ม่านลวงซาตาน สนพ. สมาร์ทบุ๊ค

ตอนที่ 83 : อัพเพิ่ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,493
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    30 มี.ค. 60

ม่านดาวหลับตาพริ้มซึมซับความอ่อนหวานจากจูบของเขา หัวใจเธอเต้นแรงกับรสสัมผัสที่อ่อนหวานเจือไปด้วยความอ่อนโยน ชายหนุ่มตวัดลิ้นเกี่ยวพันไปกับลิ้นเธอจนพอใจแล้วจึงถอนปากออก

“ทำมากกว่าจูบได้ไหม”

“บ้า”

“นะ” กวีมองอ้อน รวบเอวเธอมาชิด ม่านดาวเริ่มรู้สึกร้อนๆ หนาวๆ “เดี๋ยวเราก็จะแต่งงานกันแล้ว เราอยากกอด จูบและมากกว่าจูบ”

“ฝันไปเถอะย่ะ” หญิงสาวทำปากยื่น ต่อยท้องเขาเบาๆ แล้วหนีเข้าบ้าน

กวียิ้มเจ้าเล่ห์ หนีเข้าบ้านไปแบบนั้นเขาไม่มีทางปล่อยเธอไปแน่ ตอนนี้ความรักเขามันจุกอกจนแทบจะระเบิดอยู่แล้ว กวีตามหญิงสาวเข้าไปในบ้าน ม่านดาวถือผ้าเช็ดตัวมายื่นส่งให้ ตอนนี้ทั้งเธอทั้งเขาเปียกเป็นลูกแมวตกน้ำด้วยกันทั้งคู่

“เช็ดให้สิ ใครเป็นคนทำ”

 ม่านดาวค้อนให้แต่ก็ยอมขยับมาใกล้แล้วช่วยเช็ดผมให้เขาจนหมาดแต่ตอนเธอจะถอยออกไปเขาก็กระตุกมือเธอไว้จนหญิงสาวเซมานั่งตัก หัวใจเธอหล่นโครมไปอยู่บนตาตุ่ม เธอแค่ต้องการจูบกับเขา ซึมซับความหวานจากรสจูบนั้นแต่ไม่ได้ต้องการอะไรที่มากกว่านั้น

“หะหิวแล้ว ซื้ออะไรมา เดี๋ยวเอาไปอุ่น”

“กินอย่างอื่นก่อนได้ไหม ข้าวกินบ่อยแล้วแต่อย่างอื่นยังไม่เคยกิน”

“อะอะไร” ม่านดาวพาซื่อถามเสียงสั่น กวีหัวเราะในคอแล้วขยับปากกระซิบข้างหูด้วยประโยคที่ทำให้เธอหน้าแดงจนออกร้อน

กินแฟนตัวเองไง อยากจะกลืนกินเข้าไปทั้งตัว

“บ้า เรื่องอะไรมาขอกันง่ายๆ แบบนี้ ไม่มีให้กินหรอก” ม่านดาวหันรีหันขวาง ไม่รู้จะเดินหนีไปทางไหนดี จะออกไปข้างนอกก็ยังไงอยู่แต่จะหนีกลับเข้าห้องนอนก็กลัวเขาหาว่าให้ท่าจึงได้แต่ยืนทำหน้าอีรักอีเหรื่ออยู่แบบนั้น “ตกลงจะกินไหมข้าวน่ะ”

“ไม่”

“งั้นอด” หญิงสาวย่นจมูก ยกถุงอาหารที่เขาซื้อมาเข้าไปในครัว กวีไม่ได้ตามเข้าไปด้วย หลังจัดอาหารใส่จานเสร็จม่านดาวก็ออกมาตามแต่ส่งเสียงเรียกอยู่นานเขาก็ไม่ขานรับ

ไปไหนของเขานะ

“กวี อยู่ไหนน่ะ” หญิงสาวเดินหาเขาไปรอบบ้านพร้อมส่งเสียงเรียกไปด้วยแต่ก็ยังไร้เงาของเขาอยู่จนเธอต้องหยิบโทรศัพท์มาโทรหาแต่ไม่มีใครรับสาย

