กรงรัก เจ้าชายอสูรร้าย

ตอนที่ 9 : อัพเพิ่ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,343
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 185 ครั้ง
    13 ก.ย. 61

ฟาบีโอกลับถึงบ้านในตอนดึก มีจอร์โจเป็นคนรอเปิดประตูให้  กลิ่นแอลกอฮอล์จางๆ จากตัวเขาทำให้รู้ว่าดื่มมาไม่น้อยเลย อากาศที่ร้อนอบอ้าวทำให้เขาปลดคลายเนกไทน์และคลายกระดุมไปหลายเม็ด

“เป็นไงบ้าง” เขาถามแล้วทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาบุหนัง จอร์โจรับชาร้อนมาจากมือสาวใช้มาวางไว้ให้ พร้อมกับรายงาน

“ทุกอย่างปกติครับ คุณหนูการ์ลาไม่ได้ออกไปไหน คุณเจมส์หลับแล้วตั้งแต่สองทุ่มครับ”

ชายหนุ่มพยักหน้ารับเนือยๆ สีหน้าดูเหน็ดเหนื่อยเพราะต้องทำงานหลายที่ ภายหลังจากที่พี่ชายเขาตายไป เขาก็ต้องทำงานทุกอย่างคนเดียว ถึงได้ไม่มีเวลาแบ่งปันมาให้การ์ลาและจูเซปเป้ อย่าว่าแต่ลูกๆ เลย แม้แต่เวลาจะยุ่งกับผู้หญิง เพื่อหาความสุขใส่ตัว ดูเหมือนเจ้านายของเขาจะไม่มี

“แล้วครูพี่เลี้ยง ได้หรือยัง”

“มีคนมาสมัครหลายคนแล้วครับ แต่ผมกับเซเรน่าเห็นว่า คุณสมบัติยังไม่ผ่าน ถึงการศึกษาจะได้ ผลการเรียนจะดี แต่ดูแล้วน่าจะรับมือคุณหนูไม่ไหว”

“อืมช่วยคัดคนดีๆ หน่อยก็แล้วกัน อย่าให้เป็นเหมือนที่แล้วๆ มา ไอ้พวกไร้ความอดทนละก็ ตัดออกไปได้เลย รับมาก็เสียเวลา ดูแค่ว่ารับมือกับเด็กได้ไหมก็พอ ไม่ต้องไปเน้นการศึกษาอะไรมาก แค่สอนเด็กอายุสิบสี่กับแปดขวบได้ก็พอ”

“ครับ” จอร์โจกระตุกยิ้ม จะโทษคนที่มาสมัครงานอย่างเดียวก็ไม่ได้ เพราะจะหาคนที่ทนความร้ายกาจของการ์ลาและจูเซปเป้ได้ตลอดรอดฝั่งมันก็ยากเต็มทน ขนาดให้เงินเดือนสูงลิ่วขนาดนี้ ยังไม่มีใครอยู่ได้เกินหนึ่งเดือนเลย “อีกไม่นานคงจะเจอคนที่เหมาะสม”

“ฝากด้วยนะจอร์โจ” ชายหนุ่มโบกมือแล้วเดินขึ้นบันไดไป ผ่านห้องของจูเซปเป้จึงเปิดประตูเข้าไป เห็นว่าเด็กชายหลับสนิทไปแล้วจึงเดินไปใกล้ เขาหย่อนตัวลงข้างเตียง วางมือมาบนศีรษะเล็กๆ นั่นแล้วถอนหายใจ เขาทำดีที่สุดก็คงได้เท่านี้

ชายหนุ่มมองหน้าเด็กชายอยู่อึดใจใหญ่ก็ลุกออกไป ไม่อยากมองใบหน้าที่ถอดแบบใครบางคนออกมานานนัก เพราะทุกครั้งที่มองก็ดูเหมือนจะมีเข็มหลายสิบเล่มทิ่มแทง หลายครั้งที่เขาเฝ้าถามตัวเองว่า เขาโง่หรือเปล่าที่ทำแบบนี้ แต่ก็นั่นแหละ แม้มีคำตอบในใจแต่ก็ไม่กล้าพูดออกมา

เข้าเข้ามาในห้องนอน ตอนแรกเขาตั้งใจจะนอน แต่สุดท้ายเมื่อเห็นว่ามีเรื่องเครียดมากมายประดังประเดเข้ามาจึงผลุนหลันออกไปข้างนอก เสียงรถที่บึ่งออกไปจากบ้านทำให้การ์ลาลุกออกมาดูทางหน้าต่าง พอเห็นว่าพ่อมีเวลาออกไปเที่ยวข้างนอก แต่ไม่มีเวลาให้เธอกับน้องเลยก็เจ็บใจ

“หึคงจะออกไปกับยัยเยลลีละสิ มีเวลาให้ผู้หญิงแต่ไม่มีเวลาให้ลูกตัวเอง” การ์ลาทุบแรงๆ ไปบนขอบหน้าต่าง สุดท้ายก็ได้แต่ห่อปากด้วยความเจ็บ

บ้าจริง!

 

ช่อลันดานอนหลับสนิทเพราะเหนื่อยจากการทำงาน ที่ต้องวิ่งวุ่นขับรถส่งกาแฟตั้งแต่เช้าจนเกือบสองทุ่ม มาถึงก็ต้องกลับมาทำงานบ้าน ทำอาหาร พอถึงเวลาที่เป็นส่วนตัว หัวถึงหมอนถึงได้หลับสนิทในเวลาอันรวดเร็ว หลับสนิทจนไม่ได้ยินเสียงหน้าประตูและไม่รู้ว่า มีคนบุกรุกเข้ามา

ร่างในเงามืดตรงเข้ามาที่เตียงเธอ ที่นอนไหวยวบลงไปพร้อมๆ กับที่ช่อลันดาถูกจู่โจมปล้ำกอดจูบ หญิงสาวตกใจร้องลั่น แต่โดนตะปบปากเอาไว้ เธอทั้งดิ้นรนเตะถีบ หัวใจเต้นแรงด้วยความหวาดหวั่น ตอนนี้ไม่แน่ใจว่าผู้บุกรุกเป็นใคร ระหว่างลุงเขยหรือโรแบร์โต แต่ดูท่าจะเป็นฝ่ายหลังมากกว่า

“อื้อ” หญิงสาวพยายามตั้งสติ เมื่อเห็นว่าการดิ้นรนไม่ได้เกิดประโยชน์อะไร เพราะเรี่ยวแรงของเธอหากเทียบกับคนทำยังห่างไกลนัก

ช่อลันดาแกล้งนอนนิ่งทำให้อีกฝ่ายตายใจจนยกมือออกจากปากเธอพร้อมกระซิบข้างหู

“อยู่นิ่งๆ แล้วจะดีเอง”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 185 ครั้ง

102 ความคิดเห็น

  1. #2 Doolae (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 13 กันยายน 2561 / 14:38

    ค้างงงงงงงง อยู่บนยอดไม้ ลงไม่ได้อย่างแรงง เหมาบันไดมาปีนพานักอ่านตาดำๆลงทีนะคะไรท์><

    #2
    0