ม่านลวงซาตาน สนพ. สมาร์ทบุ๊ค

ตอนที่ 6 : รักข้างเดียว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,248
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    25 พ.ย. 59

วีขับรถยนต์มือสองที่เขาเก็บเงินซื้อมาเป็นเจ้าของได้เมื่อสองวันที่แล้วเข้ามาในซอยของมหาวิทยาลัย เจอนิลเนตรเพิ่งลงจากวินมอร์เตอร์ไซค์ก็จอดรถแล้วหมุนกระจกลงมาทักทาย

“เนตร ขึ้นรถสิ ผมไปส่งที่คณะ”

นิลเนตรมองรถที่สภาพค่อนข่างเก่าของกวีแล้วคิดหนัก

 “เดี๋ยวเนตรเดินไปเอง พอดีจะแวะซื้อขนมแถวนี้ด้วย”

“ผมรอได้นะ มาเถอะนี่ รถคันเก่งของผมเลยนะ” ชายหนุ่มยิ้มอวดแล้วลงจากรถมาเปิดประตูให้ รถคันนี้เป็นรถยุโรป แม้จะมือสองและสภาพค่อนข้างเก่าแต่ราคาก็ไม่เบานัก ตกแต่งอีกนิดหน่อยก็ดูดีแล้ว แต่จะว่าไปแล้วไอ้รถคันนี้แม่กับย่าก็แทบจะไม่ยอมให้เขาเอาเข้าบ้าน บังคับจะซื้อให้ใหม่แต่เขาไม่อยากได้ อยากได้อะไรที่หามาจากน้ำพักน้ำแรงตัวเองมากกว่าและเงินก้อนนี้มันก็มาจาก

ชายหนุ่มถอนหายใจเมื่อนึกถึงเรื่องนี้ นี่หากแม่รู้ว่าเงินก้อนนี้มาจากไหน ท่านคงโกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยง แต่ช่างเถอะ ถึงจะมาจากงานที่แม่ไม่ชอบ แต่ยังไงมันก็เป็นเงินที่มาจากงานสุจริต

“นะ ไปด้วยกัน นี่รถผมซื้อมาใหม่เลยนะ”

“นี่ใหม่แล้วเหรอกวี” นิลเนตรเบ้ปาก ชายหนุ่มเห็นอย่างนั้นจึงแก้

“เพิ่งไปขับมาจากบ้านเพื่อน ยังไม่ได้ตกแต่ง ทำสีใหม่อีกนิดรับรองสวยเช้ง”

“ก็แล้วทำไมไม่ทำให้เสร็จก่อนล่ะค่อยขับมา”

“ผมใจร้อน อยากเอามาอวดเนตรเร็วๆ” ชายหนุ่มยิ้มสดใสส่งมาให้แต่นิลเนตรทำหน้ายุ่ง อยากจะบอกเหลือเกินว่ารถของเขามันปุโรทั่งแค่ไหน ให้เธอเดินไปยังดีกว่าที่ต้องกลายมาเป็นตุ๊กตาหน้ารถเก่าๆ คันนี้ “เนตรชอบไหม อยากให้ผมทำสีอะไร บอกเลยนะ””

“ก็สวยดี”

“ไปกับผมนะ” สายตาเว้าวอนของกวีทำให้นิลเนตรถอนหายใจ ยอมขึ้นไปนั่งเป็นตุ๊กตาหน้ารถของเขาอย่างเสียไม่ได้ ใช่ว่าเธอจะไม่รู้ว่ากวีคิดอย่างไรกับเธอ แต่เธอยังไม่คิดอะไรกับเขาถึงขั้นนั้น

 กวีน่ะดีกับเธอทุกอย่าง เอาอกเอาใจสารพัดแถมยังหน้าตาดี แต่นั่นยังไม่พอสำหรับเธอ เธออาจจะชอบเขาแต่เธอชอบเงินและความสุขสบายมากกว่า

