SAO Alice x Kirito New underworld

ตอนที่ 3 : EP. 3 การฝึกฝน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 116
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    10 ก.ย. 63

1อาทิตย์ต่อมา


คิริโตะ: เริ่มฝึกแบบจริงจังดีกว่า คิริโตะหยิบดาบออกมาจากถุง น่าจะได้ละมั้ง คิริโตะเหวี่ยงดาบใส่ต้นไม้ 

ตึง ต้นไม้ขาดครึ่ง ใช้ได้เลย คิริโตะชมผลงานตัวเอง แล้วคิริโตะค่อยไล่ตัดต้นไม้ทีละต้น 

งานไวนะ คิริโตะ พักเที่ยงแล้ว ไปพักกันได้ 

คิริโตะ: ครับๆ คิริโตะลดดาบลง ไหนๆอลิซยังไม่มาส่งข้าวกลางวันงั้นขอลองไอ้นี้ก่อนอย่างอื่นได้หมดแล้ว เหลือแต่แกเนี่ยแหละคิริโตะ หันดาบออกจากตัวเอง ชี้ไปข้างหน้า คิริโตะจับดาบแน่น 

เอาล่ะนะ เอนต์ฮานต์อามาเมนต์ ตู้ม ปลายดาบมีไฟสีม่วงพุ่งออกมาจน ระเบิด คิริโตะกระเด็นถอยหลังจนชนกับต้นไม้ 

คิริโตะลุกขึ้น ตรวจสอบร่างกายตัวเอง ยังอยู่ครบ เจ็บชะมัดเลย คิริโตะมองดาบสักพัก เอาใหม่นะ เอนต์ฮานต์อามา..... ตู้ม ตู้ม ตู้ม 

คิริโตะ: เอา...ใหม่ 

อลิซ: จะฆ่าตัวตายหรือไง อลิซเดินเข้า แต่ ตู้ม ร่างของคิริโตะกระเด็นมาหยุดอยู่ใต้กระโปรงของเธอ 

คิริโตะ: ส...สีขาว คิริโตะมองสิ่งที่อยู่ตรงหน้า 

อลิซหน้าแดง แล้วรีบเอามือปิดกระโปรง ออกไปนะ อลิซใช้เท้ากระทืบท้องคิริโตะเต็มแรง 

คิริโตะ: โอ้ย คิริโตะลูบท้องตัวเอง เท้าเธอเนี่ยหนักเป็นบ้า 

อลิซ: ช่วยไม่ระวังเอง คราวหน้าที่มีอย่างงี้อีกนายโดนหนักกว่านี่แน่ อ่ะนี้ข้าวกลางวัน 

คิริโตะ: อืม รู้แล้วน่า คิริโตะรับข้าวกลางวันจากอลิซ 

อลิซ: เอาแต่ ฝึกอะไรเสี่ยงๆ พลังของเจ้านี้ก็ไม่ธรรมดา

คิริโตะ: ไม่เห็นจะเสี่ยงอะไรเลย 

อลิซ: เมื่อกี้ก็เกือบตายเพราะมัน 

คิริโตะ: ถึงจะเกือบตายแต่ก็คุ้มนะ 

อลิซ: คุ้ม เหรอ อลิซฟาดหน้าคิริโตะเต็มแรง คิริโตะสลบทันทีเมื่อโดน คิริโตะ คิริโตะ 

คิริโตะตื่นขึ้นในที่ๆไม่รู้จัก 

มาอีกจนได้นะนาย เสียงชายหนุ่มเรียกคิริโตะที่นอน อยู่ 

คิริโตะลืมตาแล้วลุกขึ้นนั่ง พี่ชาย พี่ชายในถ้ำ พี่ชายมาอยู่นี้ได้ไง แล้วที่นี่ ที่ไหน

พี่ชาย: ใจเย็นๆสิ พี่ชายคือคนที่เป็นเจ้าของดาบคนก่อนน่ะ พี่เลยมาอยู่ที่นี่ได้ 

คิริโตะ: พี่ชายคือเจ้าของดาบคนก่อน งั้นพี่ชายก็รู้วิธีใช้ดาบสิน่ะครับ 

พี่ชาย: ใช่คือพี่เจ้าของดาบคนก่อน แน่นอนว่าต้องรู้วิธีใช้อยู่แล้ว จะการใช้ให้เอาไหม 

คิริโตะ: จริงเหรอครับ คิริโตะยิ้มอย่างดีใจ 

พี่ชาย: จริงสิ เดี้ยวฉันสอนให้เอง 

คิริโตะ: งั้นผมจะตั้งใจ ให้เต็มที่ 

แล้วหุ่นไม้มากมายก็พุดขึ้นมาพร้อมกับดาบดำและดาบไม้ 

พี่ชาย: นายใช้ดาบดำ ส่วนฉันจะใช้ดาบไม้เอง แล้วคิริโตะก็ไปหยิบดาบดำของเขา 

คิริโตะ: โอเค พร้อมแล้วครับ 

พี่ชาย: ก่อนนายต้องรู้ต้นกำเนิดของดาบก่อน จะได้รู้ถึงพลังและความสามารถของดาบก่อน

คิริโตะ: แล้วดาบเล่มนี้เกิดจากอะไรเหรอครับ 

พี่ชาย: ดาบเล่มนี้เกิดจากกิ่งของต้นสนปีศาจ ที่ฉันและเพื่อนช่วยกันโค่นลงแล้วนำไปให้ชั่งตีดาบ จุดเด่นของมันคือ ความคม ความหนัก ความแข็ง 

