กรงรัก เจ้าชายอสูรร้าย

ตอนที่ 75 : อัพเพิ่ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,005
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 147 ครั้ง
    21 ธ.ค. 61

“ก็ป้ากำลังโกรธอยู่นี่คะ ว่าแต่ทำไมต้องกลัวเขาขนาดนั้น”

“ก็เพราะลุงแกทำงานในบริษัทเครือของอัสโตรี่น่ะสิ ตายแล้ว ไม่รู้ว่าฉันเสียมารยาทอะไรออกไปบ้าง ถ้าเขาโกรธจนไล่ลุงแกออกจะว่ายังไง”

“เขาไม่ใจร้ายขนาดนั้นหรอกค่ะ” ช่อลันดารินน้ำใส่ในแก้ว สีหน้าของเธอดูสดใสขึ้น เมื่อป้าดูโกรธเธอน้อยกว่าที่ควรจะเป็น

“แต่แกแน่ใจนะว่าเป็นแค่เจ้านายกับลูกน้องกันน่ะ ถ้าแค่นั้นทำไมเขาจะต้องมากับแกด้วย คนระดับเขาจำเป็นต้องพาลูกน้องมาขอโทษญาติผู้ใหญ่ด้วยเหรอ บอกมาเลยนะ” นงเยาว์หรี่ตามอง ช่อลันดาหน้าแดงแต่ก็รีบปฏิเสธทันควันเช่นเดียวกัน

“แค่เจ้านายกับลูกน้องสิคะ ป้าคิดว่าคนระดับเขาจะคิดอะไรกับคนธรรมดาอย่างช่อล่ะ”

“มันก็ไม่แน่หรอก แกสวยน้อยเสียเมื่อไรล่ะ ถ้าไม่สวย โรแบร์โตมันคงจะไม่” นงเยาว์หยุดชะงัก แม้รู้ว่าอะไรเป็นอะไร แต่เพราะเกรงใจสามีจึงไม่อยากจะพูดเรื่องนี้ขึ้นมา

“ป้าหายโกรธช่อแล้วใช่ไหมคะ” ช่อลันดากราบไปบนอกของนงเยาว์ ที่เพิ่งจะนึกได้ว่าตัวเองยังโกรธหลานสาวอยู่จึงถอยออกห่างแล้วเชิดหน้าขึ้น

“ยัง”

“โธ่

“แกเล่นหายหน้าไปเลยแบบนี้ จะให้ฉันคิดยังไง รู้ไหมว่าฉันเหนื่อยแค่ไหน ที่ต้องทำงานงกๆ อยู่คนเดียวมาเป็นเดือนแถมฉันยังโดนลุงแกโกรธ ไม่พูดด้วยตั้งนาน ฉันโกรธแกจนไม่รู้จะโกรธยังไงแล้ว ยิ่งอลันมาที่นี่ แล้วบอกว่าแกหนีไปกับผู้ชาย ฉันยิ่งโมโห”

“ตอนนั้นมันตกใจค่ะป้า โรแบร์เขาจะปล้ำช่อ ช่อตกใจคิดว่าเขาตายก็เลยหนีออกมาตั้งหลักก่อน แต่เห็นท่าทางโกรธจัดของลุงฟรันเซสโก ช่อก็เลยไม่กล้าไปหาป้า”

“แล้วก็เงียบหายไปเนี่ยนะเหรอ”

“ก็ช่อหาเงินอยู่” หญิงสาวเสียงอ่อยจึงโดนตวาด

“เกี่ยวอะไรกับเงิน”

“ก็ช่อไม่รู้ว่าจะเอาอะไรมาง้อ” ช่อลันดายิ้มแหย ยิ่งทำให้คนเป็นป้าโกรธจัดหนักขึ้นอีก

“นี่แกเห็นว่าฉันงกเงินขนาดนั้นเลยเหรอ”

“ก็ช่อเห็นว่าป้าชอบเงิน” หญิงสาวเสียงอ่อย พอเห็นป้าขยับปากเหมือนจะด่าขึ้นมาก็รีบเปลี่ยนเรื่อง “ช่อเอาน้ำไปให้เจ้านายก่อนนะ”

“จริงสิ ปล่อยให้เขารออยู่ตั้งนาน” นงเยาว์หยุดด่าหลานสาวแล้วเปิดตู้เย็นพร้อมบ่น “ไม่มีของว่างอะไรเลย ลุงแกตัดเงินฉัน ให้แต่ค่าอาหาร”

ช่อลันดายกน้ำออกไปวางตรงหน้าฟาบีโอที่นั่งไขว่ห้าง กอดอกรออยู่ แต่เขาไม่ได้เร่งรัดหรือมีท่าทางรีบร้อนอะไรแล้วหันมาบอกเธอ

“ตามสบายนะ”

“ไม่มีปัญหาแล้วละค่ะ คุณอัสโตรี่อุตส่าห์พาหลานสาวของฉันมาทั้งที ฉันจะกล้ามีปัญหาได้ยังไง” นงเยาว์ออกตัว “ต้องขอโทษที่ให้การต้อนรับไม่ดีนะคะ ถ้ารู้ล่วงหน้า คงจะเตรียมการต้อนรับได้ดีกว่านี้”

“อย่าลำบากเลยครับ ผมแค่พาช่อลันดามาเท่านั้น”

“เรื่องเล็กๆ ทำไมต้องไปกวนคุณด้วยก็ไม่รู้” นงเยาว์ตวัดค้อนให้หลานสาว “จะโทรศัพท์มาหรือมาเองก็ได้ ใครเขาจะไปว่าอะไร”

“ช่อกลัวป้าโกรธนี่คะ”

“แล้วคิดว่าที่หนีไป ฉันควรจะโกรธแกน้อยลงงั้นหรือไง”

“ไม่ใช่อย่างนั้นค่ะ ช่อแค่ยังคิดไม่ออกว่าจะง้อป้าด้วยวิธีไหน”

“ฮึ” นงเยาว์ทำเสียงในคอ “ฉันไม่ได้อยากได้เงินของแกเลยสักนิด ต่อให้เอามากองตรงหน้า ฉันก็ไม่เอาหรอกย่ะ” นงเยาว์พูดไม่ทันขาดคำ ฟาบีโอก็วางกล่องกำมะหยี่ทรงยาวสีน้ำเงินออกมาวางตรงหน้า นงเยาว์เลิกคิ้ว เช่นเดียวกับช่อลันดา ที่ไม่รู้ว่าเขากำลังจะทำอะไร

“คุณอัสโตรี่” ช่อลันดาหันมามองฟาบีโอ สายตาเต็มไปด้วยคำถาม

“ในนั้นเป็นสร้อยข้อมือ” เขาบอกแล้วเลื่อนไปใกล้นงเยาว์อีก

“คะ?”

“ช่อลันดาซื้อมาให้คุณ เป็นของขวัญปีใหม่ล่วงหน้า” เขาบอกทำให้ทั้งนงเยาว์และช่อลันดาเบิกตากว้างขึ้นไปอีก แต่คนละความรู้สึก


159 บาททุก 7-11


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 147 ครั้ง

102 ความคิดเห็น