พรหมลิขิต ขีดให้รัก อีบุ๊ก

ตอนที่ 55 : ตอนที่ 13

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 984
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    7 พ.ค. 60

ฟ้าใสรู้สึกโล่งใจเป็นพิเศษที่ตอนนี้เธอกับธนาสามารถทำงานร่วมกันได้เป็นอย่างดี เขาไม่ต้องลาออกเพราะเธอและเธอก็ไม่ต้องลาออกเพราะเขา และที่สำคัญตอนนี้ป้าของเธอกลับไปแล้ว กะทิเลยแยกห้องนอนไป ส่วนกะลาก็ยึดครองห้องของน่านน้ำไปราวกับเป็นเจ้าของเสียเอง

เมื่อคืนนี้เธอกับธนาออกไปเลี้ยงฉลองด้วยกันที่ร้านอาหารหรูใจกลางเมือง โดยลืมไปเลยว่าทางมหาวิทยาลัยมีการจัดงานลอยกระทง

“มีอะไรหรือคะอาจารย์ธนา สีหน้ายุ่งยาก”

“ผมโทร.หาน้องสาวไม่ติด ผมได้ยินข่าวแว่วๆ มาว่ามีคนชื่อข้าวฟ่างได้ตำแหน่งนางนพมาศ แต่ไม่รู้ว่าเป็นข้าวฟ่างไหน แต่คงเป็นไปไม่ได้” ชายหนุ่มส่ายหน้าปฏิเสธคำพูดของตัวเอง

“ทำไมละคะ ทำไมถึงจะเป็นไปไม่ได้”

“ก็น้องสาวผมไม่เหมือนผู้หญิงทั่วไปนะสิครับ จริงสิ อาทิตย์หน้าก็จะปิดเทอมแล้ว ผมยังไม่มีโอกาสได้แนะนำให้คุณฟ้ารู้จัก” ชายหนุ่มบอกขึ้น ดูเหมือนเขาจะพูดเก่งขึ้นและดูน่าคบกว่าเมื่อก่อนมาก

“งั้นเราก็ไปหาแกสิคะ”

“จริงสิ” ธนาหัวเราะเบาๆ “งั้นไปกันครับ จะได้รับน้องสาวผมมากินข้าวด้วย” ชายหนุ่มบอกแล้วเดินนำลงบันไดจากตึกคณะวิทยาศาสตร์ไปคณะมนุษยศาสตร์ที่ข้าวฟ่างเรียนอยู่ ทันได้เห็นน้องสาวกำลังถูกรุมล้อมขอถ่ายรูปอยู่

“ทำอย่างกับมีดารามาอย่างนั้นล่ะ”

“อาจจะมีจริงก็ได้นะคะ” ฟ้าใสว่าพลางชะเง้อคอมอง ชั่วครู่ไทยมุงนั้นจึงสลายตัวเผยให้เห็นหญิงสาวหน้าแฉล่มผู้ตกอยู่ในวงล้อม

“ยัยฟ่าง!

“น้องสาวอาจารย์หรือคะ” ฟ้าใสเลิกคิ้วถาม ธนาไม่ทันได้ตอบหญิงสาวผู้นั้นก็เดินแกมวิ่งตรงเข้ามาหา

“พี่ธนา” ข้าวฟ่างร้องทักพี่ชายแล้วหยุดยืนมองฟ้าใสต่อเมื่อเห็นป้ายที่ติดชื่อและตำแหน่งเอาไว้เธอจึงยกมือไหว้

“นี่อาจารย์ฟ้าใส สอนวิชาเดียวกับพี่”

“เอไม่เคยเห็นพี่ชายฟ่างพาใครมาแนะนำให้รู้จักเลย ไม่รู้ว่าอาจารย์ฟ้าใสเป็นอะไรๆ ที่พิเศษกว่านั้นรึเปล่า” ข้าวฟ่างเอ่ยแซวยิ้มๆ ทำเอาฟ้าใสหน้าแดง

“บ้าน่า คุณฟ้าใสเป็นเพื่อนร่วมงาน” ประโยคปฏิเสธของเขาทำให้ฟ้าใสยิ้มเจื่อน แต่ชั่วครู่เดียวก็รีบปรับให้เป็นปกติ

“แหมเสียดายจัง”

“ว่าแต่เราเถอะ ไปทำอะไรมาถึงได้มีคนแย่งกันถ่ายรูป ขอลายเซ็นอย่างกับดารา” ธนาเอ่ยถามขึ้นอย่างสงสัยทำให้หญิงสาวชักแปลกใจ ไม่คิดว่าพี่ชายจะไม่รู้เรื่องที่เธอประกวดเมื่อคืน ในเมื่อคนทั้งมหาวิทยาลัยยังรู้ เธอยังคิดเลยว่าป่านนี้พี่ชายคงบอกพ่อกับแม่ไปแล้ว

“พี่ไม่รู้?”

“รู้แล้วจะถามเหรอ” ธนาหน้ายุ่ง พอดีกับที่มะนาวจูงมือใบเตยเข้ามา

“ว่าไงจ๊ะแม่นางงาม ถูกรุมล้อมจนแทบหายใจหายคอไม่ได้” มะนาวส่งเสียงมาแต่ไกลก่อนหยุดทำความเคารพพี่ชายของเพื่อนและเลยมาถึงฟ้าใส

“มีใครพอจะอธิบายให้พี่รู้ไหมเนี่ย” ธนางงเป็นไก่ตาแตก มะนาวกับใบเตยเลิกคิ้วขึ้นสูง ข้าวฟ่างเห็นอย่างนั้นจึงหันมาอธิบาย

“ฟ่างประกวดนางนพมาศ” หญิงสาวบอกสั้นๆ

“แกนะเหรอยัยฟ่าง ฉันฝันไปรึเปล่า ถ้าพ่อกับแม่รู้เข้าคงดีใจตายที่ลูกสาวไม่กลายเป็นลูกชาย ว่าแต่แค่เข้าประกวดแล้วตกรอบ ทำไมจะต้องมีคนรุมล้อมขอรายเซ็น”

“ใครว่าฟ่างตกรอบ ฟ้าได้ตำแหน่งนางนพมาศเมื่อคืนนี้”ข้าวฟ่างย้ำช้าๆ ชัดๆ ทำเอาคนเป็นพี่อ้าปากค้างรีบหันมาทางฟ้าใส

“คุณฟ้า ช่วยบอกผมทีว่าฝันไปหรือเปล่า หรือผมได้ยินผิด”

“ถ้าคุณได้ยินผิด ฟ้าก็คงผิดด้วยล่ะค่ะ” ฟ้าใสบอกยิ้มๆ ธนาจึงดึงใบหน้าของน้องสาวเข้ามาใกล้ๆ มองอย่างไม่อยากเชื่อ

“จะเลี้ยงอะไร” น้องสาวเอ่ยขึ้นดื้อๆ

“โอเคๆ ถือว่าเลี้ยงฉลองที่พี่ไม่ต้องมีน้องชาย วันนี้อยากกินอะไรเต็มที่” ธนาบอกขึ้นอย่างใจป้ำ ทำให้สาวๆ เฮลั่น



+++ โหลดที่นี่ค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

17 ความคิดเห็น