ม่านลวงซาตาน สนพ. สมาร์ทบุ๊ค

ตอนที่ 72 : อัพเพิ่ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,355
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    21 มี.ค. 60

“ปวดหัวนิดหน่อยน่ะ ตอนนี้หายแล้ว โหอาหารน่ากินจัง” หญิงสาวนั่งลงแล้วตักอาหารให้เขาอย่างเอาใจ กวีโล่งใจที่แฟนสาวไม่ได้โกรธหรืองอนอะไรอย่างที่กลัว

“โล่งใจไปที นึกว่าจะโกรธอะไรกันแล้ว” เขาส่งยิ้มให้เธอ

หญิงสาวตวัดสายตามามองนิลเนตรที่แทบอยากจะลุกขึ้นมาเต้นเร่าด้วยความโกรธแต่ที่ทำก็คือนั่งเงียบๆ ยิ้มตอบอดีตเพื่อนรัก

“กวีทำอะไรผิดล่ะ ม่านถึงจะต้องไปโกรธ”

“ไม่ได้ทำอะไรเลยสักอย่างเลย” กวีทำหน้าซื่อๆ “รักเดียวใจเดียว ไม่มีวอกแวก พูดเพราะ เอาอกเอาใจเก่ง ไม่เห็นมีตรงไหนที่น่าโกรธ”

ม่านดาวปรายตามองนิลเนตรแล้ววกกลับมาหาเขา “จริงเหรอ งั้นพูดอีกทีให้ชัดๆ ได้ไหม”

“จริงสิ พูดต่อหน้าน้ามาลีตรงนี้เลยว่าผมรักม่านดาวคนเดียวครับ ไม่มีทางปันใจให้คนอื่น” เขาหันมามองนิลเนตร อยากตัดปัญหาเสียทีเดียวให้จบ “กับเนตร เราอาจจะเคยคบกันมาก่อนแต่มันก็เป็นอดีตแล้วครับ ระหว่างเราเหลือแค่ความเป็นเพื่อนกันเท่านั้น จริงไหมเนตร”

หญิงสาวขบกรามแน่น โมโหกวีที่มัดมือชกให้เธอตอบคำถาม

“จริงไหมจ๊ะเนตร” ม่านดาวถามยิ้มๆ นิลเนตรจึงส่งยิ้มหวานๆ กลับคืน

“ถ้ากวีเขาว่าจริงมันก็จริงจ้ะ” นิลเนตรเสตักอาหารเข้าปาก คราวนี้ไม่ได้มีอาการคลื่นไส้แต่ทำท่าขย้อนแล้ววิ่งออกไป มาลีมองตามแล้วเบ้ปาก

“แบบนี้ใครจะไปกินลง นี่ถ้าโอ้กอ้ากตลอดแบบนี้ไปทุกวันๆ ฟันธงเลย นิลเนตรท้องชัวร์” มาลีพูดจบ ม่านดาวก็ตวัดสายตามามองกวี สีหน้าเขาดูปกติ

“เนตรท้องหรือเปล่ากวี”

“เฮ้ยจะไปรู้ได้ยังไงเล่า หรือถึงเนตรจะท้อง มั่นใจได้เลยว่าพ่อเด็กไม่ใช่ผม” ชายหนุ่มยืนยันหนักแน่น ม่านดาวเก็บงำความสงสัยเอาไว้ในใจ รอจนนิลเนตรกลับมานั่งตามเดิมก็ทานอาหารเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นทำให้นิลเนตรรู้สึกผิดคาด

“แย่จังเลย ขอโทษด้วยนะคะ”

      “ทานเยอะๆ นะเนตร ยิ่งไม่สบายอยู่ด้วย” ม่านดาวตักอาหารให้นิลเนตรบ้าง ถ้านิลเนตรไม่ได้ท้อง อาการอาเจียนตลอดแบบนี้ก็อาจเกิดจากผลข้างเคียงของยา

นิลเนตรแทบลืมไปแล้วว่าตัวเองโกหกม่านดาวว่าป่วยเป็นมะเร็ง น่าเจ็บใจตัวเอง เพราะตอนนี้เธออยากให้ม่านดาวเข้าใจว่าเธอท้องกับกวีมากกว่า

