พรหมลิขิต ขีดให้รัก อีบุ๊ก

ตอนที่ 18 : อัพ 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,138
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    19 ม.ค. 60

ส่วนข้าวฟ่างเอง เมื่อเดินเข้ามาในห้องได้ก็ไม่ได้ทำงานอย่างที่ใจคิด เผลอลูบที่ริมฝีปากตัวเองอีกครั้ง ความรู้สึกหวิวๆผสมกับความโกรธ ที่ดูจะมีมากกว่าความรู้สึกแรก ทำให้เธอคว้าพี่หมีมาจับจ้อง

“ฉันจะต้องแก้แค้น คอยดูนะพี่หมี นายนั่นจะต้องได้รับผลกรรมที่ทำเอาไว้อย่างสาสม อย่าหวังเลยว่าชาตินี้ฉันจะให้อภัยนาย” หญิงสาวเข่นเขี้ยวอยู่คนเดียวจนกระทั่งมีเสียงเคาะห้องดังขึ้น แล้วลูกบิดก็ถูกบิดพร้อมเปิดเข้ามาเพราะเธอไม่ได้ล็อก

“ไหนว่าจะทำงาน” มะนาวที่ยังตามมาจับผิดเอ่ยถามขึ้น

“ก็กำลังจะทำ อย่ามาจับผิดฉันนักเลยน่า ไปได้แล้วฉันจะทำงาน” หญิงสาวออกปากไล่ก่อนลุกขึ้นยืน ทำทีเป็นสาระวนกับการเปิดหนังสือ

“ไม่ดีกว่า วันนี้ฉันจะนอนห้องแก ดูซิว่าวันนี้จะเห็นใครบางคนนอนฝันหวานหรือว่านอนละเมอถึงใครบ้างไหม” มะนาวทำสีหน้าล้อๆ เลยถูกปาด้วยหมอนใบเขื่อง

“คนอย่างฉันไม่คิดจะรักใคร โดยเฉพาะผู้ชายอย่างนายนั่น” หญิงสาวเผลอพลั้งปากทำให้มะนาวกับใบเตยหันขวับมาจ้องพร้อมกัน ข้าวฟ่างตบหน้าผากตัวเองแรงๆ เป็นการลงโทษตัวเอง

“นายนั่นไหน บอกมาซะดีๆ”

“ไม่มี” ข้าวฟ่างส่ายหน้าดิก พยายามทำสีหน้าให้ดูเคร่งขรึม จริงจังแต่ก็สายไปเสียแล้วเพราะทั้งมะนาว ทั้งใบเตยต่างจับจ้องรอคำตอบ และถ้าขืนเธอไม่บอกอะไรออกไปสักอย่างเรื่องนี้ไม่มีวันจบ

“บอกมา”

“เออๆ ก็ได้ ก็วันนี้ฉันมีเรื่องนิดหน่อยกับไอ้บ้าที่เคยเดินชนฉัน และฉันก็กำลังนึกว่าจะทำยังไงถึงจะเอาคืนนายนั่นได้ พวกแกก็เดินเข้ามา ฉันไม่ได้เหม่อเพราะมีความรักอย่างที่พวกแกคิดสักหน่อย” ข้าวฟ่างได้ทีรีบบอก

“แล้วไป งั้นเรามาทำงานกันดีกว่านะ ไหนๆ ก็มารวมกันแล้ว เราก็เอางานมานั่งทำด้วยกันเลย” ใบเตยว่าแล้วลุกไปหยิบงานที่ตัวเองทำค้างไว้อยู่ออกมากาง มะนาวยักไหล่แล้วทิ้งตัวลงนอนแผ่หลาบนเตียงแล้วเอี้ยวตัวมาบอก

“ขอฉันมาร์กหน้าสักครึ่งชั่วโมงนะ เมื่อวานฉันเพิ่งร้องไห้ที่ถูกผู้ชายหักอกมา ตายังช้ำอยู่เลย ฉันทนไม่ได้หรอกนะที่เห็นตัวเองโทรม”

“ตามใจหล่อนเถอะย่ะ ว่าแต่อาการอกหักอะไรกัน เป็นวันเดียวก็หาย” ข้าวฟ่างหัวเราะขำกับท่าทางที่ตรงข้ามกับคำว่าอกหักของเพื่อน

“ทำไงได้ละจ๊ะก็ฉันมันสวยเลือกได้ ตอนนี้ฉันก็มีกิ๊กใหม่แล้ว หล่อกว่า รวยกว่า”

“จ้าแม่คนสวย แม่คนประเสริฐ อย่าลืมหามาเผื่อยัยเตยด้วยล่ะ”

“ไม่เอาหรอกนะ พวกเธอก็รู้นี่ว่า คุณหญิงแม่ไม่อนุญาตให้ใบเตยมีแฟนแน่ๆ เพราะท่านจะหาให้เอง หลังจากที่เรียนจบแล้ว” ใบเตยบอก แต่คนฟังกลับทำหน้าสยอง

“ยี้ เป็นฉันไม่เอาหรอกนะ เกิดวันที่แต่งงานกันเจ้าบ่าวของเธอกลายเป็นชายแก่อายุคราวพ่อ หรือไม่ก็อ้วนลงพุง หัวล้าน เธอจะทนไหวเหรอ”

“บ้า คุณหญิงแม่ก็ต้องเลือกคนที่เหมาะสมกับให้อยู่แล้วล่ะ”

“จะไปรู้เรอะ ก็ส่วนใหญ่ผู้ชายที่มีชาติตระกูลสูงส่ง ร่ำรวยมักจะไม่มีคนหน้าตาดีน่ะสิ อาเตี่ยฉันก็คิดจะหมั้นหมายให้ฉันกับลูกชายเพื่อนเหมือนกันแต่ฉันยื่นคำขาด ถ้าบังคับกันมากๆ ฉันจะฆ่าตัวตาย อาเตี่ยก็เลยไม่กล้า”

“เธอนี่ใจกล้าจัง เตยไม่กล้าขู่คุณหญิงแม่อย่างนั้นหรอก แล้วถ้าคุณเตี่ยเธอไม่ยอม เธอจะกล้าฆ่าตัวตายจริงๆ น่ะเหรอ”ใบเตยถามขึ้นด้วยความอยากรู้ เพราะคิดไม่ออกจนนิดเดียวว่าคนอย่างมะนาวจะยอมฆ่าตัวตายได้อย่างไร

“เรื่องอะไรล่ะ กว่าฉันจะเกิดมาทั้งสวย ทั้งรวยแบบนี้ต้องวิ่งแข่งกับอสุจินับร้อยๆ ล้านตัว เรื่องอะไรจะฆ่าตัวตายให้โง่ ฉันก็ขู่ไปอย่างนั้นล่ะ อาเตี่ย อาม้ารักฉันจะตาย ไม่กล้าเสี่ยงหรอก”มะนาวบอกขึ้นหน้าตาเฉย ก่อนลุกขึ้นยืนพินิจใบหน้าตัวเองในกระจก

ข้าวฟ่างส่ายหน้าระอาแล้วหันไปให้ความสนใจกับการทำงานต่อ พับเก็บเรื่องอื่นๆ เอาไว้รวมทั้งเรื่องของคู่ปรับของเธอด้วย

 


++++ โหลดที่นี่ค่า

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

17 ความคิดเห็น