กรงรัก เจ้าชายอสูรร้าย

ตอนที่ 21 : อัพเพิ่ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,521
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 181 ครั้ง
    27 ก.ย. 61

ช่อลันดานอนไม่หลับเพราะเริ่มปวดแผลที่ศีรษะ แม้ไม่ถึงขั้นแตก แต่มันก็บวมจนปูดเป็นลูกมะนาว ตอนที่จอร์โจพาเธอเข้ามาในบ้าน เขาเอายาแก้ปวดให้กินแล้ว แต่ตอนนี้อาการปวดเริ่มกลับมาถามหาอีกแล้ว

“เฮ้อซวยตั้งแต่วันแรกเลย เห็นท่าจะฤกษ์ไม่ดี” หญิงสาวบ่นอุบ ที่แขนมีรอยถลอกแต่ไม่เจ็บอะไรมาก เธอหยัดกายลุกจากเตียงแล้วเดินเขยกมาเปิดประตู ตอนที่เปิดออกมา ประตูห้องตรงข้ามเธอก็เปิดออกมาพอดี หญิงสาวชะงักแล้วส่งยิ้มแหยๆ ให้เขา

“มีอะไรหรือเปล่า” ฟาบีโอเลิกคิ้วขึ้น

“ฉันปวดหัวน่ะค่ะ จะลงไปกินยา”

“อืมเอาสิ” ชายหนุ่มพยักหน้าเพียงเท่านั้น ช่อลันดาจึงเดินตัวลีบเลี่ยงออกไป ยังเดินไม่ถึงบันได ฟาบีโอก็เอ่ยถามขึ้น

“วันนี้เป็นยังไงบ้าง”

“ปวดที่หัวและก็แผลถลอกที่ฝ่ามืออีกนิดหน่อยค่ะ” เธอตอบแล้วยิ้ม นึกขอโทษเขาในใจที่ก่อนหน้านี้แอบค่อนขอดว่าเขาเป็นเจ้านายใจร้าย ที่ไม่ใส่ใจสนใจลูกจ้าง

“ฉันไม่ได้หมายถึงเธอ” ฟาบีโอทำหน้าขัดใจ

“คะ?”

“ที่ถาม ฉันหมายถึง วันนี้เด็กๆ เป็นยังไงบ้าง เข้ากับเธอได้หรือเปล่า” ฟาบีโอเสียงขุ่นที่ช่อลันดาตอบไม่ตรงคำถาม

“อ้อก็ดีค่ะ เราสามคนเข้ากันได้ดี วันนี้เราไม่ได้ทำอะไรมาก นอกจากแนะนำตัวเองและทำความรู้จักกันเล็กๆ น้อยๆ ฉันยังไม่อยากเร่งรัดสอนอะไรมาก” ช่อลันดาตอบ นานแล้วที่เธอไม่ได้รู้สึกว่าตัวเองหน้าแตกชนิดที่หมอไม่รับเย็บให้แบบนี้

 เธอมองเขาแล้วแอบลอบย่นจมูก ที่เธอขอถอนคำพูดเมื่อครู่นี้ ขอเอากลับมาใหม่ เขาช่างเป็นเจ้านายใจร้าย ที่นอกจากจะไม่สนใจถามไถ่ลูกจ้างแล้ว ยังพ่วงความขี้โมโห เอาแต่ใจเข้าไปอีก ตัวเองถามไม่เคลียร์แล้วยังพาลมาโกรธคนอื่น

“ควรจะเร่งสอนได้แล้วนะ เดี๋ยวก็เปิดเทอมแล้ว”

“ค่ะ” ช่อลันดารับคำ คราวนี้เธอยืนเฉยให้เขาเดินผ่านหน้าเธอไปก่อน พอพ้นจากระยะที่คิดว่าเขาจะได้ยินแล้วจึงอดบ่นไม่ได้

“นี่กลัวไม่คุ้มค่าจ้างขนาดนั้นเลยเหรอเนี่ย จะถามสักคำว่าเจ็บมากเจ็บน้อยเป็นไม่มี”

ช่อลันดาส่ายศีรษะแล้วเดินลงไปบันได ตรงไปที่ห้องครัวเพื่อจะหาตู้ยาแต่หาเท่าไรก็หาไม่เจอ อาการปวดศีรษะก็ทวีขึ้นเรื่อยๆ

“อยู่ไหนเนี่ย” หญิงสาวเขย่งปลายเท้าแล้วยื้อแขนเพื่อเปิดตู้เหนือเคาน์เตอร์ด้านบน แต่เพราะเจ็บฝ่ามือจึงจับไม่ถนัดทำให้แก้วกาแฟที่ล้างและคว่ำไว้ด้านบนตกลงมา

ตายแล้ว!

ช่อลันดากลืนน้ำลายเหนียวๆ ลงคอ เพราะกลัวว่าแก้วที่เธอเห็นว่าเป็นแก้วธรรมดา อาจจะเป็นแก้วสะสมราคาแพงลิ่วอย่างที่เธอเคยเห็นที่บ้านเจ้านายของแม่ แต่เหนือส่งอื่นใด เธอกลัวว่าเจ้าของบ้านจะเดินเข้ามาเห็น จึงได้แต่ยกมือพนมแล้วหลับตาพึมพำ

“เพี้ยง อย่ามาเจอตอนนี้เลย ขอนังช่อซ่อนหลักฐานก่อนเถอะ” หญิงสาวยกมือจรดหน้าผากแล้วลืมตาขึ้น แต่คนที่ปรากฏตรงหน้าทำให้เธอตกใจจนผงะถอย ละล่ำละลักบอก

“ขะขอโทษค่ะ ฉันกำลังจะเก็บแก้ว คะคือ ฉันทำแก้วแตก”


+++

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 181 ครั้ง

102 ความคิดเห็น

  1. #96 new_surada (@new_surada) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 30 กรกฎาคม 2562 / 01:59
    แลดูโก๊ะๆ เนาะ นางเองเราอ่ะ 555
    #96
    0
  2. #78 ipeixx (@ipeixx) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 7 ธันวาคม 2561 / 23:12
    โอ้ยยยยยนุ้งช่อ เอ็นดู
    #78
    0