ชีวิตของเธอมีทางให้เดินมากกว่านั้น

เธอโชคดีที่เกิดมาสวย ถึงจะเป็นแค่ลูกสาวหัวหน้าคนงานในไร่ก็เถอะ ซ้ำตอนนี้นอกจากกวีแล้วก็มีลูกชายคนใหญ่คนโตในสังคมมาจีบหลายคน เธอไม่อยากไปไหนมาไหนกับกวีให้คะแนนตก ถึงกวีจะหน้าตาดีมากกว่าใครในบรรดาคนที่มาชอบเธอทั้งหมด แต่เขาก็เป็นแค่ผู้ชายธรรมดาๆ คนหนึ่งที่ไม่มีอะไรโดดเด่น

หลายครั้งที่เธอเห็นเขามาเรียนโดยรถเมล์บ้าง นั่งวินมอเตอร์ไซค์บ้าง บ่งบอกว่าฐานะทางบ้านของเขาก็ไม่ได้แตกต่างจากเธอเลยสักนิด เพียงแต่ที่เธอสงสัยก็คือข้าวของเครื่องใช้ในตัวเขา หลายอย่างที่เป็นของแบรนด์เนม เธอเคยแอบถามเขาก็บอกเพียงว่ามีคนให้มา เธอจึงเลิกให้ความสนใจเรื่องนั้น เพราะหากกวีมีเงินจริงก็คงไม่ซื้อรถมือสองปุโรทั่งแบบนี้

“นั่นม่านนี่” นิลเนตรมองผ่านกระจกเห็นม่านดาวนั่งอยู่บนโต๊ะม้าหินอ่อนใต้ต้นหูกวางจึงรีบบอกเพื่อหาทางลงจากรถของกวีให้เร็วที่สุดก่อนที่คนรู้จักจะเห็นแล้วล้อเลียนเธอกับกวีจนไปเข้าหูผู้ชายอีกหลายคนที่มาติดพัน “จอดรถให้เนตรทีนะ เนตรอยากคุยกับม่านหน่อย มีรายงานที่ทำแล้วไม่เข้าใจ”

“โอเค เดี๋ยวเนตรลงตรงนี้ ผมเอารถไปจอดแล้วมาหา”

“อืม” นิลเนตรลงจากรถ โล่งใจที่ออกมาจากรถโกโรโกโสนี้ได้ พอลงมาเธอก็เดินลิ่วไปหาม่านดาวส่งเสียงไปก่อนตัว “ม่าน”

“อ้าว เนตร มารถใครน่ะ” หญิงสาวเงยหน้าขึ้นจากหนังสือมองตามท้ายรถสีขาวคันนั้นไป “เท่ห์ดีนะ แปลกดี ตกแต่งอีกนิดเจ๋งเลย”

“แหวะ เก่าก็เก่า แอร์ก็ไม่เย็น ไม่รู้กวีไปขุดมาจากไหน”

“ของกวีเหรอ” ม่านดาวทำหน้าตื่นเต้นก็พอดีกับเจ้าของรถเดินส่งยิ้มมาก่อนตัว หญิงสาวจึงรีบลุกไปเขย่าแขนเขา “รถนายเหรอกวี เท่ห์ชะมัด”

“ใช่ นี่ไปอ้อนวอนตั้งนานนะกว่าเจ้าของจะขายให้ รถคันนี้เป็นรถเก่าของพ่อเขา อยากเก็บไว้เป็นที่ระลึกแต่ก็เดือดร้อนเรื่องเงิน”

“รถเก่าๆ เนี่ยนะถึงกับไปอ้อนวอน” นิลเนตรเบ้ปาก

“เนตรไม่รู้อะไร นี่มันรถยุโรปรุ่น” ม่านดาวพูดไม่ทันจบดี หนุ่มหล่อคนหนึ่งก็เดินผ่านเข้ามาแล้วโบกมือให้ หญิงสาวฉีกยิ้มกว้าง “บุญ”



+++ฝากอีบุ๊กด้วยนะคะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

271 ความคิดเห็น