริโตะ: เดต คืออะไรเหรอ คิริโตะถามด้วยความสงสัย 

อลิซ: ไม่รู้สิในการ์ตูนมันบอกมาน่ะ ว่าคนที่เป็นแฟนกันน่ะต้อง ไปเดตหรือออกเดตประมาณนั้น อลิซอ่านการ์ตูนแล้วสรุปให้คิริโตะฟัง 

คิริโตะ: ก็ยังงงอยู่ดี คิริโตะก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดี 

อลิซ: คือการ ไปเที่ยวนอกบ้านนั่นแหละ อลิซตอบคิริโตะเพื่อคลายของสงสัยของเขา 

คิริโตะ: อ๋อ ไปเที่ยวนี้เอง เข้าใจแล้ว คิริโตะทำหน้าเหมือนเข้าใจสิ่งที่อลิซพูด 

อลิซ: งั้นจะไปไหมล่ะ เดตน่ะ อลิซถามคิริโตะซ้ำ 

คิริโตะ: อืม ไปเดตกัน คิริโตะตอบกลับอลิซอย่างเรียบง่ายเป็นธรรมชาติ 

อลิซ: อยากเที่ยวแล้วพักให้สบายๆจังเลย อลิซพูดแล้ววางหนังสือการ์ตูนแล้วไปอาบน้ำ

คิริโตะ: 555 พักบ้างก็ดีเหมือนกัน คิริโตะเช็ดมือหลังจากล้างจานเสร็จ คิริโตะเอาดาบไปแขวนไว้ที่เดิม 




อลิซ: ได้ใส่ชุดปกติซักทีใส่แต่ชุดเกราะกับชุดนักเรียนตลอดเลย อลิซยืนรอคิริโตะ

คิริโตะ: พร้อมหรือยัง คิริโตะออกมาพร้อมกับกระเป๋ากับแว่นและหมวกกันน็อค 

อลิซ: พร้อมแล้ว อลิซรับหมวกกับแว่นแล้วสวมมัน คิริโตะก็สวมเหมือนกัน 

คิริโตะ: รู้หรือจะไปไหนน่ะ คิริโตะถามอลิซ

อลิซ: นั้นสิน่ะ คุณคาร์ดีนาวก็ขอวีซ่าไว้หลายประเทศเหมือนกัน งั้น ไปฝรั่งเศสดีกว่า ไปปารีสละกัน อลิซตอบคิริโตะ 

คิริโตะ: ได้ๆ แล้วแต่เธอเลย 

อลิซ: งั้นไปกันเถอะ อลิซยื่นมือไปหาคิริโตะ 

คิริโตะ: งั้นจับแน่นๆนะ คิริโตะอุ้มอลิซแล้วพุ่งตัวขึ้นฟ้าอย่างรวดเร็ว 

อลิซ: ถ้าถึงปลุกด้วยละกัน อลิซขอนอนหลับสักพัก 


10 นาทีต่อมา 


คิริโตะ: ถึงแล้ว ฝรั่งเศส คิริโตะปลุกอลิซขณะกำลังค่อยร่อนลงที่ระเบียงคอนโดของใครสักคน 

อลิซ: นายพามาที่ไหนล่ะเนี่ย อลิซถามด้วยความงัวเงีย แล้วมองไปรอบๆ 

นึกว่าจะมาทางประตูกัน มีเสียงของชายคนหนึ่งดังขึ้น ทั้งคู่หันไปตามเสียง 

คิริโตะ: ไง ยูจีโอ คิริโตะทักทายเพื่อนของเขา 

ยูจีโอ: มาเร็วดีนี้ บินมาใช่ไหมเนี่ยถึงเร็วขนาดนี้ ยูจีโอถามด้วยความสงสัย 

อลิซ: ใส่สิ เจ้านี้บินมาเร็วจนฉันสะดุ้งตื่นหลายครั้งเลย อลิซตอบยูจีโอด้วยความอารมณ์เสีย 

คิริโตะ: งั้นเหรอ โทษทีละกันนะ คิริโตะทำท่าลูบหัวอลิซ

ยูจีโอ: 555 มาสิมากินมื้อเช้ากันก่อน ยูจีโอพาทั้งคู่เดินไปห้องครัว 

ใครมาเหรอคะ มีเสียงผู้หญิงดังขึ้นข้างหลังทั้ง3คน พวกเขาจึงหันไป เป็นหญิงสาวผมสีแดงที่ดูจากผมของเธอเหมือนพึ่งอาบน้ำเสร็จ 

คิริโตะ:  สวัสดี ฉัน  คิริโตะนะ คิริโตะทักทายตามมารยาท 

อลิซก็เช่นกัน 

ยูจีโอเดินเข้าไปโอมไหล่ของหญิงสาวก่อนจะบอกว่า นีีคือว่าที่ ภรรยาของผมเองครับ 

คิริโตะ: อ๋อ อย่างงี้นี้เอง 

ฉันชื่อว่า ทีเซ่ คะ ยินดีที่ได้รู้จักคะ ทีเซ่แนะนำตัวกับทั้งคู่ 

อลิซ: ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกัน อลิซพูดจบก็เดินไปจับมือกับทีเซ่ 

ยูจีโอ: งั้นไปกินมื้อเช้าพร้อมกันเลยดีกว่า ยูจีโอเดินนำทุกคนไปที่ห้องครัว 

คิริโตะ: ค่อยไปเที่ยวช่วงสายก็ได้ 

ยูจีโอ: ให้ทีเซ่แนะนำละกัน เธอเป็นคนปารีสเธอรู้จักหลายที่เลยละ 

อลิซ: งั้นเหรอ งั้นไปเที่ยวด้วยกันหมดเลยก็ได้นี้ อลิซเสริมขึ้น 

ทีเซ่: ก็ดีเหมือนกันนะคะ คุณยูจีโอจะได้พักบ้างเหมือนกัน 

ยูจีโอ: นั้นสิน่ะ ไปขอลาสักวันละกัน ยูจีโอพูดขึ้นแล้วนั่งลงที่โต๊ะอาหาร 



จบ 


พรุ่งจะลงอีกตอนนะครับ ลองเขียนสบายๆสัก2-3ตอนดู


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 2 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

10 ความคิดเห็น