กรงรัก เจ้าชายอสูรร้าย

ตอนที่ 61 : ความลับในไดอารี่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5,655
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 197 ครั้ง
    20 พ.ย. 61

“อย่าลืมที่บอกด้วยล่ะ ว่าจะให้ฉันลงโทษอะไรก็ได้” ฟาบีโอมองจ้องมาที่ตาเธอ คราวนี้คนที่ออกปากให้เขาลงโทษหน้าแดงก่ำเมื่อนัยน์ตาคมกริบนั่นมองจับมาที่ปาก นั่นมันทำให้คิดถึงจูบในวันนั้น จูบที่ตัวเขาคงจะลืมไปแล้วแต่เธอยังนึกถึงอยู่แทบตลอดเวลา

แต่ก็นั่นแหละนะ ผู้ชายหน้าตาดีแถมยังรวยมากอย่างเขา คงไม่ได้ให้ความสำคัญกับการจูบผู้หญิงสักคน เพราะเขาได้มันมาง่ายๆ อยู่แล้ว คงมีแต่เธอที่เก็บเอาไปคิดนั่นคิดนี่ให้มันวุ่นวาย

“ถ้าคุณไม่ว่าอะไรอีก ฉันขอตัวไปนอนก่อนนะคะ ขอโทษอีกครั้งที่ไม่ได้ห้ามคุณการ์ลา แต่รับรองได้ว่านอกจากดื่มแล้ว เธอไม่ได้ทำอะไรเสียหาย แค่คุณให้เวลาลูกๆ และสนใจพวกเขามากกว่านี้ พวกเขาก็จะไม่ทำอะไรเพื่อเรียกร้องความสนใจจากคุณ”

ช่อลันดารีบหมุนตัวกลับขึ้นบันไดไป โล่งใจที่เธอไม่โดนด่ามากไปกว่านี้

 

ตอนที่ 10.

ความลับในไดอารี่

วันอาทิตย์ เป็นวันหยุดของเธอ แต่ช่อลันดากลับไม่รู้จะออกไปไหน เพราะกลัวว่าโลกจะกลมแล้วไปเจอคนรู้จักเข้าอีก แต่มัสซีโม คนที่เธอยกให้เป็นเพื่อนอีกคนก็โทรศัพท์เข้ามาชวนเธอออกไปดูหนังด้วยกัน และตอนนี้เธอก็มาหยุดหน้าโรงหนังที่เขาบอกก่อนเวลาไปสิบนาที

ไม่นาน มัสซีโมก็ปรากฏตัวขึ้น ชายหนุ่มตรงดิ่งเข้ามาด้วยประกายตาสดใสเหมือนเมื่อครั้งแรกที่เจอกัน พลอยทำให้เธอต้องฉีกยิ้มกว้างๆ ไปด้วย

“รอนานไหม”

“เพิ่งมา วันนี้คุณว่างหรือไง” ช่อลันดาถาม ตั้งแต่วันที่เจอกันครั้งแรก เธอก็อยากจะให้เขาโทรชวนออกเดตเหมือนวันนี้ แต่มัสซีโมก็ทิ้งเวลาไปเกือบเดือน มันนานเสียจนหัวใจที่เคยหวั่นไหวไปกับรอยยิ้มเปี่ยมเสน่ห์ของเขาลดน้อยลงไป เพราะมันมีใบหน้าเคร่งขรึมของใครบางคนเข้ามาแทนที่

ฟาบีโอ อัสโตรี่!

ไม่น่าเชื่อว่าผู้ชายเย็นชา เคร่งขรึมอย่างเขาจะทำให้เธอหวั่นไหวไปได้ แต่ก็ต้องยอมรับว่าจูบของเขาในวันนั้นเธอไม่เคยลืมเลย

“ดูเรื่องอะไรดี” เขาถามแล้วเดินไปซื้อป๊อบคอร์นมาให้

“อะไรก็ได้ ฉันไม่ค่อยมีแนวที่ชอบหรอก เพราะแทบจะหาเวลาว่างมาดูหนังไม่ได้” ช่อลันดาบอก เพราะก่อนหน้าที่จะมาทำงานที่นี่เธอไม่เคยมีวันหยุดกับใครเขา

“โอเคงั้นผมเลือกเอง ดูเสร็จแล้วก็ไปหาอะไรกินกัน คุณว่างทั้งวันใช่ไหม”

“ค่ะ วันนี้วันหยุดฉัน” เธอถามแต่ก่อนที่เขาจะเดินออกไปเธอก็กระตุกแขนเขาไว้แล้วถามขึ้นอย่างสงสัย “ฉันไม่เห็นคุณไปที่บ้านนั้นเลย ญาติคุณไม่ใช่หรือคะ”

“ขี้เกียจ เราไม่ค่อยลงรอยกันน่ะ”

“จริงหรือคะ ถึงว่าสิ ฉันอยู่มาเกือบเดือนแล้ว ยังไม่เจอคุณที่นั่น จะถามเรื่องคุณกับหลานๆ ของคุณก็เลยพลอยไม่กล้า”

“อย่าเลย ฟาบีโอ ไม่ค่อยชอบให้ลูกเขามาสุงสิงกับผมนักหรอก”

“หืม? ทั้งที่คุณเป็นญาติ” หญิงสาวเลิกคิ้ว แปลกใจกับท่าทางแปลกๆ ของสองพี่น้อง ยามเมื่อพูดถึงการ์ลากับจูเซปเป้ มันต้องมีอะไรมากกว่าที่เห็นแน่

“อย่าไปสนใจเลยน่า ไปดูหนังเถอะ” ชายหนุ่มตัดบทแล้วจูงมือเธอเข้าไปในนั้น แต่ช่อลันดาก็ขบคิดเรื่องนี้จนแทบจะดูหนังไม่รู้เรื่อง

 

“ท่านจะพักที่โรงแรมหรือกลับบ้านครับ” ชิโร่เอ่ยถาม ภายหลังจากงานเลี้ยงเลิกรา ซึ่งปกติแล้วหากดึกเกินเที่ยงคืน ฟาบีโอมักจะให้พักที่โรงแรมมากกว่ากลับบ้าน เพราะมันไกลพอสมควร แต่เพราะหลังๆ มานี้เขาเห็นว่าเจ้านายไม่เคยค้างที่โรงแรมแถมยังมีวันหยุดอาทิตย์ละหนึ่งวันเสมอ อย่างที่ไม่เคยมีมาก่อนมันทำให้เขาต้องถาม

“กลับบ้าน”

“ครับ” ชิโร่ค้อมศีรษะแล้วเดินนำออกไปจากงานเพื่อกลับบ้านอัสโตรี่ ตอนมาถึงดูเหมือนจะมีรถคันหนึ่งเพิ่งแล่นออกไปจากรั้วบ้านด้วยความเร็ว แต่ก็ไม่เร็วเกินกว่าที่ฟาบีโอจะสังเกตเห็น

มัสซีโม มาทำอะไรที่นี่?

+++

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 197 ครั้ง

102 ความคิดเห็น