ม่านลวงซาตาน สนพ. สมาร์ทบุ๊ค

ตอนที่ 38 : อัพเพิ่ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,859
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    25 ก.พ. 60

“นี่ กวีฉันมาฝึกงานที่นี่ก็ตั้งนานยังไม่เคยเห็น ปิน ทรงกลดเลย เมื่อเช้าได้เจอตัวเป็นๆ เขามาเป็นแขกรับเชิญตอนคุยข่าว โอ้ยหล่อมาก หล่อใจละลาย ไม่แปลกใจแล้วว่าทำไมใครๆ ถึงได้แย่งตัวกันนัก”

“อือ”

“ตัวจริงหล่อกว่าในละครเป็นไหนๆ นี่ฉันขอถ่ายรูปมาตั้งห้ารูป ถ้าโพสต์ลงเฟสบุ๊กนะ คนไลค์กระจายแน่ แล้วฉันก็ยังได้ลายเซ็นมาด้วย ไม่รู้จะให้เซ็นตรงไหนก็เลยให้เซ็นตรงอกเสื้อ ตัวนี้ฉันจะไม่ซัก จะแขวนเอาไว้ให้ลูกดู” หญิงสาวบอกเจื้อยแจ้วแต่กวีเพียงแค่ตอบ

“อือ”

“เป็นอะไร”

“เปล่า”

หญิงสาวมองหน้าเขา กวียังตั้งหน้าตั้งตาขับรถไม่พูดไม่จาจนเธอต้องทำปากยื่นเข้าใส่

“ฉันรู้แล้ว ไม่ต้องพูดก็รู้แล้ว”

“อะไร”

“วันนี้ไปเจอเนตรที่บริษัทมาใช่ไหมล่ะ โธ่เอ๊ยอารมณ์เสียก็มาลงที่เพื่อน น่าโมโหจริงๆ เลย” หญิงสาวตวัดค้อนให้ทีหนึ่งแล้วดึงโทรศัพท์ออกมาดูรูปที่ถ่ายคู่กับดาราในดวงใจ กวีอยากจะบอกแม่ตัวดีนี่เหลือเกินว่าเขาแทบจะลืมไปแล้วด้วยซ้ำว่าวันนี้ไปเจอนิลเนตรมา

ชายหนุ่มเลี้ยวรถเข้าไปยังร้านอาหารข้างทางไม่ไกลจากที่ทำงานของม่านดาว ตอนแรกว่าจะนั่งกินกันที่นี่แต่อยู่ๆ ก็เปลี่ยนใจ

“ซื้อไปกินที่บ้านเธอดีไหม น้าลีจะได้ไม่ต้องทำกับข้าวไง”

“ก็ดีสิ ว่าแต่เลิกกลัวน้าลีแล้วหรือไง” หญิงสาวบอกพลางหัวเราะ

“ฉันกลัวน้าลีเมื่อไหร่”

“ก็กลัวว่าน้าลีจะจับนายแต่งงานกับฉันนะสิ” หญิงสาวบอกแล้วสั่งกับข้าวไปสามสี่อย่างแล้วหันมาถามเขา “เอาอะไรเพิ่มไหม”

“พอแล้ว” เขาตอบ เมื่อหญิงสาวหันกลับมายังเห็นว่ากวียังจ้องหน้าเธออยู่

“หืม? มีอะไร”

“เปล่า แค่จะบอกว่าฉันไม่ได้กลัวน้าลี ถ้าจะจับฉันแต่งงานกับเธอก็จับสิ ไม่เห็นต้องกลัวเลยนี่ มีเธอเป็นเมียก็ดีออก”

ม่านดาวอ้าปากค้าง หน้าร้อนซู่ ยกมือฟาดไปบนแขนเขาแรงๆ “ปากเหรอที่พูด”

“อะไร มาตีฉันทำไม ฉันชมเธอนะ”

