พรหมลิขิต ขีดให้รัก อีบุ๊ก

ตอนที่ 45 : อัพเพิ่ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 949
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    22 มี.ค. 60

เขาไม่ได้ตรงกลับบ้านอย่างที่เธอคิด ธนาขับรถเข้าไปในผับแห่งหนึ่ง หญิงสาวลังเลใจว่าจะตามเข้าไปดีหรือไม่ แต่เธอเองก็ไม่ชอบเข้าไปในสถานที่แออัดและเหม็นกลิ่นควันบุหรี่อย่างนั้น จึงหยุดนั่งรออยู่ในรถ นานแค่ไหนไม่รู้ได้แต่เธอก็เผลอฟุบหลับไปกับพวงมาลัยรถ

ฟ้าใสงัวเงียขึ้น สมองยังงงงันว่าตัวเองมาทำอะไรที่นี่ ต่อเมื่อนึกได้ว่าเธอกำลังรอธนาอยู่ จึงรีบลงจากรถ เพื่อดูว่ารถของเขายังจอดอยู่ที่เดิมหรือไม่

“ยังอยู่ที่เดิม แสดงว่ายังไม่กลับ” หญิงสาวถอนหายใจ แต่เวลาก็ล่วงผ่านมาจนถึงเที่ยงคืน เธอนึกเป็นห่วงจึงตัดสินใจเดินเข้าไปข้างใน ด้านในของผับ แออัดไปด้วยผู้คน บรรยากาศมืดสลัวทำให้เธอมองไม่เห็นว่าตอนนี้ธนานั่งอยู่ตรงไหน

“มาคนเดียวหรือครับ” เสียงใครคนหนึ่งจากโต๊ะที่เธอเดินผ่านร้องถามขึ้น ฟ้าใสไม่อยากจะพูดคุยด้วยจึงเดินเลี่ยงหนี แต่ฝ่ายนั้นไม่ยอมปล่อยไปง่ายๆ

“เดี๋ยวสิครับคุณ เพื่อนผมอยากคุยด้วย” ชายคนหนึ่งผุดลุกจากโต๊ะเข้ามาขวางหน้า ฟ้าใสตกใจแต่ก็เพียงแค่เบี่ยงตัวหลบ

“ฉันมากับเพื่อนค่ะ”

“ไหนล่ะ ไม่เห็นจะมีใคร ถ้าหาเพื่อนไม่เจอก็มานั่งกับพวกเราดีกว่า รับรองว่าสนุกสุดเหวี่ยงจริงๆ” ชายคนเดิมบอกขึ้นพลางมองฟ้าใสด้วยสายตาโลมเลียก่อนถือวิสาสะตรงเข้ามาคว้าข้อมือบางแล้วดึงกระชากให้ไปหาใครอีกคนบนโต๊ะ

“ปล่อยนะ” ฟ้าใสดิ้นรน

“ไม่ได้ทำอะไรสักหน่อย แค่ให้มานั่งเป็นเพื่อน”

“แต่ฉันไม่ต้องการ” ฟ้าใสหันรีหันขวางพลางกวาดสายตามองหาธนาแต่ก็มองไม่ชัด เพราะสายตาไม่คุ้นชินกับความมืด

“ปล่อยผู้หญิงเดี๋ยวนี้” เสียงคุ้นหูดังขึ้นแต่ค่อนข้างอ้อแอ้ หญิงสาวหันขวับไปมองต้นเสียงอย่างดีใจ แม้ว่าเสียงของเขาค่อนข้างเหมือนคนเมาหนักก็ตาม

“อย่าแส่ไอ้น้อง เดินจะไม่ตรงทางอยู่แล้ว”

“ปล่อยผู้หญิงเดี๋ยวนี้” ธนาย้ำหนัก แต่มองไม่ชัดว่าผู้หญิงที่กำลังถูกคุกคามนั้นเป็นใคร แต่เพียงแค่ก้าวเข้าไปเผชิญหน้ากับพวกมันก็ถูกรุมอัดไม่ยั้งท่ามกลางเสียงกรีดร้องของฟ้าใส

“ช่วยด้วย” เสียงกรีดร้องของหญิงสาวพร้อมกับความวุ่นวายโกลาหลเกิดขึ้น ไม่รู้ว่าใครเป็นใคร ใครห้าม ใครซ้ำเติมบ้างเพราะเธอเองก็โดนลูกหลงไปหลายที

