พรหมลิขิต ขีดให้รัก อีบุ๊ก

ตอนที่ 9 : ตอนที่ 2 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,430
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    9 ม.ค. 60

“อย่างนี้แกก็หมดสิทธิ์จะออกมาพักข้างนอกสิ ขนาดไอ้คุณภูมิ แม่มันหวงยังกับอะไรดี มันยังออกมาอยู่ข้างนอกได้เลย”

“ก็บ้านมันอยู่ตั้งเชียงใหม่ ไม่ให้มันอยู่หอพักแล้วแกจะให้มันเทียวไปเทียวมากรุงเทพฯ เชียงใหม่หรือยังไงวะ” น่านน้ำประชดเข้าให้ ตัวเขาพักอยู่บ้านหลังเล็กที่พ่อกับแม่ซื้อเอาไว้ให้ตั้งแต่ตอนที่ฟ้าใสสอบติดที่มหาวิทยาลัยในกรุงเทพฯ เพราะพ่อกับแม่ไม่อยากให้อยู่หอพัก แต่อยากให้มาพักด้วยกัน เขาจะได้ดูแลผู้เป็นพี่สาวได้เต็มที่ เดิมทีฟ้าใสก็พักหอในมหาวิทยาลัยจนกระทั่งจบปริญญาตรี ก่อนจะย้ายมาอยู่กับเขาเมื่อ 3 ปีที่แล้ว ฟ้าใสอายุห่างจากเขาหลายปีทีเดียว

เธอเพิ่งเรียนจบปริญญาโทและได้บรรจุเป็นอาจารย์สอนที่มหาวิทยาลัยที่นี่เมื่อไม่นานมานี้ หมู่นี้เขาสังเกตว่าพี่สาวมีสีหน้าอมทุกข์จึงอยากจะกลับบ้านไปดูเสียหน่อยแต่ก็ติดทำรายงาน

“ตัวแกจะพักอยู่ไหนก็ช่าง แต่เย็นนี้แกห้ามไปเที่ยวกับยัยเมย์ ไม่ใช่เฉพาะวันนี้แต่ตลอดอาทิตย์ด้วย เข้าใจ๋” ดนัยย้ำอีกครั้ง

“รู้แล้วน่า ฉันกลัวไม่จบเหมือนกัน”

“ดีแล้วครับ อย่างนั้นเราไปกินอาหารกันดีกว่า ผมหิวแล้ว” ภูมินทร์รีบบอก เมื่อนาฬิกาข้อมือบอกเวลาเที่ยงตรงเป๊ะ เพราะแม่ของเขาสั่งห้ามไม่ให้ลูกชายคนเดียวกินอาหารไม่ตรงเวลา

 

ข้าวฟ่างกำลังถูกเพื่อนรักทั้งสองอบรมเรื่องการมาเรียนสาย จนหญิงสาวหน้ามุ่ย เพราะได้อธิบายถึงเหตุผลไปแล้วก่อนหน้านี้

“ก็บอกแล้วไง ว่าบ้านไกล”

“ไกลแกก็มาอยู่หอพักสิ ถ้าแกตกลงฉันก็จะชวนออกไปหาบ้านพักหลังเล็กๆ สักหลัง เห็นเขาเพิ่งจะสร้างเสร็จไม่นาน น่าจะยังไม่มีคนเช่า” มะนาวออกความเห็นแล้วหันมาทางใบเตย “หล่อนด้วยนะจ๊ะ ถึงจะมีคนขับรถคอยรับส่ง แต่ก็ไม่สะดวกเวลาทำงาน”

“ไม่รู้คุณแม่จะยอมไหม”

“ก็ลองคุยดู แกโตแล้วนี่ เรียนจนจะจบอยู่แล้ว บ้านไกลกัน จะนัดกันทำรายงานสักทีก็ช่วงเย็นหรือไม่ก็เสาร์ อาทิตย์ ไหนจะต้องออกไปหาข้อมูลตามจังหวัดต่างๆ มาเพิ่มเติมด้วย”

“ก็จริงของแก” ข้าวฟ่างพยักหน้าหงึกหงักแต่มือยังคว้าขนมเข้าปากกินได้ตลอดเวลา โชคดีที่เป็นคนกินอะไรแล้วไม่อ้วน

“ใบเตยคงต้องคุยก่อนนะ บางทีคุณแม่อาจจะยอม ถ้าหาก” ใบเตยทำท่าอึกอัก

“ถ้าอะไร” ข้าวฟ่างมองอย่างไม่ไว้ใจ

“ถ้าพวกเธอจะอนุญาตให้พี่เลี้ยงของใบเตยมาอยู่ด้วย”

“จะบ้าหรือไงยะ แม่ใบเตยแสนหวาน เอาพี่เลี้ยงมาอยู่ด้วย ใครรู้เข้าได้หัวเราะตาย แล้วที่สำคัญเจ้าหล่อนคงได้เที่ยวโทร. รายงานพฤติกรรมของพวกเรากับแม่หล่อนจนไม่เป็นอันทำอะไร นอกจากต้องนั่งพับเพียบร้อยมาลัย” มะนาวส่ายหน้าดิกซึ่งข้าวฟ่างเองก็เห็นด้วยเต็มที่

“ใช่ ถ้ามาแล้วมีคนคอยจับตาดูตลอดเวลา ฉันขออยู่ที่บ้านดีกว่า”

“ก็ได้ๆ ใบเตยจะลองคุยดีๆ คงได้ละน่า เพียงแต่คุณหญิงแม่ต้องมาดูด้วยตัวเองก่อน ว่าเรากินอยู่ยังไง” ใบเตยหลบสายตาเพื่อนรักทั้งสองเพราะเกรงใจ

“ก็ยังดี ไม่มีปัญหา”มะนาวที่เป็นตัวหลักในการหาหอพักบอกขึ้นทำให้ใบเตยเปิดรอยยิ้มกว้างอย่างดีใจ ทีนี้ก็เหลือแต่ข้าวฟ่าง

“ไม่มีปัญหาเหมือนกัน พ่อกับแม่ฉันเป็นคนเข้าใจง่าย”

“โอเค งั้นวันหยุดนี้เราไปหาหอพักกัน” มะนาวยิ้มพอใจ เช่นเดียวกับข้าวฟ่างและใบเตย เพราะไม่มีโอกาสได้ใช้ชีวิตอย่างอิสระตามใจตัวเองได้อย่างมะนาว

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

17 ความคิดเห็น

  1. #2 Black Rabbit (@firefairy) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 9 มกราคม 2560 / 22:04
    รอมาอัพต่อน้าาาาา????????????
    #2
    0