“ชมบ้าชมบออะไร” ม่านดาวหันหน้าหนี ตอนนี้สองข้างแก้มเปลี่ยนสีไปอย่างเห็นได้ชัดจนชายหนุ่มอดหัวเราะออกมาไม่ได้ เมื่อเธอเดินหนีไปนั่งรอบนเก้าอี้เขาก็ขยับมานั่งตรงข้าม เธอเอี้ยวตัวหนีจึงถูกเขาหมุนตัวให้รั้งมาเผชิญหน้า ม่านดาวก้มหน้ามองปลายเท้าตัวเอง

“อายหรือไง”

“เปล่า”

“แล้วทำไมหน้าแดง”

“แดดมันร้อน” หญิงสาวแก้ตัว

“ร้อนอะไร นี่มันห้าโมงเย็น แดดจวนจะหมดแล้ว อายก็บอกว่าอายสิ เวลาเธออายน่ารักจะตาย” กวีบอก หญิงสาวอุบอิบบอกแต่ไม่ยอมเงยหน้าขึ้น

“ไม่เห็นอยากจะให้ใครมารัก”

“ทำเป็นพูดดี ฉันเห็นเธอสวีตหวานกับพิธีกรคนนั้นตั้งหลายครั้ง แล้วมาบอกว่าไม่อยากให้ใครมารัก” กวีเบ้ปาก “จะคบใครก็ดูให้ดีหน่อยก็แล้วกัน ขี้เกียจมานั่งเช็ดน้ำตาให้”

“บอกตัวเองก่อนเถอะ”

“ฉันหวังดีกับเธอนะม่านดาว ไม่อยากให้เธอเจอผู้ชายไม่ดี” ชายหนุ่มทำเสียงจริงจัง ม่านดาวจึงเงยหน้าขึ้นมาจ้องตา

“กลัวฉันเจอผู้ชายไม่ดีนัก ก็มาเป็นแฟนฉันเองเลยมา จะได้ไม่ต้องคอยเตือนฉัน แค่เตือนสติตัวเองก็พอ” หญิงสาวแกล้งพูดแต่ชายหนุ่มกลับขยับหน้ามาใกล้

“เอาสิ”

คราวนี้คนที่อึ้ง ใบ้กินกลับเป็นม่านดาว ตาเขายังจ้องเธออยู่ เธอกำลังรู้สึกว่ามือไม้มันเกะกะขนาดที่ไม่รู้ว่าจะเอามันไปวางไว้ตรงไหนดี

“ฉันเอาจริง ไม่ได้ล้อเล่นนะจะบอกให้” ม่านดาวย่นจมูก

“ก็ใครบอกว่าฉันล้อเล่นเล่า พูดจริง”

“โอ้ย ไม่เอาแล้ว พูดบ้าอะไรเนี่ย” หญิงสาวผุดลุกขึ้น เดินไปเร่งแม่ค้าแก้เขิน “ป้าคะ เสร็จหรือยังคะ ถ้ายังไม่เสร็จก็เอาเท่าที่ได้”

“เสร็จพอดีค่ะ” แม่ค้ายื่นให้ กวีจึงแย่งจ่ายเงิน และช่วยถือให้ คราวนี้คนที่เงียบไปตลอดทางกลับเป็นม่านดาวเอง ส่วนกวีเป็นฝ่ายชวนคุยไม่หยุด

“นี่รู้ไหมว่าเธอไปอยู่ที่ไร่ไม่กี่วัน ป้ามวลหลงเสน่ห์เธอเข้าแล้ว ถามหาตลอดว่าเมื่อไหร่เธอจะมาที่ไร่อีก” เขาเหลือบตามามองเธอที่ยังนั่งมองมือตัวเองอยู่

“อือ”



+++ น่ารักน่าหยิกไหมค๊าาา 
ก่อนรอรูปเล่มออก ขอฝากผลงานเล่มล่าสุดไว้ด้วยนะคะ มีทั้งรูปเล่มและอีบุ๊กค่ะ

โหลดที่นี่

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

271 ความคิดเห็น

  1. #65 may2537phatcha (@may2537phatcha) (จากตอนที่ 38)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2560 / 08:00
    ชอบบบบบบบ ดูทุกวันว่าเมื่อไหร่จะอัพ
    #65
    0