ม่านลวงซาตาน สนพ. สมาร์ทบุ๊ค

ตอนที่ 36 : อัพเพิ่ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,022
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 13 ครั้ง
    20 ก.พ. 60

นิลเนตรวางคางมาบนหัวไหล่ของราชรินทร์ คนรักใหม่ที่เธอยอมพลีกายให้เขาตั้งแต่มีนัดเดตกันแค่สองครั้ง หลังจากนั้นเธอก็ย้ายมาอยู่กับเขาที่คอนโดฯ ราชรินทร์ปรนเปรอเธอทุกอย่าง ตอนนี้เธอไม่ต้องงอนง้อขอเงินจากพ่อแล้ว เพราะไม่มีอะไรที่เธออยากได้แล้วเขาจะไม่หามาให้

“ราชเนตรอยากได้กระเป๋า ราชซื้อให้เนตรนะ”

“เอาสิจ๊ะ เนตรอยากได้ใบไหนก็เลือกมาเลย เดี๋ยวผมจ่ายให้”

หญิงสาวยืดใบหน้ามาจูบข้างแก้มเขา หน้าอกเปลือยเปล่าคลอเคลียอยู่ใกล้ๆ ใบหน้าของราชรินทร์จนอดใจคว้ามาบีบจับไม่ไหว

“น่ารักที่สุดเลยค่ะ”

“ก็คุณทั้งสวยทั้งน่ารักแบบนี้ ผมก็ต้องเอาใจหน่อย เดี๋ยวคุณเปลี่ยนใจไปหาคนอื่น ผมก็แย่สิ” ราชรินทร์พลิกตัวมานอนทับแล้วยิ้มใส่ตาเธอ

“บ้า ใครจะทิ้งผู้ชายน่ารักๆ อย่างคุณได้ลงคอละคะ”

“ให้มันจริงเถอะ” ชายหนุ่มบี้ปลายจมูกโด่งนั้นอย่างมันเขี้ยวแล้วก้มหน้าลงมาซุกไซ้ซอกคอ หญิงสาวโอนอ่อน แอ่นกายขึ้นรับสัมผัสจากเขาด้วยความพอใจ ราชรินทร์เป็นคนใจป้ำ ไม่ถามเธอสักคำว่ากระเป๋าที่เธออยากได้ราคาเท่าไร นี่หากเธอยังดักดานคบกับกวี ตอนนี้เธอก็คงถือได้แค่กระเป๋าใบละสามร้อยกว่าบาท

 

กวีกลับเข้ามาทำงานในพีดี กรุ๊ป แม้จะอยู่ในฐานะแค่คนฝึกงาน แต่พนักงานเก่าๆ ที่รู้ว่าเขาเป็นใครก็ปฏิบัติต่อเขานอบน้อม จนเขาต้องสั่งให้ทำเหมือนเขาเป็นแค่เด็กฝึกงานคนหนึ่ง เขาดีใจที่ได้รู้ว่าสิตางค์ น้องสาวที่เพิ่งบังเอิญได้รู้ว่ามีก็มาฝึกงานที่นี่เหมือนกัน

 สิตางค์อายุน้อยกว่าเขาหนึ่งปีแต่เธอก็เรียนข้ามชั้นตั้งแต่ประถมจึงขยับมาเรียนปีเดียวกับเขาเช่นเดียวกับม่านดาว เพียงแต่สิตางค์เรียนคนละมหาวิทยาลัยเท่านั้น

ชายหนุ่มเดินผ่านห้องทำงานของศตายุจึงหยุดยืนมอง ยิ้มเมื่อเห็นป้ายบอกตำแหน่งของพี่ชายหน้าห้อง แพรวคณิต เลขาฯ คนสวยของศตายุ ส่งยิ้มมาให้เขา เขาเคยเจอเธอสองสามครั้งตอนมาฝึกงานที่นี่ใหม่ๆ เขามาบ้างไม่มาบ้างจึงไม่ได้พูดคุยอะไรกันมากนัก และพนักงานรุ่นเธอส่วนใหญ่แล้วก็ไม่รู้ว่าเขาเป็นใคร รวมทั้งเธอด้วย