“ฉันเคยอ่านเจอ โรคนี้ควรจะทานผักเยอะๆ ลดเนื้อสัตว์ได้จะดีนะ” ม่านดาวบอกด้วยความเป็นห่วงพร้อมอาสา “ฉันทำสลัดผักให้ทานเอาไหม”

“ม่านพูดเหมือนรู้ว่าเนตรเป็นอะไร”

ม่านดาวนึกได้ว่าตัวเองรับปากนิลเนตรว่าจะไม่บอกใครเรื่องอาการป่วยซึ่งเธอเองก็ไม่แน่ใจว่าป่วยจริงหรือแกล้งป่วยแต่พอเห็นนิลเนตรอาเจียนหลายครั้งก็เริ่มเชื่อ

“ไม่รู้หรอก ม่านเห็นเนตรกินอะไรไม่ค่อยได้น่ะ”

“ไม่มีอะไรหรอกค่ะกวี เนตรเป็นแค่โรคกระเพาะเท่านั้น” นิลเนตรปฏิเสธแล้วส่งยิ้มเสแสร้งมาหาม่านดาว “ขอบใจมากนะม่านที่เป็นห่วง”

“ไม่เป็นไร ก็เราเป็นเพื่อนกันนี่”

สองสาวส่งยิ้มให้กันแต่ลึกๆ ในใจต่างคนต่างก็คิดระแวง

 

หลังต้องปั้นหน้ายิ้มแย้มต่อหน้าทุกคนตลอดการกินอาหารเช้า เมื่อมาลีหาเรื่องแยกตัวนิลเนตรออกไปแล้วม่านดาวก็กลับมาบึ้งตึงตามเดิม กวีที่ยังไม่รู้ตัวว่าทำผิดอะไรเข้ามากอดเอวหญิงสาวแล้วอ้อน

“กลับมาหน้าบึ้งอีกแล้ว ผมทำอะไรผิดครับคุณม่านดาว บอกผมให้รู้ตัวที”

ม่านดาวเบี่ยงตัวออกจากวงแขนของเขา กอดอกมองหน้าเขานิ่งๆ เมื่อเธอไม่พูดชายหนุ่มจึงเป็นฝ่ายคาดเดาไปเอง

“หรือโกรธที่ไม่ได้ขี่ม้า งั้นแดดอ่อนๆ แล้วไปอีกก็ได้นะ” เขาถาม พอเห็นเธอยังไม่คลายบึ้งตึงก็เดาใหม่ “อ้อนึกออกแล้ว โกรธที่ไม่ได้มาใส่บาตรด้วย ใช่ไหม ไม่พูดแสดงว่าไม่ใช่ งั้นก็

“นี่ไม่รู้จริงๆ นะเหรอ” หญิงสาวขัดขึ้นด้วยความหงุดหงิด

“ไม่รู้” ชายหน่มส่ายหน้าดิก “ม่านรู้ก็อธิบายมาสิ เราจะได้อธิบายว่าตรงไหนที่มันจริงและตรงไหนที่มันไม่จริง ไม่อย่างนั้นก็อ้ำอึ้งกันอยู่แบบนี้”

“แล้วแน่ใจเหรอว่าจะพูดความจริง”

“เอ้เรานี่ยังไงนะ ฮึ” ชายหนุ่มรวบเอวม่านดาวมากอด “จะพูดก็พูดมา ไม่พูดจะจูบให้ง้างปากแล้วนะ พูดมาเดี๋ยวนี้เลย”

“อย่านะ”

“ไม่หย่าหรอก ยังไม่ได้แต่งเลย”



+++ น่าร๊ากกกกอะ เนอะๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

271 ความคิดเห็น

  1. #169 katoon (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 16:26
    สะใจค่ะไรท์ นางมารร้ายต้องโดนแบบนี้แหละ แต่อย่าพลิกล๊อกเชียวนร้า กำลังฟินเลยค่ะ ทั้งสามเรื่องด้วยค่ะ เป็นกำลังใจให้ไรท์เขียนนิยายแนวน่ารักๆ แบบนี้อีกนะค่ะ
    #169
    0
  2. #168 juthamardsan (@juthamardsan) (จากตอนที่ 72)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 13:56
    อ่านเรื่องนี้แล้วน่ารักที่สุด ยิ่งไปอ่านเรื่องยัยสิตางค์แล้ว รักนางเอกไม่ลงกันเลยทีเดียว
    #168
    1