“กวีเล่นอะไรน่ะ อย่าบอกนะว่าไปซ่อน เล่นอะไรเป็นเด็กๆ ไปได้” ม่านดาวต่อว่าแล้วพึมพำคนเดียว “หรือว่ากลับบ้านไปแล้ว บ้าจริงกลับก็ไม่ยอมบอกกัน”

ม่านดาวหมดอารมณ์จะกินข้าวจึงคิดจะอาบน้ำอาบท่าก่อน ยังนึกโกรธไม่หายที่กวีจะกลับก็ไม่ยอมบอกเธอ จะลากันสักคำก็ไม่มี

หญิงสาวเดินมาถึงห้องนอน เปิดสวิตซ์ไฟแล้วเดินไปหยุดยืนหน้ากระจก ใบหน้าจิ้มลิ้มยังงอง้ำอย่างไม่สบอารมณ์ เธอรวบผมขึ้นสูงแล้วติดกิ๊บเอาไว้แล้วหันมาจัดการกับเสื้อที่สวมอยู่ ปลายนิ้วเรียวสะกิดกระดุมให้หลุดออกทีละเม็ด หลังหมดแล้วจึงถอดออกไปกองไว้ในตะกร้าข้างโต๊ะเครื่องแป้งและถอดกางเกงขายาวตัวสวยตามลงไป ไม่ช้าไม่นานเธอก็เหลือเพียงชุดชั้นใน

ม่านดาวดึงผ้าเช็ดตัวมาพันรอบแล้วเดินเข้าห้องน้ำ จัดการอาบน้ำเย็นจัดๆ เพื่อหวังให้มันช่วยดับอารมณ์ขุ่นมัวของเธอให้หมดไปแต่ดูเหมือนมันไม่ได้ช่วยอะไรเลยสักนิด เธอยังขบคิดว่าทำไมกวีถึงได้หนีกลับบ้านไปแบบนั้นทั้งที่ยังคุยกับเธอดีๆ อยู่ หรือเขาจะโกรธที่เธอไม่ยอม

บ้า ถ้าโกรธเธอด้วยเรื่องแบบนั้นก็ไร้เหตุผลเกินไปแล้ว ผู้หญิงที่ไหนจะยอมให้ผู้ชายทำอะไรง่ายๆ ตามคำขอถึงจะเป็นผู้ชายที่ตัวเองรักก็เถอะ

ม่านดาวเช็ดตัวออกมาจากห้องน้ำ เดินมาทาครีมหน้ากระจกแต่คราวนี้เงาสะท้อนตอบกลับไม่ใช่หน้าเธอคนเดียว  หญิงสาวยืนอึ้ง ค้างไปสิบวินาทีกว่าจะหาเสียงตัวเองเจอได้

“กะกวี!

“อาบน้ำนานจัง รอตั้งนาน”


+++ ยึ่ยยยย ขนลุก เนอะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

271 ความคิดเห็น

  1. #216 ทะเลคราม (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 23:35
    จะ...ให้ได้ใช่ไหม 555
    #216
    0
  2. #215 ploy_aphinya (@ploy_aphinya) (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 16:59
    อ๊ายยยยยยรอเลยยยย
    #215
    0
  3. #214 ammara19 (@ammara19) (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 15:32
    ร้อนๆๆๆแล้ว
    #214
    0
  4. #213 J'Chat Ratananate (@jechatchana) (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 14:50
    ปาดดดดด เลือดกำจะพุงไหม??????????? ถามใจ ไรท์ฯ ดู อิอิ ลุ้นๆๆๆๆ
    #213
    0
  5. #212 J'Chat Ratananate (@jechatchana) (จากตอนที่ 83)
    วันที่ 30 มีนาคม 2560 / 14:50
    ปาดดดดด เลือดกำจะพุงไหม??????????? ถามใจ ไรท์ฯ ดู อิอิ ลุ้นๆๆๆๆ
    #212
    0