“ไม่เห็นหน้านานเลยนะกวี”

“ผมถูกส่งไปสาขาอื่นครับ” ชายหนุ่มบอกยิ้มๆ “พี่ชาย เอ๊ยคุณศตายุมาหรือยัง”

“วันนี้ยังไม่เข้ามา ส่วนใหญ่วันพุธแบบนี้ท่านจะเข้าสาย กวีมีอะไรกับท่านไหม ฝากฉันไว้ก็ได้” แพรวคณิตบอกอย่างเป็นมิตร

“เปล่าๆ แค่ผ่านมาทางนี้น่ะ” เขาบอก เพราะส่วนที่เขาฝึกงานอยู่เป็นอาคารเชื่อมด้านหลัง แต่เพราะเขาอยากเจอสิตางค์จึงขึ้นมาที่นี่ก่อน เพราะหากอยู่บ้าน แม่ไม่อนุญาตให้เขาย่างกรายไปที่ตึกกลางแน่ๆ “คุณสิตางค์อยู่หรือเปล่า รู้จักอยู่ใช่ไหม”

“รู้จักสิ ในบริษัทนี้มีใครบ้างไม่รู้จักลูกท่านประธาน”

หัวใจกวีแกว่งไปนิดๆ แต่ก็ปรับให้เป็นปกติได้ในเวลาไม่นาน  เขาเพิ่งรู้เดี๋ยวนี้เองว่าการที่คนอื่นมองผ่านเหมือนตัวเขาไร้ความสำคัญมันรู้สึกอย่างไร เพราะแบบนี้เขาถึงอยากชดเชยให้ศตายุ

ชายหนุ่มถอนหายใจ เมื่อครั้งยังเด็กเขารู้ว่าศตายุเป็นพี่ชาย อยากเข้าไปหา ไปเล่นซนด้วยตามประสาแต่ถูกสั่งห้ามทั้งจากแม่และย่า แม้แต่งานวันเกิดเขาที่จัดขึ้นใหญ่โตแต่ก็ไร้เงาของศตายุ ตอนนี้เวลาเปลี่ยนอะไรก็เปลี่ยน ศตายุก้าวขึ้นมาทัดเทียมกับเขาได้ และเขาดีใจที่เป็นอย่างนั้น

“แล้วเธอมาหรือยัง”

“คุณสิตางค์โดนย้ายไปแผนกจัดซื้อ ดูแลงานทางด้านการซื้ออุปกรณ์ อาคารเดียวกับกวีนั่นแหละ แน่ะมาถามหาเธอทำไม อย่าบอกนะว่า

“เฮ้ยอย่าคิดอกุศลสิ โธ่หมดกัน” ชายหนุ่มหัวเราะขึ้นก็พอดีกับที่ศตายุเดินเข้ามา ชายหนุ่มขมวดคิ้ว แปลกใจที่เห็นกวีที่นี่และออกจะไม่พอใจนิดๆ ที่ได้ยินเสียงหัวเราะของแพรวคณิตที่เธอทำงานกับเขามาหลายเดือนแต่เขาแทบไม่ได้ยินเสียงหัวเราะใสๆ แบบนี้ นอกจากเถียงฉอดๆ ไม่กลัวเกรงจนเขาเคยนึกอยากจะเปลี่ยนตัวเลขาฯ แต่เพราะเธอทำงานได้ดีมาก ไร้ที่ติ เขาจึงต้องทนขัดหูขัดตาเรื่องอื่น


+++++++จำหน่ายในสัปดาห์หนังสือนะคะ ชื่อซีรีส์ หัวใจต่างสี เล่มนี้เป็นเล่มแรกค่ะ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 13 ครั้ง

271 ความคิดเห็น

  1. #60 lalanalala (@lalanalala) (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 21 กุมภาพันธ์ 2560 / 01:09
    จะลงจบไหมคะ อยากอ่านต่อออ
    #60
    1
  2. #59 โบว์ (จากตอนที่ 36)
    วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2560 / 21:50
    เอ๊ะ ชักจะยังงัยๆซะแล้วนะ
    #59
    0