หญิงสาวอาศัยความโกลาหลค่อยๆ พยุงร่างหนาของธนาที่บอบช้ำไปด้วยบาดแผล ประกอบกับความเมาทำให้ชายหนุ่มไม่ค่อยจะให้ความร่วมมือนัก

“ไปเร็วๆ เข้าคุณธนา”

“ปายไหน” ชายหนุ่มส่งเสียงอ้อแอ้ เมื่อครู่นี้คลับคล้ายคลับคลาว่าเขาจะเห็นฟ้าใสอยู่ที่นี่และเขากำลังพาเธอออกมา

“กลับบ้านค่ะ บ้านคุณอยู่ที่ไหนคะ” ฟ้าใสประคองร่างหนานั้นอย่างทุลักทุเล เพราะรูปร่างและน้ำหนักตัวของเขามากกว่าเธอ

หญิงสาวขับรถออกมาจากลานจอดรถในผับ ตัดเข้าสู่ถนนใหญ่ เธอเบือนหน้ากลับจะถามทางไปบ้านเขาแต่ก็พบว่าชายหนุ่มหลับสนิทไปแล้ว

“คุณธนาคะ อาจารย์ธนา” หญิงสาวใช้มือที่ว่างเขย่าปลุกแต่ชายหนุ่มไม่มีทีท่าจะรู้สึกตัว ฟ้าใสมองอย่างชั่งใจแต่แล้วก็ต้องเลี้ยวรถกลับไปยังทิศทางของบ้านเธอ เพราะไม่มีทางเลือก

ฟ้าใสขับรถมาตามทางอย่างระมัดระวัง จนเมื่อรถมาจอดหน้าบ้าน เป็นเวลาเกือบตี 1 ทุกคนในบ้านคงหลับกันหมดแล้ว

 หญิงสาวลงจากรถเพื่อเปิดประตูรั้วหน้าบ้าน เคลื่อนรถเข้าไปจอดแล้วประคองเขาลงจากรถ กว่าจะพามาถึงโซฟาห้องรับแขกได้ก็เล่นเอาหอบ

“คุณธนาคะ“ หญิงสาวลงมือปลุกอีกครั้งแต่เขาก็ยังไม่ตื่นขึ้น มีเพียงแค่สะลึมสะลือแล้วเพ้ออะไรออกมาสองสามคำเท่านั้น

 เมื่อเห็นว่าเขาคงไม่ตื่นแน่แล้ว เธอจึงถอดเสื้อสูทตัวนอกของเขาออก คลายเนกไทให้เล็กน้อยแล้วจัดให้เขานอนเหยียดยาวบนโซฟา

“นอนตรงนี้ไปก่อนนะคะ ฉันง่วงเต็มทีแล้ว” ฟ้าใสหาวหวอดๆ รู้สึกปวดตามร่างกายขึ้นมาบ้าง เพราะเธอเองก็โดนลูกหลงไปหลายที

เมื่อเข้ามาห้องนอนเสียได้ เธอก็ตั้งใจจะอาบน้ำแต่พอเดินมาใกล้ที่นอนปิกนิ๊ก ก็ล้มตัวลงนอนหลับสนิทไปทันทีด้วยความอ่อนเพลีย หลับลึกไปนานจนกระทั่งได้ยินเสียงร้องของคุณอิงอร

“อะไรกัน” หญิงสาวผุดลุกขึ้นแล้วรีบวิ่งลงบันไดไปเพราะกลัวว่าจะมีเหตุการณ์ร้ายอะไรเกิดขึ้น ลืมไปเสียสนิทว่าเธอทิ้งธนาเอาไว้ในห้องรับแขก

“แก ไอ้หัวขโมย แกเข้ามาในบ้านฉันได้ยังไง” คุณอิงอรกรีดร้องโวยวาย มือไม้จับได้อะไรก็ปาเข้าไปก่อนจนชายหนุ่มต้องหลบเป็นพัลวัน

“ผมเปล่านะครับ ผมเองก็ไม่รู้ตัวเหมือนกันว่ามาที่นี่ได้ยังไง ว่าแต่..ที่นี่ที่ไหนครับ” ธนาสีหน้างงงันเต็มที่ เพราะในทันทีที่ตื่นขึ้น เขาก็เห็นสตรีวัยกลางคนผู้นี้กรีดร้องแล้วตามมาด้วยข้าวของอีกหลายอย่างปลิวว่อนเข้าใส่ชนิดไม่ทันได้ตั้งตัว


+++ โหลดที่นี่ค่ะ

17 ความคิดเห็น