คิริโตะ: โอเคครับ คิริโตะทำความเข้าใจ

พี่ชาย: มันมาพร้อมกับวิชาควบคุมอาวุธสมบรูณ์ 

คิริโตะ: วิชาควบคุมอาวุธ เนี่ยมันคืออะไรเหรอครับ 

พี่ชาย: วิชาที่นายใช้แล้วมันระเบิดนั้นแหละ 

คิริโตะ: อ๋อ แล้วไอ้วิชาที่ว่า มันทำอะไรได้เหรอครับ 

พี่ชาย: มันสามารถดูดสับแสง มาเป็นพลังให้ตัวเองได้ และมันสามารถแผ่ขยายพลังร่างต้นของดาบหรือต้นสนปีศาจออกมาได้ อย่างอื่นนายได้หมดแล้วเหลือแต่การควบคุมวิชา ให้พลังที่แผ่ออกมาไม่มากเกิน 

คิริโตะ: ผมเข้าใจทุกอย่างแล้วครับ 

พี่ชาย: งั้นมาเริ่มฝึกกันเถอะ 


คิริโตะลืมตาขึ้น เห็นหน้าอลิซที่จ้องอยู่ 

อลิซถอนหายใจหลังจากคิริโตะตื่นขึ้น  โล่งอกไปทีนึกว่าจะตายแล้วซะอีกคิริโตะ 

คิริโตะลุกขึ้นจากตักของอลิซ ฉันสลบจนเย็นเลยงั้นเหรอ 

อลิซ: งั้นเหรอรีบไปกันเถอะก่อนที่คนอื่นจะเป็นห่วงกัน อลิซลุกขึ้นปัดกระโปรงเล็กน้อย 

คิริโตะ: ขอบคุณนะ ที่อยู่เป็นเพื่อนน่ะ 

อลิซ: ไม่เป็นไรหรอกน่า ฉันแค่....เป็นห่วง...นาย...เฉยๆ อลิซพูดด้วยหน้าที่แดงไปยังหู 

คิริโตะ: อะไรนะ ฉันไม่ได้ยิน 

อลิซ: ไม่มีอะไรหรอก 

คิริโตะ: เธอแค่เป็นห่วงฉันเหรอ ที่เธอพูดใช่ไหม อ้าวไปซะแล้ว งั้นเรารีบไปบ้างดีกว่า คิริโตะก็รีบวิ่งตามอลิซไป 


ตอนเช้า


เอนต์ฮานต์อามาเมนต์ คิริโตะร่ายวิชาจบได้เหวี่ยงดาบใส่ต้นไม้ต้นใหญ่ที่ไม่มีใครโค่นมัน 

ตึง~~ ต้นไม้ขาดครึ่งท่อน 

แปะๆๆ เสียงปรบมือของคนงานที่นั่งดูคิริโตะ เก่ง มากคิริโตะคุง 

ไปๆรีบไปทำงานต่อได้แล้ว 

คิริโตะเปลี่ยนจากการใช้ขวานตัดไม้เป็นใช้ดาบแทนเพราะคมกว่าและตัดง่ายกว่า 

คิริโตะ: ว่างจังเลยนะ คิริโตะเดินไปเรื่อยๆจนถึง แม่น้ำขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง ใครน่ะ กำลังฝึกดาบงั้นเหรอ คิริโตะเดินเข้าไปใกล้เด็กหัวทองคนหนึ่ง นี่ นายทำอะไรอยู่ คิริโตะเดินเข้าไปืกเด็กคนนั้น 

อ๋อ ฉันกำลังฝึกดาบอยู่มีอะไรเหรอ 

คิริโตะ: นายก็ใช้ดาบด้วยงั้นเหรอ 

ป่าวหรอก ฉันพึ่งเริ่มฝึกใช้ น่ะดาบนี้มันเป็นของขวัญจากพ่อของฉันน่ะ แล้วเด็กคนนั้นก็ชู่ดาบให้คิริโตะดู มันเป็นดาบสีฟ้าทั้งเล่ม ตรงบนของด้ามดาบมีรูปดอกกุหลาบอยู่กลางของดาบ 

คิริโตะ: พ่อนายคงจะรวยมากเลยนะ ให้ดาบขนาดนี้เป็นของขวัญ 

ก็ไม่ขนาดนั้นหรอก555 

คิริโตะ: นั้นสิน่ะ ว่าแต่นายเชื่ออะไร 

ยูจีโอ: ฉันชื่อว่า ยูจีโอ แล้วนายล่ะ 

คิริโตะ: ส่วนฉันชื่อ คิริโตะ ยินดีที่ได้รู้จัก

ยูจีโอ: ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกัน 

แล้วทั้งคู่ก็นั่งคุยกันใต้ต้นไม้จนเย็น 

ยูจีโอ: งั้นฉันกลับก่อนนะ คิริโตะ

คิริโตะ: ไว้เจอกันใหม่นะ ยูจีโอคุง 

แล้วทั้งก็เดินกลับบ้านกัน ขณะที่พระอาทิตย์กำลังลับขอบฟ้าไป 


จบ

..............................................................................


จะมาตอนละอาทิตย์ ว่างหน่อยก็2ตอน นะครับ ความหวานยังไม่มา ยังตอนเด็กอยู่เลยเล่นอะไรมากไม่ได้


 

 

 



 



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

10 ความคิดเห็น